اینسآنوس-

بعد چند روز سفر ‏نصف شب ‏میرسی خونه ‏حالا چند ساعت دیگه الارم صبح شنبه ‏از این تخمی تر چیزی هست ؟

جنگ تموم نشده. این روزا جنگ بین ما و ناامیدیه. ناامیدی‌ای که بافته شده در بین تار و پودمون و داره هر روز بیشتر نفوذ می‌کنه. هرکدوممون که افتاد، یکی دیگه باید دستشو بگیره و بلندش کنه و ادامه بدیم. همونقدر جنگی و واقعی.

این چند وقت دلم برای یه سری از دوستام تنگ شده همونایی که دیگه هیچ ارتباطی باهم نداریم. عجیبه یه زمانی هر روز با هم حرف می‌زدیم، الان حتی نمی‌دونم حالشون چطوره. هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم یه روزی برسه که فقط از دور همدیگه رو بشناسیم. دلم برای روزایی که باهم داشتیم تنگ میشه اصلا اگه یه بار دیگه دور هم جمع بشیم، مثل قبل می‌خندیم؟

نمیدونم فقط من این حسو دارم یا نه، ولی انگار شناختن آدما دیگه هیچ ارزشی نداره. همه‌چی سریع شروع میشه، سریع هم تموم میشه. دیگه سخت شده باور کنی یکی قراره برای مدت طولانی تو زندگیت بمونه.

‏باختیم. کودکی رو باختیم. نوجوونی رو باختیم. جوونی رو باختیم. بزرگسالی رو باختیم. عشق رو باختیم. زندگی رو باختیم. رفاه رو باختیم. آزادی رو باختیم. ایران رو باختیم. همه رو به اسلام و آخوند باختیم. تمام شد.