• مِی‌خوانی •

گاهی در اجابت دعا تأخير مى‌شود تا پاداش درخواست‌كننده بيشتر و جزاى آرزومند كامل‌تر شود، گاهى درخواست مى‌كنى امّا پاسخ داده نمى‌شود، زيرا بهتر از آنچه خواستى به زودى يا در وقت مشخّص، به تو خواهد بخشيد، يا به جهت اعطاء بهتر از آنچه خواستى، دعا به اجابت نمى‌رسد. #نهج_البلاغه -نامهٔ ۳۱ - نامه به فرزندش امام حسن ع بعد از نبرد صفین

نیهیلیسم در واقع پوچ‌انگاشتن حقایق باطنیِ عالَم است. این به آن معنا نیست که ضرورتاً نیهیلیست‌ها مُلحدند و خدا را باور ندارند. آوینی معتقد است روح دنیایی که ما در آن تنفس می‌کنیم نیهیلیستی است؛ یعنی در آن التفاتی به حقایقِ تغییرناپذیرِ الهی و ارزش‌های اخلاقی وجود ندارد. البته نیهیلیسم دو صورت فعال و منفعل دارد. -۶۵- #ماجرای_فکر_آوینی

به نيكى‌ها امر كن و خود نيكوكار باش، و با دست و زبان بدي‌ها را انكار كن، و بكوش تا از بدكاران دور باشى، و در راه خدا آنگونه كه شايسته است تلاش كن، و هرگز سرزنش ملامتگران تو را از تلاش در راه خدا باز ندارد. براى حق در مشكلات و سختى‌ها شنا كن. #نهج_البلاغه - نامهٔ ۳۱ - نامه به فرزندش امام حسن ع بعد از نبرد صفین

علم متناظر با عالم دنیا، «سنة قائمة» یعنی علم شریعت یا علم مناسکِ ظاهری است. این‌ها مفاهیمی است که آوینی هم کم و بیش استفاده می‌کند. سه مرتبه شریعت و طریقت و حقیقت را بیان می‌کند. شریعت پوستهٔ دین است، طریقت مسیر رسیدن به حقیقت است و حقیقت، باطن دین است. -۶۳- #ماجرای_فکر_آوینی

اگر دربارۀ جهان، و تحوّلات روزگار مشكلى براى تو پديد آمد آن را به عدمِ آگاهى ارتباط‍‌ ده، زيرا تو ابتدا با ناآگاهى متولّد شدى و سپس علوم را فرا گرفتى، و چه بسيار است آنچه را كه نمى‌دانى و خدا مى‌داند، كه انديشه‌ات سرگردان، و بينش تو در آن راه ندارد، سپس آن‌ها را مى‌شناسى. پس به قدرتى پناه بر كه تو را آفريده، روزى داده، و اعتدال در اندامِ تو آورده است، بندگى تو فقط‍‌ براى او باشد، و تنها اشتياق او را داشته باش، و تنها از او بترس. #نهج_البلاغه - نامهٔ ۳۱ - نامه به فرزندش امام حسن عليه السلام بعد از نبرد صفین

تفسیر حدیث «المُؤْمِنُ مِرآة المُؤْمِنُ» همین است. گاهی از احادیث تفسیر نادرستی ارائه می‌شود. مثلاً در معنای این حدیث می‌گفتند که مؤمن آینه مؤمن است و عیب هایش را می‌گوید. این تفسیرِ اشتباهی، بد نیست. ولی در تفسیرِ عرفانی، مؤمنِ اول انسان است و مؤمن دوم، خداست که در قرآن به آن اشاره شده است: «هو الله... الْمُؤْمِنُ الْمُهَيْمِنُ» یعنی مؤمن، اسم خداست. این مؤمن آینهٔ آن مؤمن است. آن «عالم بکل شیء» در آینهٔ این مؤمن تجلی پیدا می‌کند، و او هم عالم می‌شود. -۶۲- #ماجرای_فکر_آوینی

علم حقیقی، کاملاً اعطایی است. نقش ما آن است که بسترش را فراهم کنیم. عرفان و فلسفه‌ی اشراق که هر دو ذوقی و کشفی و شهودی‌اند، علم حضوری و نه حصولی را معتبر می‌داند. مولوی و حافظ و دیگر عرفا و متصوفه علیهِ عقل و عقلا سخن می‌گویند. علیه کدام عقل؟ مولوی چنین سروده است: «پای استدلالیون چوبین بوَد / پای چوبین سخت بی‌تمکین بود» و حافظ: «بشوی اوراق اگر هم درسِ مایی / که درس عشق در دفتر نباشد» آن‌ها علیه تکبرِ بشر سخن می‌گویند؛ بشری که به گمانش می‌تواند خود را عالم کند. -۶۱- #ماجرای_فکر_آوینی

در تلویزیون ما گاهی برای تهیهٔ گزارش از مراسمی معنوی، مثل شب احیا سراغ آدمی گریان و مشغول دعا و مناجات می‌روند و از او می‌پرسند که چه حسی دارد. آن فرد حالتی معنوی دارد، لذتی معنوی حس می‌کند که نمی‌تواند تصویرش را بکشد. اساساً این‌ها، تصویری نیست. آوینی دربارهٔ فیلم دینی می‌گوید که دین نمایشی نیست. دین را که نشان بدهند، دیگر دین نیست، ریا می‌شود. ایثار را که نمی‌توان این‌طور نمایش داد. ایثار و صدقه نمایشی و روبه روی دوربین، ضدّ خودش است. دوربین آوینی این را می‌فهمد. او نمی‌خواهد از جنگ معنازدایی کند. می‌خواهد جنگ را از درونِ رزمنده و نه از سوژه ببیند. -۶۰- #ماجرای_فکر_آوینی

پس جايگاه آينده را آباد كن، آخرت را به دنيا مفروش، و آنچه نمى‌دانى مگو، و آنچه بر تو لازم نيست بر زبان نياور، و در جادّه‌اى كه از گمراهى آن مى‌ترسى قدم مگذار، زيرا خوددارى به هنگام سرگردانى و گمراهى، بهتر از سقوط‍‌ در تباهى‌هاست. #نهج_البلاغه - نامهٔ ۳۱ - نامه به فرزندش امام حسن عليه السلام بعد از نبرد صفین

در مجموعهٔ چندین قسمتیِ «روایت فتح» یک پلان وجود ندارد که کسی تیر خورده و خونش پخش شده باشد. هیچ صحنهٔ اکشنی وجود ندارد؛ در حالی که دیگران برای ساختن فیلمِ جنگ در پی صحنه‌هایی‌اند که مثلاً گلولهٔ توپ، مستقیم به کسی بخورد. شکار چنین صحنه‌هایی پیروزیِ فیلم‌بردار تلقی می‌شود. آوینی مثلاً در نمایش صحنه‌ای که شب عملیات است و رزمنده‌ها دارند گریه و خداحافظی می‌کنند، دوربینش را نزدیک هم نمی برد. ممکن است فیلمی با صحنه‌های اکشن، معنوی هم باشد. سخنِ ما در این باره نیست. نکته، آن است که آوینی در روایت فتح، جنگ را به مثابهٔ آیینی معنوی معرفی می‌کند. -۶۰- #ماجرای_فکر_آوینی

زمانه‌ای که آوینی در آن به سر می‌برد زمانه‌ای است که مفاهیم در آن دگرگون شده است. یعنی می‌گفتند آزادی و نمی‌دانستیم کدام آزادی. مرادشان آزادی لیبرالیستی بود. می‌گفتند عقل و نمی‌دانستیم کدام عقل. منظورشان عقل به معنای عقل جزوی یا عقلانیت بوروکراتیک بود. می‌گفتند دین و معنویت مرادشان نه دینِ همراه با تشرّع بلکه دین و معنویت پلورالیستیک -یا تکثرگرایانه- بود. توسعه می‌گفتند و مراد، توسعهٔ غربی بود نه کمال و رشدی که بر مبنای قرآن است. نوعی انحراف و تحریف در مفاهیم شکل گرفته بود. -۴۴- #ماجرای_فکر_آوینی

اکنون هم دانشگاه‌هایمان و هم حوزه‌های علمیه ده‌ها متفکر برجسته دارد؛ البته با اینکه معاصرِ مایند منزلتشان را نمی‌شناسیم؛ اما وقتی شهید شوند یا فوت کنند برای هر یک از آن‌ها بنیادی می‌سازیم و چند کنگره برگزار می‌کنیم و بعد مردم می‌فهمند که این متفکران چه کرده‌اند. ما متفکرانی در این سطح داریم؛ حتی در میان منبری‌ها و وُعّاظ. -۳۸- #ماجرای_فکر_آوینی

در نظرِ سوپراستارها، اول سیاست، بعد کیفیتِ محصولات یا خدمات. این خون‌آشام‌ها همیشه بهترین کار را انجام نمی‌دهند، ولی بهترین احساسات را در مخاطبان خود ایجاد می‌کنند. آن‌ها طوری رفتار می‌کنند که طرف مقابلشان بدون توجه به کیفیت محصول یا خدمات، دوباره به آن‌ها مراجعه کند چون این خون‌آشام‌ها نیازهای عاطفی آن‌ها را برآورده می‌کنند. اگر موکل‌هایشان هم سوپراستار باشند، دیگر چه بهتر! این تملق‌ها و ستایش‌ها دقیقاً همان چیزی است که آن‌ها می‌خواهند. -۲۹۱- #خون_آشام_های_آشنا

طبیعی است که تجربه، همه‌جا پاسخگو نیست. این عدم پاسخگویی، انسان مدرن را دچار اضطراب می‌کند. وقتی انسان غیب را انکار کند، دچار ترس و واهمه می‌شود. دلهره و ترس، ناشی از خلأ در پشتوانهٔ فکری است. کسی که برای سؤالاتش پاسخی نیابد، ناچار است سؤالاتش را به فراموشی بسپارد. بسیاری از شُؤونِ اجتماعی در غربِ مدرن به جهتِ همین فراموشی، تولید شده‌اند. -۱۹- #ماجرای_فکر_آوینی

توانایی‌های سوپراستارهای خودشیفته که با عطشِ سیری‌ناپذیرشان دو برابر شده است، ممکن است موفقیت را برای آن‌ها به ارمغان بیاورد، ولی رضایت خاطر را هرگز! -۲۸۲- #خون_آشام_های_آشنا

هرگز پيشنهاد صلح از طرف دشمن را كه خشنودى خدا در آن است رد مكن، كه آسايش رزمندگان، و آرامش فكرى تو، و امنيّت كشور در صلح تأمين مى‌گردد. #نهج_البلاغه - نامهٔ ۵۳ - عهد نامه مالك اشتر

عشق به تنهایی کافی نیست. عشق خودش را در اعمال نشان می‌دهد .. 📚 رنج کشیدگان و خوار شدگان

خودشیفته‌ها به میزان قابلِ توجهی، تحسین توجه و چیزهای دیگر نیاز دارند. کبوترهای توی پارک‌ها را دیده‌اید؟ به محضِ اینکه دانه‌های شما تمام می‌شود، آن‌ها پَر می‌کشند و می‌روند. خون‌آشام‌های خودشیفته هم همین‌طورند. گاهی بهترین راه این است که بگذارید آن‌ها بروند. -۲۸۰- #خون_آشام_های_آشنا

خودشیفته‌ها خودشان یک نوعِ بخصوص از ابراز احساسات را ابداع کرده‌اند که می‌توانند با استفاده از آن افراد را به بازی بگیرند. اسم این نمایش را بگذارید «اعتراف به گناه». وقتی که اوضاع واقعاً بد می‌شود و این خون‌آشام‌ها احساس می‌کنند که توی دردسر بزرگی افتاده‌اند، خود را غرق در سرزنش می‌کنند. اطرافیانِ از همه‌جا بی‌خبرِ آن‌ها ممکن است فکر کنند که این فرزندان خود‌شیفتهٔ شب دارند بالاخره چیزی را می‌فهمند که همه در تمام این سال‌ها سعی داشتند به آن‌ها حالی کنند. اصلاً و ابداً همچین خبری نیست. این احساس موقتی است و اگر شما کمی این لایهٔ جدیدِ خودشناسی را بخراشید، درست در زیر سطح آن می‌بینید که دلشان فقط برای خودشان می‌سوزد و بس. -۲۷۹- #خون_آشام_های_آشنا

• مِی‌خوانی • pinned a photo