کوارک آزاد

https://t.me/peymansoal/24

بعد از مشاهده ی آنچه که در این چند ماه گذشت، عجیبه که هنوز احمق هایی هستند که به وحید آنلاین خبیث پیام میدن «وحید جان ما فلان خیابون هستیم بغل خونه مون همین الان پدافند فعال شد». و بدتر از اون، این که چه بسا فکر میکنن دارن کمک هم میکنن

https://t.me/choraz/837

خلاصه تحلیل: حمله دیشب ایران نتیجه اش این میتونه باشه که چون ایران دیده در یک جنگ همه جانبه دوام اورده، ممکنه اینطور باشه که از این به بعد جراتش بیشتر شده باشه. یعنی مثل قبل سعی در دوری از تقابل مستقیم نکنه، بلکه خطوط قرمزش رو حتی جلوتر هم ببره و نسبت به تعدی به هم‌پیمانانش هم مستقیم واکنش نشون بده https://www.bbc.co.uk/news/articles/cly72ryrd1jo

حتی جمهوری خواه ها هم اکثریت نسبی شون میگن بد بوده

قسمتی از کلیپ جدید گروه نوای یاس به مناسبت عید غدیر

یه راهی که بشه این‌ور یا اون‌ور بوم افتادن نسبت به ساینس رو دید، مساله طب سنتی هست. یه عده ته طب سنتی هستن. حتی اگه درد و رنج زیادی رو هم تحمل بکنن ولی فقط با جوشونده و نبات داغ و… حاضرن معالجه بشن، نه قرص و دارو. بارها دیدم ادم ها استامینوفن به بچه شون نمیدن و هرچقدر تب داشته باشه با روش سنتی فقط حاضرن خوبش کنن. یه عده دیگه اون‌ور بوم هستن و میگن هرچیزی تا علمی اثبات نشه (یعنی مقاله اش در فلان ژورنال peer review چاپ نشه) باور نمیکنن طب سنتی رو. فقط قسمت هاییش رو باور میکنن که در ازمایشگاه بررسی شده باشه. اما نکنه اینجاست که اون چیزی که ملاکه، «میزان شواهد موجود» برای یک فرضیه هست، نه صرفا اینکه در یک ازمایش کنترل شده نتیجه داده باشه. بله، اگر در ازمایشگاه باشه شرایط قابل کنترل تره و شواهد کافی میشه، ولی به این معنی نیست که شواهد خارج از ازمایشگاه (ولو کنترل نشده) اطمینان زا نیست. مثالش سردی و گرمی غذا ها هست. با اینکه شاید هیچ وقت ازمایش نشده (به این صورت که گروه «ازمایش» و «کنترل» وجود داشته باشد و…) ولی تعداد زیاد مشاهدات به ادم اطمینان میده که چنین چیزی وجود داره، مثلا ترکیب خیار و هندوانه و مرغ و … اگر باعث دل درد بشه آنگاه خوردن چایی نبات وضعیت را بهتر میکنه. البته در مورد سردی و گرمی هر غذایی با اطمینان نمیشه گفت، ولی هستن غذاهایی که میشه با اطمینان نظر داد

خط‌کش‌هامون کجاها شکسته هست؟ آیا باید آدم ها، وقایع،‌ و... رو مطلقِ سیاه و سفید دید، یا نسبیِ خاکستری؟‌ آیا حق و باطل، خوب و بد،‌ و... مشخص هست یا نسبی هست؟ به طور کلی سه نوع رویکرد شایع هست بین مردم. با اینکه هر فردی ممکنه اکثرا فقط یکی از این سه رویکرد رو داشته باشه، ولی ممکنه هم در مسائل مختلف رویکرد متفاوتی داشته باشه. مثلا یکی ممکنه در مسائل مذهبی رویکردی رو لحاظ کنه، ولی در مسائل سیاسی رویکرد دیگری، و در مسائل علمی رویکرد غیری. واسه همین تمرکز این متن بر خودِ رویکرد هست و نه آدم هایی که این رویکرد رو میگرن. - رویکرد مطلق گرایانه: در این رویکرد به مسائل مطلق و باینری نگاه میشه. آدم ها وقتی این رویکرد رو میگیرن در مسائل انعطاف کمتری دارند، سخت تر میشه باهاشون به توافق رسید. برای نمونه جملاتی مثل «عامل این جنگ فقط فلان بوده» (در حالی که میبینیم مخلوطی از تصمیم های داخلی و خارجی باعثش شد)، یا مثلا «زیرساخت کشور نفت و برق نیست، بلکه دانشمندی هست که از کشور میره» (درحالی که هردوش هست)، یا مثلا «میخوای ببینی حق کجاست، ببین دشمنش چقدر باطله» (چرا؟ مگه نمیشه یک تفکری دشمنش باطل باشه ولی خودش از جهاتی درست و از جهانی غلط باشه؟). به زبان ‌ریاضی، این رویکرد یک تابع prior قوی داره که حول صفر و صد درصد پیک میزنه واسه همین به سختی وسط رو باور میکنه. - رویکرد نسبی گرایانه: این رویکرد سعی میکنه همه چی رو نسبی ببینه، فارغ از اینکه چقدر شواهد وجود داره، بنابر این حتی شده به زور هم به یک باور شک میچسبونه که از مطلق بودن در بیاد. مثلا چنین رویکردی تقریبا هیچوقت عصمت پیامبران رو باور نمیکنه (نه که بگه شواهد برای عصمتشون کافی نیست، بلکه متمایل به اینه که علی الاصول چنین چیزی رو نباید باور کرد). یا مثلا در درگیری کشورهای مختلف، متمایل هست که ۴۰-۶۰ یا ۵۰-۵۰ پخش کنه درصد تقصیر ها رو، تا اینکه مثلا ۱۰-۹۰، فارغ از شواهد موجود. یا در باورهای عقیدتی، این رویکرد سعی میکنه حقیقت رو پخش بدونه، فارغ از اینکه چقدر برخی از اون باورها شواهدشون قوی/ضعیف هست. به زبان ‌ریاضی، یک تابع prior قوی داره که حول باور نسبی پیک میزنه. - رویکرد واقع گرایانه: برخلاف موارد بالا، با آغوش باز میپذیره که یک چیز رو مطلق یا نسبی باور کنه. در واقع هرچیزی رو سعی میکنه همون طور که هست و با میزان شواهدش باور کنه، نه اینکه به زور به گوشه ها یا وسط بکشونه. به زبان ریاضی، تابع prior اش یا یکنواخت هست، یا پیکش به سمت شواهد مرتبط دیگر هست. اگر شناخت ما از دنیای بیرون توسط یک خطکش اندازه گیری بشه، خطکش این رویکرد شکسته نیست و هر عددی رو میتونه اندازه گیری کنه. خط کش رویکرد مطلق گرا وسطش عدد نداره واسه همین هر عددی رو بیشینه یا کمینه میخونه. خطکش رویکرد نسبی گرا سر و ته نداره واسه همین ساختش طوریه که اصولا بیشترین و کمترین رو نمیتونه اندازه گیری کنه.

بعد از این اتفاقات تقریبا همه خبرگزاری ها فهمیدن که نباید تک‌تک توییت های مو زرد رو جدی بگیرن و بازنشر کنند، چون هم تعدادش زیاده، هم متناقضه، هم خیلی اش رو در عمل اجرا نمیکنه. از رسانه های پر مخاطب اونی که هنوز دائم همه اش رو ترجمه و بازنشر میکنه وحید آنلاین هست، که عملا بازی روانی‌شون رو منتقل میکنه به ایرانی ها. به نظرم در حال حاضر سایت الجزیره یه منبع خوب و نسبت به بقیه جامع تر و بی طرف تر هست. خودم عملا فقط همین رو روزی دو سه بار چک میکنم و بس. هیچ خبر مهمی رو هم از دست نمیدم واقعا، وارد بازی روانی شون هم نمیشم، و به کارهام هم تا حد خوبی میتونم برسم.

یه ویژگی خوب حکومتهای دموکراتیک اینه که اگه مسوولی بخواد به صورت وسیع به مردم ظلم کنه دور بعد انتخاب نمیشه. واسه همین همیشه یه ترسی داره و همین ترس باعث میشه از ظلم (حداقل به صورت وسیع) جلوگیری بشه. اما این ها هیچ مناسبتی با ظلم نسبت‌ به مردم خارج از اون سرزمین نداره. یعنی مردم یک کشور میتونن یکی رو انتخاب کنن که بره و به کشور دیگه ظلم وسیع کنه. البته این ایراد به بقیه سیستم های حکومتی هم کم و بیش هست. اما عرضم اینه که باید در نظر داشته باشیم که خوبی این دموکراسی و نظارت مردمی عملا فقط برای ادم های همون سرزمینه. و اگه اون کشوری که قدرت داره واقعا بخواد زور بگه راه زیادی نیست عملا که بشه جلوش رو گرفت. آپدیت: یکی از دوستان نکته جالبی گفت. این که در شرایطی حتی ممکنه حکومت دموکراسی راحت‌تر به خارجی ها ظلم کنه. دلیلش اینه که راس حکومت اعتماد به نفس بیشتری پیدا میکنه برای تصمیم هاش، چون مسوولیت و عواقب ظلم هاش به نوعی پخش میشه بین مردمی که بهش رای دادن. ولی حاکمی که منتخب مردم نباشه، موقع ظلم کردن این سد رو جلوی خودش میبینه که هر کاری کنم به پای شخص من تموم خواهد شد

من الان ربتل امتحان کردم تونستم از خارج تماس بگیرم به همراه اول داخل ایران

داشتم سخنرانان یه کنفرانس توی انگلیس در مورد تحقیقات قرآنی رو میدیدم،‌ چشمم خورد به این اسم R.David Coolidge بعد سرچ کردم دیدم یه ریسرچر در حوزه اسلام هست. بعد دیدم طرف مسیحی بوده، بعد از مدتی مسلمون سنی میشه. بعد از مدتی هم مسلمون شیعه میشه. یه سخنرانی پیدا کردم ازش واسه دو سال پیش (اینجا) که مسیر خودش رو میگه. واقعا بی نظیره این سخنرانی!‌ حتما فرصت کردید ببینید! چون زمینه مسیحیت داشته، مساله عشق بین خلق و خدا قسمت خوبی از صحبت هاش رو تشکیل میده، و اینکه در اسلام این عشق چه فرقی میکنه و اینکه چطوری در اسلام عشق عمیقی هست بدون اینکه نیاز به توسل به «انسان نمایی» کردن خداوند باشه. وسطش هم هی رفرنس میده به آیات و البته صحیح بخاری (کتاب مرجع سنی ها). آخرش رو هم با جریان امام حسین ع تموم میکنه. توی روضه ها هم همین کار رو میکنن ولی نگاه این واقعا زیبایی خاصی داشت که تا الان ندیده بودم! قبلا اینجا عرض کرده بودم که این مسلمان شده ها دید جالبی دارند.

نتیجه ی انتخابات محلی انگلیس. حزب reform که دور قبل فقط ۲ نفر را داشت، در این انتخابات ۱۴۳۰ نفر(!!) داره، که از همه احزاب هم بیشتر هست. چطور یه حزب میتونه اینطوری محبوب بشه؟ جواب: وعده سیاست اخراج پناهنده ها، ابطال اقامت دائمی مهاجران، و…. اخیرا انگلیس در یک سال حدود یک میلیون مهاجرت خالص به داخل داشته! طبیعیه که مردم اینطوری رفتار کنن. نکته بامزه اینه که با وجود افزایش پناهنده ها، علت اصلی افزایش شدید جمعیت ناشی از اونها نیست. بلکه ریشه دربرگزیت داره! مردم رای دادن برگزیت -> بودجه دانشگاهها که از EU بود قطع شد و دانشگاهها در معرض ورشکستگی بودن-> بوریس جانسون طرح های جذابی گذاشت که مهاجرت دانشجو ها و کارگران ماهر به داخل زیاد بشه (بهش میگن Boris Wave) -> دانشجوها از همه جا با زن و چندین بچه شون مهاجرت کردن و موندن -> فوقع ما وقع

https://t.me/AmirTravels/1088

https://t.me/choraz/669