‌ ‌خاکستر ‌ ‌

واقعا عشق داد

دو شب پشت هم رانندگی در اتوبان

بعد از نیمه شب همه چیز آرام میگیرد، به جز قلب

برگی میان جنگل اندوهم، اتشفشان یخ زده در کوهم

تو آن خیال محالی به حال هرشب من من آن حضور پریشان نشسته بر غم تو

از خطاهای بزرگم آن بود که لحظات خوش را سرسری میگذراندم، اما غم و اندوه را با همه‌ی وجودم زندگی میکردم.

معرفت بهاره رو سگم نداره این دختر عشق منه

تو این مملکت هیچ غمی غم آخرتون نیست.

.🖤

نوشته بود: چیزی که برای تو نباشه اینقدر نا‌امیدت می‌کنه تا بالاخره بفهمی برای تو نیست.

و شب همچون عمر مردگان بلند است.

اشک میریزی و میگی: پس رویاهامون چی؟ میبوسمت و میگم: بخواب، در خاورمیانه رویا داشتن خودش یک رویاست.

آتش بزن مرا که به جز شاخه‌های خشک، باقی نمانده از تن من چیز دیگری ..

بگذار سر روی سینه‌ی من تا بگویمت اندوه چیست، عشق کدام‌ است، غم کجاست ...

اول آرزوها میمیرند، بعد انسان ها‌

آره میگذره، همونجور که سعدی گفت: بگذشت و چه گویم که چه بر من چه گذشت

و در نهایت قلب گفته‌های مغز را می‌پذیرد و بازی برای همیشه به پایان میرسد.