مارکوپوریو

الان کاش از یه جایی زنگ می‌زدن و می‌گفتن: «عکس پاسپورتتو بفرست، فرداشب پروازه؛ اندونزی.»

از سر تجربه می‌گم: اون لحظه‌ای که یه ارتباط عمیق و البته موقت شکل می‌گیره، یکی ازت یه سؤال می‌پرسه و یهو با خودت می‌گی «آخ، الان وقتشه درِ دلمو باز کنم و سفره‌ی دلمو پهن کنم»؛ همون لحظه به دلت بگو: «هیس!» بعداً ازم تشکر می‌کنی.

درد دیگه‌اش می‌دونی کجاست؟ اینکه رفقای نزدیکت، همون‌هایی که ردِ این احساسات رو توی رفتارت حس می‌کنن، باز سهوی یا عمدی ازت درباره‌ی اون آدم می‌پرسن؛ اسمش رو میارن، چیزی می‌گن یا حتی شوخی می‌کنن و تو باید وانمود کنی چیزی نشده. نمی‌دونی این بی‌ملاحظگیه، کنجکاویه، شوخیه یا یه جور سادیسم طبیعی توی رفاقت‌های امروزه. چون بعضی زخم‌ها وقتی پنهان می‌مونن، امن‌ترن. مخصوصاً وقتی هنوز دلت برای کسی تنگه که آخرین خاطره‌ات ازش، بدترین خاطره‌ته. و شاید تلخ‌ترین قسمت ماجرا اینه که نمی‌تونی حتی درباره‌ش حرف بزنی؛ چون باید توضیح بدی چطور ممکنه از کسی زخم خورده باشی و هنوز دلت براش تنگ بشه.

دلم برای کسی تنگ شده که آخرین گفت‌وگومون، بدترین دیالوگمون بود؛ همون گفت‌وگویی که قرار بود پایان همه‌چیز باشه. حالا هر وقت می‌خوام برگردم به خاطرات خوبش، انگار روی یه سطح شیب‌دارم؛ هرچی جلوتر می‌رم، سُر می‌خورم و دوباره می‌رسم به همون آخرین دیدار. مثل خوردن یه بادوم که تا آخرین لحظه نمی‌فهمی تلخه؛ اما وقتی تلخیش رو می‌فهمی، دیگه مزه‌ی همه‌ی بادوم‌هایی که قبل از اون خوردی هم عوض می‌شه. بدتر از همه اینه که نمی‌تونی برای کسی تعریفش کنی. نمی‌تونی بگی من دلم برای کسی تنگ شده که آخرِ رفاقتمون این‌قدر زهرمار بود. چون برای بقیه، یا باید از خوبی‌هاش بگی و دلتنگی‌ت رو توضیح بدی، یا از تلخیِ آخرش بگی و انکار کنی که هنوز دلت براش تنگ می‌شه. و حقیقت، لعنتی‌تر از هر دوی این‌هاست: آدم می‌تونه هنوز دلش برای کسی تنگ بشه که آخرین خاطره‌اش از او، اصلاً دوست‌داشتنی نیست.

اصلا با این یوسف سلامی و گزارش گرفتن هاش حال نمیکنم. سعی کردم خیلی با ادب بگم.

یا امیرالمومنین علیه السلام برای ما هم یک خط دعا کنین 💔

کاش *بله* هم این قابلیت تلگرام رو داشت که وقتی یکی یه چیزی رو از کانالت فوروارد می‌کنه توی کانال خودش، بتونی ببینی کجا منتشرش کرده.

شاید این دختر خانم امروز نفهمه نماز جمعه یعنی چی؛ اما سال‌ها بعد، بوی مسجد و دستِ باباش یادش میاد.

آدم یک سنی که می‌رسد، دیگر از بعضی چیزها تعجب نمی‌کند. نه اینکه عاقل شده باشدها؛ نه. فقط آن‌قدر از آدم‌های نزدیکش چیزهای عجیب دیده که دیگر غافلگیر نمی‌شود. مثلاً یک نفر را دوست داری، سال‌هاست دوستش داری، بعد یک روز یک کاری با تو می‌کند که می‌گویی: «عجب… اینم از تو.» بعد می‌بینی همین «اینم از تو»ها جمع شده‌اند و یک آدم تازه از تو ساخته‌اند؛ کمی کم‌حرف‌تر، کمی بی‌حوصله‌تر، کمی پیرتر. آدم را غریبه‌ها پیر نمی‌کنند. غریبه اگر نامردی کند، خب غریبه است؛ می‌رود پی کارش. آدم را آن‌هایی پیر می‌کنند که خیال می‌کردی قرار است حواسشان به تو باشد. حالا ما هم، الحمدلله، در این زمینه از نعمت الهی بی‌بهره نبوده‌ایم.

جانم ❤️

حس خوب یعنی؛ گوشه‌ای از رواق دارالذکر بنشینی، نزدیک آقا.

تازه شروع کردم به سلکت کردن عکس‌های تشییع حضرت آقا. ۱۸ هزار فریم 🥲 فریم اول: بامداد ۱۳ تیر، مصلی تهران. فریم آخر: ۲۲ تیر، رواق دارالذکر مشهد. بین این دوتا، ۹ روز و نزدیک به ۱۸ هزار فریم فاصله‌ست. حالا مونده ببینیم از دل این ۱۵ هزار تا، چی قراره باقی بمونه.

نمایندهٔ ولی‌فقیه در بنیاد شهید و امور ایثارگران: در جنگ ۴۰ روزه ۴ جنین به‌شهادت رسیدند.

- اللهم ارزقنا شفاعة الحسین ؟ + امام صادق (علیه‌السلام) : شفاعت ما به کسی که نماز را سبک بشمارد نمی رسد ..

وقتی پول نداری، فقط پول کم نداری؛ خیلی وقت‌ها فرصتِ فکر کردن به خودت رو هم نداری. ذهنت درگیر اجاره و قسط و خرج فرداست، درگیر اینکه این ماه رو چجوری جمع کنی، نه اینکه واقعاً از زندگی چی می‌خوای. اون‌قدر «بایدها» زیاد می‌شن که «دلم می‌خواد»ها کم‌کم خفه می‌شن. برای همینه که شاید یه جایی فکر کنی آرزویی نداری؛ درحالی‌که شاید فقط انقدر درگیر زنده موندنی که فرصت نکردی بشینی و بفهمی اصلاً برای چی می‌خوای زندگی کنی. آدم وقتی یه کم از زیر بارِ «باید دوام بیارم» میاد بیرون، تازه فرصت می‌کنه به «دلم می‌خواد» فکر کنه.

صبح بلند شدم دیدم کانال این تروریست هایی که اولین نفر فیلم و عکس شهید رجب زاده را منتشر کرده بودند، بسته شد.

🚨 تا ساعتی دیگر منتشر خواهد شد؛ احکام انتصاب تنی چند از فرماندهان بلندپایه نظامی جمهوری اسلامی ایران توسط فرمانده معظم کل قوا 💻 Rahbar.ir | 📲 @Rahbar_ir

ترامپ نموداری منتشر کرده روش نوشته شده: ایران هیچ پولی ندارد. و در شرح تصویر نوشته: ۵۱ سال رفتار بد! باشه اصن تو درست میگی، خب چرا نتونستی یه کشور بی پول رو شکست بدی خوک صفت؟!

تو کافه نشسته بودم، یکی اومد نشست، گوشی شو اومد کنارم بذاره شارژ، داشت رد میشد گفت قیافه ت شبیه این مداح‌اس که کشتنش. :)

تو ببینش آخه حاجی چقدر جات خالیه این روزا