مربای گیلاس(⑅ᐢ..ᐢ)

شاید جاودانگی همین باشد، می‌خواهم جاودان شوم.

بدن فقط بسته ای است برای موهبت هایی که درونش قرار دارند و تو پر از موهبتی: فداکاری، مهربانی و دلسوزی. همه صفت های مهم! جوانی و زیبایی از بین می‌روند، اما صفت های انسانی هرگز.

بزرگ شدی عزیزم، هر سه تامون بزرگ شدیم و چه خوب در کنار هم بزرگ شدیم.

همین الانشم قراره به اولین نمایشگاه از تنها اثر هنری گذاشته شده ازش سر بزنم و از دوست هنرمند و دوست‌داشتنیم امضا بگیرم^^🪿

توی صفحه آخرش نویسنده از دوستاش و کسایی که کمکش کرده بودن تشکر کرده بود؛ فکرشو بکن؟ مثلا یک روز اسممو توی صفحه آخر کتاب چاپ شده‌ نن ببینم!🪭✨

تمومش کردم و چقدر عاشق داستان و روند داستان بودم، چقدر بهش فکر کردم و تا چه حد خودم رو جای شخصیت ها تصور کردم و باهاشون زندگی کردم. دوستش داشتم خیلی زیاد و ممنونم که تابستونمو خوشگل تر کرد حتی وقتی دلم نمی‌خواست تابستون خوشگلی داشته باشم.💌

روی چونه‌‌ش یه خال داره^^ شاید ماه بوسیدتش؟

آنیای خوشگلمو تو اکسپلور دیدم :> ذوقی ذوقی شدمممTT معلومه که فالوت می‌کنم و کل پستاتو لایک می‌کنم و برات کامنت میذارم خوشگلههه! حتی قوبونتم میشم وایایایای بچممم🤏🏼🍓✨

رفتم اکسپلور گردی و چه اتفاقی افتاد؟^^🥐✨🐿🤎

رفتم اکسپلور گردی و چه اتفاقی افتاد؟^^🥐✨🐿🤎

“Back to painting with vivid colors after ages!”

مثل خودت خوشگل و خوشمزه ان فروغ بنفش من^^💜✨🥐

کغوسان🥐

کاش الان یکی با یک کاسه نودل خوشمزه میومد تو اتاقم و می‌گفت بیا عزیزم همه‌ی همش مال خودت! نوش جان.😭🍜

فرزندان شما به حقیقت، فرزندان شما نیستند، آنها دختران و پسران زندگی اند در سودای خویش. این جوهر حیات است که به شوق دیدار خویش، هردم از گوشه ای سر بر می کند. آنها از کوچه ی وجود شما می گذرند، اما از شما نیستند. و اگرچه با شمایند، به شما تعلق ندارند. عشق خود را بر آنها نثار کنید، اما اندیشه هایتان را برای خود نگه دارید. زیرا آنها را نیز برای خود، اندیشه ای دیگر است. جسم آنها را در خانه ی خود مسکن دهید، اما روح آنان را آزاد گذارید. زیرا روح آنان در خانه ی “فردا”زیست خواهد کرد، که شما حتی در رویا نمی توانید به دیدار آن بروید. ممکن است تلاش کنید که شبیه آنها باشید، اما مکوشید که آنان را مانند خود بار بیاورید. زیرا زمان به عقب باز نخواهد گشت و با دیروز درنگ نخواهد کرد. شما کمانی هستید که از چله آن، فرزندانتان همچون تیرهای جاندار به آینده پرتاب می شوند. کماندار، نشانه را در بی نهایت می بیند و با قوت، شما را خم می کند تا تیرهایش با شتاب به دوردست پرواز کنند. بگذارید فشار این خم شدن با شادمانی همراه باشد، زیرا کماندار، چنانکه تیرهای پرشتاب را دوست دارد، ثبات و استحکام کمان نیز برای او عزیز است. پیامبر | خلیل جبران