3:20AM

در غُربتِ مرگ بیم تنهایی نیست یاران عزیز، آن طرف بیشترند..

امید است که خداوند هیچکس را شرمنده زنده بودنش نکند… ۱۴۰۴/۱۱/۰۸

پس میشود گفت روحیه داشتن و امید کلید یک تغییر است، یک تغییر بزرگ؛ آن‌هم در هر زمینه ای… یادتان باشد، بنده فقط راجب یک فرد در مقابلمان صحبت نمیکنم.

ما وقتی از کسی خوشمان نمی‌آید، گاهی اوقات سعی میکنیم با گفتن حرف های ناخوشایند و رفتار های ناپسند، او را دور کنیم و به قول معروف حالش را بگیریم. این موضوع خیلی مهم است که وقتی یک نفر میخواهد بذر ناامیدی در دلمان بکارد، ما با امید داشتن و انگیزه و بالا بردن روحیه خود، در مقابل او ایستادگی کنیم و نگذاریم طرف مقابلمان به خواسته اش برسد.

روایت است که میگویند ادمی به امید زنده است و زندگی میکند، امید است که باعث میشود برای خواسته هایمان جنگ کرده و از حق خود دفاع کنیم، در این روز ها حتی اسمان هم روی خوشی ندارد، ابرها گریه میکنند، خیابان ها و کوچه ها سرد و بی روح هستند، ادم ها ناامید و افسرده هستند.

درود و مهر باز هم در یک شب نیمه بارانی دست به قلم میشوم، اما امشب میدانم حال دل همه ما ناخوش است.

و تو ای غم، ای مهمان ناخوانده من بیا که خوش آمدی خانه من..

همه رفتند از این خانه بجز غم باز این یار قدیمی چه‌وفایی دارد… ۱۴۰۴/۱۰/۰۶

افکار من قطعا ممکن است برای شما قابل قبول نباشد و این کاملا برای من محترم است، اما خواندن آنها خالی از لطف نیست.

دریغ از اینکه شاید اخرین فرصت، درست ترین فرصت باشد و همه چیز خوشایند و پسندیده پیش رود.

ما ادم ها معمولا به فرد مقابلمان فرصت میدهیم، اشتباه میکند، میبخشیم ، باز هم اشتباه میکند، دیگر فرصتی نمیدهیم، التماس میکند، اما دیگر فرصتی نمیدهیم، ما یک چیز را فراموش میکنیم، اینکه انسان تا یک چیز را از دست ندهد قدرش را نمیداند و همین باعث میشود که ما و اطرافیانمان فرصت ها را غنیمت نشمرند و از دست بدهند.

اما ای کاش میشد از این اشتباهات گذشت کرد و هرچه را باری دیگر از نو سر گرفت.

من اشتباهات زیادی در این مورد داشته ام و منکر این موضوع نیستم، موضوع این است که ما با اشتباهات خود درس میگیریم و متاسفانه تاوان این درس برایم گران تمام شده است؛ به دست به قلم شدن روی اوردم، کتاب خواندن را شروع کردم، فکر کردن بیشتر و سکوت کردن را ترجیح دادم، من همه این کار ها را انجام داده ام و درحال حاضر انجام میدهم و احتمال خطا را کاهش میدهم، اما باز هم انسان جایز الخطاست و نمیتوان اشتباه نکرد.

من ممکن است به چیزهایی که تابحال خواسته ام معمولا رسیده باشم؛ اما موضوع این است که کسانی که دوستشان داشته ام را از دست داده ام، یا اگر کسی را خواسته ام نتوانستم بدستش بیاورم.

درود و مهر در این شب بارانی چه خوب است که دست به قلم شوم، چون تنها راه سخن گفتن من دیگر قلم است. اینبار بیاید راجب خود من بخوانید.

سفر کردم که از یادم بری دیدم نمیشه. اخه عشق یه عاشق با ندیدن کم نمیشه..!