Kourosh Yaghmaei

پرواز آلبوم : سیب نقره ای آهنگساز و آرایش سازها : کوروش یغمایی 🎵 شعر : پیرایه یغمایی 📝 آواز خوان : کوروش یغمایی 🎤 ویدیو : @pirayeh_y 📹 @kouroshyaghmaei 🔗

قهر آلبوم :کابوس آهنگساز و آرایش سازها : کوروش یغمایی شعر : علیرضا دلاور آوازخوان : کوروش یغمایی گیتار الکتریک(دیستروشن): کوروش یغمایی گیتار باس : کوروش یغمایی کیبورد : کاوه یغمایی @kouroshyaghmaei

نخستین نشان و سند رسمی از نفوذ موزیک استاندارد ایران در گستره موزیک جهانی که از سوی کمپانی معتبر پژوهشی آمریکایی «Now Again Records» به ثبت رسیده است. در سال ۲۰۰۹ میلادی، کمپانی  Now Again Records آلبومی به نام زنجیر خودت را بباف (Forge Your Own Chains) را در آمریکا منتشر کرد که شامل پانزده قطعه از برترین موسیقی‌دانان راک سال‌های ( ۱۹۶۸ تا ۱۹۷۴) میلادی است. در این آلبوم ترانهٔ «حجم خالی» از کوروش یغمایی تنها نمایندهٔ خاورمیانه است. انتشار این آلبوم آغازی برای کشف دوباره کوروش در مغرب زمین است. این گزینش برای نخستین‌بار انگیزهٔ ثبت پژوهشی موسیقی مدرن ایران و ورود رسمی آن به گسترهٔ موسیقی جهانی تلقی می‌شود. در سال ۲۰۱۱ آلبوم مستقل کوروش با نام بازگشت از لبه‌ی پرتگاه (Back From The Brink) توسط کمپانی Now Again Records در سراسر جهان منتشر شد. اين آلبوم بهترين تک آهنگ‌های او در سال‌های ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۹ است. انتشار این آلبوم مورد تحسين و استقبال گسترده نشريات و سايت‌های معتبر جهان قرار گرفت. بسياري او را موسیقی دانی جهانی و نابغه‌ی موسیقی شرق دانستند . @kouroshyaghmaei

سالهای کودکی آلبوم : ماه و پلنگ آهنگساز و آرایش سازها : کوروش یغمایی شعر : آقای زینعلی آوازخوان : کوروش یغمایی گیتار و گیتار باس : کوروش یغمایی کیبورد : کاوه یغمایی ابوا : فرشید حفظی فرد سالهای کودکی دل ز غصه دور بود ماهی خیال من حوضش از بلور بود یک درخت سبز بود زیر سقف آسمان من به گاهواره ای گربه ای کنار آن ناگهان شبی بلند از سرم عبور کرد بند گاهواره را تاب داد و دور کرد خواب سبز کودکی زرد و غم انگیز شد برگها چو ریختند شکل او پاییز شد برگهای خسته را دسته دسته باد برد قصه های خوب را مادرم ز یاد برد سالها گذشته باز، حوض خالی آب نیست گاهواره ام کجاست؟ خواب هست و تاب نیست @kouroshyaghmaei

دنیاها و فاصله ها آلبوم : تفنگ دسته نقره آهنگساز و آرایش سازها : کوروش یغمایی شعر : نوذر پرنگ آوازخوان : کوروش یغمایی گیتار الکتریک ، گیتار آکوستیک و گیتار باس : کوروش یغمایی همخوان : ساتگین یغمایی کیبورد : کاوه یغمایی عکس: دکتر شاهرخ دبیری @kouroshyaghmaei

حجم خالی آلبوم : زنجیر خودت را بباف (۲۰۰۹) و بازگشت از لبه پرتگاه (۲۰۱۱) توسط کمپانی Now Again Records در آمریکا آهنگساز و آرایش سازها : کوروش یغمایی شعر : مهدی اخوان لنگرودی آوازخوان : کوروش یغمایی گیتار الکتریک : کامران یغمایی گیتار باس : بهروز سوری کیبورد : مهرزاد درامز : فرخ حجازی @kouroshyaghmaei

ایران آلبوم : ماه و پلنگ آهنگساز و آرایش سازها : کوروش یغمایی شعر و دکلمه : حسین منزوی گیتار و گیتار باس : کوروش یغمایی آواز خوان : کوروش یغمایی  کرال : ساتگین یغمایی و الهه حمیدی کیبورد : کاوه یغمایی دف : احمد خاک طینت ویدئو از آرشیو تلویزیون مینیاتور سوئد سال 1997 @kouroshyaghmaei

برای کشورم …برای مردمم…💔 رکورد خانگی و بازخوانی ترانه گل یخ از فیلم اشکها و لبخندها. گل یخ در فرهنگ اتریش و آلپ نماد عشق به سرزمین و وطن ، وفاداری و استقامت و شجاعت است خواننده : لیلین یغمایی آرایش سازها : ساتگین یغمایی ویدئو : عطیه حافظ گل یخ ، گل یخ هر صبح تو می‌خندی کوچک و پاکیزه بر من تو دل می‌بندی ای گل یخ شکوفا شو شکوفا همیشه گل یخ ، گل یخ پایدار وطن همیشه @kouroshyaghmaei

در غم هموطنان نازنینم 🖤 « راز دل » مرا رازیست اندر دل به خون دیده پرورده ولیکن با که گویم راز چون محرم نمی بینم قناعت می کنم با درد چون درمان نمی بینم تحمل می کنم با زخم چون مرهم نمی بینم نم چشم آبروی من ببرد از بس که می گریم چرا گریم کز آن حاصل برون از غم نمی بینم دلم تا عشقباز آمد در او جز غم نـمی بینم دلی بی غم کجا جویم که در عالم نمی بینم دمی با همدمی خرم ز جانم بر نمی آید دمم با جان برآمد چون که یک همدم نمی بینم خوشا و خرما آن دل که هست با عشـق بیگانه که من تا آشنا گشتم دل خرم نمی بینـم کنون دم در کش ای سعدی که کار از دست بیرون شد به امید دمی با دوست و آن دم هم نمی بینم 🎼 راز دل آلبوم : سیب نقره ای شعر : سعدی آهنگ و ارکستراسیون : کوروش یغمایی طراح : بهناز عبداللهی @kouroshyaghmaei

اجرای ترانه " گل یخ " توسط خانم Jacky So از کشور فیلیپین @kouroshyaghmaei

اجرای ترانه خار توسط موزیسین آلمانی Adar Alfandari @kouroshyaghmaei

اجرای زنده ترانه «گل یخ» نیلیا آسمانی instagram/nilia.asemani @kouroshyaghmaei

Repost: jnstagram/javanan برایی مردی که با گیتارش فصل تازه‌ای در موسیقی ایران آغاز کرد؛ صدایی که هنوز پس از سال‌ها طنین‌انداز است. 🎸 @kouroshyaghmaei

Repost: instagram/sirboyfriend Maybe cat also likes this one? Leila by Kourosh Yaghmaei @kouroshyaghmaei

Repost: Instagram/javanan کوروش یغمایی عزیز در جوانی و حال از روزهای جوانی کوروش یغمایی در کنار همسرش؛ روایتی از عشق، همراهی و سال‌هایی که در حافظه موسیقی ایران ماندگار شده‌اند. برخی عکس‌ها فقط یک لحظه را ثبت نمی‌کنند؛ بلکه بخشی از تاریخ، خاطرات و احساسات یک نسل را زنده نگه می‌دارن @kouroshyaghmaei

Repost: @hammihanonline (حساب رسمی روزنامه هم‌میهن) پلنگی که ماه را فتح ‌کرد 🔻به بهانه خداحافظی کورش یغمایی از دنیای موسیقی ✍🏼فرزاد نعمتی | خبرنگار گروه فرهنگ چندی‌پیش کورش یغمایی با انتشار خبری در اینستاگرام، از خداحافظی خود با دنیای موسیقی هم‌زمان با انتشار آخرین آلبوم‌اش، که از سوی یک کمپانی آمریکایی تهیه شده و نام‌اش «پلاک ۴۴» است، خبر داد. یغمایی اینک ۷۹ سال سن دارد و بیراه نیست، بگوییم بیش از 70 سال از عمرش را با موسیقی گذرانده است، نقش او با گیتاری در دست، به یکی از شمایل خاطره‌ساز موسیقی ایرانی بدل شد؛ به‌خصوص وقتی او در آغاز دهه ۱۳۵۰ با فروش بیش از پنج میلیون نسخه‌ای «گل یخ»، گویی رهِ صدساله را یک‌شبه پیمود و بسیاری از جوانان را به این سبک و موسیقی متمایزی که در نامیدن‌اش به راک اختلاف دیدگاه‌هایی وجود دارد، علاقه‌مند کرد. نام یغمایی با «گل یخ» گره خورده، اما واقعیت آن است که این اشتهار گاهی مانع توجه به دو موضوع بسیار مهم در زیست هنری او شده است؛ یکی، سایر آثار بسیار مهمی که در تمام این دهه‌ها فعالیت ساخته است و دیگری، ممنوعیت‌ها و محدودیت‌های مخربی که او در سال‌های پس از انقلاب پیش روی خود دید و موسیقی ایرانی را از یکی از فرصت‌های طلایی آشنایی نسل جوان‌تر با موسیقی مهم و جدی، محروم کرد. آلبوم «ماه و پلنگ» موفقیتی دیگر برای یغمایی به‌بار آورد؛ به‌ویژه کاری که او روی اشعار حسین منزوی انجام داده بود، موردتوجه قرار گرفت. میان شعر منزوی و وضعیت یغمایی، شباهتی نیز انگار وجود داشت. شاید به‌همین‌دلیل یغمایی ترجیح داده بود در آغاز این اثر، متنی را نیز با بیان خود دکلمه کند: «می‌گویند پلنگ را خوی غریبی است، که هیچ‌کس و هیچ‌چیز را بالاتر از خود نمی‌تواند دید. در شب‌های بدر کامل، دیدار ماه بلندتر، پلنگ را به خشم و جنونی می‌کشاند که از سنگ‌ها و صخره‌ها برجهد و حریف گستاخ را از افلاک به خاک فرو کشد...» یغمایی نیز از منظری، پلنگ موسیقی ایران بود که در برخی آثارش ازقضا فاتح ماه شد. گویی میان او و ذهنیتی که در شعر منزوی وجود دارد، قرابت‌هایی وجود دارد و انگار منزوی آن، شاعری است که یغمایی را می‌سراید. نتیجه این همکاری نیز البته گاه بسیار زیباست. بااین‌همه خوشبختانه آن ویرانی که منزوی به سویش رفت، هیچ‌گاه در یغمایی پدیدار نشد. https://t.me/kouroshyaghmaei/1933 @kouroshyaghmaei

🎼 Repost: @hammihanonline ( حساب رسمی روزنامه هم‌میهن ) پلنگی که ماه را فتح کرد 🎙️فرزاد نعمتی | خبرنگار گروه فرهنگ چندی‌پیش کورش یغمایی با انتشار خبری در اینستاگرام، از خداحافظی خود با دنیای موسیقی هم‌زمان با انتشار آخرین آلبوم‌اش، که از سوی یک کمپانی آمریکایی تهیه شده و نام‌اش «پلاک ۴۴» است، خبر داد و در پیامی کوتاه نوشت: «دست‌کم شما یاران مهربانم آگاه هستید که برای ادامه کار در زمینه موزیک و گذر از این کوره‌راه سنگلاخ و دشوار، آن هم با نداشتن کمترین امکانات، هرآنچه در توان داشته‌ام برای فرهنگ و هویت پرشکوه و ورجاوند ایران نازنینم به‌کار گرفته‌ام. خداوند ایران را بپاید.» به همین مناسبت علیرضا میرعلی نقی، حمید ناصحی، امیر بهاری و فرزاد نعمتی در یادداشتهایی درباره این هنرمند بزرگ موسیقی ایران نوشتند.⁩ @kouroshyaghmaei

موسیقی تلفیقی یغمایی موسیقی کورش یغمایی ازطرفی نوعی موسیقی تلفیقی است؛ تلفیقی‌که هوشمندانه و متکی بر دانش و تجربه است. به‌همین‌دلیل است که او بارها در رسانه‌ها از عمده‌ اجراهای موسیقی مدعی تلفیق انتقاد می‌کند. او به‌خوبی تفاوت مخلوط‌کردن سازها با تلفیق درست و هارمونیک موسیقی ایرانی و غربی را می‌داند و تلاش کرده است ما را با این تفاوت‌ها آشنا کند. همین آگاهی او از فضای غیرحرفه‌ای موسیقی، باعث شده است که او هیچ‌گاه تحت‌تاثیر موج‌های مختلف موسیقی در مقاطع مختلف نباشد و مسیری مستقل را طی کند. انتقاد او ‌حتی شامل فضای کلی موسیقی پاپ ایرانی هم شده و همیشه از فاصله‌ کیفی عجیب پاپ ایرانی با پاپ دنیا، گلایه کرده است و این فاصله را مایه‌ سرافکندگی می‌داند. پایان یک مسیر طلایی تمام این‌ ویژگی‌ها در کنار کاراکتری هماهنگ با سبک اجرایی، دوری از مارکت رنگارنگ پاپ‌معاصر و حضور پیدا نکردن در جمع خارج‌نشینان، او را تبدیل به چهره‌ای خاص در موسیقی ایران کرده است. در تاریخ موسیقی ایران، کمتر چهره‌ای با ویژگی‌های کورش یغمایی ظهور کرده است؛ چهره‌ای‌که در تمام دوران فعالیت حرفه‌ای‌اش به مسیر و سبک منحصربه‌فردش پشت نکرد و با همت بسیار، محدودیت‌ها و بی‌مهری‌ها‌ را بهانه‌ی توقف و سکوت ندید. همواره در بالاترین سطح به خلق آثار درخشان پرداخت و در مارکت جهانی، نامی پرآوازه از خود ساخت. خداحافظی کورش یغمایی با فعالیت حرفه‌ای، پایان یک مسیر طلایی در موسیقی راک ایرانی است؛ مسیری‌که باتوجه به شرایط امروز موسیقی ایران و‌ جهان، دیگر قدم‌نهادن در آن هم بعید جلوه می‌کند. نام کورش یغمایی، سربلندی موسیقی جهانی ماست؛ نامی‌که تا همیشه بر تارک موسیقی راک این‌سرزمین خواهد درخشید. https://t.me/kouroshyaghmaei/1924 @kouroshyaghmaei (2)

سربلندی موسیقی ایران در جهان/موسیقی کورش یغمایی در صدادهی و لحن، فولک‌‏راک را برای شنونده غربی تداعی می‌‏کند حمید ناصحی منتقد و ترانه‌‏سرا کورش یغمایی تا پیش از انتشار گسترده‌ و جهانی آلبوم «بازگشت از لبه‌ پرتگاه» در سال ۱۳۹۰ که اجراهای شاخص او در دهه‌ 50 خورشیدی را در برداشت، خواننده و موزیسینی بود که ازمنظر شهرت و محبوبیت، جایگاهی معمول در مارکت ایرانی یافته بود. شناخت مخاطب ایرانی از او محدود به همان چند ترانه‌ شاخص مانند «گل یخ» و «هوار ‌هوار» بود. محدودیت‌ها و ممنوعیت‌های دهه‌ ۱۳۶۰ خورشیدی در دوران طلایی موسیقی راک دهه‌ 80 جهان و دوری نسبی مخاطب ایرانی از آن فضای مهم و به‌تبع‌آن، ناآشنایی این مخاطب با آن شکل و ژانر از موسیقی جهان باعث‌شده بود که چهره‌ مهمی مانند یغمایی نیز عرصه را به ستارگان پاپ و شش‌وهشت‌های مرسوم آن زمان واگذار کند. البته اتفاق نادر دریافت مجوز چند آلبوم در اوایل دهه‌ ۱۳۷۰، مخاطب بیشتری را با او و آثارش آشنا کرده بود، اما توجه جدی یک کمپانی غربی به موسیقی کورش یغمایی و آشنایی مخاطب بین‌المللی با آثار او بود که اهمیت یغمایی را در تاریخ موسیقی ایران بیش‌ازپیش نشان داد. بااینکه موسیقی راک در همان تعریف کلی خود در ایران کارورزانی جدی داشت و گروه‌های کوچک در دهه‌ 40 خورشیدی (ازجمله گروه راپچرز با سرپرستی یغمایی) با جدیت به این نوع موسیقی می‌پرداختند اما پس از 40 سال از اوج و فرود موج‌های اولیه‌ انواع موسیقی راک در ایران و جهان، این آثار آن دوره کورش یغمایی بود که توجه صاحبنظران موسیقی آن زمان را جلب کرد و بازنشر قطعاتش با استقبال مخاطب غربی مواجه شد. اهمیت آشنایی با موسیقی ایرانی اما تفاوت کورش یغمایی با دیگر کارورزان مدعی موسیقی راک نسل خود، چه بود و چه ویژگی‌هایی باعث شد او بالاتر از دیگر رقبا در موسیقی راک ایران بر صدر بنشیند؟ شاید اولین ویژگی او آشنایی با موسیقی ایرانی، ساز سنتور و تسلط بارزش بر نوازندگی گیتار به نسبت دیگران و خلق نوعی موسیقی فولک‌راک بود که او را از انواع کاورهای مرسوم متمایز می‌کرد. موسیقی یغمایی لحنی ایرانیزه‌شده دارد؛ لحنی‌که مخاطب ایرانی به‌دلیل عادت شنیداری‌اش آن را برجسته نمی‌شنید، اما مخاطب کنجکاو غربی این تفاوت ویژه را بسیار برجسته می‌دید. در موسیقی راک دهه‌ ۱۹۶۰ میلادی عنوان «سایکدلیک» در مقطعی به برخی اجراهای راک‌ گروه‌های بزرگ داده شد؛ عنوانی‌که فارغ از کاربردها و فضاهای اجرایش، در سازبندی به موسیقی فولک‌راک نزدیک بود و در این سازبندی از سازهای شرقی به‌شکل شاخصی استفاده می‌شد. به‌همین‌دلیل است که موسیقی کورش یغمایی خواسته یا ناخواسته در صدادهی و لحن، سایکدلیک‌راک و فولک‌راک را برای شنونده غربی تداعی می‌کند. کلامی متفاوت برای غربی‌ها ازطرفی، کلام فارسی ترانه‌های یغمایی نیز مانند انواع دیگر موسیقی باکلام ایرانی، برای مخاطب غیرایرانی متفاوت و گاه بسیار جذاب جلوه می‌کند و تلفیق این کلام با موسیقی و اجرای یغمایی، وجه تمایز دیگری به آثارش می‌دهد. کورش یغمایی از همان ابتدای فعالیت‌اش با انتخاب اشعار و ترانه‌هایی متناسب، نشان داده است که حتی در استفاده از واژه‌ها نیز بسیار به ژانر و فرم می‌اندیشد. بااین‌حال در موسیقی راک ایرانی از اساس، کیفیت ادبی و هنری کلام در عمده‌ی اوقات قربانی واژه‌پردازی‌های متناسب با اکسنت‌های فرمی شده است و نمی‌شود کلام موسیقی کورش یغمایی و در شکل کلی، کلام موسیقی راک ایرانی را هم در عمده‌ی مواقع، کلام باکیفیتی تلقی کرد. به‌گمانم، باتوجه به ساختار موسیقی راک، بهترین شیوه‌ ترانه‌سرایی در این ژانر، نوشتن کلام روی موسیقی است که تا امروز نمونه‌های موفق کمی را شنیده‌ایم. موضوع، مضمون و محتوای ترانه‌های راک ایرانی نیز به نسبت عرف راک جهانی بیشتر درگیر عاشقانه‌ها و کمتر حاوی معانی اعتراضی، اجتماعی و انتقادی بوده است و تاثیر محدودیت‌ها و سانسور، ژانر راک ایرانی را ازمنظر کلام چیزی شبیه پاپ‌های مرسوم و حتی به‌دلیل محدودیت‌های فرمی بسیار ضعیف‌تر از آن‌ها کرده است. اما با تمام این اوصاف اگر بخواهیم بهترین نمونه‌های کلام موسیقی راک ایرانی را مثال بیاوریم، باید سراغ چند نمونه از اجراهای قدیمی کورش یغمایی برویم که برجسته‌ترین آن‌ها «گل یخ»، سروده‌ دوست دیرین او، مهدی اخوان لنگرودی است.  https://t.me/kouroshyaghmaei/1924 (1)