⋆⁺₊دنیای جادویی کی کی⋆⁺₊

#چالش ❤️‍🔥 این پیام رو فور کنید چنلاتون تا بگم اگر قرار بود به هاگوارتز دعوت بشید چجور نامه ای دریافت میکردید ✨ پابلیک باشید و ریپلای نزنید!

تقریبا همه رسپی هاشون هم واقعیه🐈‍⬛🍎

عاشق انیمه هایی هستم که وسط همون حس و حال ، آموزش آشپزی هم میدن✨

عاشق وقتاییم که آدما کتاب بهم هدیه میدن و صفحه اولش یه چیزی مینویسن~

“𝘐𝘴 𝘪𝘵 𝘣𝘦𝘵𝘵𝘦𝘳 𝘵𝘰 𝘴𝘱𝘦𝘢𝘬 𝘰𝘳 𝘵𝘰 𝘥𝘪𝘦?” TO READ

شاید واسه همینه که اینقدر کتاب دوست دارم… چون وقتی خودم نمی‌تونم از دلم حرف بزنم، کتاب‌ها این کار رو به جای من انجام میدن📝🍁✨

من از اون آدمام که دوست ندارم زیاد درباره احساساتم صحبت کنم نه اینکه چیزی برای گفتن نداشته باشم، اتفاقاً خیلی حرف دارم… ولی هیچ واژه‌ای به اندازه‌ی سنگینیِ اونچه که تو دلم می‌گذره نیست برای همین کتاب می‌خونم. می‌گردم دنبال کتاب‌هایی که لابه لای جمله‌هاشون خودم رو پیدا کنم. یه جمله‌ای که انگار حرف دل من بوده، ولی یکی دیگه زودتر از من نوشته. انگار بعضی نویسنده‌ها احساساتی رو می‌نویسن که من هیچ‌وقت نتونستم به زبون بیارم.

امروز ۱۳ مرداد و من یادِ تیکه اول کتاب دایی جان ناپلئون افتادم✨: «من یک روز گرم تابستان، دقیقاً یک سیزده مرداد، حدود ساعت سه و ربع کم بعدازظهر، عاشق شدم. تلخی‌ها و زهر هجری که چشیدم بارها مرا به این فکر انداخت که اگر یک دوازدهم یا یک چهاردهم مرداد بود، شاید اینطور نمی‌شد. گندت بزنند!»

عه از نفرین ۲۱۷ در اومدیممم بخاطر جدیدا هم که شده به قبلم برمیگردمم الان توی سفرمم و امیدوارم جاهای سرسبز بریم و براتون عکس بزارم🍓

عاشق این قابلیت ری‌پست توی اینستاگرامم. ری‌پست آدمارو چک می‌کنم و راستش خوشم میاد وقتی یکی ری‌پست‌های منم نگاه می‌کنه. انگار که یه تیکه از هویت و علایق آدم‌ رو نشون می‌ده. احتمالا هم برای همینه که اینقدر عاشق چنل داشتن و خوندن چنل آدم‌هام. از دیدن و کشف کردن لایه‌های شخصیت آدما تو روزای مختلف لذت می‌برم؛ از طوری که احساسات مختلفشون رو توصیف می‌کنن. از حرف‌هایی که تو ذهن و قلبشون می‌گذره. حرف‌هایی که شاید هیچ‌وقت به زبون نیاد اما توی ری‌پست‌ها، متن‌ها، ویدئوها و عکس‌ها حتی موزیک‌هایی که تو دیلی‌شون می‌ذارن می‌تونی حسشون کنی.

این آهنگ بود برای من🦢✨

یکی از چیزهایی که تا ابد تنم رو مورمور می‌کنه، بوی عطر نیست… آهنگیه که یه روز با یه نفر «آهنگ ما» بود و حالا یه گوشه از پلی‌لیست یه آدم دیگه جا خوش کرده. تصورش کن؛ رندوم داری به آهنگ‌هایی که برات فرستادن گوش می‌دی، یهو همون آهنگ پخش می‌شه… نه دنبال خاطره بودی، نه انتظارش رو داشتی. ولی تو، فقط با چند ثانیه موسیقی، بی‌اختیار برمی‌گردی به جایی که دیگر وجود نداره بعضی آهنگ‌ها فقط موسیقی نیستن؛ حافظه‌ان و این خیلی قشنگه🪷