Gershad

سه سال از روزی می‌گذرد که قتل مهسا امینی شعله خشم و اندوه جمعی مردم را برانگیخت و به بزرگ‌ترین اعتراضات سراسری تاریخ معاصر ایران انجامید. در این چهار سال، سرکوب، ضرب‌وشتم، بازداشت، زندان، شکنجه و اعدام ابزارهایی بوده‌اند که جمهوری اسلامی برای وادار کردن معترضان به عقب‌نشینی به کار گرفت. اما نتیجه این همه خشونت، نه تسلیم مردم، بلکه عقب‌نشینی خود حکومت در برابر بخشی از مطالبات این خیزش بود. باید به خاطر داشته باشیم که این عقب‌نشینی، دستاورد ایستادگی و تلاش جمعی مردم است. راهی که آغاز شده هنوز ادامه دارد، و هر گام آن نشانی از امید و اراده‌ای است که سرکوب نتوانسته خاموش کند. گرشاد: اینستاگرام | توییتر | وبسایت‌ | تلگرام

آیا مبارزین پوشش اجباری به دنبال «فساد» هستند؟ 🔸یکی از رایج‌ترین برچسب‌هایی که علیه زنانی که با قوانین حجاب اجباری مخالفت می‌کنند، اتهام «بی‌بندوباری» و «فساد» است. این روایت تحریف واقعیت و بخشی از سازوکار کنترل و سرکوب در جوامع مردسالار محسوب می‌شود. 🔸مسئله‌ی اصلی مبارزه علیه حجاب اجباری نه آزادی برای «فساد»، بلکه آزادی برای انتخاب است. یعنی حق زن بر بدن خود، حق او بر این‌که چگونه در فضای عمومی ظاهر شود و این‌که دولت و ساختارهای مردسالار نتوانند برای او هویت و پوشش تعیین کنند. 🔸زنانی که علیه حجاب اجباری مبارزه می‌کنند، در واقع در برابر سیستمی ایستاده‌اند که بدن زن را ملک عمومی و ابزار ایدئولوژی سیاسی تعریف کرده است. وقتی حکومت یا جریان‌های سنتی، هر گونه انتخاب متفاوت را «بی‌بندوباری» می‌نامند، می‌خواهند ترس و انگ اجتماعی تولید کنند تا زنان از حق خود عقب‌نشینی کنند. در نگاه آنان، حفظ حجاب اجباری به معنای حفظ نظم اخلاقی است. در حالی‌که در عمل ابزاری برای سرکوب فردیت زنان و محدودسازی آزادی‌های اجتماعی است. گرشاد: اینستاگرام | توییتر | وبسایت‌ | تلگرام

🔴 پلمب کافه‌ها در دزفول 💢در روزهای اخیر، سه کافه‌ی «فندق»، «گاردن» و «چاپلین» در شهر دزفول به دستور اماکن و به بهانه‌ی «بی‌حجابی» پلمب شده‌اند. حکومت در سال‌های گذشته بارها تلاش کرده با تهدید و پلمب، صاحبان کسب‌وکار را در موضع «پلیس پوشش» قرار دهد. اما نتیجه‌ی این سیاست چیزی جز خسارت‌های مالی نبود؛ خسارت‌هایی که بسیاری از کسب‌وکارها را به مرز تعطیلی کشاند و زندگی کارکنان و خانواده‌هایشان را به شدت مختل کرد. 💢 از نظر قانونی پلمب کافه‌ها به بهانه‌ی «بی‌حجابی مشتریان» وجاهتی ندارد. در هیچ‌یک از قوانین موجود، نداشتن حجاب اجباری مشتریان دلیلی برای پلمب یا ابطال پروانه‌ی کسب ذکر نشده و صاحب مغازه نیز وظیفه‌ای برای جلوگیری از ورود یا اخراج افراد بدون حجاب ندارد. بنابراین اقدام پلیس در این زمینه غیرقانونی است. 💢 هدف اصلی این فشارها، وادار کردن زنان به عقب‌نشینی از خواسته‌‌شان برای انتخاب پوشش اختیاری است. اما تجربه نشان داده که زنان نه‌تنها از خواسته‌ی خود کوتاه نیامده‌اند، بلکه جامعه شاهد همبستگی بیشتر میان مردم و صاحبان کسب‌وکار است؛ بسیاری از مشتریان به نشانه‌ی اعتراض از کافه‌های پلمب‌شده حمایت می‌کنند.

❓آیا نوع پوشش می‌تواند دلیل تعرض جنسی باشد؟ ❓چرا به جای بازخواست متجاوز، قربانی سرزنش می‌شود؟ 🎥 دلیل افرادیکه به این گفتمان معتقدند و پاسخ به آن را در این ویدیو ببینید. گرشاد: اینستاگرام | توییتر | وبسایت‌ | تلگرام

🔴 آیا دولت چهاردهم در مسیر تغییر گفتمان جمهوری اسلامیست؟ مدتی پیش تصویری از مسعود پزشکیان منتشر شد که توجه بسیاری را به واسطه بنری که پشت سر او قرار داشت جلب کرد؛ در این تصویر، برخلاف روایت‌های رسمی از شهدا، تنوعی چشمگیر از نظر جنسیت، سن، پوشش و حتی نوع تصویرسازی دیده می‌شود: زنانی بی‌حجاب، کودکان و چهره‌هایی دور از شمایل سنتی رزمنده و وفادار به نظام. عبارتی که بر بنر نقش بسته بود، «شهدای وطن» بود؛ مفهومی که به‌ظاهر ساده است اما از نظر معنایی حامل یک چرخش گفتمانی مهم است. در اینجا «شهید» نه فقط نماد فداکاری در راه اسلام یا انقلاب همچون گفتمان پیشین جمهوری اسلامی، بلکه نماینده‌ای از قربانیان یک «وطن» به‌مثابه‌ یک مفهوم ملی گرایانه است. حتی رنگ‌ها و نشانه‌ها هم متفاوت بودند: نه سبزِ نماد سیادت و اسلام، نه سرخِ شهادت حسینی، و نه سیاهِ عزاداری. پرچم ایران هم بدون آرم جمهوری اسلامی دیده می‌شود. سوال اساسی این است: آیا دولت پزشکیان واقعاً در مسیری گام برمی‌دارد که آغازی برای تغییر است؟ نظر شما چیست؟ گرشاد: اینستاگرام | توییتر | وبسایت‌ | تلگرام

🔴 اسکیت هنری با حجاب اجباری بیتا مرادخانی، اسکیت‌باز هنری ۲۱ ساله ایران، در ۴ مرداد ۱۴۰۴ در رقابت‌های قهرمانی اسکیت آسیا در کره جنوبی، در هر دو بخش کوتاه و بلند به مقام چهارم رسید. همراه او، هستی داوودیان و صبا سادات طباطبایی نیز در این مسابقات حضور داشتند. این موفقیت تا مدت‌ها بدون پوشش خبری ماند و پس از انتشار تصاویر توسط بیتا در اینستاگرام، دیده شد. بعد از انقلاب، این رشته سال‌ها ممنوع بود و پس از فشار فدراسیون جهانی اسکیت در سال ۱۳۹۳، زنان اجازه حضور بین‌المللی یافتند. حتی با رعایت کامل حجاب اجباری، عکس‌برداری از آن‌ها غالباً ممنوع است و تمرینات پشت درهای بسته انجام می‌شود. کمبود سالن مناسب، نبود اسپانسر و پوشش خبری محدود، انگیزه ورزشکاران را کاهش می‌دهد. با وجود این شرایط، زنان ایرانی در سال‌های اخیر افتخاراتی به دست آورده‌اند؛ از جمله آذر شادلو (نقره آسیا ۲۰۱۴)، پریا قاسمی (نهم جهان ۲۰۱۵)، زهرا توکلی (نقره جهانی ۲۰۲۵) و انوشه اکبر (برنز جهانی ۲۰۲۵). بیتا مرادخانی نیز با مقام چهارم آسیا، یکی از استعدادهای آینده‌دار این رشته محسوب می‌شود. منبع: ایران‌وایر گرشاد: اینستاگرام | توییتر | وبسایت‌ | تلگرام

قصه‌هایی که پشت #حجاب پنهان ماند… ترس، موشک، و چادری که از همه چیز مهم‌تر شد. 📍 متن کامل در پست بعدی

قصه‌هایی که پشت #حجاب پنهان ماند… ترس، موشک، و چادری که از همه چیز مهم‌تر شد. 📍 متن کامل در پست بعدی

🔴 باورهای غلط؛ حجاب قانونه و باید رعایت بشه! 🔸 بارها با گزاره‌ی «حجاب قانون کشور است و باید رعایت شود» مواجه شده‌ایم؛ عبارتی که در ظاهر بر پایبندی به قانون تأکید دارد، اما در واقع تلاشی‌ست برای تطهیر و توجیه خشونتی ساختاری که بر زنان و دیگر گروه‌های تحت‌تأثیر…

🔴 باورهای غلط؛ حجاب قانونه و باید رعایت بشه! 🔸 بارها با گزاره‌ی «حجاب قانون کشور است و باید رعایت شود» مواجه شده‌ایم؛ عبارتی که در ظاهر بر پایبندی به قانون تأکید دارد، اما در واقع تلاشی‌ست برای تطهیر و توجیه خشونتی ساختاری که بر زنان و دیگر گروه‌های تحت‌تأثیر پوشش اجباری تحمیل می‌شود. این استدلال، در بنیان خود، مغالطه‌ای‌ست که قانون را هم‌ارز با عدالت می‌پندارد؛ تفکری خطرناک و فریبنده! 🔸بدون شک، هر جامعه‌ای نظام حقوقی خاص خود را دارد؛ اما آیا صرف قانونی بودن یک سیاست یا رفتار، به آن مشروعیت اخلاقی و انسانی می‌بخشد؟ پاسخ منفی‌ست.‌ گرشاد: اینستاگرام | توییتر | وبسایت‌ | تلگرام

🔴 مبارزه نسل Z در خیابان‌های ایران ‌ این چالش وایرال‌شده در تیک‌تاک و اینستاگرام، ریشه در یکی از افسانه‌های تاریک وایکینگ‌ها دارد: «عقاب خونی». در این آیین خشونت‌آمیز، وایکینگ‌ها برای مجازات دشمنان مهم‌شان، پشت آن‌ها را می‌شکافتند و دنده‌ها را به‌گونه‌ای…

🔴 مبارزه نسل Z در خیابان‌های ایران ‌ این چالش وایرال‌شده در تیک‌تاک و اینستاگرام، ریشه در یکی از افسانه‌های تاریک وایکینگ‌ها دارد: «عقاب خونی». در این آیین خشونت‌آمیز، وایکینگ‌ها برای مجازات دشمنان مهم‌شان، پشت آن‌ها را می‌شکافتند و دنده‌ها را به‌گونه‌ای از هم باز می‌کردند که شکلی شبیه به بال‌های گشوده‌ی یک عقاب پدیدار شود. باور بر این بود که اگر قربانی در حین این شکنجه سکوت پیشه می‌کرد، سزاوار ورود به والهالا (بهشت جنگ‌جویان) می‌شد. ⬇️ ادامه مطلب گرشاد: اینستاگرام | توییتر | وبسایت‌ | تلگرام

🔴 ضرب و شتم زنی بخاطر حجاب اجباری ویدیویی دلخراش از دوربین مداربسته در گچساران منتشر شده که لحظه‌ی حمله‌ی خشونت‌بار یک مرد به زنی را ثبت کرده است؛ زنی که تنها «شال از سرش افتاده» بود. مرد با لگدی محکم او را به زمین می‌کوبد. به نقل از از صفحه مسیح علینژاد، ارسال کننده ویدیو گفت است این مرد به هر زنی که پوشش‌اش با استانداردهای تحمیلی جمهوری اسلامی هم‌خوانی نداشت، حمله‌ور می‌شد. این صحنه، نمادی هولناک از نتیجه‌ سیاست‌هایی‌ست که جمهوری اسلامی در سال‌های گذشته با اعطای مجوز غیررسمی به هواداران تندرو خود، تحت عنوان «آتش به اختیار»، برای سرکوب زنانی که حجاب اجباری را رعایت نمی‌کنند، به اجرا گذاشته است؛ سیاستی که به جای قانون، تعصب و خشونت را در کوچه و خیابان حاکم کرده و امنیت را از زنان ربوده است. گرشاد: اینستاگرام | توییتر | وبسایت‌ | تلگرام

معزی‌فر، دبیر فدراسیون بسکتبال ایران تایید کرده است که ویدیوی رقص و شادی بازیکنان تیم ملی بسکتبال زنان ایران از صفحه اینستاگرام آسیاکاپ با فشار جمهوری اسلامی بوده است. دبیر فدراسیون بسکتبال تأکید کرده که برخورد تنبیهی با بازیکنان صورت نگرفته و تنها موضوع، «ادیت ویدیو» و رعایت «پروتکل‌های فدراسیون» بوده. اما این نوع حساسیت‌ها، چه در تدوین یک ویدیو ساده و چه در اشاره مکرر به مناسبت‌های رسمی، بار دیگر این سوال را مطرح می‌کند: حدود مجاز برای روایت حضور زنان در ورزش تا کجاست؟ وقتی رختکن، شادی، و حتی نحوه تدوین تصاویر تیم ملی زنان با چنین دقتی بررسی می‌شود، چطور می‌توان فضای حرفه‌ای و تمرکز لازم برای رقابت‌های بین‌المللی را فراهم کرد؟ #حجاب_اجباری #سانسور_ورزشی #زنان_ورزشکار #بسکتبال_زنان

زهرا سرو، زندانی سیاسی به صورت تنبیهی به سلول انفرادی زندان قرچک ورامین منتقل شده است. این زندانی سیاسی مشروطه‌خواه پس از مراجعه به دادگاه در ۱۶ تیر و ممانعت از حجاب اجباری با واکنش مأموران حراست روبرو شده و نهایتاً به مدت پانزده روز در انفرادی این زندان به سر ببرد. خانم سرو اعلام کرده در اعتراض به این موضوع، دست به اعتصاب غذا خواهد زد. او پیش‌تر توسط دادگاه انقلاب بابت اجتماع و تبانی علیه نظام به هفت سال حبس محکوم شده است. . #زندانیان_حجاب_اجباری

در بحبوحه جنگ ایران و اسرائیل، ارسال پیامک‌های هشدار حجاب به شهروندان نشانه‌ای از اولویت‌های نابجای حکومت است. در حالی که این درگیری‌ها، با ده‌ها کشته و صدها زخمی، کشور را در بحران نظامی، اقتصادی و اجتماعی فرو برده، تمرکز بر کنترل پوشش زنان نه تنها بی‌ربط، بلکه بازتاب ترس نظام از کنش‌گری زنان است. زهرا بهروزآذر، معاون رئیس‌جمهور، ارسال این پیامک‌ها را «خطای سیستمی» خوانده و مدعی توقف آنهاست، اما تداوم دریافت پیامک‌ها تردیدهایی را برانگیخته. حجاب، در این میان، فراتر از پوشش، صحنه منازعه میان دولت و بدن زن است؛ بدنی که هم محل کنترل قدرت و هم نیروی مقاومت است. این پیامک‌ها، در کنار هشدارهای تخلیه تهران و ادامه جنگ، تناقض رویکرد نظام را نشان می‌دهد: دعوت به آرامش در برابر تهدید خارجی، اما فشار بر زنان برای انطباق با ایدئولوژی رسمی، حتی در اوج بحران. در حالی که حملات موشکی اسرائیل به ایران جان مردم را تهدید می‌کند، حکومت از سامانه پیامکی خود برای هشدارهای حیاتی درباره حملات استفاده نمی‌کند. این انتخاب نشان‌دهنده اولویت دادن به کنترل اجتماعی و ایدئولوژیک بر حفاظت از جان شهروندان در برابر خطرهای واقعی است. . . . . . #گرشاد #گشت_ارشاد #حجاب_اجباری #جنگ #ایران #زنان

زمستون بود، رفتم دانشگاه الزهرا. مأمور حراست دید پیراهن پشمی بلند پوشیدم، تا مچ پا، با ساپورت پشمی. برگشت گفت: «کفش بپوش!» یه لحظه به خودم شک کردم، نکنه با جوراب اومدم و کفش یادم رفته باشه! بعد گفت: «چکمه و بوت ممنوعه. جوراب‌شلواری هم نپوش. برو یه روز دیگه بیا، امروز راهت نمی‌دیم.» می‌گفت داخل محوطه هم‌دانشگاهی‌ها ازت عکس می‌گیرن، می‌دن به حراست، برات پرونده تشکیل می‌شه. با خودم فکر کردم: اینا نمی‌دونن ما می‌ریم دانشگاه، کلاس داریم، روز و ساعت مشخص. یه روز دیگه بیاییم که کارمون راه نمی‌افته! اصلاً اینا نمی‌دونن دانشگاه برای چیه... حالا هم که گرمای هواست، بازم نمی‌دونیم چی بپوشیم. با شلوار گشاد و پیراهن بلند گشاد رفتیم، حراست اومده تو صف سلف شکار، می‌گه: «دامن‌شلواری برای مهمونیه! شلوار بپوش!» خب مگه هدف حجاب و پوشش نیست؟ شلوار که می‌چسبه، بیشتر نما داره... #روایت

در سالگرد مرگ ابراهیم رئیسی این را هم یادآوری کنیم: همان‌طور که تقریباً تمام مقام‌های جمهوری اسلامی، در طول سال‌ها با چنین پروپاگاندایی سعی کردند دستان خود را از خون زنان ایران بشویند، رئیسی هم در واپسین سال‌های عمرش، با چهره‌ای ریاکارانه کوشید حقیقت را وارونه جلوه دهد؛ اما حافظه جمعی زنان ایران، نه لبخند او را می‌پذیرد، نه دروغ‌هایش را فراموش می‌کند. ابراهیم رئیسی در مصاحبه‌اش با شبکه CBS با لبخندی سرد و پر از فریب گفت که رعایت حجاب در ایران امری «خودجوش» است و زنان و دختران، داوطلبانه آن را رعایت می‌کنند. این جمله، یک تحریف بی‌شرمانه از واقعیتی‌ست که بدن زنان در ایران، هر روز آن را با پوست و استخوان تجربه می‌کند. وقتی گشت ارشاد، دوربین‌های پلاک‌خوان، احضاریه‌های دادگاه، اخراج از کار و حمله‌های سازمان‌یافته تنها به‌خاطر یک تار مو فعال‌اند، حرف از «خودجوشی» یعنی توجیه تمام این خشونت‌ها که به بهای جان زنان تمام می‌شد. در قاموس جمهوری اسلامی، زن نه یک انسان آزاد، بلکه تابلویی برای نمایش اقتدار ایدئولوژیک نظام است. «خودجوش»؟ اگر انتخابی در کار بود، چرا زنان هر روز از خیابان تا زندان، تا گور باید تاوان تصمیم شخصی‌شان را بدهند؟ این سخن رئیسی، نمادی از مردسالاری تمام‌عیاری‌ست که در لفافه دروغ و لبخند، سرکوب را می‌فروشد.