Hegemonidea

Tıbbın Öncü Kadınları

İstanbul'un Fethi Bir Çağı Kapattı Mı?

Konfüçyüs ve Qilin

Kurt Adam Sendromu: Hipertrikoz

Kurt Adam Mitinin İnşası

Viktorya Dönemi Hastalıkları

Kanalımızdaki Tüm Dizi / Film İçerikleri 🎬 1. J. F. Kennedy Suikasti ve 11.22.63 Dizi İncelemesi 2. Mindhunter Dizi İncelemesi 3. Maskenin Ardındaki Fikir: V for Vendetta 4. Gizli Dünya (Room) Film İncelemesi 5. The Platform Dizi İncelemesi 6. Dirk Gently'nin Holistik Dedektiflik Ajansı 7. Snowpiercer Dizi İncelemesi 8. The Good Place: Weolcome! Everything is fine 9. Psikoloji ve Sinema: Sinematerapi 10. Werther Etkisi ve İntiharın Sinematerapisi 11. Pleasantville: Distopya Psikolojisi 12. The Penguin'in Adler ve Marx Perspektifinden İncelemesi 13. Altınlı Kadın: Nazilerin Yağmaladığı Sanat Eseri

Devrim Şehidi Marat'nın Ölümü

Jean-Paul Marat: Halkın Dostu

Dünya Merkezlilik vs. Güneş Merkezlilik

16.000$'lık Vampir Avlama Teçhizatı

Orduya Alınan Kadınlar (WAAC)

Edgar Alan Poe'nun Tutan Kehaneti

Neoliberal İlişkiler: Bastırılan Semptomlar, Koparılan Bağlar

Algoritma Hegemonyası: Algı Kontrolü

Sokratik Sorgulama: Bilgeliğin Keşfi 🧠 Sokratik sorgulama, helenistik dönem öncesinde bilgeliğe ulaşmanın en güçlü yoluydu. Antik Yunan filozofu Sokrates, doğru bilgiye yalnızca sürekli sorgulama yoluyla erişilebileceğini savunmuş ve doğrudan cevaplar sunmak yerine sorular sorarak ilerlemiştir. Antik Yunanlılar kendilerine yöneltilen sorularla mevcut inançlarını sorgulamaya, mantıklı çıkarımlar yapmaya ve düşüncelerini netleştirmeye yönlendirilmiştir. Sokratik sorgulama, bireylerin yüzeysel düşüncelerin ötesine geçmesini, kendi bilgi sınırlarını keşfetmesini ve eleştirel düşünme becerilerini geliştirmesini sağlar. Bu yöntem, dogmaların ötesine geçmeyi ve derinlemesine anlayışa ulaşmayı amaçlar. Sokrates’in amacı öğrencilerini doğru bilgiye ulaştırmak değil onları kendi bilgi arayışlarında bağımsız, sorgulayıcı ve entelektüel açıdan güçlü bireyler haline getirmektir. Bugün eğitim, hukuk, felsefe ve psikoloji gibi alanlarda bu yöntemle bireylerin daha sağlıklı ve derinlemesine düşünmesine katkı sağlanır.

Cadı Avı: Toplumsal Histeriyi Yönetmek 🔥🧙‍♀️ Cadı avları, 15. ve 18. yüzyıllar arasında Avrupa ve Amerika’da binlerce insanın idam edilmesine yol açan kitlesel bir histeri dalgasıydı. Kilise ve devlet, toplumun korkularını kullanarak "cadı" avlarını meşrulaştırdı. Cadı avlarında özellikle dul yaşayan kadınlar, şifacılar veya topluma "aykırı" görülenler hedef alındı ve kolayca suçlandı. Katolik ilahiyatçılar tarafından 1486’de yazılan Malleus Maleficarum (Cadı Tokmağı) adlı kitap, cadı tespit yöntemleri sundu. Suçlananlar, işkenceyle itirafa zorlanıyor, su testleri gibi mantık dışı yöntemlerle suçlu ilan ediliyordu. Cadı avının en meşhur olaylarından biri 1692’deki Salem'deki Cadı Mahkemeleri’ydi; 20 kişi idam edildi. Zamanla bilim ve hukuk ilerledikçe bu tür yargılamalar sona erdi. Ancak tarih, önyargı ve toplumsal histerinin nasıl ölümcül sonuçlar doğurabileceğini en şefaf haliyle göstermişti.

Ünlü ressam Rembrandt van Rijn'in 1642 yılında tamamladığı "Gece Devriyesi" tablosunun, Beethoven'ın eseriyle birleştirilerek gerçek hayatta canlandırılması 🎨

"Eski dünya ölüyor ve yeni dünya doğmak için mücadele ediyor; şimdi canavarlar zamanı." - Antonio Gramsci (Modern Prens)

Antik Yunan’da Demokrasi ve Yurttaşlık 👥️⚖️ Demokrasi, Antik Yunan’da doğmuş bir yönetim biçimi olarak genellikle modern özgürlük düşüncesinin temeli olarak görülür. Ancak Atina demokrasisi, sınırlı bir toplumsal çerçevede uygulanmıştır. Sadece erkek vatandaşların katıldığı bu sistem, köleler, kadınlar ve yabancıları dışlayarak katı bir sınıfsal yapı üzerine kurulmuştu. Platon, “Devlet” adlı eserinde, doğrudan demokrasinin kaosa yol açabileceğini savunmuş ve filozof-kral modelini önermiştir. Ona göre, bilgelik, toplumu yönetmek için temel nitelik olmalıdır. Ancak Aristoteles, siyaseti insanın doğasının bir parçası olarak görerek, demokrasiyi daha olumlu bir çerçevede ele almıştır. Atina demokrasisi, yurttaşlık kavramını güçlendirmiş ve bireylerin toplumsal hayatta aktif bir rol oynamalarını sağlamış olsa da bu sistemin sınıfsal sınırları, toplumsal eşitlik açısından bir çelişki yaratmış ve hem özgürlük hem de eşitsizlik üzerine düşünmeyi zorunlu kılan bir miras bırakmıştır.