اشعار"مهنازمحمودی"🍁

ترانه پالیوشکا پولیه یکی از مشهورترین آثار موسیقی روسی است که ریشه در دوران شوروی دارد و در میان مردم روسیه و حتی فراتر از مرزهای آن محبوبیت فراوانی پیدا کرده است. مضمون ترانه، احساسات سربازی روسی است که در حین تمرین یا نبرد به دشت‌های گسترده و وطن خود می‌اندیشد.

زیباترین موسیقی تاریخ بی‌کلام به نام : پالیوشکا پولیه🎶 @mahnaz_mahmoodiii

قطار خسته‌ی ذهنم گاه پابه‌ماه مسافرانی‌ست با چشم‌های خالی از شوق گونه‌های بوسه‌ندیده لب‌های آویزان در کوپه‌هایی تاریک که آجرهای سرد اقامتگاه خود را در ازای یک رویا ترک کرده‌اند . قطار از روزمرگیِ ریل‌ها پرت می‌کند تنه‌ی کشدارش را سمت بی‌نهایت آسمان. پا به ماه که می‌گذارد دلش قرص می‌شود از اعتبار این روشنای فراگیر. در هاله‌اش می‌رقصد با مسافرانی که خنده‌هایشان بند نمی‌آید . #مهنازمحمودی ثبت شده در کتاب #سپیدار مجموعه شعر سپید مهربانوان @mahnaz_mahmoodiii

▫️▪️▫️ نه برای کوله‌بار ادراک شانه‌ای مانده نه برای فهم اندوه حوصله‌ای. ای کاش سنگ بودم اما شنیده‌ام سنگ هم روزی دلش می‌ترکد. کاش رود باشم که برود و فراموش کند. #مهنازمحمودی @mahnaz_mahmoodiii @pachall_ghasemabad

▫️▪️▫️ نه برای کوله‌بار ادراک شانه‌ای مانده نه برای فهم اندوه حوصله‌ای. ای کاش سنگ بودم اما شنیده‌ام سنگ هم روزی دلش می‌ترکد. کاش رود باشم که برود و فراموش کند. #مهنازمحمودی @mahnaz_mahmoodiii

به یاد ایرج 💔 #هنرمندان @Worldhonarmandan

. چشم تو به مبتلا شدن می‌ارزد با دست تو آشنا شدن می‌ارزد جای من و تو کنار هم بوده و هست تنهایی‌ِمان به ما شدن می‌ارزد #مهناز_محمودی

سلام پرخلوص مرا بپذیرید سرکار خانم محمودی عزیز غزل زیبای شما( من ومن) را بر دوسه تن خانم های شاعر و اهل ادب ( در استان اصفهان) فرستادم آن گونه گُل کرد و شکوفا شد و مورد تشویق وتمجید قرار گرفت که مپرس.هزار درود برشما. 🙏🙏🙏

#رباعی از خنده‌ی یک‌وَریت می‌میرم که بی الفت و التفات تو پیرم که گاهی غرولند هم بکن چیزی نیست من اخم تو را به دل نمی‌گیرم که #مهنازمحمودی @mahnaz_mahmoodiii

‍ #شعر_آزاد نگاهم نامتعارف نزدیک که می‌آیی به دوردست خیرگی‌ می‌دوزم. چنان در من قفل که مردمک در حدقه نمی‌چرخد. دور که باشی از دیوارت بالا می‌روم نوشانوش ارغوان لبت سرک می‌کشم. پلک‌هایت عریضه‌نویس از اجتناب محتاطم. می‌آشوبمت با نگاه ساکن. گاه گاه با مِداد چشم آهی را می‌کشم به عمق کوره‌راه جنگلی‌مه‌آلود از دور غرقم. دهان دروگر درودگویان بر پشته‌های گندم آن سوی مزرعه‌‌ی آفتابگردان. داس گاهی بلوغ امن گیاه را مقدس‌وار نعره می‌زند مومن که می‌شود گلوگاه ساقه‌ها را نماز می‌ایستد. ساق به ساق درد ضجه می‌ریزد گذران تن‌های تنیده پروانه‌خیز. ابدیتِ یگانه جوشان در مویرگهای انگیزه جاده‌ی فهم پیدا می‌شود . من از کجای خطوط چهره‌ات آغاز کرده‌ام نقطه‌ی پیدایشم را ؟ دور خودم می‌چرخم مرا صِفر بنام ! #مهنازمحمودی شهریور ۱۴۰۱ @mahnaz_mahmoodiii

🏆 یک ساعت پیانوی نوستالژیک ایرانی ..

‍ ▫️مَن و مَن ▫️ احساس می‌کنم که تو در من نمرده‌ای ای زن که از تمام جهان ، زخم خورده‌ای من با تو ما شدم که نباشم اسیرِ من برسینه‌ات مرا به محبت فشرده‌ای با رفت‌و‌روب‌و‌‌پختن‌و‌شستن‌،چگونه‌ای؟ بشقاب‌های میز غذا را شمرده‌ای؟ انگار باز دخترک‌ات گریه کرده است از یأس‌های فلسفی‌اش دل‌فسرده‌ای بر گونه و لبت رژ  سنگین‌تری بمال با طیف‌های سرخ ، دل از غیر برده‌ای دستم دراز می‌شود اکنون در آینه سمت تو که منیّ و به من دل سپرده‌ای وقت میانه‌سالی و جوگندمیِ مو در اقتدار عقربه‌ها نیست خُرده‌ای -پاشو که سوخت قابلمه،وقتِ شعر نیست! با این حواس‌پرتیِ مزمن چه پخته ای ؟!.... #مهنازمحمودی امرداد ۱۴۰۱ قافیه‌گردانی مصرع آخر #آوا_بنیامین @mahnaz_mahmoodiii

🫧 ته‌مانده‌ی طاقت و توانم برود هم فصل بهار و هم خزانم برود یک دغدغه دارم و از آن می‌ترسم؛ رخسارِ تو را ندیده ... جانم برود #مهناز_محمودی @khisshereghoroob