IRAN🖤

این دقیقا مثل همون مسئلست که اگه تو فشار زمان باشی و مجبور باشی یه کاریو انجام بدی ، میبینی حتی تونستی تو زمان کمتری تمومش کنی. اما اگر این حس رو داشته باشی که حاالا زمان دارم. جمعش میکنم، این یکی از دلایلی هست که اغلب کنکوری ها این اخرا به خودشون میان میبینن چقدر زمانشونو بیهوده هدر دادن با این فرض که حالا من زمان دارم. و کسایی رو هم میبینید که دیر استارت زدن ولی نتیجه گرفتن! فکر میکنید چرا؟چون مجبور بودن. چون حس میکردن دیگه توانایی پشت موندن رو ندارن من خودم تنها دلیلی که باعث میشد جا نزنم این بود که به خودم میگفتم اصلا ذهن من کشش یک سال دیگه رو نداره و هرچی که هست امسال اخرین فرصتمه و باید تمومش کنم. و این باعث میشد با وجود حال روحی افتضاح ادامه بدم.به مسیر..

کنکور اگر مثل آزمون تیزهوشان یک بار برگزار می‌شد، هیچکس وسط راه جا نمی‌زد. و همه تا آخرین لحظه ادامه می‌دادن.

یادم‌میاد سال اولی که قبول نشدم با وجود اینکه این آخرا میدونستم قرار نیست چیزی قبول شم،ولی میخوندم.بزور. با حس بد.حال بد. نا امیدی. تازه چنل یوحنا رو پیدا کرده بودم. و چقدر این آدم بهم انگیزه میداد.پر از مطالب خوب خفن. نتیجه سال اول هفت هزار منطقه دو بود و اعتماد به نفسی که سال دوم همراهم بود. چون دیدم حتی اون دو هفته اخر چطوری تونستم ازش به نتیجه ریزی بکشم بیرون. با وجود تمام کم کاری هایی که طی سال داشتم. و بحثی که بهش رسیدم: هر روزی که تلاش میکنی نتیجه تلاش همون روزتو میبینی.فرقی نمیکنه از کی استارت زدی.

و این کاملا منطقیه.

شخصیتی که حاضر نیست از خواب دوازده ساعته ی روزش بزنه،شخصیتی که حاضر نیست از دوپامین فضای مجازیش بگذره ، شخصیتی که با به ذره چالش و سختی توی مسیر جا میزنه، مناسب کسی که هدف بزرگ انتخاب کرده نیست.

مثل یه آدمی که شخصیتش ساخته شده برای این رشته ها تلاش کن. شخصیتی که فقط داره میناله از درس خوندن مناسب تویی که هدف چالشی داره نیست.

پس از سختی دروس کنکوری غر نزن. اگر ادمی هستی که هدفگذاریش روی رشته های سخته!

بحث دیگه ای که هست اکثرا تصور میکنن با وارد شدن به این رشته ها خود به خود پولدار میشن.در حالی که این به پول رسیدنه خودش به اون ادم بستگی داره که چقدر توی دانشگاه درس یاد گرفته. چقدر کار عملی یاد گرفته و چقدر تجربه کسب کرده. از طرف دیگه لول دانشگاه خیلی مهمه.مطمئن…

پس اگر مسیری رو انتخاب کردی یا رشته ای رو انتخاب کردی که پر چالشه، باید تمام سختی ها و چالش هارو به جون بخری. امکان داره سال ها ده برابر این مسیر پیش پا افتاده ی کنکور نیاز باشه کار کنی بدون گرفتن پول.و موفقیتت فقط و فقط به ادامه دادن تلاش هات بستگی داره.

بحث دیگه ای که هست اکثرا تصور میکنن با وارد شدن به این رشته ها خود به خود پولدار میشن.در حالی که این به پول رسیدنه خودش به اون ادم بستگی داره که چقدر توی دانشگاه درس یاد گرفته. چقدر کار عملی یاد گرفته و چقدر تجربه کسب کرده. از طرف دیگه لول دانشگاه خیلی مهمه.مطمئن باش دانشگاه ازاد با دولتی قراره زمین تا اسمون فرق داشته باشه. دانشگاه شهر بزرگ با شهر کوچیک قراره فرق داشته باشه. برای مثال دامپزشکی رو‌ مثال بزنم:توی شهر کوچیک طرف میگفته انقدر کیس نبوده که خودشون دام بزرگ خریدن تا فقط با اون یدونه تمام مهارتارو یاد بگیرن.اما مثلا دانشجوی دانشگاه تهران توی بیمارستان روزی ۲۰۰ تا کیس میبینه.

یسری پادکست گوش میدم مصاحبه میبینم از کسایی که رفتن سمت پزشکی دندون دارو دامپزشکی یا کلا رشته هایی که سخت ترن و مدت تحصیلشون زیاده. بحثی که هست متاسفانه بعد کنکور مقداری درسی که باید بخونی خیلی خیلی قراره بیشتر بشه و اصلا قرار نیست بعد کنکور شل درس بخونی! چون کسی که بخواد توی رشتش موفق بشه باید درس بخونه. به مقدار زیاد. قرار نیست زندگی آسون بشه و همش در حال خوش گذرونی باشی.و تو باید آدمی باشی که به درس خوندن علاقه داره. خیلی دیدم ادمایی که کنکورو بزور میخونن با این تصور که بعدش قراره از درس خوندن خلاص بشن. در حالی که بعد کنکور اون درس خوندن اصلی قراره شروع بشه. پس از الان که داری درس میخونی بدون داری وارد چه مسیری میشی.فقط نخواه که کنکورو بدی تموم شه بره.کنکورو بده تا وارد بخش اصلی ماجرا بشی.

دقیقاااال همونی که گفتم خیلی بهت میخوره رو گذاشتی😂😂💋

از بین این سه تا