drfarideh_kolahi

کودکی خوب یعنی کودکی شاد؟ اصلا! شما می‌توانید شادترین، مرفه‌ترین و بهترین خاطرات فرزندتان را در کودکی بسازید و او در نوجوانی درگیر اعتیاد، افسردگی، روابط سمی یا بزهکاری شود…. چون شما مغزی را پرورش دادید که هدفش خوشحال بودن است، در حالی‌که کودکی دورانی است که فرزندتان در محیط امن خانه بیاموزد…. تمام احساسات از خشم، تا حسادت تا اضطراب طبیعی هستند، چطور آن‌ها را تحمل کند و چطور آن‌ها را مدیریت کند. چطور در مواقع سخت تصمیم بگیرد، چطور مشکلات را حل کند. چطور خودش را با تمام نقص‌هایش دوست بدارد. چطور از اشتباهات نترسد و چطور با ناکامی مواجه شود. چطور احساساتش را ابراز کند، ارتباط برقرار کند و با استمرار به خواسته‌هایش برسد… کودکی خوب یعنی بچه‌ها در محیط امن خانه یاد بگیرند که زندگی همیشه مطابق میلشان پیش نمی‌رود. گاهی چیزی را که می‌خواهند به دست نمی‌آورند. گاهی شکست می‌خورند و ناامید می‌شوند. کودکی خوب یعنی فرزندمان بداند اختلاف، پایان رابطه نیست. می‌شود از هم عصبانی شد، می‌شود اختلاف داشت، و بعد برگشت، صحبت کرد، عذرخواهی کرد و رابطه را ترمیم کرد. این تجربه به بچه‌ها یاد می‌دهد که رابطه‌ی سالم، رابطه‌ی بدون تعارض نیست؛ رابطه‌ای است که ظرفیت ترمیم دارد. و شاید یکی از مهم‌ترین بخش‌های کودکی خوب این باشد: فرزندمان مجبور نباشد تمام کودکی‌اش را صرف راضی نگه داشتن ما کند. قرار نیست نسخه‌ای باشد که ما برای آینده‌اش تصور کرده‌ایم. اگر خودمان کودکی شادی نداشتیم و هدفمان کودکی شاد فرزندمان باشد، بار سنگینی روی دوش آن‌ها گذاشته‌ایم. چقدر برایشان سخت خواهد بود که مجبور باشند همیشه خوشحال و راضی باشند. و چه قسمت‌های مهم شخصیتشان را باید سرکوب یا تبعید کنند تا با شاد بودن همیشگی قدر تلاش‌های ما را بدانند. کافی است با فرزندتان درباره احساساتش حرف بزنید. احساساتش را تأیید کنید، به توانایی‌های او باور داشته باشید، قانون و مرزهای سالم بگذارید و توقع داشته باشید در حد توانایی‌هایشان رفتار کنند. دکتر رویا نوری

قلدری در کودکان و نوجوانان فقط کتک زدن نیست! یکی از مسائلی که در کار با کودکان و نوجوانان با آن مواجه می‌شویم، قلدری و آزار از سوی همسالان است. گاهی والدین فقط زمانی آن را جدی می‌گیرند که کودک کتک خورده باشد؛ در حالی که قلدری می‌تواند شکل‌های مختلفی داشته باشد و بعضی از آن‌ها اصلاً قابل مشاهده نیستند. ۱. قلدری کلامی 🗣️ مسخره کردن، توهین، تحقیر، لقب گذاشتن یا تهدید کردن. مثال: چند نفر در مدرسه مرتب یک نوجوان را به خاطر ظاهر، نحوه صحبت کردن یا عملکرد درسی‌اش مسخره می‌کنند و او را با یک لقب تحقیرآمیز صدا می‌زنند. ⸻ ۲. قلدری فیزیکی 👊 هل دادن، ضربه زدن، گرفتن وسایل، خراب کردن وسایل یا ایجاد مزاحمت بدنی. مثال: یک دانش‌آموز هر روز در مسیر کلاس، دیگری را هل می‌دهد، وسایلش را می‌گیرد یا عمداً وسایلش را خراب می‌کند. ⸻ ۳. قلدری اجتماعی یا رابطه‌ای 👥 هدف قرار دادن روابط و جایگاه اجتماعی کودک؛ مثل کنار گذاشتن عمدی، تحریک دیگران به قطع رابطه یا شایعه‌پراکنی. مثال: یک گروه از دانش‌آموزان تصمیم می‌گیرند یک نفر را عمداً وارد جمع نکنند و بقیه را هم تشویق می‌کنند با او دوست نباشند. ⸻ ۴. قلدری روانی و هیجانی 🧠 ترساندن، تهدید، تحقیر یا ایجاد احساس ناامنی به شکل مداوم. مثال: چند دانش‌آموز مرتب به یک نوجوان می‌گویند: «اگر این موضوع را به کسی بگویی، برایت دردسر درست می‌کنیم.» کودک ممکن است به دلیل ترس، ماجرا را از والدین و مدرسه پنهان کند. ⸻ ۵. قلدری آنلاین یا سایبری 📱 آزار و تحقیر از طریق شبکه‌های اجتماعی، پیام‌رسان‌ها، گروه‌های کلاسی یا بازی‌های آنلاین. مثال: فردی در گروه کلاسی مرتب یک دانش‌آموز را مسخره می‌کند، درباره او شایعه منتشر می‌کند یا محتوای تحقیرکننده‌ای درباره او در فضای مجازی منتشر می‌شود. ⸻ یک نکته مهم برای والدین هر دعوا، اختلاف یا شوخی‌ای لزوماً «قلدری» نیست. در بررسی قلدری معمولاً به سه موضوع توجه می‌کنیم: آسیب‌زا بودن رفتار + تکرار یا احتمال تکرار + وجود نابرابری قدرت این نابرابری قدرت می‌تواند فیزیکی باشد، اما همیشه این‌طور نیست؛ ممکن است از طریق محبوبیت بیشتر، تعداد افراد یک گروه، موقعیت اجتماعی یا قدرت روانی ایجاد شود. بنابراین اگر فرزندتان می‌گوید: «همیشه منو مسخره می‌کنن.» «منو توی جمع راه نمی‌دن.» «می‌ترسم به کسی بگم.» به جای کوچک شمردن موضوع، گوش کنید، دقیق بررسی کنید و کمک کنید یک راه امن برای مقابله با آن پیدا شود. بپرسید چکار میشه کرد این موضوع کمتر تکرار بشه!؟ و مهم‌تر از همه: کودکی که مورد قلدری قرار گرفته، مسئول رفتار فرد قلدر نیست. ارادتمند:دکتر فریده کلاهی❤️

نوجوانی تعریف می‌کرد: «از کلاس ششم شروع شد؛ بچه‌ها مدام منو با یک لقب صدا می‌زدند و مسخره می‌کردند. اول فکر می‌کردم شوخیه و اهمیت ندم. ولی کم‌کم دیگه دوست نداشتم توی جمع حرف بزنم. حتی الان هم وقتی کسی درباره من شوخی می‌کنه، خیلی اذیت می‌شم.» گاهی یک رفتار که برای دیگران «شوخی» به نظر می‌رسد، برای نوجوان می‌تواند تجربه‌ای تکرارشونده از تحقیر و طرد شدن باشد. مهم است بدانیم: اثر قلدری ممکن است حتی بعد از تمام شدن خودِ رفتار، مدتی باقی بماند.

هر چی بزرگتر شدم بیشتر فهمیدم که: ‏- سکوت یه پاسخه ‏- اذیت‌نشدن یه مهارته ‏- نه، یه جمله کامله ‏- اکثر چیزای فوری می‌تونن صبر کنن ‏- احترام‌ > توجه ‏- عذرخواهی بدون تغییر، پوچه ‏- تحرک دواست ‏- تو مناسب همه نیستی، و این اوکیه

5/5/5 الهی امروز محال‌ترین آرزوی قلبی‌ات برآورده شود، بزرگترین گره جهانت باز شود، بهترین اتفاق ممکن برایت بیفتد و شاهد ثانیه‌های خوب‌تر و آرام‌تری باشی... الهی امروز هرثانیه‌اش برای تو معجزه باشد و خدا به روی شهر تو، گرد شادی بپاشد و بهترین آدم‌ها را ملاقات کنی و ناب‌ترین لحظات را رقم بزنی و خوشحال‌ترین باشی... الهی امروز، روز خوبی برای تو باشد و جهان، بهترین آدم‌ها و اتفاقاتش را برای تو کنار گذاشته باشد.❤️

مهمترین کاری که برای سلامت روانی فرزندتان میتوانید انجام دهید: بعد از هر دعوا، داد زدن، ناراحتی یا سوءتفاهم… وقتی هر دو آرام شدید، با او حرف بزنید. اما با این فرمول جدید… قانون اول: اول فقط گوش کنید. بدون اینکه دفاع کنید، یا نصیحت کنید، یا حتی قضاوت کنید. فقط سعی کنید احساس فرزندتان را بفهمید. مثلاً… فرض کنید فرزندتان بگوید: «تو منو دوست نداری.» «تو خیلی سختگیری.» «تو منو نمی‌فهمی.» اولین واکنش بیشتر والدین چیست؟ اگر بگویید: «من که این همه کار برات انجام می‌دهم…» «تو که این همه آزادی داری…» در واقع دارید از خودتان دفاع می‌کنید. حتماً فرزندتان احساس شنیده شدن می‌کند و گفت‌وگو همان‌جا متوقف می‌شود. اگر بگویید: «این سختگیری نیست. من این قانون رو برای مراقبت از تو می‌گذارم.» در حال نصیحت کردن هستید. و باور نمی‌کنید نوجوانان چقدر با نصیحت شدن، احساس احمق شمرده شدن می‌کنند! اگر بگویید: «نه، این‌طور نیست.» یا «تو اشتباه می‌کنی.» در حال قضاوت احساس او هستید. احساسات را درست و غلط ندارند. احساس را فقط باید تأیید کرد! پس چه باید گفت؟ اول فقط احساسش را تأیید کنید! تأیید احساسات، یعنی به زبان آوردن احساس طرف مقابل، حتی اگر اصلاً با احساسات او موافق نیستید یا درکش نمی‌کنید. بگویید: «می‌فهمم ناراحت شدی و احساس می‌کنی دوستت ندارم…» بدون اضافه کردن کلمه «اما»… تأیید احساسات به معنای اینکه تو درست می‌گویی، من اشتباه کرده‌ام، عذرخواهی یا کوتاه آمدن و قبول شکست نیست. تأیید احساسات یعنی: «تو را می‌بینم، احساساتت را درک می‌کنم، و تنها نیستی.» بعد از اینکه احساسش را تأیید کردید، و حرف‌هایش را شنیدید، حالا نوبت شماست. حالا بدون قضاوت، نصیحت، سرزنش، تحقیر یا دفاع از خودتان، از احساس خودتان هم حرف بزنید. بچه‌ها زمانی بهتر یاد می‌گیرند که احساس امنیت و درک شدن داشته باشند، نه زمانی که احساس مهم نبودن، دیده نشدن، تنها بودن یا درک نشدن داشته باشند. سخت‌ترین کار در گفت‌وگوی سالم، گوش دادن بدون دفاع از خود، تأیید احساسات بدون قضاوت و نصیحت، و حرف زدن بدون سرزنش و احساس بد به طرف مقابل است. با این روش، آنچه فرزندتان از شما یاد می‌گیرد، گفت‌وگوی سالم است. حرمت نفسش بالا می‌رود، رابطه ترمیم می‌شود، اتفاقات برایش تروما نمی‌شود، برای فرار از تنهایی به دیگران پناه نمی‌برد و با احساساتش تنها نخواهد ماند دکتر رویا نوری

📼 360p, 💾 27.3MB, @Gozilla_bot

‏از منظر روانکاوی، ما به والدینی که کمتر دوست‌مون داشتن، بیشتر محبت می‌کنیم. اینجوری سعی می‌کنیم اون کمبود محبتی که ازشون دیدیم رو خودمون جبران کنیم. روانمون هم ناخودآگاه با این کار، حس «دوست‌داشتنی نبودن» رو پوشش می‌ده و آروم می‌کنه.

مى دونم خيلى اين روزا نگرانی مى دونم فشار زيادى روى خيلى هاتون هست خيلى سخته كه ادم به اين همه چیز بايد فكر كنه اين حق ما نبوده كه بخوايم نگران آب و برق و دلار و جنگ باشيم حرف خاصی ندارم فقط با خودم فكر كردم شايد لازم باشه يكى اين حرفا رو بهت بزنه و ازت به خاطر شهامتت,اراده ات ومعرفتت تشكر كنه: دمت گرم كه هر كارى از دستت بر مياد انجام مى دى #دکترعلی_میرصادقی

تاب اوری به عنوان «سپر» زندگی از دروس مهم باشگاه نوجوان توانمند هست که با رویکرد اکت به بچه هامون آموزش خواهم داد

فرق دارد آنکه روی قله دنیا آمده با کسی که دره را تا قله بالا آمده...

‏شاید وقتی سن کمتری داری کمتر متوجه بشی، ولی هر چی می‌گذره بیشتر می‌فهمی که: ‏آدمی که خودش آرامش داره، کمتر بهت استرس میده. ‏اونی که تو زندگی خودش احساس امنیت میکنه، بیشتر بهت بال و پر میده. ‏اونی که خودش موفقه، بیشتر تشویقت میکنه برای جلو رفتن. ‏و اونی که خودش رو پذیرفته، کمتر ازت ایراد میگیره و بیشتر زیبایی‌هات رو می‌بینه. ‏واقعیت اینه که آدما فقط میتونن چیزی رو باهات تقسیم کنن که تو ویترین درون خودشون موجود باشه.

یکی از بزرگترین نشانه های بلوغ انسان ، درک این موضوع است چیزی که برای خودش اهمیت چندانی ندارد ممکن است برای فرد دیگری، با اهمیت باشد کالین هوور

‏خانواده ویکتور یالوم بعد از مرگ او نوشتند: "لطفا عزیزانتان را در محکم آغوش بگیرید." همین ...

‏یکی از سخت‌ترین سوال‌های ما نسبت به خودمون اینه که: آیا من در آسیب‌پذیرترین مدل خودم هم دوست‌داشتنی هستم؟

«دخترم می‌گوید کاش پسر بودم…»؛ والدین چه کنند؟ این جمله برای بسیاری از والدین نگران‌کننده است. گاهی نوجوان از لباس‌های دخترانه خوشش نمی‌آید، دوست دارد ویژگی‌های زنانه بدنش کمتر دیده شود، یا می‌گوید اگر پسر بود آزادی و راحتی بیشتری داشت. اما این تجربه‌ها لزوماً به معنای یک تشخیص مشخص نیستند. ممکن است نوجوان: • از محدودیت‌ها و انتظارات اجتماعی ناراضی باشد. • درگیر چالش‌های طبیعی هویت‌یابی در نوجوانی باشد. • با تغییرات بلوغ و تصویر بدنی خود احساس راحتی نکند. • یا پرسش‌ها و ابهام‌هایی درباره هویت و احساساتش داشته باشد. والدین چه کنند؟ 🔹 ابتدا آرام بمانید؛ نگرانی شما قابل درک است، اما عجله در نتیجه‌گیری معمولاً کمکی نمی‌کند. 🔹 بیشتر بپرسید و کمتر تفسیر کنید: «وقتی این را می‌گویی، منظورت چیست؟» «چه چیزی در دختر بودن برایت سخت است؟» «چه چیزی باعث می‌شود با بدنت احساس راحتی کمتری داشته باشی؟» 🔹 از برچسب زدن یا قضاوت خودداری کنید. 🔹 فضایی امن ایجاد کنید تا نوجوان بتواند بدون ترس از سرزنش یا ناراحت کردن والدین، درباره احساساتش صحبت کند. 🔹 به میزان رنج و ناراحتی او توجه کنید؛ مهم این است که این احساسات چقدر زندگی، روابط و حال او را تحت تأثیر قرار داده‌اند. در بسیاری از موارد، آنچه نوجوان بیش از هر چیز به آن نیاز دارد، والدینی است که با آرامش، پذیرش و کنجکاوی در کنارش بمانند، نه والدینی که بخواهند خیلی زود پاسخ قطعی پیدا کنند. 🌱 نوجوانی دوره شناخت خود، بدن و هویت است؛ گفت‌وگوی امن و همراهی آگاهانه والدین می‌تواند مهم‌ترین عامل محافظت‌کننده در این مسیر باشد. نکته مهم این است که عدم علاقه به لباس‌های زنانه، نداشتن تجربه عاطفی در ۱۶ سالگی، یا ترجیح پوشش راحت‌تر به‌تنهایی نشانه اختلال یا ناسازگاری جنسیتی نیست. آنچه از نظر بالینی اهمیت دارد، میزان رنج شخصی، تداوم احساسات، تأثیر بر عملکرد و معنایی است که خود نوجوان به تجربه‌اش می‌دهد. ارادتمند: دکتر کلاهی🤍

احتمالاً بدترین کاری که می‌تونی با یه کودک بکنی اینه که کاری کنی مغزش «تمیز کردن» رو با «تنبیه شدن» یکی بدونه 😞😞

🌱 بخشی از رشد کردن… بخشی از رشد کردن این نیست که مدام احساس بهتری نسبت به خودت پیدا کنی. گاهی رشد یعنی کم‌کم از توهمی که درباره خودت داشتی فاصله بگیری. بپذیری که همه‌چیز را نمی‌دانی، همیشه حق با تو نیست، آن‌قدر که فکر می‌کردی خاص نیستی و در عین حال، ارزشمند بودنت را هم از دست ندهی. 💚 شاید بلوغ جایی اتفاق می‌افتد که نه خودت را بالاتر از بقیه ببینی و نه پایین‌تر از آن‌ها؛ فقط خودت را همان‌طور که هستی ببینی. 🧭 و این دقیقاً همان چیزی است که خودآگاهی به ما می‌آموزد؛ اینکه بدون قضاوت، خود واقعی‌مان را بشناسیم، نقاط قوت و ضعفمان را ببینیم و از مقایسه با دیگران فاصله بگیریم. 🎯 به همین دلیل، خودآگاهی اولین مهارتی است که در دوره «نوجوان توانمند» روی آن کار می‌کنیم. چون تا نوجوان خودش را نشناسد، ساختن اعتمادبه‌نفس، تصمیم‌گیری درست، مدیریت هیجان، ارتباط مؤثر و تاب‌آوری هم دشوار خواهد بود. 📣 ثبت‌نام دوره «نوجوان توانمند» (حضوری و آنلاین) آغاز شده است. ✨ اگر دوست دارید نوجوانتان به جای حفظ کردن چند نکته، مهارت‌هایی را یاد بگیرد که تا سال‌ها در زندگی به کارش بیاید، برای دریافت اطلاعات و ثبت‌نام پیام بدهید. https://t.me/drkolahi_support

✨ کارگاه مهارت‌های زندگی نوجوان توانمند 🌱 سفری به سوی نسخه منِ قوی‌تر برای نوجوانانی که می‌خواهند: ✔ خودشان را بهتر بشناسند ✔ احساساتشان را مدیریت کنند ✔ اعتمادبه‌نفس بیشتری داشته باشند ✔ روابط سالم‌تری بسازند ✔ با چالش‌های زندگی قوی‌تر روبه‌رو شوند 📚 سرفصل‌ها 🔹 خودآگاهی و تنظیم هیجان 🔹 مدیریت استرس و اضطراب 🔹 مدیریت خشم و ابراز خشم سالم 🔹 قاطعیت و جرأت‌مندی 🔹 اعتمادبه‌نفس و عزت‌نفس 🔹 ارتباط بین‌فردی و دوستی 🔹 تاب‌آوری 🔹 بدن سالم و ذهن سالم 🎲 همراه با: بازی‌های آموزشی، فعالیت‌های گروهی، تمرین‌های عملی و مدیتیشن 👥 گروه‌های سنی: ۱۰ تا ۱۳ سال | ۱۴ تا ۱۷سال 📅 پنج‌شنبه‌ها (حضوری) ۸ جلسه دوساعته ساعت ۱۱ تا ۱۳ کروه سنی ۱۰ تا ۱۳ ۱۳ تا ۱۵ گروه سنی ۱۴ تا ۱۷ سال 💰 شهریه: ۸ میلیون تومان ✅ امکان پرداخت در دو قسط 📍 تهران، پاسداران کلینیک تجربه امن ☎️ ثبت نام 09103401905 👩‍🏫دکتر فریده کلاهی مدرس کارگاه‌های تخصصی نوجوانان و خانواده