قَسَمْ

کاش آدمایی که دوسشون دارم، ناراحتم نمی‌کردن.

نمیشه یه دفعه از ۲۱ بپرم ۳۱؟😅🥸

«۲۱»🎈 رسید مژده که ایام غم نخواهد ماند چنان نماند و چنین نیز هم نخواهد ماند سر آمد آن همه قصه، نکوست حال دگر چو روزگار نماند، چنین نخواهد ماند

سیتیزنِ دلِ پاک؟ بیخیال! تو واسه من، یاورِ همیشه مومنی!

میزونِ میزونم🫶🏻😎

‏اگه دوست داشت، اینقدر دل‌شکسته و آشفته نبودی.

از دست نده کسی را که وقتی اسمت را می‌برد، گویی مکانِ امنی را توصیف می‌کند.

بعضی چیزها را نمی‌شود گفت. بعضی چیزها را احساس می‌کنید. رگ و پی شما را می‌تراشد، دل شما را آب می‌کند، اما وقتی می‌خواهید بیان کنید می‌بینید که بی‌رنگ و جلاست. مانند تابلوئیست که شاگردی از روی کار استاد ساخته باشد. عینا همان تابلوست. اما آن روح، آن چیزی که دل شما را می‌فشارد، در آن نیست. - بزرگ علوی. «چشمهایش»

خیلی چیزا مارو کشت.

َاللَّهُ يَعْلَمُ مَا فِي قُلُوبِكُمْ﴾ همین که خدا همه چیز رو میدونه ، کافیه🤍

چه بود زندگی اگر تو! نمی‌رسیدی؟ —شمس

بمونه به یادگار.🪷

خیلی سخته، همه چی خیلی سخت گذشت. اما ما راحت پا پس نمیکشیم، یا میجنگیم تا بشه . اگه نشد باید بهترش بشه.✨

«همچنان بهار است، بهار پایدار. ولی در دلم همچنان خزان است. نمی‌توانم بر افسردگی و پریشانی روحی خودم غلبه کنم، نمی‌توانم زمام درونم را به دست بگیرم و خودم را راه ببرم، سکندری می‌خورم و روحم مثل آبی در ظرفی شکسته می‌ریزد و پخش می‌شود... نمی‌توانم خود را از زیر بمباران حوادث روز کنار بکشم، نفسی تازه کنم و به کار خودم بپردازم.» - روزها در راه؛ شاهرخ مسکوب.

‏شاید رازش اینه که نباید بذاری دنیا بفهمه یه چیزی رو خیلی خیلی میخوای

نسل ما، هر بار كه خواست كلمه‌ى "آينده" را بنويسد، حادثه‌اى، جمله را نا تمام گذاشت..

نه مرگ آنقدر تلخ است، نه زندگی آنقدر شیرین، که انسان برای این دو،شرفش را بدهد.

ما ادامه داریم… هیچوقت مارو حذف نمیشه کرد.