Rezaasadi__official

بعضی سکوت‌ ها، شبیه بیماری‌ اند. نسل به نسل منتقل می شوند. پدری که حرف نمیزند، فرزندی تربیت می‌کند که گریه کردن را فراموش می‌کند. و آن فرزند، روزی انسانی خواهد شد که حتی هنگامِ شکستن نیز صدایی از او بلند نمی‌شود. تمام این سال‌ها، خیال می‌کردم بزرگ‌ ترین فقدانِ انسان، از دست دادنِ آدم‌هاست. حالا می‌دانم انسان، پیش از آنکه دیگری را از دست بدهد، آرام‌آرام تواناییِ حیرت کردن را از دست می‌دهد. دیگر باران را نگاه نمی‌کند. دیگر بوی کتابِ تازه را نفس نمی‌کشد. دنیا همان دنیاست... فقط روح، دیگر برای دیدنش از جا بلند نمی‌شود. و این، مرگی است که هیچ پزشکی گواهیِ آن را امضا نمی‌کند...🖤💔❤️‍🩹 #رضا_اسدی ✍🏼 @deklametime

«کرگدن عاشق» را ننوشتم تا فقط کتابی به قفسه‌ها اضافه شود. نوشتم چون باور دارم بعضی واژه‌ ها، بیشتر از آدم‌ها عمر می‌کنند. هر کتابی که می‌نویسم، تکه‌ ای از زندگی‌ ای‌ است که دیگر هرگز به من برنمی‌ گردد. هر صفحه، بهای ساعتیست که با جهان بیرون زندگی نکردم تا جهانی درون کلمات بسازم. من عجله‌ای برای رسیدن ندارم. ادبیات، مسابقه‌ی سرعت نیست؛ آزمونِ ماندگاری است. اگر سال‌ها بعد، نام «رضا اسدی» از یادها برود اما «کرگدن عاشق» هنوز در قفسه‌ ای نفس بکشد و کسی میان صفحاتش خودش را پیدا کند، من سهمم را از جاودانگی گرفته‌ام. این کتاب آغاز راه است؛ نه پایان آن. من هنوز حرف‌های نانوشته‌ی زیادی دارم... «نویسنده نمیمیرد؛ فقط روزی از میان صفحات یکی از کتاب‌هایش دوباره متولد می‌شود.»♥️ بماند به یادگار مرداد ۱۴۰۵ @deklametime

@deklametime

اپیزود سومِ مجموعه (بی تعلق) @deklametime

اپیزود دومِ مجموعه (بی تعلق) @deklametime

مجموعه پادکست ( بی تعلق ) ایپزود اول بازگشت به خویشتن ❣️ @deklametime

خنده‌ام شبیه چراغی است که در دلِ شب خاموش نمی‌شود؛ اعترافی آرام به این حقیقت که روزگار، هرچه در آستین داشته باشد، نمی‌تواند روشنیِ روحی را که از طوفان گذشته است به تاراج ببرد... #رضا_اسدی ✍🏼♥️ @deklametine

کجا خودت را جا گذاشته بودی؟ دلتنگ تو بودم 💔 مثل شمعی که تمام شب را سوخت فقط برای سایه‌ای که هیچوقت از در نیامد، مثل دریا که قرن‌ هاست به آغوش ساحل می‌کوبد و هنوز نامش را آرام صدا می‌زند. #رضا_اسدی✍🏼💔 @deklametime

من در میان ادیان ایستاده‌ام، میان نام‌هایی که هر کدام بوی نور می‌دهند؛ از سکوتِ کویرِ حرا تا صلیبی که در غروبِ اورشلیم سایه انداخت، و تا آتشی که در نیایشگاه‌های کهن هنوز نجوا می‌کند. اما رسالت من ساده‌تر است: یادآوری اینکه خدا گاهی در صدای شکستن یک دل زندگی می‌کند، در اشکِ مردی که وانمود می‌کند قوی است، در لبخند کودکی که هنوز بلد نیست دروغ بگوید. من پیامبرِ رویاهای به تعویق‌افتاده‌ام؛ آمده‌ام بگویم معجزه گاهی، نه شکافتن دریاست و نه ایستادن خورشید معجزه این است که در جهانی که هر روز سردتر می‌شود، تو هنوز گرم بمانی.❤️‍🩹 #رضا_اسدی ✍🏼 @deklametime

کودکی هستم که گم شده‌ مثل ستاره‌ای که در شهر چراغانی می درخشد ؛ اما خب کسی بالای سرش را نگاه نمیکند ... می‌تابم، اما هیچ راهی به مقصد ندارم هر قدمم صدا می‌دهد، اما پژواکش در هیاهوی روزگار گم می‌شود، و من نیز فقط سکوتِ مسیر را می‌شنوم، نه خودم را… افسوس، که تو نیز راه خانه‌ام را نمی‌دانی.❤️‍🩹💔 #رضا_اسدی @deklametime

برای ثبت متنی که در کتابم مجوز نگرفت تقدیم به شما ❤️‍🩹 @deklametime

قسم میخورم که زمین مدرسه ی روح است... هر اتفاقی بیفتد انسان هیچوقت راضی از شرایط موجود نخواهد شد هیچوقت هیچوقت همه چیز خوب پیش نخواهد رفت، هیچ آسایش ابدی وجود ندارد جز اینکه روحت وقتی به کهکشان بازگشت عاری از خشم باشد و عشق سرتاسر روحت بدمد انگار که عشق سوختی است که تو را به سطح های بالاتر آسمان میرساند و کینه ، حسد ، خشم ، ناسپاسی ، نا آگاهی، روح تو را تا ابد به سطح زمین سنجاق میکنند...❤️‍🩹 #رضا_اسدی @deklametime

گاهی با خودم می‌جنگم، بی‌ آنکه دشمنی روبه‌ رویم باشد. تمام زخم‌ها از درونم می‌آید، از حرف‌هایی که هر روز به خودم می‌زنم. کاش کمی مهربان‌تر باشم با کسی که همیشه کنارم بوده؛ با خودم.❤️‍🩹 #رضا_اسدی @deklametime

در این دنیای کوتاه، در حاشیه‌هایی افتادیم که معنا نداشتند، سرگرمِ دغدغه‌هایی شدیم که ما را از اصلِ بودن خویش دور کردند... دنیا، با همه زرق‌وبرقش، ارزشی جز غفلت نداشت؛ ما را در باطل پیچاندند تا ماهیتِ زیستن را فراموش کنیم. آمده بودیم بفهمیم، نه گم شویم؛ آمده بودیم عشق را بشناسیم، نه رنج را انبار کنیم. و سرانجام، خسته از این هیاهوی بی‌ریشه، همه‌ ی ما به زودی دوباره به آرامش ابدی بازمی‌گردیم؛ جایی که حقیقت منتظر است. #رضا_اسدی✍🏼❤️‍🩹 @deklametim

وقتی توجه را بی محابا نثار می کنی، آدم ها تعادل احساسشان را گم می کنند؛ مثل قطب نمایی که مدام رو به شمالِ دروغین می ایستد... آنها نه میفهمند کجایند، و نه حدِ فاصله را میفهمند و از جایی به بعد پیشروی را حق طبيعي خود می پندارند. و از قلبت دور میشوند بسیار دور... #رضا_اسدی✍🏼 @deklameyime

@deklamegime

انگار به آخرین قطار نرسیده ام به پروازی که قرار بود مرا از تاریکی این فصل سیه برهاند انگار که من ابراهیمم و آتش برایم گلستان نشد حس میکنم من یوسُفَم تا لحظه ی مرگم در تاریکی حبس شده ام عزیزم راستش من فقط فریادِ واهی و تظاهر به کمک دیدم برایم طناب پاره و کوتاه انداختند،آنها نخواستند نور را ببینم من خودِ نوح ام با کشتی غرق شده ای به گل نشسته، من موسی هستم عصایم خیلی وقت است شکسته... من حتی گاهی حس میکنم دهقان فداکاری هستم که پیراهنش گُر نگرفته تا  جماعتی را از مرگ نجات دهد... من سلسه ی هخامنشی هستم که تمام شکوهم را به تاراج برده اند من به جای تمام رسیدن های تاریخ نرسیدن تجربه کرده ام ... #رضا_اسدی✍🏼❤️‍🩹 @deklametime

وقتی تنها می‌شوم، جهان مثل کتابخانه‌ای خاموش است؛ صداها کنار می‌روند و فکرهایم بلندتر قدم می‌زنند. تنهایی برای من آینه‌ای در اعماق دریاست؛ هرچه عمیق‌تر فرو می‌روم، خودم را واضح‌تر می‌بینم. در سکوتش می‌فهمم من نه تصویر نگاه دیگرانم، نه جمعِ قضاوت‌ها. تنهایی کارگاه پنهانیست که خودم را در آن دوباره می‌سازم. در جمع دیده می‌شوم… اما تنها که باشم، پیدا می‌شوم. #رضا_اسدی ✍🏼❤️‍🩹 @deklametime