የበጉ ብርሀን

በእርሱ ተተክላችሁና ታንጻችሁ፣ እንደ ተማራችሁት በእምነት ጸንታችሁ፣ የተትረፈረፈ ምስጋና እያቀረባችሁ ኑሩ። ቈላስይስ 2:7

ከተከሸኑ እልፍ ቃላት ከተመረጠ የቅኔ ብዛት ሀገሩን ከሞላው ዜማ የኔ ሕይወት ላንተ ይሰዋ

(#ክፍል4) 11. የተገለጠው መሲሕ — የዘላለም ሕይወት 1ኛ ዮሐንስ 1፥2 ላይ የሚለው ነገር በጣም ታላቅ ነው፦ “ሕይወትም ተገለጠ።” ዮሐንስ “ሕይወት ተፈጠረ” አይልም። “ሕይወት ተገለጠ” ይላል። ይህም ሕይወቱ ከዚያ በፊት እንዳልነበረ ሳይሆን፣ የነበረው ዘላለማዊ ሕይወት ለሰው ዘር እንደተገለጠ ያሳያል። ስለዚህ ኢየሱስ በዚህ ምድር የተመላለሰው ተራ ሰው ብቻ አልነበረም። የዘላለም ሕይወት በሰውነት ተገለጠ። የማይታየው ታየ። የማይዳሰሰው ተዳሰሰ። የማይገደበው በሰውነት ተገለጠ። ዘላለማዊው በጊዜ ውስጥ ገባ። 12. መደምደሚያ ስለዚህ በብሉይ ኪዳን የተቀቡ ካህናት፣ ነገሥታትና ነቢያት ሁሉ ወደ አንድ ታላቅ እውነት ይጠቁሙ ነበር። የእነርሱ አገልግሎት ውስን ነበር። እነርሱ ሰዎች ነበሩ። ይደክሙ ነበር። ይሞቱ ነበር። አገልግሎታቸውም የተወሰነ ዘመን ነበረው። ነገር ግን #የተገለጠው_መሲሕ እንዲህ አይደለም። እርሱ “በመጀመሪያ የነበረው ቃል” ነው። እርሱ “ሕይወት የሆነው” ነው። እርሱ “ሥጋ ሆኖ በመካከላችን ያደረው” ነው። እርሱ የተገለጠው የዘላለም ሕይወት ነው። ስለዚህ የብሉይ ኪዳን የተቀቡ አገልጋዮች መጨረሻ አልነበሩም፤ ወደ መጨረሻው የተቀባ ክርስቶስ ይመሩ ነበር። እነርሱ ምልክት ነበሩ፤ እርሱ ግን #እውነታው ነው። እነርሱ ጥላ ነበሩ፤ እርሱ ግን #እውነተኛው ነገር ነው። እነርሱ ወደፊት ይጠቁሙ ነበር፤ እርሱ ግን #ተገለጠ። እነርሱ ስለ ሕይወት ይናገሩ ነበር፤ እርሱ ግን #ሕይወት_ራሱ ነው። ይህ የተገለጠው መሲሕ #ኢየሱስ_ክርስቶስ_ነው።

ጌታችንን ኢየሱስ ክርስቶስን በማይጠፋ ፍቅር ለሚወዱ ሁሉ ጸጋ ይሁን። ኤፌሶን 6:24

🎙|መሥዋዕት| 👤|በረከት ተስፋዬ| Original song by :- singer hana tekle and Samuel T Michael

(#ክፍል3) 8. የዘላለም ቃል ሥጋ ሆነ ዮሐንስ 1፥14፦ «“ቃልም ሥጋ ሆነ፥ በእኛም አደረ።”» እዚህ ላይ ታላቁ ምስጢር ይገለጣል። #የነበረው_ቃል_ሥጋ_ሆነ። #የማይታየው_በሚታይ_ሰውነት_ተገለጠ። #የማይዳሰሰው_በሚዳሰስ_ሥጋ_ተገለጠ። #ዘላለማዊው_በጊዜ_ውስጥ_ተገለጠ። #አምላክ_ሰው_ሆኖ_በመካከላችን_አደረ። ይህ ማለት የኢየሱስ ሕልውና በማርያም ማሕፀን ጀመረ ማለት አይደለም። የሥጋ መልበሱ በማርያም ማሕፀን ተጀመረ፤ ነገር ግን #የቃሉ_ሕልውና_ከዘላለም ነው። 9. 1ኛ ዮሐንስ 1፥1-2 — የተገለጠው ሕይወት ዮሐንስ በ1ኛ ዮሐንስ 1፥1-2 ላይ ይህንን ምስጢር ይበልጥ ያብራራል። «“ከመጀመሪያ የነበረውን፣ የሰማነውን፣ በዓይናችን ያየነውን፣ የተመለከትነውን፣ እጆቻችንም የዳሰሱትን ስለ ሕይወት ቃል...”» ከዚያም፦ «“ሕይወትም ተገለጠ፥ አይተንማለን፥ እንመሰክርማለን...”» ይላል። ይህ እጅግ የሚያስደንቅ ምስክርነት ነው። ዮሐንስ እንዲህ እያለ ነው፦ “እኛ የሰማነው ሰው ብቻ አልነበረም። ያየነው ሰው ብቻ አልነበረም። የዳሰስነው ሰው ብቻ አልነበረም። የዘላለም ሕይወት ራሱ ተገልጦልን ነበር።” 10. የብሉይ ኪዳን አገልጋይ እና የተገለጠው መሲሕ እዚህ ላይ የሁለቱ መካከል ያለው ልዩነት ግልጽ ይሆናል። "ነቢዩ" የእግዚአብሔርን ቃል ይናገራል፤ #ክርስቶስ_ግን_ቃል_ራሱ_ነው። "ካህኑ" መሥዋዕት ያቀርባል፤ #ክርስቶስ_ግን_ፍጹም_መሥዋዕት_ሆኖ_ራሱን_ሰጠ። "ንጉሡ" ሕዝብን ይመራል፤ #ክርስቶስ_ግን_የነገሥታት_ንጉሥ_ነው። ነቢዩ ስለ እግዚአብሔር ይናገራል፤ ክርስቶስ ግን እግዚአብሔር በሥጋ የተገለጠው ቃል ነው። እነርሱ #የሚጠቁሙ ነበሩ፤ እርሱ ግን #የተጠበቀው ነው። እነርሱ #የሚያመለክቱ ነበሩ፤ እርሱ ግን #እውነታው ነው። እነርሱ #የሰው_አገልጋዮች ነበሩ፤ እርሱ ግን #የዘላለም_ጌታ ነው።

“Lord, have mercy. Have mercy on us, your children. And move our hearts that we might have mercy on those who reject your name. Bring assurance to all who doubt and conviction to all who yet disbelieve. And in doing so, use us as instruments of humble grace. In Jesus’ name we pray, Amen.”

ክፍል 3 ይለቀቃል ተባረኩ🙏

(#ክፍል 2 ) 5. የብሉይ ኪዳን አገልጋዮች ለምን መጨረሻ አልነበሩም? ካህኑ መሥዋዕት ያቀርብ ነበር፤ ግን ሥርዓቱ ደጋግሞ ይፈጸም ነበር። ንጉሡ ይመራ ነበር፤ ግን እርሱም ሰው ነበር። ነቢዩ የእግዚአብሔርን ቃል ያስተላልፍ ነበር፤ ግን እርሱም የሚደክም ሰው ነበር። ስለዚህ እነዚህ አገልግሎቶች የመጨረሻውን ፍጹም አገልግሎት ሳይሆን ወደ እርሱ የሚጠቁሙ ምልክቶች ነበሩ።እነርሱ የመሲሑን አገልግሎት ዘርፎች አሳዩ፤ ነገር ግን የመሲሑን ፍጹም ሥራ አልጨረሱም። 6. በሁለተኛው መቅደስ ዘመን የመሲሑ ተስፋ ከባቢሎን ምርኮ በኋላ የዳዊት ዘር የሆነ ንጉሥ እንደ ቀድሞው በእስራኤል ላይ አልነገሠም። እስራኤል በፋርስ፣ በግሪክ እና በኋላም በሮማ አገዛዝ ሥር ሆነች። ይህም አንድ ትልቅ ጥያቄ አስነሳ፦ “እግዚአብሔር ለዳዊት የገባው ቃል ኪዳን መቼ ይፈጸማል?” ከዚህ የተነሳ የመጨረሻው የእግዚአብሔር አዳኝ፣ የዳዊት ዘር ንጉሥና የመጨረሻ ዘመን መዳን የሚመለከት ተስፋ በብዙ የዚያ ዘመን ጽሑፎች ውስጥ እየጎላ መጣ። ነገር ግን የዚያ ዘመን ሁሉም አይሁዳዊ ቡድኖች አንድ ዓይነት መሲሕ አልጠበቁም። አንዳንዶቹ የዳዊት ንጉሥን፣ ሌሎች ካህናዊ መሪን፣ ሌሎችም የመጨረሻ ዘመን የማዳን ምስሎችን ይጠብቁ ነበር። ስለዚህ የመሲሑ ተስፋ በዚህ ዘመን የበለጠ ተዘረጋ። 7. ከዚህ በኋላ የሚመጣው ታላቅ መገለጥ እስከዚህ ድረስ ሰዎች የሚጠብቁት መሲሕ ነበር። ነገር ግን አዲስ ኪዳን ሲመጣ ነገሩ በጣም ይገለጣል። መሲሑ የሚመጣ #ሰው_ብቻ አይደለም፤ #ከዘላለም_የነበረው ቃል በሥጋ ተገለጠ። ዮሐንስ 1፥1፦ «“በመጀመሪያ ቃል ነበረ፤ ቃልም ከእግዚአብሔር ጋር ነበረ፤ ቃልም እግዚአብሔር ነበረ።”» ይህ እጅግ ጥልቅ ነገር ነው። ዮሐንስ “ቃል ተፈጠረ” አላለም። “ቃል ነበረ” አለ። የግሪክ ቃሉ ἦν (ēn) ሲሆን በimperfect ጊዜ የተገለጸ ነው። ይህ የቃሉን ሕልውና በ“መጀመሪያ” ጊዜ እንደተገኘ ሳይሆን በመጀመሪያው ጊዜ እንኳ እንደነበረ ያሳያል። ስለዚህ የቃሉ ሕልውና ከፍጥረት ጋር አልጀመረም። ፍጥረት ሲጀምር ቃሉ ነበረ::

👤|ለአለም ጥላሁን| 🎙|ፍቅርህ ነክቶኛል|

(#ክፍል1)የተቀቡ አገልጋዮች እና የተገለጠው መሲሕ ከብሉይ ኪዳን የተቀባ አገልጋይ እስከ ዘላለማዊው የሕይወት ቃል 1. መግቢያ — በብሉይ ኪዳን የነበሩ አገልጋዮች በዘመናት ሁሉ በብሉይ ኪዳን እግዚአብሔር ታላላቅ አገልጋዮችን አስነስቷል። ነቢያት የእግዚአብሔርን ሐሳብና ፈቃድ ለሕዝቡ ያስተላልፉ ነበር። ካህናት በእግዚአብሔርና በሕዝቡ መካከል በተሰጣቸው የካህናት አገልግሎት ያገለግሉ ነበር። ነገሥታትም…

(#ክፍል1)የተቀቡ አገልጋዮች እና የተገለጠው መሲሕ ከብሉይ ኪዳን የተቀባ አገልጋይ እስከ ዘላለማዊው የሕይወት ቃል 1. መግቢያ — በብሉይ ኪዳን የነበሩ አገልጋዮች በዘመናት ሁሉ በብሉይ ኪዳን እግዚአብሔር ታላላቅ አገልጋዮችን አስነስቷል። ነቢያት የእግዚአብሔርን ሐሳብና ፈቃድ ለሕዝቡ ያስተላልፉ ነበር። ካህናት በእግዚአብሔርና በሕዝቡ መካከል በተሰጣቸው የካህናት አገልግሎት ያገለግሉ ነበር። ነገሥታትም ሕዝቡን ይመሩ ነበር። እነዚህ ሰዎች ግን እንደ እኛ የሰው ልጆች ነበሩ፤ ድካም፣ ውስንነትና የሰው ባሕርይ ነበራቸው። ስለዚህ ከእነርሱ መካከል በራሱ ጽድቅ ፍጹም የሆነ ሰው አልነበረም። ኢሳይያስ 64፥6፦ «“ጽድቃችን ሁሉ እንደ መርገም ጨርቅ ነው።”» ይህ የሰው ልጅ በራሱ ጽድቅ በእግዚአብሔር ፊት ሊመካ እንደማይችል ያሳያል። ስለዚህ በብሉይ ኪዳን የነበሩት አገልጋዮች ራሳቸው መጨረሻው አልነበሩም። እነርሱ ወደፊት የሚገለጠውን ፍጹም አገልጋይ፣ ንጉሥ፣ ካህን፣ ነቢይና አዳኝ የሚያመለክቱ ነበሩ። 2. የተቀቡ አገልጋዮች በብሉይ ኪዳን እግዚአብሔር ለተለየ ኃላፊነት የሚሾማቸውን ሰዎች ይቀድሳቸው እና ይለያቸው ነበር። ቅብዓትም የዚህ መለየትና መሾም ምልክት ነበር። ካህናት ካህናት ይቀቡ ነበር። ለምሳሌ ዘሌዋውያን 4፥3 የተቀባውን ካህን ይጠቅሳል። ነገሥታት ነገሥታትም ይቀቡ ነበር። ዳዊት ሳኦልን፦ «“እርሱ የእግዚአብሔር የተቀባ ነው”» በማለት ይጠራዋል (1ሳሙ. 24፥10)። ነቢያት ነቢያትም ለእግዚአብሔር ልዩ ሥራ ይለዩ ነበር። ኤልያስ ኤልሳዕን እንዲቀባ በተመለከተ ትእዛዝ ተሰጥቶት ነበር (1ነገ. 19፥16)። ስለዚህ በብሉይ ኪዳን የተቀቡ ሰዎች በእግዚአብሔር ሕዝብ መካከል ለተለያዩ ኃላፊነቶች የተለዩ አገልጋዮች ነበሩ። 3. “መሲሕ — Mashiach” ማለት ምንድነው? “መሲሕ” የሚለው ቃል ከዕብራይስጡ מָשִׁיחַ — Mashiach የመጣ ሲሆን በመሠረቱ “የተቀባ” ማለት ነው። በብሉይ ኪዳን ይህ ቃል መጀመሪያውኑ ለአንድ ብቸኛ የወደፊት አዳኝ ብቻ የተመደበ የግል ስም አልነበረም። ይልቁንም “የተቀባ” የሚለው ገላጭ ስያሜ ነበር። ስለዚህ ካህን፣ ንጉሥ ወይም ለእግዚአብሔር ልዩ ኃላፊነት የተለየ ሰው “የተቀባ” ሊባል ይችላል። ይህ ግን በብሉይ ኪዳን የመሲሑ ተስፋ እንዳልነበረ ማለት አይደለም። ተስፋው በብዙ የትንቢት መንገዶች ይገለጥ ነበር። 4. የሚመጣው አዳኝ በተለያዩ መግለጫዎች ነቢያት ወደፊት የሚመጣውን አዳኝ “መሲሕ” ብለው ብቻ አልገለጹትም። በተለያዩ ምስሎች እና ስያሜዎች ተናገሩለት። - የሴቲቱ ዘር — ዘፍጥረት 3፥15 - የአብርሃም ዘር — ዘፍጥረት 22፥18 - እንደ ሙሴ ያለ ነቢይ — ዘዳግም 18፥15 - በመልከ ጼዴቅ ሥርዓት የሚያገለግል ካህን — መዝሙር 110፥4 - ቅርንጫፍ/ቁጥቋጦ — ኢሳይያስ 4፥2 እነዚህ ሁሉ የሚያመለክቱት ወደፊት የሚገለጠውን የእግዚአብሔር የማዳን ሥራ ነው።

የእውነተኛ መንፈሳዊ ሕይወት ምስጢር ያለ ጥርጥር ታላቅ ነው፤ እርሱ በሥጋ ተገለጠ፤ በመንፈስ ጸደቀ፤ በመላእክት ታየ፤ በአሕዛብ ዘንድ ተሰበከ፤ በዓለም ባሉት ታመነ፤ በክብር ዐረገ። 1 ጢሞቴዎስ 3:16

ልባችሁ አይጨነቅ፤ በእግዚአብሔር እመኑ፤ በእኔም ደግሞ እመኑ። ዮሐንስ 14:1

ልባችሁ አይጨነቅ፤ በእግዚአብሔር እመኑ፤ በእኔም ደግሞ እመኑ። ዮሐንስ 14:1

እርሱ ግን እንዲህ አላቸው፤ “አትደንግጡ፤ የምትፈልጉት #የተሰቀለውን_የናዝሬቱን_ኢየሱስን ነው፤ እርሱ ተነሥቶአል፤ እዚህ የለም፤ እርሱን ያኖሩበት ስፍራ ይኸውላችሁ። ” ማርቆስ 16÷6

እዩት ኢየሱስን መስቀሉ ማማሩ ለተመራመረው ብዙ ነው ሚስጠሩ ✝️

👤|አገኘሁ ይደግ| 🎙️ |የኤማሁስ መንገደኞች❤️‍🔥|

የኤማሆስ መንገድ — የሐዘን ጉዞ ወደ ተስፋ(ሉቃስ 24፥13–35) የኢየሱስ ትንሣኤ የተገለጠበት ያ የተባረከ ቀን ነበር። ነገር ግን ሁሉም ሰው ደስ እያለው አልነበረም፤ አንዳንድ ልቦች ግን በሐዘን ተሸክመው ነበር። ሁለት ደቀ መዛሙርት ከኢየሩሳሌም ወደ ኤማሆስ መንደር ይጓዙ ነበር። እግራቸው መንገዱን ቢለካም፣ ልባቸው ግን በተሰበረ ተስፋ ውስጥ ነበር። የሚወዱትን ጌታ፣ የተስፋቸውን ምንጭ በመስቀል ላይ አይተው ነበር። “እንዴት ሆነ?” ብለው ይጠያየቁ ነበር። “የእግዚአብሔር ልጅ የሆነው ጌታ እንዴት ሊሞት ቻለ?” የሚሉ ጥያቄዎች ልባቸውን ይከብዱት ነበር። ነገር ግን በዚያ የሐዘን መንገድ ላይ ብቻቸውን አልነበሩም። እነርሱ ባያዩትም፣ ኢየሱስ ከእነርሱ ጋር እየተጓዘ ነበር። ወደ ተሰበረው ልባቸው ቀርቦ፣ ሐዘናቸውን ለመስማት ፈለገ። ኢየሱስ፦ “በመንገድ ላይ የምትወያዩት ምንድን ነው?” ብሎ ጠየቃቸው። ይህ ጥያቄ እርሱ ስላላወቀ አልነበረም፤ የሚያስፈልጋቸው ልባቸውን እንዲከፍቱ ነበር። እነርሱም ስለ ኢየሱስ የሆነውን ሁሉ ነገሩት። እንደተሰቀለ፣ እንደሞተ፣ ነገር ግን መቃብሩ ባዶ መሆኑን ሴቶች እንደነገሩ አስረዱ። ነገር ግን ልባቸው አሁንም በጥርጣሬ ተይዞ ነበር። ኢየሱስም በፍቅር የልባቸውን ድካም አሳየ፤ ከቅዱሳት መጻሕፍት ጀምሮ መሲሑ መከራ መቀበልና ከሞት መነሣት እንደሚገባው አብራራላቸው። በዚያ መንገድ ላይ የተሰበረው ልባቸው በተስፋ መሞቅ ጀመረ። ማታ ሲሆን ኤማሆስ ደረሱ:: ኢየሱስ ጉዞውን ሊቀጥል እንደሚሄድ አሳየ፤እነርሱ ግን “ከእኛ ጋር ቆይ፤ ቀኑ መሽቷል” ብለው ለመኑት። ኢየሱስም ወደ ቤታቸው ገባ። በማዕድ ላይ እንጀራን ወሰደ፣ ባረከው፣ ቆረሰውና ሰጣቸው። ያን ጊዜ እንደ መብረቅ ዓይናቸው ተከፈተ። ከእነርሱ ጋር ሲጓዝ የነበረው ሰው ጌታቸው ኢየሱስ እንደሆነ አወቁ። እርሱ ግን ከዓይናቸው ተሰወረ። ነገር ግን እነርሱ እንደ ቀድሞው ሰዎች አልቀሩም። የመጡት በሐዘን ነበር፤ የተመለሱት ግን በደስታና በምስክርነት ነበር። “በመንገድ ላይ ሲያነጋግረንና መጻሕፍትን ሲያብራራልን ልባችን እየነደደ አልነበረምን?” ተባባሉ። አንዳንድ ጊዜ በሕይወታችን ላይ ሐዘን ሲመጣ ጌታ እንደራቀን ሊሰማን ይችላል፤ ነገር ግን በእውነት ከእኛ ጋር እየተጓዘ ነው። የተሰበረውን ልብ ይጠግናል፣ የጠፋውን ተስፋ ያድሳል፣ እንባችንንም ወደ ደስታ ይለውጣል። የኤማሆስ መንገድ የሚያስታውሰን አንድ ነገር ነው፤ እኛ ባናውቀውም ኢየሱስ ከእኛ ጋር ነው።

“በጽድቅ የሚጸና በሕይወት ይኖራል፤ ክፋትን የሚከተል ግን ለሞቱ ነው።” — ምሳሌ 11፥19