"خونِ‌قلم.

«در شکاف زندگی فرو رفته‌ام. از امید کوچ کرده و از غم پیشی گرفته. در چاهم. در آن سیاهی که نمی‌دانی از مرگ است یا شدت روشنایی روز که چشم‌هایت را می‌بندد..» @maedewriter

«در شکاف زندگی فرو رفته‌ام. از امید کوچ کرده و از غم پیشی گرفته. در چاهم. در آن سیاهی که نمی‌دانی از مرگ است یا شدت روشنایی روز که چشم‌هایت را می‌بندد..» @maedewriter

چون یکی از دوستام گفت اینجا براش مهم بوده_ میشه با این شروع کنم؟

با اینجا غریبه شدم

به قبرستان ما بیا، مادران کل می‌کشند، پدران خشمشان را فریاد می‌زنند. عاشقان مبهوت مانده‌اند. به قبرستان ما بیا. دخترکان دلتنگ پی تکه‌های تنشان می‌گردند. بیا، در اینجا نرم می‌میری. اینجا خاورمیانه نیست. در اینجا درد آرام آرام دست تا گلویت می‌برد و خفه‌ات می‌کند.…

به قبرستان ما بیا، مادران کل می‌کشند، پدران خشمشان را فریاد می‌زنند. عاشقان مبهوت مانده‌اند. به قبرستان ما بیا. دخترکان دلتنگ پی تکه‌های تنشان می‌گردند. بیا، در اینجا نرم می‌میری. اینجا خاورمیانه نیست. در اینجا درد آرام آرام دست تا گلویت می‌برد و خفه‌ات می‌کند. مرگ آرام هم سعادتی است. اینکه بتوانی فکر کنی آخرین نگاهت را به کجا بدوزی. به کدام آرزوی سوخته، کدام خانه‌ی ویران، کدام شهر خونی.. ۱۸خرداد_۱:۲۶ @maedewriter

"خونِ‌قلم. pinned «چه بی‌قرارند این اشک‌ها. خون‌هایی سرخ که از زمین می‌رویند. کوه می‌گرید، خورشید هم، مادران اما بی‌تاب‌ترند..»

Iran ☀️

چه بی‌قرارند این اشک‌ها. خون‌هایی سرخ که از زمین می‌رویند. کوه می‌گرید، خورشید هم، مادران اما بی‌تاب‌ترند..

تکه‌های تنم دور است. روحم از تن گریخته. پاره‌هایم جدا از هم، بر زمین داغ ظلم، غرق در خون سرخ، می‌گریند..

«اما آدمی در کینه می‌میرد.» «نه باباجان. آدم در بعضی فراموشی‌ها می‌میرد. فراموش کردن برخی چیزها بی‌غیرتی است!» @maedewriter

«اما آدمی در کینه می‌میرد.» «نه باباجان. آدم در بعضی فراموشی‌ها می‌میرد. فراموش کردن برخی چیزها بی‌غیرتی است!» @maedewriter

mysm – دیدی؟!

.. mysm

«صدای گریستن وطن را می‌شنوی؟ می‌گرید و اشک اشک خون و جنازه می‌ریزد..»

«من امید به زنده ماندن ندارم. امید به احیای دوباره دارم..»

"خونِ‌قلم. pinned a photo