خوانشِ من از جهانِ کار با کودک

امروز می‌خوام به این جمله فکر کنم: «توانایی خرد کردنِ مفاهیم پیچیده به فعالیت‌های ساده‌تر و گام‌به‌گامی که به‌آرامی به سمت هدفِ مطلوب پیش می‌روند، نشانه‌ی تدریس عالی در هر زمینه‌ای است.» - Steve Calantropio

سخنرانی پنجم: دوره میانی کودکی (حدود ۷ تا ۱۴ سالگی) به سه مرحله تقسیم می‌شود. در مرحله نخست، تا حدود ۹ سالگی، کودک هنوز مرز روشنی میان خود و جهان پیرامون قائل نیست؛ ازاین‌رو آموزش باید بیشتر از طریق داستان، افسانه و تصویر انجام شود. در مرحله دوم، یعنی حدود ۹ تا ۱۰ سالگی، کودک با نگاهی پرسشگر به معلم می‌نگرد و لازم است معلم با رفتار و شخصیت خود، اعتماد او را حفظ کند. در مرحله سوم، از حدود ۱۱ تا ۱۲ سالگی، توانایی درک رابطه علت و معلول در کودک شکل می‌گیرد. Author: Rudolf Steiner Book: The Roots of Education (Moral Development after the Change of Teeth) @Knowtogether_z

سخنرانی چهارم: شکوفایی واقعی تفکر عقلی در دوران بلوغ رخ می‌دهد. اگر کودک در سال‌های پیشین، از طریق هنر، تصویرسازی، داستان و الگوگیری صحیح، سرمایه‌ای غنی از تجربه‌ها و ارزش‌های درونی اندوخته باشد، در نوجوانی می‌تواند این سرمایه را به تفکری آگاهانه و منطقی تبدیل کند. در این دوره، او به جای آنکه صرفاً بر اساس احساس یا عادت عمل کند، توانایی تحلیل، استدلال و تأمل درباره تجربه‌های گذشته را به دست می‌آورد. Author: Rudolf Steiner Book: The Roots of Education (Moral Development after the Change of Teeth) @Knowtogether_z

سخنرانی سوم در اصل در دل خودش پاسخ مهمی به سوال «چرا در کلاس کودکان (به‌خصوص زیر سه سال) تکرار زیاد هست؟» داره: در نخستین سال‌های زندگی، حافظه کودک بیشتر حالتی شبیه به یک «توانایی جسمانی» یا «عادت تثبیت‌شده» دارد. کودک از طریق تقلید مداوم از رویدادها و رفتارهای پیرامون خود، مهارت‌هایی را در وجودش شکل می‌دهد؛ مهارت‌هایی که به تدریج در سازمان‌یافتگی ظریف بدن او نفوذ کرده و پایه‌های اولیه حافظه را می‌سازند. در این دوره، تأثیرات محیطی هنوز به صورت تصاویر ذهنی و بازنمایی‌های آگاهانه در ذهن کودک ثبت نمی‌شوند، بلکه بیشتر در قالب عادت‌ها، حرکات و توانایی‌های عملی در وجود او جای می‌گیرند. به بیان دیگر، کودک پیش از حدود هفت‌سالگی هنوز توانایی بازسازی آگاهانه خاطرات و تجربه‌ها به شکل تصاویر ذهنی را به طور کامل به دست نیاورده است. در این سال‌ها، زندگی روانی کودک در پیوندی عمیق و یکپارچه با جسم و تجربه‌های زیستی او قرار دارد و رشد درونی او از مسیر تعامل مستقیم با بدن و محیط پیرامون شکل می‌گیرد. Author: Rudolf Steiner Book: The Roots of Education (Memory Prior to the Change of Teeth) @Knowtogether_z

سخنرانی دوم: کودک خردسال کاملاً پذیرای محیط پیرامون خود است. وقتی در کنار کودک هستید، او فقط رفتارهای ظاهری شما را نمی‌بیند، بلکه کیفیت اخلاقی و حتی افکار پنهان شما را نیز احساس کرده و جذب می‌کند. اشتاینر برای توضیح این موضوع به ماجرای واقعی «اسب‌های البرفلد» (متعلق به آقای فون اوستن) اشاره می‌کند؛ اسب‌هایی که ظاهراً می‌توانستند با کوبیدن سُم خود، به سؤال‌های جمع و تفریق پاسخ دهند. اشتاینر توضیح می‌دهد که این اسب‌ها نابغه نبودند، بلکه چون سازمان وجودی ساده‌تری داشتند، تحت تأثیر قندهایی که صاحبشان مرتب در دهانشان می‌گذاشت، می‌توانستند افکار زنده و ارتعاشات درونی او را دریافت کنند. به گفتهٔ اشتاینر، کودکان خردسال نیز به همین شکل، ظریف‌ترین حالات و کیفیت‌های درونی اطرافیان خود، حتی احساسات منفی یا خشم پنهان را درک می‌کنند و آن‌ها را به‌صورت عمیق در وجود خود جذب می‌کنند. به همین دلیل، پند و نصیحت کردن کودک چندان سودی ندارد؛ زیرا اخلاق، تنها از راه رفتار واقعی، صادقانه و هماهنگ با درون بزرگسالان به او منتقل می‌شود. Author: Rudolf Steiner Book: The Roots of Education (The Goal of Waldorf Education) @Knowtogether_z

سخنرانی اول: پیش از ۷ سالگی و افتادن دندان‌های شیری، بدن کودک مانند یک «اندام حسی» یکپارچه و بسیار حساس عمل می‌کند. برخلاف بزرگسالان که احساس‌ها و تجربه‌های خود را در بخش‌های مشخصی از بدن یا ذهن پردازش می‌کنند، کودک هر تجربه را با تمام وجود خود دریافت می‌کند. به همین دلیل، خردسالان نه‌تنها رفتارهای آشکار اطرافیان، بلکه حالات درونی، احساسات و حتی افکار ناگفته‌ی آن‌ها را نیز به‌صورت ناخودآگاه دریافت می‌کنند و این تجربه‌ها در فرایندهای حیاتی بدن، مانند تنفس، گردش خون و گوارش، بازتاب می‌یابد. به بیان دیگر، هر آنچه بر روان کودک اثر می‌گذارد، می‌تواند در نهایت به تغییراتی در وضعیت جسمانی او نیز منجر شود. Author: Rudolf Steiner Book: The Roots of Education (New Education and the Whole Human Being) @Knowtogether_z

بعد از جنگ تغییرات روحی و گاها حتی جسمانی بچه‌های زیر ۶ سال ممکنه ذهن ما رو درگیر کنه. ممکنه با خودمون فکر کنیم چطوری وقتی ما احساس‌مون رو بیان نکردیم، کودک متوجه اون شده؟ امشب داشتم کتابی می‌خونم و به بخش جالبی از سخنرانی رودالف اشتاینر برخوردم که شاید ذهن همه‌مون رو باز کنه:

📍 توی این ویدئوی اینستاگرام به موزه‌های اسباب‌بازی در سراسر جهان سفر کردیم: https://www.instagram.com/reel/DbGDudCsvE0/?igsh=MWFjY3Y4ejMzNWRocQ== ببینید و اگر دوست داشتید لطفاً به بقیه هم معرفی کنید 🤩 @Safare_Zarafei

آوازی از ونزوئلا @Knowtogether_z

در طبیعت نوعی جغد وجود دارد به نام جغد سوراخ‌نشین. این جغد بچه‌هایش را در یک سوراخ به دنیا می‌آورد و نگه‌داری می‌کند تا مستقل شوند. اما نکته‌ی شگفت‌انگیز این است که این جغد و شریکش هربار خانه‌‌شان را از نو برپا نمی‌کنند، بلکه در بین سوراخ‌های از پیش موجود(شاید ساخته‌شده توسط حیوان‌های دیگر) می‌گردند و آن سوراخی که بلااستفاده رها شده و به اندازه‌ی کافی عمیق است تا جوجه‌های‌شان را در برابر گرما خنک نگه دارد، انتخاب می‌کنند. دستی به سر و روی سوراخ می‌کشند و بعد تخم‌گذاری آغاز می‌شود. درواقع جغدهای سوراخ‌نشین برای نگه‌داری جوجه‌های‌شان، امکان موجود را می‌بینند و به کار می‌بندند. وقتی شرایط در جوامع انسانی سخت می‌شود، آیا می‌توان از راهبرد جغدهای سوراخ‌نشین استفاده کرد؟ یعنی چشم‌مان به امکان‌های موجود در جهان اطراف باشد تا آنها را به نفع زندگی بهتر بچه‌ها به کار بگیریم.

دریا و تابستان 🌊 @Knowtogether_z

💿

مارشال روزنبرگ در طرح ارتباط بدون خشونت از اهمیت «جداسازی مشاهده از ارزیابی» می‌گه و این موضوع من رو یاد یک مسئله‌ای انداخت! 🔻 در یکی از دوره‌هایی که درباره‌ی آشنایی با دوران کودکی می‌گذروندم در بخش ارتباط با والدین کودک تأکید بسیاری وجود داشت بر بیان «مشاهدات». در اون دوره بیان می‌شد که موقع گفتگو با اطرافیان کودک اگر مسئله‌ای وجود داره، بهتره مشاهده‌مون رو بدون هیچگونه ارزیابی به اشتراک بگذاریم. اینطوری می‌تونیم با اطرافیان کودک طرح پرسش کنیم، ابتدا بشنویم اون‌ها علت ماجرا رو به چه شکل می‌بینند و از دل گفتگوهای اون‌ها می‌تونیم نکات جدیدی درباره‌ی کودک کشف کنیم. 🔻 همینطور زمانی که مشاهده با ارزیابی بیان می‌شه، این امکان رو می‌ده که شنونده ابتدا به سراغ دفاع از خودش بره و اصلا اصل موضوع رو نشنوه و بهش توجه نکنه. پی‌نوشت: مرسی از دوست خوبمون هوش مصنوعی که این تصویر رو هم برامون ساخت! @Knowtogether_z

۴ مرحله از فرایند ارتباط بدون خشونت: ۱. مشاهده (آنچه که دیدم) ۲. احساسات (آنچه احساس کردم) ۳. نیازها (آنچه نیاز داشتم/دارم) ۴. تقاضا (کاری که لطفاً برای من بکن!) @knowtogether_z

در فصل دوم سفر زرافه‌ای به دنیای اسباب بازی‌های قدیمی ایرانی سفر می‌کنیم. ✨ منتظر همراهی شما هستیم... برای حمایت مالی از ما به این آدرس ایمیل پیغام بدید. 🌱 zahraaeskandarian@gmail.com @Safare_Zarafei

قصه‌ی امشب 🐀 «وقتی یک‌‌ موش!» #قصه_با_زرافه @Safare_Zarafei