سایه

آفاق را گردیده‌ام، مهرِ بتان ورزیده‌ام بسیار خوبان دیده‌ام، اما تو چیزِ دیگری! امیر خسرو دهلوی

زندگی تو از چه رو به من عطا شدی ارمغانِ اتفاق ای هدیه‌ی عبثْ زندگی! و از چه رو به سِرِّ تقدیر محکومی به زنجیرِ مرگ کیست که از روی عداوت مرا از نیستی خوانده روحم را لبریز شور و عقلم را سرشار تردید ساخته ولی در فرارویم دریغ از هدفی! به قلب خلأ و در سر جز یاوه‌ای‌ام نیست و این جنجالِ مدام زندگی و سیل غصه و اندوهش چه عذابم می‌دهد. پوشکین

آن روز کجایِ خانه نشسته بودم که می‌توانستم آن همه شعر بگویم؟ کدام لامپ روشن بود؟ می‌خواهم آن‌قدر شعر بگویم که اگر فردا مُردم نتوانی انکارم کنی امشب تمام نمی‌شود امشب باید یکی از ما شعر بگوید یکی گریه کند… الهام اسلامی

پنجمین کتابی که از داستایفسکی می‌خونم.

چهل سال از چاپ نخستین دفتر شعرم «طرح» می‌گذرد، کتابی که با زمانه‌ی خودش آشتی ناپذیر بود، پس برای من دشنام آفرید. اما من این اقبال و این ظفرمندیِ شگفت را داشتم که نخستین خواننده و حامی این کتاب فروغ فرخزاد بود. او بود که با جسارت شعر مرا در کنار شاعران نسل قبل من نیما، احمد شاملو و دیگران نهاد. احمدرضا احمدی کتاب منتخبات

پنجمین کتابی که از داستایفسکی می‌خونم.

چه غمناک بود پرنده‌ای که در وقت مرگ پرهای جوان داشت. احمدرضا احمدی

خبر کوتاه بود: «اعدامشان کردند.»

تو وقتی به هدف خود نزدیک شوی خواهی دید که چه نوع رفتاری با تو خواهند داشت. تو را لگدکوب خواهند کرد و به هرچه با رنج و مشقت‌ها و محرومیت‌ها و گرسنگی‌ها و شب ‌زنده‌ داری‌ها تحصیل کرده‌ای به چشم نفرت و حقارت خواهند نگریست. دوستان آینده‌ی تو نه عامل تشویق و دلگرمی‌تو خواهند بود و نه مایه‌ی تسلیِ خاطرِ تو خواهند شد. ایشان آنچه از خوبی و صفا در توست به رخ تو نخواهند کشید؛ برعکس با حظ و شعفی ناشی از بدجنسی و شیطنت از هر یک از خطا‌های تو پرده بر خواهند گرفت. ایشان جز عیب‌ها و انحراف‌هایِ تو را به تو نخواهند نمود. هرجا اشتباهی از تو سر زد به رخِ تو خواهند کشید و دزدانه در پس شکلک‌های حاکی از بی‌اعتنایی و تحقیر از هر یک از نامرادی‌ها و شکست‌هایِ تو لذت خواهند برد. نیه توچکا از داستایفسکی ترجمه‌ی محمد قاضی

نگارا تو گلِ سرخی و من زرد تو از شادی شکفتی و من از درد ویس و رامین فخرالدین‌ اسعد گرگانی

📜🕯️🥀