𝙷𝙾𝙼𝙴

رسالت بازمانده‌ها، به یاد آوردن است.

‏غم، تنها روتین منظم یک ایرانیه.

همه چى بهم ريختس. كارم فكرم موهام فكرم اتاقم خودم زندگيم فكرم حسابم اعصابم اخلاقم خودم فكرم فكرم

‏یادش بخیر یه زمانی اینترنت انقدر مفت بود که از ویدیوهای اینستا به عنوان چراغ‌قوه استفاده میکردم...

امیدوارم همون خیالی رو که بافتین، بپوشین.

با خود می‌جنگید و از خود شکست می‌خورد و بر جسد خود می‌گریست . جنگ‌های او درونش بود و دیگر توانی برای جدال با جهان بیرون برایش باقی نمی‌گذاشت . ✍️ : نیچه

پس کجایِ قصه رو خوب نوشتن؟ من که پودر شدم تو این همه غم‌.

دلم میخواد دونه دونه پیام بدم به همه ادمای زندگیم و بگم مراقب خودشون باشن:).

دوست دارم بخوابم، بیدار که شدم همه‌چیز درست شده باشه.

‏چقدر درس خوندیم، چقدر کار کردیم، چقدر با شعور بودیم، چقدر برای پیشرفت جنگیدیم، چقدر ورزش کردیم، چقدر زحمت کشیدیم، چقدر آدمای قابلی بودیم و این زندگی چقدر حقمون نبود :)... ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌

فعلا ناوگان عظیمی از درس های نخونده به سمتم در حال حرکته خواهیم دید چه می‌شود..!

سرگرمی جدیدم دیدن استوریای تلگرامه بقیس.

اِی خاک ، با عزیزانی که به آغوشت فرستاده‌ایم مهربان باش ، که در این وطن نامهربانی بسیار دیده‌اند.

سندروم Survivor's Guilt: حالت روانی‌ای که فرد پس از زنده موندن از یه فاجعه یا تجربه مرگبار با وجود بی تقصیر بودن، دچار احساس گناه از زنده موندن می‌شه، به ویژه وقتی دیگران آسیب دیده یا جان باختن.

بس که آزرده شدم، چشم به پایان دارم.

نازک دلیم و حادثه در جستجوی ما‌.

وضعیت این چند روزی که از ۲۰۲۶ گذشته :

اینطوریم که می‌خوام درس بخونما ولی فکرم ی جای دیگس.