معشوقه مآه!

عشق.

می‌گویند: عشق واقعی همیشه برمی‌گردد؛ عشق واقعی هیچ‌وقت نمی‌رود. شب‌های روشن - داستایفسکی

من نخواهم ایستاد روبروی تو جز برای بوسه دادن... هوشنگ ابتهاج؛

مأیوس نباش، من امیدم را در یأس یافتم، مهتابم را در شب، عشقم را در سال بد یافتم و هنگامی که داشتم خاکستر می‌شدم گر گرفتم. “احمد شاملو”

فقط مرا رها کنید.

اگر دردی داری برو برای دریا تعریف کن، برای گربه‌ها، ابرها، برای گلدان‌های کنار پنجره… درد را مگر می‌شود با انسان‌ها در میان گذاشت؟

دست‌هایت انگار تنها مکان ممکن دست‌هایت انگار سرزمین آه از وطنی که در تنی است... “محمود درویش”

آیا فراموش کرده‌ای در حال سوختنم؟ 🚬

هر روز از مِی‌خانه به میِ‌خانه ای دیگر از بدو سحر تا خود شب یک دم مستم گهی از خانه هم بیرون بیا ای لیلی من چون مجنون در کوی‌ِتان، دلتنگت هستم. “مـــه یار”

به چشم هایش که خیره میشدی چند بیت شعر فروغ را می دیدی؛ در افکارش مولانا بداهه می گفت و حافظ مست از شاخه نباتش می‌نوشت. وقت هایی هم که تنش را مه میگرفت و خزان میشد شجریان در دلش کنسرت برپا میکرد. او نقره و زر نبود، تنها پیراهن چهار خانه‌ای آبی بود که همیشه بوی بهار نارنج میداد.

رزرو شهریور ماه باز شده خوشگلا.✨🤍

با بی‌خبری از خود، کردم سپری عمری...! “سیمین بهبهانی”

هیچ‌کس درون دیگری را نمی‌شناسد، ما فقط لباس‌ها و لبخندها را می‌بینیم. “آلبرکامو”

هیچ‌کس درون دیگری را نمی‌شناسد، ما فقط لباس‌ها و لبخندها را می‌بینیم. “آلبرکامو”

دیگر نمی‌خواهم غصه بخورم. هرچیز شده، باید می‌شده و هرچیز نشده، نباید می‌شده، می‌خواهم بعد از این زیاد فکر نکنم و زیاد دقیق نباشم و زیاد توجه نکنم... می‌خواهم آرام باشم؛ مگر چقدر زنده می‌مانم که تمام عمرم به فکر و خیال بگذرد؟!

زیبایید اما تو خالی. نمی شود برایتان مُرد. “شازده کوچولو ؛ انتوان دوستت اگزوپری”

بعضی زخم‌ها با هیچ عذرخواهی‌ای ترمیم نمیشوند، چگونه میشود به شاخه‌ی شکسته فهماند که باد عذرخواهی کرده است؟ “محمود درویش”