آزاده‌یِ‌یک‌اسارت

به نظرم خوشبختی توی رابطه یه محصول مشترکه؛ چیزی که تنهایی نمی‌تونی بسازیش. وقتی دو نفر علاوه بر باهم بودن، برای بهتر شدنِ حال و آینده‌ی هم بجنگن، اون‌وقته که می‌شه گفت این رابطه خوشبخته. چون توش فقط "من" و "تو" نیست، یه "ما" نفس می‌کشه که قراره تجربه‌های خارق‌العاده‌ای رو رقم بزنه.

امان از اون لحظه‌ای که اشکام نمیذاشتن واضح ببینمت.

حضرت قمر بطلب ماه کامل رو کنار گنبد و گلدسته‌ی حرمت ببینیم...

به به. چه‌ تاریخ قشنگی.

آمدمت که بنگرم، گریه نمی‌دهد امان...

جام زهرت را بیاور، من برای زندگی بیش از این چیزی که می‌بینی مصمم نیستم...!

شیشه‌ای نازک‌دلم؛ اما بدان ای سنگدل خُرد شد هرکس که می‌پنداشت محکم نیستم…

لطفِ خورشید است اگر از ماه نوری می‌رسد آنچه فهمیدی غلط بودآنچه هستم، نیستم!

ظاهرم چون بید مجنون است و باطن مثل سرو از تواضع سر به‌ زیر انداختم؛ خم نیستم…

در نگاهِ خلق، از دیوانگان کم نیستم! فکرِ زخمی دیگرم، دنبال مرهم نیستم…

ملت بسیار عزیزی داریم…🙃 شما چهره این پدر رو ببین اصلا دریغ از ذره‌ای خستگی.

خیلی دلم میخواست تعداد صحنه‌هایی که ثبت می‌کنم بیشتر از اینا باشه، ولی انگار دست تقدیر برامون چیز دیگه‌ای رقم میزنه گاهی‌اوقات…

دلم میسوزه اگر این پرچم‌های سرخی که دست مردما مثل فریاد انتقامی که میکشن یهو توسط یه عده خفه‌شه… میترسم از اینکه اگر جلوی این‌ها ایستادگی و قدرت و مقاومت نداشته‌باشیم و نابودشون نکنیم، صاحب اصلیمون نمیاد…