ٔ آزاده

بپذیریم یا نپذیریم آدمی که دوستمون داشته باشه نمی‌تونه ازمون بی‌خبر بمونه نمی‌تونه پیام نده نمی‌تونه توجه نکنه نمی‌تونه زنگ نزنه حتی اگه بتونه بعد از یه تایمی نمی‌تونه دووم بیاره. اگه دووم آورد یعنی هیچ‌وقت دوستمون نداشته.

از دارِ دنیا به من قلبی حساس ، زود رنج ، مهربان و فکری که دائماً مشغول است ، رسیده.

فکر می‌کنم معنی دوست داشتن همین باشد ، تو را ترک نکنند حتی وقتی که خودت هم پشت خودت نماندی.

همه از قوی بودنم گفتند ؛ ولی او گفت: به من تکیه بده ، من به خاطر تو اینجا هستم.

‏از توضیح دادن خودم به دیگران متنفرم. برام هیچ اهمیتی نداره که تو درباره من چه فکری میکنی. من حتی حاضر نیستم ذره‌ای تلاش کنم تا طرز تفکر تورو نسبت به خودم عوض کنم.

‌منتظر ماندن دردناک است. فراموش کردن دردناک است. اما ندانستن اینکه کدام یک را انجام دهی، بدترین نوع رنج است.

از دست زندگی خسته‌ام. هرقدر به مسخرِگی می‌گذرانم، می‌بینم نمی‌شود که نمی‌شود که نمی‌شود.

نوشت: اگه قرار باشه هر دفعه تلاش کنم تا بهت بفهمونم وجود دارم فراموش شدن رو ترجیح میدم.

یه زمانی فکر میکردم شناختن آدم‌ها سخته فکر میکردم باید سال‌ها با کسی رفت و آمد و زندگی کنی تا بفهمی واقعا کیه؛ اما اشتباه میکردم آدم‌ها خودشون رو توی رفتارهای کوچیک لو میدن توی وقتایی که بهت نیاز ندارن توی روزهایی که حالت خوب نیست توی لحظه‌هایی که هیچ نفعی از بودنت نمیبرن اونجاست که میفهمی چه کسی واقعا کنارته و چه کسی فقط به بودنت عادت کرده

‏اگر بدونید بعضی آدما فقط با یه «نخ» به این دنیا وصل هستن،نه کسی رو آزار می دید،نه قضاوت می کنید،نه چوب لا چرخ بقیه می ذارید،نه با روح و روان کسی بازی می کنید!واقعا خیلی ها لبه پرتگاهن و فقط یه هُل نیاز دارن برای سقوط!

‏طولانی شدنِ جنگ، حافظه را هم تغییر می‌دهد، اینکه آدم‌ها یادشان می‌رود زندگی، زمانی چیزی غیر از «دوام آوردن» بوده.

از جنوب برای آیندگان بنویسین بنویسین غیور مردمانی بودن مظلوم که سال‌ها زیر پاشون نفت و ثروته بالای سرشون بمب و موشک روزا تو گرمای ۵۰ درجه برق ندارن شبا از صدای انفجار خواب ندارن بنویسین هر وقت جنگ شد جنوب تنهایی همه‌ی میزها رو حساب کرد اونم نه با پول و ثروتش با غیرت مردمش.

‏من ۹۰ درصد مواقع از پسِ همه‌ چیز خودم بر میام. ولی فهمیدم بعضی وقت‌ها فقط دلت می‌خواد یکی کنارت باشه ؛ نه برای اینکه مشکلت رو حل کنه، فقط برای اینکه حس نکنی توی اون لحظه تنهایی.

حق با تو بود مامان؛ آدم به گلی که دوسش داره زیاد آب نمیده، خراب میشه.

عشق حد وسط ندارد؛ یا نابودت می‌کند یا نجاتت می‌دهد.

ازت تشکر می‌کنم ؛ چون حتی وقتی تو مشکلات خودت غرق بودی حواست به من بود🫂

بودنت از من آدم دیگه‌ای می‌سازه ، آدمی که یادش نمیاد غمگینه.

اما عزیزِ من ، تو در روزگاری زندگی می‌کنی که دوام آوردن کارِ بزرگی‌ است ؛ دوام آوردنت را کوچک نشمار.

این هم می‌گذرد اما تو بعد از آن آدم دیگری خواهی شد ؛ عمیق تر ، روشن تر ، آرام تر✨