گورستان کتاب های فراموش شده

این یک دو سه روز نوبت عمر گذشت چون آب به جویبار و چون باد به دشت هرگز غم دو روز مرا یاد نگشت روزی که نیامده‌ست و روزی که گذشت خیام

باید دوباره در تیپازا کشف می کردم که می باید آدم در درونش طراوت و سرچشمه ی شادی را دست نخورده و سالم نگه دارد و عاشق روشنایی و زندگانی ای باشد که از بی عدالتی فرار می کند و با این روشنایی به دست آمده باز به نبرد برگردد. مقاله ی هفتم بازگشت به تیپازا تابستان

زیرا محبوب کسی نبودن فقط بدشانسی است، ولی اگر هرگز عاشق نباشی، بدبختی است. همه ی ما‌ امروز از این بدبختی داریم می میریم. … در این قیل و قال که ما در آن زندگی می کنیم، عشق محال است و عدالت هم کفایت نمی کند. مقاله ی هفتم بازگشت به تیپازا تابستان عشق و شعور و اعتقاد کالای بازار کساد

هر چیزی که به زور حذف می کند، حق با آن نیست و حقیقت نیست. زیباییِ به انزوا کشیده شده در نهایت کارش به اخم می کشد و عدالتِ منزوی در نهایت سرکوب می کند. کسی که می خواهد با حذف یکی به دیگری خدمت کند، به هیچکس خدمت نمی کند، حتی به خودش. مقاله ی هفتم بازگشت به تیپازا تابستان

هیچکسی نمی تواند بگوید کیست، اما گاهی پیش می آید که بگوید چه "کسی" نیست. مقاله ی پنجم تبعید هلن تابستان

برای همین است که غایت ذهن تاریخی استبداد است، در حالی که شور هنرمند به آزادی ختم می شود. تمام کسانی که امروزه برای آزادی می جنگند، در نهایت برای زیبایی نبرد می کنند. قطعاً موضوع سر دفاع از خود زیبایی نیست. زیبایی نمی تواند خود را از انسان محروم کند و ما فقط در صورتی شکوه و صفای عصرمان را به او خواهیم داد که آن را در بدبختی‌اش همراهی کنیم. دیگر هرگز جزو منزوی ها نخواهیم شد. این که بشر نمی تواند خودش را از زیبایی محروم کند کم از حقیقت ندارد. و این همان چیزی است که عصر ما به خواست بی خبر بودن از آن تظاهر می کند. عصر ما تمام زورش را می زند تا به امپراتوری و مطلق برسد، می خواهد جهان را شکوفا کند بی آنکه ته آن را بالا آورده باشد، می خواهد جهان را سامان دهد بی آنکه آن را فهمیده باشد. عصر ما هرچه راجع به جهان بگوید، این نکته واضح است که جهان را کویر کرده و ترکش کرده است. مقاله ی پنجم تبعید هلن تابستان

اساطیر از خودشان حیاتی ندارند. منتظرند که ما به آن ها عینیت ببخشیم. اگر فقط یک نفر در جهان به ندای آن ها پاسخ دهد، در آن صورت شیره ی حیات و نیروی بکرشان را تقدیم انسان ها می کنند. مقاله ی سوم پرومته در دوزخ تابستان

مینوتور انسان_گاو نر اشاره دارد که حاصل آمیزش یک گاو نر با پرسفونه"ملکه" بود. این حیوان_ انسان از جوانان تغذیه می کرد، همچون ضحاک. تزه "پهلوان نامی" با نخی که از آریاتون گرفته بود وارد هزارتوی مینور شد و بعد از کشتنش توانست با همان نخ راه خروجی را پیدا کند.…

ای وای بر آن دل كه در او سوزی نيست سودا زده ی مهر دل افروزی نيست روزی كه تو بی عشق به سرخواهی برد ضايع تر از آن روز تو را روزی نیست خیام

امروز تو را دسترس فردا نیست واندیشهٔ فردات به جز سودا نیست ضایع مکن این دم ار دلت شیدا نیست کاین باقی عمر را بها پیدا نیست خیام

چندین غم مال و حسرت دنیا چیست؟ هرگز دیدی کسی که جاوید بزیست؟ این چند نفس در تن تو عاریتی است با عاریتی عاریتی باید زیست. باباافضل کاشانی

می دودم: می پیجم، می لغزم، نابودم. می سوزم، می سوزم: فانوس تمنایم. گل کن تو مرا، و در آ. … در رگ ها همهمه ای دارم، از چشمه ی خود آبم زن، آبم زن. و به من یک قطره گوارا کن، شورم را زیبا کن. … ز شبم تا لاله ی بی رنگ پل بنشان، زین رؤیا در چشمم گل بنشان، گل بنشان. بخش هایی از شورم را شرق اندوه سهراب سپهری