Halima Ahmedova

10. Боряпман, жаранглайди тун, Ва руҳимга қўнади шабнам. Майсаларнинг ҳурмати учун Шабнам бўлиб титрайман мен ҳам Кўргум, ёруғ даричаларга – Ширин хабар етказар шамол. Ва булутнинг парчаларига, Ишқ нақшини чизади ҳилол Недир содир бўлганлиги рост Беролмасман гарчи бунга тан Кетаяпман, ошиқларга хос, Ишқ нақши бор булутлар билан Эргашади зулмат боғидан Қочиб чиққан нурлар галаси Қўрқмаяпман қоронғуликдан Чунки теграм – Унинг нафаси Боряпман, борганим сари… О, кўнглимга юлдуз чайқайсан. Сезаяпман, мендан илгари Бу йўллардан ўтиб кетгансан. Боряпман, жаранглайди тун. Ҳалима Аҳмедова 2019 йил 13 октабрь, Дўрмон

9. У кимдир кўнглимда қилган ғалаён У кимдир боримни йўққа беркитган. Ва чайир қўллари қўлига тегмай, Жонимни хошокдай оловга отган. Гоҳ йиғлаб, гоҳ кулиб кеча-ю кундуз. Умид боғларимда шопирган хазон Ёввойи ғам билан чоғир талашиб. Ва яна эртамни айлаган пайҳон У кимдир, бахт сари отланганимда, Йўлларимни тўсган , ёнган, қақшаган. Куйган юлдуз билан алдаб руҳимни. Ва ожиз жисмимни туфлаб ташлаган. Баъзан санчилади хаёлларимга Қуёш адаштирган нурнинг синиғи. Ашким ой тутилган тундай қоронғу. Бўғзимга тиқилар чақмоқдай йиғи Минг йиллик суронлар кечгандай мандан, Ҳолсираб вужудим титрайди дир-дир. Қаддимни тиклашга бермайди изн – Мен ҳануз билмаган ул машъум кимдир… У кимдир кўнглимда қилган ғалаён…

8. Ортимда фитна-ю, олдда ардоғлар, Айтмишлар: номида бунга кўп доғлар. Руҳимни янчмоқда ғаним, чарчоқлар: Номимни ювишга дарёга кетдим. Чақирма, тилларинг куяди шамол, Қушлардай ҳуркакдир ҳолимдаги ҳол Ҳажрида мен уни кўрдим эҳтимол, Номимни ювишга дарёга кетдим. Чорлама ёнингга бормайман энди Чиннигул, қарғишинг қонимга инди. Дўстсиз эканлигим ёмон билинди. Номимни ювишга дарёга кетдим. Улар тўп-тўп, улар уюр-уюрлар – Бунчалар кўп ахир беор ғаюрлар, Қачон тинч яшашга мени қўюрлар – Номимни ювишга дарёга кетдим. Ғийбат, миш-мишларга тўлган ўнг-сўлим Сен ҳам майдалашма, титмай дил кулим Келсанг, мардона кел, мард келгин ўлим. Номимни ювишга дарёга кетдим.

7. Сен ҳам сездингми, дўст ер томиридан, Сизиб чиққанини қандайдир алам. Сарғайиб бораётган ўт-ўлан ичра – Сарғайган дарахтдай силласиз танам. Завқим ҳам йўлидан қолмади, кетди, Унга айтолмадим: – қайтгинг келса қайт Қоқшолга чалинган панжаси билан, Мени маҳкам қучиб турар рутубат. Сездингми, тун бўйи сўлган гулларнинг Қайғусида шабнам, титроқларини Ва шамол қачондир ўғирлаб кетган – Ёшлик шиддатининг ингроқларини Кимдир ўт қўйгандай умрим боғига. Чарсиллаб ёнмоқда кечам, кундузим. Одамзор дунёда бирор одам йўқ. Ажралиб кетаяпман ўзимдан ўзим. Қичқираман: Ҳой, дўст қутқаргин мени, – Ерга чандиб қўйган ришталарим уз! Қаердандир келар дўстнинг овози: – Ўзингни бос, ахир, куз келаяпти, куз…

6. Бир куни ўзимни олиб кетаман Ҳаёт илдизидан дилни суғуриб Томоша қиламан қуёш уйини Жуда ҳам, жуда ҳам юксакда туриб. Бир куни ўзимни олиб кетаман, Намозшомгуллари кўзин очган пайт, Менга ҳамроҳ бўлар, ҳам сафар бўлур Суяк-суягимдан ўтиб кетган дард. Ва юксакда туриб тинглайман тағин, Ҳаётнинг кир босган қаҳ-қасини Сўнг энтикиб дейман ўзимга-ўзим: – Жонимга ичирсам ишқ нафасини. Бир куни ўзимни олиб кетаман, Ғанимим суюнманг, дўстим ачинманг… Айтай, тинч яшашга қўймайди сизни Юксакда руҳимдан таралган жаранг. – Шаффоф бўлгин яна шаффоф бўлгин деб. Биллур овоз келар осмон қаъридан, Ва само руҳига қовушар кўнглим. Қутулиб тириклик ғалваларидан Бир куни ўзимни олиб кетаман.

5. Жаннат боғларида пишгандир соғинч, Нилуфар юзига қўнгандир шабнам. Кавсар сувларига ўйчан тикилиб Биз ҳақда хаёллар сургандир онам, Тубо ҳидлаб қайтган қалдирғочлардан Бериб юборгандир бизга саломин Ва яна соддалик билан айтгандир – Унутиб қўймангиз ҳар бирин номин …Онажон, мен кўрдим қалдирғочларни, Улар салом айтди сенинг тилингда. Жаннат ичида ҳам ороминг йўқми, Нега ташвишимиз ҳамон дилингда. Биздан ҳеч хавотир олма онажон, Ҳамма ўз кунида яйраб юрибди. Ортингдан қолганмиз олтита соя – Ҳали юрагимиз уриб турибди. Қалдирғочлар келмай қўйди сендан сўнг, Деразани ёпди кичкина укам. Сен билган ҳуув ўша қадрдон уйда Кезиб юрар энди баҳайбат бир ғам. Қабринг тошидаги суратингни ҳам. Ўчира бошлабди ёмғир ва шамол. Мен ҳам суратдирман ҳаёт кўксида, Уни ҳам ўчиргай ёмғир эҳтимол Ҳамон кетаяпман, билмайман қайга, Қайғулар янги-ю, шодлик эскирган, Сен меҳрибон деган одамлар бугун Бешафқат шайтонга томон югурган. Уларга юрагим ачийди, она, Кўзларимга тўлар аччиқ бир бода Кўксимга урилиб юпатар мени Жаннат боғларидан келган шаббода. Ва яна ўйлайман: соғинч пишгандир. Ризвон дарахтига қўнгандир қуёш… Ва жоним уйидан кўзимга қадар, Эмаклаб-эмаклаб келади кўз ёш… Жаннат боғларида пишгандир соғинч.

4. Саратон, ҳансирар ер билан осмон, О, нега гулларни ғижимлайди ёз? Ва қуёш шўнғиган сувнинг ичидан – Ғамгин қурбақалар беради овоз. Жисмида бол тўлган шафтолиларнинг Ифори қушларни айлаган мажнун. Ҳансираган ерни ҳамда осмонни Соялар чайқалиб қилар тараннум. Аммо мен кетишим керак бу ердан Шудрингларнинг сахий қалбига томон. Ахир, ғижимланган гуллар фарёди, Жон-у жаҳонимни ўртади ёмон Шундай сўладими ёшлик фасли ҳам, Шундай тинадими жоннинг наъраси. Олиб кетадими бизни бир куни Осмон сароби-ю ернинг нафаси. Яшайман умидвор, илҳақ, жонсарак, Сезгум: кўпи кетиб, қолганидир ози. Ва келар кўнглимнинг қаъридан яна Ғижимлаб ташланган гуллар овози.

3. Бу қайсар ғул ғула жонимдан келур, Умрим ларзалардан ҳеч олмади тин. Нени қораладим, нени куйладим Мен ҳам шоирманми ўзингиз айтинг? Қачон ўз ғамимдан ортиб, оғринмай – Ўзгалар дардига бўлолдим шерик Ахир, қочмадимми, бемор ҳақиқат – Наъра тортганида шердай: Мен тирик! Ойнинг ёғдусига ғарқ бўлиб, танҳо, Лоф урдим ишқимнинг гулистонида Ғализ эди манда, қувонч ҳам бахт ҳам Нимани ахтардим зулмат қонидан Нега мен яширдим ўзимни тунга, Тонглар жарангига қилмадим парво Нега ер қаъридан манзил ахтардим, Йўқлаб келганида гоҳида само Шоирлик бахтмиди ёки бахтсизлик. Мен қайси тарафдан келдим сўз томон. Ичимда инграйди миллион йиллик дард: Сенинг шоирлигинг ёлғондан, ёлғон… Ахир халқ кўнглига боргувчи йўлни Қайғулар синдириб ташлади чил-чил. Мен кимга ўхшадим, кимга эргашдим – Шамолни куйлабман эллик тўққиз йил!… Мен ҳам шоирманми ўзингиз, айтинг?!

2. Мен созман, Қўлингда созлангувчи соз, Томирларим чертар ишқнинг нохуни, Барглар шивирлашин Соласан менга, Сен менга соласан саргардон кунни Чайқалиб боради умрим сояси, – Куз ғазабин еган гулдай бемажол, Куйларинг қаърида нимадир пинҳон, Куйларинг қаърига тўлдим эҳтимол Ҳар куни созлайсан янги оҳангга Куйлар оқиб келар дард чорбоғидан. Сесканиб кетади бечора ҳаёт Чарчаган юрагим қалтироғидан Мен созман. Чаласан жилмаяди ғам, Чаласан бадтарроқ куяди саҳро. Айт, ахир, бормидим ўзимдан аввал, Бормидим, куйингда бўлмагунча жо. Мен созман, қўлингда Эскирган бир соз, Шимаман борлиқнинг маҳзун ўйини. Илоҳий созандам, номини айтгин, Менда чаладиган сўнгги куйингни. Мен созман қўлингда Созлангувчи соз…

1. Мани ёзғирма, эй қисмат, ўзимдан ўзга келганман. Чаманлар кулгуси ўчган, Ёмғирваш кузда келганман. Ким атлас, ким кимхоб учун, Мен эса бўзга келганман, Таъмсиз, эски дунёсига – Бир ҳовуч тузга келганман. Кўнглимни титмаки ғаним, Санга кўз-кўзга келганман, Дедилар: ишқ-касалманддир, Ишқи қақнусга келганман Адаштирди мани ранглар, Ғамангиз тусга келганман. Ёнар гулхан аро жоним, Ўйлама, музга келганман. Умримни кашта қилсин деб Чевар-гулдўзга келганман. Ким бўлсанг ҳам йўлимдан қоч, Мардона сўзга келганман, Афсона сўзга келганман.

#янги_шеър * * * Мени таланг, менга тош отинг, Фитналарда қовуринг жоним. Ғийбат қилинг, қонимга ботинг, Узиб ташланг булбул забоним. Бунча очкўз, бунчалар очсиз, Юрагимни еган дўстларим. Пойига қурт тушган оғочсиз, Ҳамон яшил менинг ҳисларим. Сиз билмайсиз қайсидир саҳар, Шаббодадай бир латиф эсдим. Билдим азоб ичида ҳар гал, Худо – менинг энг яқин дўстим. Майли, мени сотинг бир пулга, Аланга рақс этсин ҳолима. Сўрайдурман айланиб гулга: – Сизга нима қилди Ҳалима?! Умрим қолган бўлса яшарман, Тириклигим қилиб овоза. Қаранг, кўнглим нақадар шаффоф – Онам ювган кирлардай тоза. Ҳалима АҲМЕДОВА 2026 й.

Ҳуррият № 40_2024.pdf

«Hurriyat» газетасининг 2024 йил 9 октябрь кунги 40 (1415)-сони мутолаа учун ҳавола қилинмоқда. ©️ Газета таҳририят томонидан тақдим этилди. 📰 Мутолаа энг севимли машғулотингизга айлансин! 〰️〰️〰️〰️〰️ Kanalga ulanish👇👇👇 https://t.me/gazetalar_sharhi 👨‍⚕️ Salomatligingizga e'tiborli bo‘ling!

Hurriyat № 38-2025.pdf

«Hurriyat» газетасининг 2025 йил 1 октябрь кунги 38 (1464)-сони мутолаа учун ҳавола қилинмоқда. ©️ Газета таҳририят томонидан тақдим этилди. 📰 Мутолаа энг севимли машғулотингизга айлансин! 〰️〰️〰️〰️〰️ Kanalga ulanish👇👇👇 https://t.me/gazetalar_sharhi 👨‍⚕️ Salomatligingizga e'tiborli bo‘ling!

Эркин ижодкор ва рассом Гулнора Раҳмон “Дўстлик” ордени билан мукофотланди. Табриклаймиз, қутлуғ бўлсин! Дилбар шоирамиз Ҳалима Аҳмедованинг ушбу портрети Гулнора Раҳмон томонидан чизилган.

“Shoir kim?”, “O‘quvchilar qoidani biladi, lekin nega xato yozadi” – “Til va adabiyot ta’limi” jurnalining yangi sonida nimalarni o‘qiymiz? Batafsil: https://oyina.uz/uz/posts/33070 Rasmiy sahifalarimiz👇 Telegram | Instagram | X | YouTube

“Shoir kim?”, “O‘quvchilar qoidani biladi, lekin nega xato yozadi” – “Til va adabiyot ta’limi” jurnalining yangi sonida nimalarni o‘qiymiz? Batafsil: https://oyina.uz/uz/posts/33070 Rasmiy sahifalarimiz👇 Telegram | Instagram | X | YouTube

Halima Ahmedova Sog'inch shu'lalari (8-maqola) 9-sahifada o'qiymiz!

7 май – Радио ва алоқа ходимлари куни. Сана муносабати билан, Ўзбекистон Радио уйида кўп йиллар самарали меҳнат қилган, баракали ижод қилган радиожурналистика фахрийси, улуғ шоирамиз Ҳалима Аҳмедовани самимий табриклаймиз! Шу ўринда «Шеър ёзадиган аёл» сарлавҳали мақоламдан парчани улашгим келди. Отабек Исроилов