دفترِ راوی

امروز طرح درس یه کلاس “ادبیات‌شناسی” رو ارائه دادم تو مدرسه و تونستم برای بچه‌ها بگیرمش. بسیار بسیار از بابتش خوشحالم و کلی برنامه دارم براش.✨✨✨✨ درود بر هر کلاسی که بشه توش ادبیات فارسی رو به همون جذابیتی که هست، به بچه‌ها درس داد.

خیلی مهمه که آدم زندگی کردن رو بلد باشه.

سلام سلام! 👋 این پیام رو اینجا می‌فرستم و جای دیگری نشرش نمی‌دم. من در صحبتی که با شما داشتم، متوجه شدم تعدادی از شما هستند که علاقه دارن به‌جای کارگاه تک‌جلسه‌ای، کلاس عروسک‌های بومی رو بیان و همه چیز در ساخت عروسک رو از صفر تا صد یاد بگیرن. 🧸✨ این شد که به ذهنم رسید تا در اینجا پیام بگذارم و بگم، کلاس‌های حضوری عروسک، به امید خدا، از چهارشنبه‌ی هفته‌ی آینده شروع میشه. 🗓️🙏 کلاً چهار جلسه‌ست با مبلغ ۱.۱۰۰(چهارشنبه‌ها عصر ساعت ۵ تا ۷ ) و بعد از این شما مسلط به ساخت این مدل عروسک خواهید شد. 🎨🧵 اگر سوالی بود، درخدمتم. 🙌 فقط، لطفا بهم پیام بدید برای ثبت‌نام.

تازه اونم چه امتحانی! امتحان “تاریخ جهانشگای جوینی” که تنها گشایشی که ازش حاصل شده، متوجهِ امعاء و احشای ‌بنده بوده.🤝

در تاریخ ۰۵/۰۵/۰۵ که اکثراً آدم‌ها مشغول انجام دادن یک کار ویژه‌ای هستند، حدس بزنید من چه برنامه‌ای دارم؟ همون برنامه‌ای که در کرونا، اعتراضات، سقوط هواپیمای رییس جمهور و تغییر ناگهانی دولت، جنگ، اعتراضات بعدی، جنگ بعدی و تمام بزنگاه‌های تاریخ معاصر این مملکت…

در تاریخ ۰۵/۰۵/۰۵ که اکثراً آدم‌ها مشغول انجام دادن یک کار ویژه‌ای هستند، حدس بزنید من چه برنامه‌ای دارم؟ همون برنامه‌ای که در کرونا، اعتراضات، سقوط هواپیمای رییس جمهور و تغییر ناگهانی دولت، جنگ، اعتراضات بعدی، جنگ بعدی و تمام بزنگاه‌های تاریخ معاصر این مملکت داشتم؛ قطع به یقین که امتحان دارم! 💆🏻‍♀️

«انسان گیاه نیست و بهار زندگی‌اش تکرار نمی‌شود.»

شکیرا واقعاً مصداق بیتِ “سبحان الله ز فرق سر تا قدمت/ در قامت آرزوی ما ریخته‌اند” ئه.

برام سواله که وقتی آدمی در ۱۹ سالگیش به قهرمانی جهان تو پرطرفدارترین و یک جور‌هایی حتی مهم‌ترین ورزش جهان می‌رسه، دیگه چه چیزی در ادامهٔ زندگیش اون رو به هیجان می‌آره؟ یعنی اون اوج و آرزو براش در چی تعریف می‌شه؟ کاش می‌تونستم ازت راجع به این بپرسم آقای یامال.

شکیرا واقعاً مصداق بیتِ “سبحان الله ز فرق سر تا قدمت/ در قامت آرزوی ما ریخته‌اند” ئه.

دیو باشد رعیت ِ گستاخ چون گذاری نهند پای فراخ جهد آن کن که از سیاست خویش نشکنی رونق ریاست خویش نفریبی به آشنایی کس کسِ خود تیغِ خود شناسی و بس شه به امید ماست باده‌پرست من قلم دارم و تو تیغ به دست از تو قهر آید و ز من تدبیر هر که گویم گرفتنی است‌، بگیر محتشم را به مال مالش کن بی‌درم را به خون سگالش کن نیک و بد هر دو هست بر تو حلال از بَدان جان ستان، ز نیکان مال خوار کن خلق را به جاه و به چیز تا بمانی به چشم خلق عزیز چون رعیت زبون و خوار بود مُلک پیوسته برقرار بود •هفت پیکر - نظامی @daftar_e_raavi

در یک سال گذشته شاید هیچ کلماتی به اندازۀ ایران و میهن و وطن و شاهنامه مبتذل و دستمالی نشده باشد. همه چیز مبتذل شده. انگار دیگر هیچ لفظی در گوش خوشایند نیست. این همه حرف زدن اصلاً لازم نیست. بد نیست کمی هم سکوت کنیم. این همه لازم نیست به ما میهن‌دوستی را یادآوری کنید. کمی هم پیش خودتان فکر کنید ما هم ممکن است به اندازۀ شما این مملکت را دوست داشته باشیم. کمی سکوت بفرمایید و بگذارید با درد خودمان بسازیم.

ادبیات همیشه شگفت‌زده‌م می‌کنه. :)

ماه نو دیدی لبت بین، رشتۀ جانم نگر کاین سه را از بس که باریک‌اند، همبر ساختند •خاقانی @daftar_e_raavi

برای همهٔ عزیزانی که فردا و پس‌فردا کنکور ارشد دارن، از جمله دوست‌های قشنگم، از ته دلم آرزوی موفقیت می‌کنم. امیدوارم بدرخشید و بهتون افتخار کنیم.♥️

طفلک ایران و ایرانی.

اگر ابر ناگه شدی قطره‌بار ز تابِ تَفش قطره گشتی شرار و گر در هوا برق کردی گذر چو پروانه‌اش سوختی بال و پر سیه گشته خون از حرارت چو مشک دهانِ شمر چون لبِ بحر خشک شده بر سرِ شاخ بریان ز تاب عنادل، چو بر سیخ مرغِ کباب تنِ ماهیان در دلِ آبگیر چنان سوختی کاندر…

اگر ابر ناگه شدی قطره‌بار ز تابِ تَفش قطره گشتی شرار و گر در هوا برق کردی گذر چو پروانه‌اش سوختی بال و پر سیه گشته خون از حرارت چو مشک دهانِ شمر چون لبِ بحر خشک شده بر سرِ شاخ بریان ز تاب عنادل، چو بر سیخ مرغِ کباب تنِ ماهیان در دلِ آبگیر چنان سوختی کاندر آتش حریر ز گرمیِ آب و هوا گرم‌گاه همی برد ماهی بر آتش پناه #سلمان_ساوجی به‌شدت گرمه*

گسترهٔ جغرافیایی مغول‌ها و شکل پیشرویشون رو ببینید. ببینید که در طول ۴۰ سال، چه جوری از یک کشور خیلی کوچیک، تبدیل به صاحب نیمی از جهان می‌شن.