ژنتیک پزشکی

نرم افزار کاربردی برای رسم شجره تحت وب GenoTree Online Pedigree Chart Tool for Genetic Counseling https://genotree.genap.ir/

🔗 علی بسکابادی (@aliboskabady) دکتر هاوس _که معرف حضورتون هست_ یه جا میگه: اکثر این ویتامین‌ها فقط باعث ایجاد یه ادرار گرون‌قیمت میشن (نقل به مضمون) ... البته دوز بالای ویتامین‌های A, D و E مسمومیت هم ایجاد می‌کنه و ویتامین C هم زیادیش میتونه زمینه‌ساز سنگ‌های کلیوی بشه. ➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖ 🔗 Dr Babak zamani (@drbabakzamani) داروهای تقویتی یکی از مهم ترین عوامل تقویت شرکت های دارویی هستند

منابع: Luke Ursell et al., “Defining the Human Microbiome,” Nutrition Reviews vol. 70, no. Suppl 1, August 2012, pp. S38–44, doi: 10.1111j.1753-4887.2012.00493.x. Ron Sender, Shai Fuchs, and Ron Milo, “Are We Really Vastly Outnumbered? Revisiting the Ratio of Bacterial to Host Cells in Humans,” Cell vol. 164, no.3, January 28, 2016, pp. 337–40. Ed Yong, I Contain Multitudes: The Microbes Within Us and a Grander View of Life (London: Bodley Head, 2016). Emma Bryce, “Do Probiotics Cure Asthma? Don’t Believe the Hype,” Wired, January 2016, http://www.wired.co.uk/article/microbiome-gut-defender. Jonathan A. Eisen, “Microbiomania and ‘Overselling the Microbiome,’” The Tree of Life, 2015, https://phylogenomics.blogspot.com/p/blog-page.html. Jonathan A. Eisen, “Today’s Misleading Overselling the #microbiome—U. Chicago on Alzheimer’s and Gut Microbes,” The Tree of Life, July 2016. Myles Minter et al., “Antibiotic-Induced Perturbations in Gut Microbial Diversity Influences Neuro-Inflammation and Amyloidosis in a Murine Model of Alzheimer’s Disease,” Scientific Reports vol. 6, no. 30028, 2016, doi: 10.1038/srep30028. Press Release, “Antibiotics Weaken Alzheimer’s Disease Progression through Changes in the Gut Microbiome,” University of Chicago Medical Center, July 2016. Olivia Lerche, “Antibiotics Could Be Used to PREVENT Alzheimer’s Disease by Changing GUT Bacteria,” Daily Express, July 21, 2016. Laura Sanders, “Antibiotics Might Fight Alzheimer’s Plaques,” Science News, July 21, 2016, https://www.sciencenews.org/article/antibiotics-might-fight-alzheimer%E2%80%99s-plaque. Taoufiq Harach et al., “Reduction of Abeta Amyloid Pathology in APPPS1 Transgenic Mice in the Absence of Gut Microbiota,” Scientific Reports vol. 7, no. 41802, 2017, doi: 10.1038 srep41802. Joseph Mercola, “How Your Gut Microbiome Influences Your Mental and Physical Health,” Mercola.com, January 2016. Joseph Mercola, “What Happens If You Stop Showering? Dr. Mercola Shares the Surprising Truth,” Consciouslifenews.com. Joseph Mercola, Fat for Fuel (Carlsbad, CA: Hay House, 2017). Marilyn Malara, “Man Skips Shower for 12 Years, Uses Bacterial Spray to Keep Clean,” upi.com, September 12, 2015. Kavin Senapathy, “Deepak Chopra Says Bacteria Listen to Our Thoughts,” Forbes, January 2016.

میکروبیوم چیست و «میکروبیومانیا» یعنی چه؟ به زبان ساده، میکروبیوم شامل مجموعه DNA تمام میکروارگانیسم‌ها (باکتری‌ها و موجودات ریز) است که در هر لحظه روی پوست یا درون بدن ما (به ویژه دستگاه گوارش) زندگی می‌کنند. جالب است بدانید که به ازای هر سلول بومی بدن انسان، یک سلول باکتریایی نیز در بدن ما وجود دارد. جاناتان آیزن (میکروبیولوژیست تکاملی) اصطلاح میکروبیومانیا را برای توصیف یک توهم رسانه‌ای ساخته است. میکروبیومانیا به افرادی اشاره دارد که به طرز اغراق‌آمیزی فکر می‌کنند میکروب‌ها همه کار انجام می‌دهند و راه درمان هر دردی (از آسم گرفته تا آلزایمر و اسکیزوفرنی) دستکاری باکتری‌های روده است. یک تحقیق در نشریه Scientific Reports منتشر شد که نشان می‌داد در موش‌های آزمایشگاهی، بین تغییرات باکتری‌های روده (ناشی از مصرف آنتی‌بیوتیک) و التهاب عصبی مرتبط با آلزایمر «همبستگی» وجود دارد. در این مرحله، هنوز هیچ علت و معلولی ثابت نشده بود. بخش روابط عمومی دانشگاه برای جلب توجه، تیتر اغراق‌آمیزی منتشر کرد: «آنتی‌بیوتیک‌ها روند پیشرفت بیماری آلزایمر را از طریق تغییر در میکروبیوم روده تضعیف می‌کنند». در نهایت، خبرنگاران که وقت کافی برای بررسی دقیق ندارند، این ادعا را باز هم بزرگ‌تر کردند و نوشتند: «آنتی‌بیوتیک‌ها می‌توانند با تغییر باکتری‌های روده، از آلزایمر جلوگیری کنند!». در اینجا می‌بینیم که چطور یک داده ضعیف روی موش‌ها، در رسانه‌ها به عنوان یک مداخله پزشکی قطعی برای انسان جا زده می‌شود و امیدهای واهی ایجاد می‌کند. این فضای پر از اغراق، بهترین طعمه برای افرادی است که به دنبال فروش محصولات خود هستند. افراد مشهوری چون؛ دکتر جوزف مرکولا (Dr. Joseph Mercola). او در مقالات وب‌سایت خود ادعا می‌کند که باکتری‌های روده مسئول درمان چاقی، اوتیسم، سرطان، افسردگی و آسم هستند. راه‌حل او چیست؟ اینکه کتابش را بخرید و از مکمل‌های او استفاده کنید! او حتی در ادعایی عجیب می‌گوید برای حفظ سلامت میکروب‌های پوست، باید حمام کردن را متوقف کنید و به جای آن از اسپری‌های باکتریایی او استفاده کنید! و دیگری دیپاک چوپرا (Deepak Chopra) است. او در یک کنفرانس ادعای خنده‌داری مطرح کرد و گفت: «میکروبیوم شما و ژن‌های باکتریایی، به افکار شما گوش می‌دهند!». چند نشانه برای تشخیص اخبار جعلی و غیرعلمی پزشکی (شبه‌روزنامه‌نگاری): - ارائه ادعاهای اغراق‌آمیز و راه‌حل‌های بسیار ساده برای بیماری‌های پیچیده. - ادعای درمان همزمان چندین بیماری بی‌ربط با یک روش. - ترویج تئوری‌های توطئه و بی‌اعتمادی به منابع جریان اصلی. - و مهم‌تر از همه: همیشه یک پیشنهاد فروش (کتاب، مکمل، دوره) وجود دارد!

#سرگیجه با کمک فرزندانش وارد شد. حدودا ۵۰ ساله بود. نمیتوانست تعادلش را بدون کمک حفظ کند. وقتی روبرویم نشست و از او خواستم که برایم مشکلش را توضیح دهد، گفت: "چی بگم خانم دکتر، اونروز که فرمانداری رو زدن، من تو راه پله خونمون بودم. راه پله مون تو حیاطه، داشتم یه قالیچه که شسته بودم رو میبردم رو پشت بوم پهن کنم. وقتی فرمانداری رو زدن، یه لحظه احساس کردم زیر پام خالی شد. نفهمیدم دوسه تا پله اخر رو چطوری رفتم بالا ولی خوب بودم تا یکساعت بعدش که سرگیجه شدید گرفتم. دیگه تعادلم بهم خورد و نتونستم بدون کمک راه برم. رفتم بیمارستان نزدبک خونمون که سی تی اسکن کردن و گفتن چیزی مشخص نیست. یه دکتری اونجا برام ام ار ای نوشت. حالا ام ار ای رو اوردم شما ببینید." حدس زدم که چه اتفاقی افتاده. این چندمین بیماری بود که با علایم سکته مغزی به دنبال موج انفجار در این روزها به مطب مراجعه کرده بود. معاینه اش کردم. معاینات عصبی هم به نفع سکته مغزی بود. ام ار ای هم سکته را تایید میکرد. دارو دادم و در مورد نحوه درمان و انجام بررسی های تکمیلی توضیح دادم، تشکر کردند و رفتند‌. بیمار بعدی وارد شد. اقایی جوان که هر با دودستش سرش را گرفته بود و به سختی راه میرفت. در هفته اخیر سه بار مراجعه کرده بود. در حمله به پتروشیمی ماهشهر، انفجار در فاصله پنجاه متری اش رخ داده بود. در شرح حال گفته بود: "پای کامپیوتر بودم که دیگه نفهمیدم چی شد. وقتی چشمام رو باز کردم دیدم چندمتر اونطرف تر از میزم، روی زمین افتادم و همکارام دارن صدام میکنن." در مراجعه اول سردرد و سرگیجه شدید داشت ولی خوشبختانه در معاینه و تصویربرداری نکته غیرطبیعی نداشت. دچار سردرد و احساس غیرطبیعی در سر بود که با سرگیجه توصیفش میکرد ولی سرگیجه واقعی نبود. به درمانهای اولیه جواب نداده بود و با حال بد جسمی و روحی، مجددا مراجعه کرده بود. به او گفتم: "چی شده دوباره اومدی؟" گفت: "خسته شدم، سرم سنگینه، نه سبکه، یه طوریه اصلا. شبا که میخوام بخوابم اون صحنه وحشتناک که بچه ها رو با دست و پای کنده داشتن از زیر اوار در میاوردن،میاد جلوی چشمام. لعنت به هرکی که این جنگ رو انداخت تو دامن ما مردم بدبخت." سکوت کرده بودم که فرصت کند احساساتش را بیان کند. در ذهنم جملات یکی دیگر از بیماران مبتلا به میگرن را مرور میکردم که با تشدید سردرد بعد از انفجار پتروشیمی مراجعه کرده بود، مرور میکردم. او هم همین جملات را گفته بود، او هم میگفت: "خانم دکتر نمیدونین چه حس بدی بود که موقع انفجار میدویدم و میگفتم خدایا فقط فرصت بده یکبار دیگر بچه هامو ببینم." او هم آهی از ته دل کشیده بود و گفته بود: "خدا لعنت کنه هرکی که این جنگ رو گذاشت تو دامن ما مردم عادی." و من هربار با شنیدن این کلمه مردم عادی، دلم برای خودم و این مردم عادی خون شده بود که ناخواسته وسط این جنگ لعنتی تحت فشار همه جانبه قرار گرفته بودیم. هر روز و در تمام ویزیتهایم، از فشار اقتصادی، روانی و جسمی، و حتی فرهنگی که با شروع جنگ چندین برابر شده، میشنیدم و غصه میخوردم. واقعا گناه ما مردم عادی چه بود که وسط اینهمه فشار در حال له شدن بودیم. همانطور که بیمار از حال بدش میگفت و من ضمن شنیدن حرفهایش، در افکارم غوطه ور بودم، گوشی تلفن زنگ خورد و چون از بیمارستان بود، مجبور به عذرخواهی از بیمار و قطع گفته هایش شدم و جواب تلفن را دادم. وقتی تماس تلفنی به پایان رسید، بیمار گفت: "واقعا ببخشید که اینقدر وقتتون رو گرفتم. اصلا من همینکه بیام شما رو ببینم حالم بهتر میشه." لبخندی زدم و گفتم: "خدا رو شکر که بهتر شدی. یه داروی جدید مینویسم از امشب بخور که بهتر بخوابی." تشکر کرد و رفت. با خروجش، منشی جان با لبخند وارد شد و گفت: "خانم دکتر چقدر طول میدی مریض دیدن هات رو امروز. از بس مریضا تو سالن غر زدن، سرگیجه گرفتم‌. بخدا خودم رو هم مجبور میشی بخاطر این سرگیجه ویزیت کنیا." گفتم: "توروخدا هیچی نگو که خودمم با دیدن این حجم از غم و گرفتاری مردم، سرگیجه گرفتم. حالا بجای غر زدن یه چایی بهم بده و مریض بعدی رو بفرست بیاد. امیدوارم این یکی سرگیجه نداشته باشه...." ۴ اردیبهشت ۱۴۰۵ دکتر فردوس نظری. متخصص مغز و اعصاب @ferdos_nazari

مجله ساینس گزارش خبری خود را به بمباران و موشک باران دانشگاهها و مراکز تحقیقاتی ایران اختصاص داده است. در این گزارش که بر اساس مصاحبه با چندین استاد دانشگاه از جمله رئیس انستیتو پاستور، معاون پژوهشی وزارت بهداشت و اینجانب است، آسیبها و حملات گسترده به مراکز دانشگاهی، تحقیقاتی و تولید واکسن را به اطلاع جامعه جهانی رسانده است. https://www.science.org/content/article/war-escalates-iran-s-universities-face-increasing-fire

مخروبه‌ی انیستیتو پاستور ایران است، جایی که به روزگار جوانی دو سالی در آن خدمت کردم. ۲۶ ساله بودم که در آن به مقام‌هایی مثل ریاست روابط بین‌الملل و مدیریت طرح و برنامه هم رسیدم، اما شاهد ماجراهایی بودم که در نهایت دیدم بهتر است استعفا بدهم و از باغ زیبای انستیتو که درختان بلندش در بهار از طوطیان مهاجر رنگارنگ می‌شد مثل همان طوطی مثنوی پر کشیدم و برای ادامه‌ی تحصیل به مشهد رفتم. حالا که به جای آن بنای زیبای قدیمی و باغ و استخر زیبایش که با آب قنات پر می‌شد این ویرانه‌ها را می‌بینم در دل خود می‌گریم و می‌گویم: ای کاروان منزل مکن جز در دیار یار من تا یک زمان زاری کنم بر ربع و اطلال و دمن ربع از دلم پرخون کنم، اطلال را گلگون کنم خاک دمن جیحون کنم از آب چشم خویشتن

🚼 برخی از انسان‌ها به دلایل متفاوت از بارداری محروم می‌شوند، مثلاً گاهی لقاح در لوله‌ی رحم اتفاق می‌افتد که در این‌صورت نه‌تنها ادامه‌ی بارداری ناممکن می‌شود، بلکه این نوع بارداری برای مادر خطرناک است، یا تعداد اسپرم‌های یک مرد کم‌تر از شماره‌ی لازم برای بارور کردن تخمک است، یا افرادی که به بیماری اندومتریوزیس مبتلا هستند. هم‌چنین زنانی که برای باروری محدودیت زمانی دارند و به دلیل نداشتن امکان مالی مجبورند تخمک‌شان را برای آینده در بانک‌های آزمایشگاه ذخیره کنند. حتا هستند زنانی که مایل به ازدواج نیستند، ولی دوست دارند بچه‌دار شوند و اسپرم لازم برای لقاح را از اهداکنندگان اسپرم می‌گیرند. در این مواقع پزشکان با انجام لقاح در آزمایشگاه به این پدرومادرها کمک می‌کنند تا صاحب فرزند شوند. یعنی سلول تخم را از زن می‌گیرند و اسپرم را از مرد و لقاح را در آزمایشگاه انجام می‌دهند. زنان و مردان بی‌شماری با این شیوه صاحب بچه شده‌اند و از اندوه و افسردگی ناشی از عدم باروری نجات یافته‌اند. البته هزینه‌ی این نوع بارداری بسیار بالاست و گاهی می‌تواند تمام دارایی یک زوج یا یک زن را به خود اختصاص دهد. حالا مرکز آی وی اف بیمارستانی را بمباران کرده‌اند و گذشته از آن‌که امید برخی از این انسان‌ها نومید شده است، شماری جنین (کودکان بالقوه) از بین رفته‌اند. من بر این باورم اگر این داستان ما را ناراحت نمی‌کند، باید از خود بپرسیم، «چرا؟» نیز معتقدم ما باید حساسیت‌های انسانی‌مان را آن‌قدر صیقل بدهیم و شفاف کنیم که با این خبر غمگین شویم، شاید همان‌قدر که برای کودکان کشته‌شده در هواپیمای اوکراینی یا کشتار کودکان دی‌ماه یا کودکان دبستانی میناب و کودکان فلسطینی و دیگر نقاط جهان. اما اگر در انتخاب اندوه‌مان گزینشی عمل کنیم، روح لطیف انسانی‌مان را خدشه‌دار کرده‌ایم. پ.ن. این روزها مراکز بهداشتی و درمانی هم‌چون بیمارستان‌ها، انستیتو پاستور و تولید داروی کشور را بمباران می‌کنند. #اکرم_پدرام‌نیا 🍼Ellinne

توییت نواده عبدالحسین میرزا فرمانفرما واقف زمین انیستیتو پاستور: The #Pasteur Institute 💔😔 My grandfather donated the land to build the institute as part of the development of Iran’s public health infrastructure. My uncle led it for many years. As kids we…

توییت نواده عبدالحسین میرزا فرمانفرما واقف زمین انیستیتو پاستور: The #Pasteur Institute 💔😔 My grandfather donated the land to build the institute as part of the development of Iran’s public health infrastructure. My uncle led it for many years. As kids we would visit him & get our various vaccinations. @ Pasteur This is not about the regime. Israel’s goal is to destroy ori past present and future as a nation. One day we will try @ PahlaviReza for treason and for aiding & abetting war crimes. https://vxtwitter.com/sanambna/status/2039661201987088710

تخریب خاطرات چند نسل از دانش‌آموختگان ژنتیک و بیوتکنولوژی

تصاویری از حمله آمریکایی-اسرائیلی به انستیتو پاستور /باشگاه خبرنگاران Asriran.com @MyAsriran

🧬 ژن‌های شما طول عمر شما را بیشتر از همیشه تعیین می‌کنند! 😲 دانشمندان کشف کردند که نقش ژن‌ها در طول عمر انسان، از ۲۰-۲۵% قبلی به حدود ۵۰-۵۵% افزایش یافته! دلیلش؟ در گذشته مرگ‌ها بیشتر از حوادث و عفونت‌ها بود (علل خارجی)، اما حالا در کشورهای پیشرفته، بیشتر به خاطر پیری و بیماری‌هایی مثل آلزایمر و قلب (علل درونی). 🌍 وقتی مرگ‌های خارجی را حذف کنیم، ژنتیک نقش بزرگ‌تری نشون می‌ده مثل قد انسان که با تغذیه بهتر، تفاوت‌های ژنتیکی بیشتر دیده می‌شه! 👴این یعنی سبک زندگی، تغذیه و مراقبت‌های پزشکی هنوز نصف ماجرا رو دستشونه، اما ژن‌ها قدرتمندتر ظاهر شدن. 🏃‍♂️💊 منبع: https://www.sciencealert.com/your-genes-may-influence-longevity-more-than-ever-before-heres-why 🆔️ @science_magazine

‏💭 اگه بین ۳۶ تا ۴۶ سالگی هستید!، این پست برای شماست. 📌 تو یه پژوهش طولی سی ساله‌ای، یه گروه از محققین فندلاندی دنبال این بودن ببینن ”از چه سنی به بعد دیگه بدن اون بدن سابق نیست؟!“ و راسته که بدن‌مون با ما مثل اعتبارِ حساب بانکی رفتار می‌کنه!...‏📌 واسه رسیدن به جواب پژوهش‌گرها ۳۲۶ جوون ۲۷ ساله رو انتخاب کردن و به مدت سی سال و تا اوایل ۶۱ سالگی، هر سال می‌رفتن سراغ اونها و در کنار جویا شدن اوضاع و احوال سلامت روان‌شون، از اونها یک مجموعه تست و آزمایش می‌گرفتن و بعد از سه دهه وقتی نتایج آزمایش‌ها کنار هم قرار گرفت، خروجی پژوهش نشون می‌داد؛ ‏۱. بله. بدن دقیقا مثل اعتبار بانکی عمل می‌کنه و تا اوايل ۳۵ سالگی؛ + بد می‌خوابی؟، مشکلی نیست. + تحرک کافی نداری؟، جوونی حالا. + الکل زیاده؟، یه کاریش می‌کنیم و اعتبار داری هنوز. 📍منتهی اواسط دهه ۳۰ انگار بازی عوض میشه و اثر تجمعی میاد وسط. چه شکلی!؟‏ ۲. مشخص شد تقریبا از ۳۶ سالگی به بعد بدن شروع می‌کنه به جا خالی دادن و مثل اینکه از این سن به بعد بدن دیگه اون بدن سابق نیست که هر بلایی سرش بیاری و بگه ردیفه، یه کاریش می‌کنیم حالا! و از اینجا به بعد دیگه فقط امروزت مهم نیست!، دیروز و پریروزت هم مهمه و کم تحرکی، غذای ناسالم و سیگار و الکل یواش یواش شروع می‌کنن به جمع شدن... ‏📌 به شکلی که مشخص شد؛ + ”اونهایی که بین ۳۶ تا ۴۶ سالگی خیلی مراقب جسم‌شون نبودن، تو ۶۰ سالگی“؛ ۱. افسردگی بیشتری رو داشتن. ۲. ریسک متابولیک بالاتری داشتن. ۳. سلامت جسمی‌شون افت کرده بود. و ۴. رضایت روانی پایین‌تری گزارش می‌کردن. ‏📌 چرا!؟ ”چون از ۴۶ به بعد قدرت ترمیم بدن کم‌کم افت می‌کنه و اگه از یک دهه قبل زیرسازی‌های لازم رو انجام نداده باشی!“ + التهاب مزمن، استرس، تغذیه بد، ورزش نکردن، سیگار و الکل زودتر از چیزی که فکر می‌کنی خودشون رو به شکل بیماری‌های مزمن نشون میدن و تاثیری هم که می‌گذارن بلندمدت‌تره... ‏📌 تو این مطالعه مشخص شد؛ ”قبل از رسیدن به اواسط ۳۰ سالگی خیلی از آسیب‌های سبک زندگی قابل جبرانه اما…“ 📍 وقتی وارد ۴۰ سالگی میشیم، شانس بدن برای جبران کم‌کم ته می‌کشه و این ماجرا به خصوص در زن‌ها که نوسانات شدید هورمونی رو تجربه می‌کنن خودش رو بیشتر هم نشون میده.‏📌 حالا از این یافته‌ها چه نتیجه‌ای میشه گرفت!؟ ”نتیجه اینکه؛ دهه ۳۶ تا ۴۶ زمانیه که انعطاف‌پذیری متابولیک و تاب‌آوری بدن شروع می‌کنه به افت کردن و کم کم این بدن دیگه اون بدن سابق نمیشه!، منتهی؛ هنوز قدرت زیادی واسه اصلاح مسیر هست و هر تغییر مثبتی که امروز بدی، یه سرمایه‌گذاری مستقیم برای سلامت فرداته و گلدن تایمیه واسه شروع اصلاح سبک زندگی“. ❤️‍🔥 نظر شما چیه دوستان!🌱 https://x.com/i/status/2003753903234683140

هنرِ آویختنِ گوشی پزشکی: چه زمانی باید از طبابت بالینی خداحافظی کرد؟ بازنشستگی پایانِ پزشک بودن نیست؛ بلکه تکاملِ سفر یک درمانگر است. ✍️ دکتر علی‌اصغر هنرمند دکتر توشار چوکشی (Dr. Tushar Chokshi) یک متخصص بیهوشی ساکن هند است که در زمینه آموزش پزشکی بسیار فعال است. او در یک مقاله‌ی جالب به موضوع زمان مناسب بازنشستگی پزشکان پرداخته که خلاصه‌ای از آن را در اینجا ملاحظه می‌کنید: رویارویی با حقیقتی که از آن می‌گریزیم برای بسیاری از پزشکان، واژهٔ «بازنشستگی» طنینی ناخوشایند دارد. پزشکی برای یک طبیب، تنها یک شغل نیست؛ بلکه هویت، معنا، نظم روزمره و جایگاه اجتماعی اوست. اما حکمت‌های کهن و علم مدرن، هر دو یک حقیقت را فریاد می‌زنند: هر مرحله از زندگی، موسیقی خاص خود را دارد. دانستنِ اینکه کِی و چگونه با وقار از «درمانگر فعال» به «استاد فرزانه» تغییر نقش دهیم، ضامن حفظ کرامت شخصی و ایمنی بیماران است. چهار فصلِ معنوی زندگی متون کهن شرقی، زندگی انسان را به چهار مرحلهٔ هوشمندانه تقسیم می‌کنند: 1. براهمه‌چاریه (دورهٔ آموختن): سال‌های جوانی و تحصیل. 2. گریهاستا (دورهٔ مسئولیت): زمانِ کار، خانواده و ساختن زندگی. 3. واناپراستا (دورهٔ گذار): زمانِ کم‌کردن تعلقات و حرکت به سمت نقشِ راهنما و مربی. 4. سَنیاس (دورهٔ رهایی): زمانِ آرامش مطلق و کمال معنوی. متاسفانه در دنیای مدرن، آموزش طولانی و فشار کاری باعث می‌شود اکثر پزشکان در حدفاصلِ مرحلهٔ دوم و سوم گرفتار شوند و هرگز طعم شیرین آرامش در مرحلهٔ چهارم را نچشند. واقعیت‌های فیزیولوژیک: وقتی ذهن و بدن سیگنال می‌دهند آمارها دروغ نمی‌گویند. پژوهش‌ها نشان می‌دهد که توانایی‌های شناختی بین سنین ۴۰ تا ۷۵ سالگی حدود ۲۰ درصد کاهش می‌یابد. اگرچه تجربه و دانش یک پزشک مسن بی‌نظیر است، اما سرعت پردازش ذهنی، دقت در تصمیم‌گیری‌های لحظه‌ای و توان جسمی با افزایش سن اُفت می‌کند. تضاد خطرناک اینجاست: با وجود کاهش توان، در اغلب اوقات اعتمادبه‌نفس همچنان بالا می‌ماند. اینجاست که پزشک باید هوشیار باشد: آیا من هنوز همان دقتِ ۱۰ سال پیش را دارم؟ چرا خداحافظی سخت است؟ سندرمِ «پزشکی یعنی همه چیز» چرا برخی پزشکان تا آخرین نفس طبابت می‌کنند؟ دلایل متعددی وجود دارد: - هویتِ تک‌بعدی: آنها جز پزشکی، خود را با هیچ چیز دیگری تعریف نکرده‌اند. - تلهٔ مالی و اجتماعی: عادت به درآمد بالا و احترامی که در بیمارستان می‌بینند. - فقدان سرگرمی: سیستم آموزشی سنگین پزشکی، فرصتی برای یادگیری هنر، ادبیات یا فلسفه باقی نگذاشته است. بسیاری از پزشکان «زندگی کردن» بیرون از بیمارستان را بلد نیستند. - ترس از پوچی: هراس از اینکه صبح بیدار شوند و جایی برای رفتن نداشته باشند. اما یک حقیقت تلخ وجود دارد: اگر خودتان زمان رفتن را انتخاب نکنید، بدن شما (با بیماری) یا بیماران شما (با مراجعه نکردن)، شما را بازنشسته خواهند کرد. بهترین زمان برای بازنشستگی چه وقت است؟ هیچ عدد جادویی‌ای وجود ندارد. بازنشستگی برای یک جراح مغز و اعصاب ممکن است زودتر از یک روانپزشک باشد. اما نشانه‌ها را جدی بگیرید: 1. وقتی کارهای روتین هم شما را بیش‌ازحد خسته می‌کند. 2. وقتی یادگیری تکنیک‌های جدید برایتان زجرآور می‌شود. 3. وقتی همکاران جوان‌تر، همان کار را سریع‌تر و دقیق‌تر انجام می‌دهند. 4. وقتی استرسِ کار، بر لذتِ درمان غلبه می‌کند. قانون طلایی: شریف‌ترین زمان برای بازنشستگی وقتی است که مردم بپرسند: «چرا می‌خواهی بروی؟» نه زمانی که با نگاهشان بگویند: «چرا هنوز نرفته‌ای؟» فصل دوم: تغییر نقش از «بازیکن» به «مربی» همان‌طور که یک قهرمان ورزشی در دوران بازنشستگی به مربی یا مفسر تبدیل می‌شود، پزشک نیز می‌تواند بدون تیغ بیستوری و گوشی پزشکی مؤثر باشد: - مربی‌گری: انتقال حکمت و تجربه به نسل جوان که در کتاب‌ها یافت نمی‌شود. - مدیریت و سیاست‌گذاری: اصلاح سیستم سلامت با نگاه کلان. - آموزش و پژوهش: تولید علم و نوشتن مقالاتی که فرصتِ آن را نداشتید. - فعالیت‌های اجتماعی: داوطلب شدن در خیریه‌ها و آموزش بهداشت عمومی.  کلام آخر: وقارِ پایان بزرگترین سرمایه‌ای که در خطر است، پول نیست؛ بلکه سلامتی و زمان شماست. سال‌ها سلامتی خود را خرجِ پول درآوردن کردید؛ نگذارید سال‌های باقیمانده صرفِ خرج کردنِ همان پول برای بازگرداندن سلامتی شود. موفقیت واقعی در چگونه طبابت کردن نیست؛ بلکه در چگونه و با چه وقاری به پایان رساندنِ آن است. https://updatemd.com/miscellaneous/4489/ کانال «آپدیت اِم دی» در تلگرام: https://t.me/updatemd

🔴رشد سقط جنین معلول سیاست غلط 🔺اعتماد ۲۹ آبان ۱۴۰۴ ✍️عباس عبدی 🔘برخلاف بسیاری از ارزش‌های دنیای پیشامدرن که اکنون به حاشیه رفته است، مسأله سقط چنین همچنان محل مجادله گروه‌های گوناگون است و چه بسا در حال تشدید هم هست. در آخرین حکم دیوان عالی آمریکا، مجاز بودن سقط جنین در همه ایالت‌های آمریکا لغو شد و سقط جنین را حقی عمومی ندانست و اختیار آن را به مجالس ایالتی واگذار کرد. 🔘این یک پیشرفت جدی در مخالفان با سقط جنین بود، موضوعی که از دهه هفتاد در آمریکا به عنوان یک حق به رسمیت شناخته شده بود، و این یکی از مهم‌ترین تغییرات حقوقی در پنج دهه اخیر در ایالات متحده محسوب می‌شود. در پی این حکم ایالت‌های آنجا نسبت به سقط جنین تقریباً به سه دسته تقسیم شدند. برخی آن را کاملاً آزاد و برخی هم به شدت محدود کردند و بقیه نیز مقررات بینابین گذاشتند. 🔘مخالفان سقط جنین آن را یک قتل می‌دانند و براساس باورهای اخلاقی و مذهبی و ارزش ذاتی انسان و حمایت از موجود ضعیف (جنین) و وظیفه دولت در حمایت از زندگی با آن مخالف هستند. موافقان نیز از حق انتخاب و استقلال بدن زن، و شخصی دانستن حق تصمیم‌گیری به بارداری و منطق آزادی فردی و برابری و به طور کلی حق انتخاب با سقط جنین موافق هستند. البته نظریه‌های میانه نیز قدرت بیش‌تری دارند که ترکیبی از هر دو را ترجیح می‌دهند. 🔘این را نوشتم تا به مسأله بسیار مهم سقط جنین در ایران بپردازم. اول از همه متاسفانه بحث آزاد در این باره وجود ندارد. چون آن را امر مسلمی شرعی و بدون چون و چرا می‌دانند. ماده ۶۲۳ قانون مجازات اسلامی عامل اقدام‌کننده به سقط جنین را محکوم به زندان و در صورت فوت مادر به دو تا پنج سال محکومیت و در هر دو صورت به پرداخت نیز دیه محکوم می‌کند. 🔘البته با پیشرفت علم، سقط در شرایط خاصی و پیش از چهار ماهگی و ورود روح به جنین مجاز دانسته‌ شده است. این موارد شامل بیماری جنین و مادر است. در صورتی که اجازه سقط قانونی داده می‌شود که ثابت شود جنین مبتلا به بیماری‌ها یا ناهنجاری‌هایی است که پس از تولد موجب مشقات و سختی‌های غیر قابل تحمل برای والدین و کودک می‌شود، و نیز در مواردی که حاملگی برای مادر خطر جانی داشته باشد. اثبات این شرایط فرآیند طولانی و مفصلی دارد. https://telegra.ph/رشد-سقط-جنین-معلول-سیاست-غلط-11-19