تاریخ جنون و تخیل

سخت خوش است چشم تو و آن رخِ گلفشان تو دوش چه خورده‌ای دلا، راست بگو به جان تو مُرده اگر ببیندت فهم کُنَد که سرخوشی چند نهان کنی که می فاش کند نهان تو بوی کباب می‌زند از دل پر فغان من بوی شراب می‌زند از دم و از فغان تو بهر خدا بیا بگو ور نه بِهِل مرا که تا یک دو سخن به نایبی بَر دهم از زبان تو مشرق و مغرب اَر رَوَم ور سوی آسمان شوم نیست نشان زندگی تا نرسد نشان تو زاهد کشوری بُدَم صاحب منبری بُدَم کرد قضا دل مرا عاشق و کف زنان تو صبر پرید از دلم عقل گریخت از سرم تا به کجا کِشَد مرا مستی بی‌امان تو. ای تبریز بازگو بهر خدا به شمسِ دین کاین دو جهان حسد بَرَد بر شرفِ جهان تو. مولانا https://t.me/mohsenggd

يا رَبِّ إِنْ عَظُمَت ذُنوبي كَثرَةً فَلَقَد عَلِمتُ بِأَنَّ عَفوَكَ أَعظَمُ إِنْ كانَ لا يَرجوكَ إِلّا مُحْسِنٌ فَبِمَن يَلوذُ وَيَستَجيرُ الْمُجرِمُ أبو نواس ای پروردگار، اگرچه گناهانم بی‌شمار است، به‌خوبی می‌دانم که بخشایش تو از آن نیز عظیم‌تر است. اگر تنها پارسایان مجازند به تو امید بندند، پس گناهکار برای پناه و یاری به چه کسی روی آورد؟ نصیب ماست بهشت ای خداشناس برو که مُستحقِ کرامت گناهکارانند. حافظ شیرازی #ابونواس #حافظ https://t.me/mohsenggd

وِلِرُبَّ حَىٍّ فِي تَصَوُّرِهِ وَالْمَيْتُ خَيرٌ مِنْهُ فِي الْجَدَثِ صُرَّدُر بسا زندگانی که در سرشتِ خویش، از مردگانِ خفته در گور نیز بدترند. #حرف_حساب #صُرَّدُر https://t.me/mohsenggd

Channel photo updated

■نامه ای به احمد جم که بدون نقطه نوشته شده است. امیدوارم که"مقبولِ طبعِ مردمِ صاحب‌نظر شود". هو المصور سلام و صد سلام؛ ای مُرادِ دل اَحمدَکَ الله. احمدا، اگر گاهی احوال و اطوارِ صدورِ دروسِ عالیِ سرود را مطالعه کردی، الحاح در رسائلِ طاهر و اصولِ صالح را، حُکم مُساعد گو. داعی، رودکی و اسدیِ طوسی و عطار و مولوی و سعدی و هُمام و اوحدی الی سَرمَد و ساعد، الی حامد احمدی را در مطالعه دارد. حدود و حوالی ِ کلامِ کامل را طی کرده؛ دگری و دگری و دگری را هم مُحکمی و صَلاح و سَداد مطرح می گردد اما در اساس، گاهِ حمله کم، و گاهِ دعوی عدویِ هم. لا اله الّا الله. آگاه گَرد که مَسحورِ مُسامحه، آوردگاهِ سَهم و اِهمال گردد و در ورطه یِ هلاک و وادیِ مَلال رَوَد. سویِ کویِ مطالعه روی آور. الهی موسمِ سرود و سرور و هلهله، مُهملی دور دار. عَلی ایُّ حال اطاله یِ کلام سرسام آور گردد؛ ای احمد، اَحوَل مَگَرد و راهِ موهوم را مَرو. گِردِ مُحَوطه یِ الهیِ سَرواد گَرد. گمراهی را در دل، عملی مُرده و مادی دار؛ اَ لَمْ اَحمدْ لَکَ صَد رَه. حَمدِ حامد را گور گو-اَلعُودُ اَحمدُ‐ و مَحامِد را مَعاصی؛ اَلْحامِدُ سَهمٌ مَسمومٌ. والسلام دوم مرداد - دورود @ahmadjam7 https://t.me/mohsenggd

صَبَا قَلبي وَمَالَ إِلَيكِ مَيلا وَأَرَّقَني خَيَالُكِ يَا أُثَيلا وَضَّاحُ الْيَمَن دلم یکسره به سوی تو پر کشید و مایل گشت، و خیالِ تو —ای اُثَیله— خواب از چشمانم ربود. https://t.me/mohsenggd

مستأجرِ اقلیمِ سرابیم ای یار بیخود شدگانِ در تضاد و تکرار یک روز خوشیم و روزِ دیگر ناخوش سرتاسرِ زندگی همین است انگار. ۲۰ تیر ۱۴۰۵- بروجرد #محسن_حسنی_حاجیوند https://t.me/mohsenggd

دنیاست، که با قُماشِ خود لَج شده است از خطِ بقا به مرگ مُنتَج شده است. از بس که نوشته ام ز ابهامِ زمان سبابه یِ دستِ راستم کَج شده است *** دنیاست که جایگاهِ عبرت شده است از حرص، زمانه پُر کُدورت شده است. پیچیده به هم زمانه، تنها در مرگ انگار که آسیا به نوبت شده است. ۱۷ تیر ۱۴۰۵- بروجرد #محسن_حسنی_حاجیوند https://t.me/mohsenggd

أَرَقٌ عَلى أَرَقٍ وَمِثلِيَ يَأرَقُ وَجَوىً يَزيدُ وَعَبرَةٌ تَتَرَقرَقُ جُهدُ الصَبابَةِ أَن تَكونَ كَما أَرى عَينٌ مُسَهَّدَةٌ وَقَلبٌ يَخفِقُ... بی‌خوابی پشتِ بی‌خوابی- و کسی چون من ناچار است که بیدار بماند- با اندوهی فزاینده و اشکی که در چشم حلقه زده است. اوجِ دردِ عشق، همین حال و روزِ کنونیِ من است: چشمی بی‌خواب و قلبی که بی‌تابانه می‌تپد. #متنبی https://t.me/mohsenggd

امروز نشد که بارِ خود بر داریم حاصل نکنیم آنچه در سر داریم از کوچه یِ آرزو گذشتیم سحر رفتیم و امیدِ عمرِ دیگر داریم. ۲۷ خرداد- دورود https://t.me/mohsenggd #محسن_حسنی_حاجیوند

مَنْ رامَ عِزّاً بغَيرِ السَّيفِ لم يَنَلِ فارْكَبْ شَبا الهُندُوَانِيَّاتِ والأسَلِ إنّ العُلا في شِفارِ البِيضِ كامِنَةٌ أو في الأسِنَّةِ منْ عَسَّالَةٍ ذُبُلِ فَخُضْ غِمارَ الرّدى تَسْلَمْ وثِبْ عَجِلاً لِفُرْصَةٍ عَرَضَتْ فالحَزْمُ في العَجَلِ ما لِلجَبانِ أَلاَنَ اللهُ جانِبَهُ ظَنَّ الشَّجاعَةَ مِرْقاةً إِلى الأجَلِ الأبيوردی کسی که بدون شمشیر به دنبال عزت باشد، به آن نخواهد رسید؛ پس بر تیغه‌های نیزه‌ها و نیزه‌های هندی سوار شوید زیرا عزت در لبه‌های شمشیرها پنهان است؛ یا در نوک نیزه‌های تیز و باریک در ورطه مرگ فرو شو، در امان خواهی بود، و با شتاب به سوی فرصتی که پیش آمده بپر، زیرا دور اندیشی در عجله کردن نهفته است. برای ترسو -خداوند پهلویِ او را نرم کند- چه سودی دارد که فکر می کند شجاعت نردبانی به سوی مرگ است؟ #ابوالمظفر_ابیوردی #محسن_حسنی_حاجیوند https://t.me/mohsenggd

شب از هجوم نگاه تو در سکوتِ خیال چهاست در سرِ این چشم های خواب به دوش بسانِ کشتیِ آرام در کرانه یِ آب نشسته ام به امیدِ سحر، طناب به دوش. ۱۸ خرداد ۱۴۰۵- بروجرد #محسن_حسنی_حاجیوند https://t.me/mohsenggd

در هوایِ شبانه یِ خرداد بوی اسفند مادرم برخاست. در فضایِ سپهر بی‌پایان اَبرکیّ و پرستویی پیداست. وان نسیم غزل سَرا می‌گفت: "عاشقی کُن که زندگی زیباست." #محسن_حسنی_حاجیوند https://t.me/mohsenggd

آسوده دلی که آنچه خواهیش، دهی از باده ی خویش، صبحگاهیش دهی شب تا به سحر صلایِ غم داده به او چون صبح شود به سینه آهیش دهی. ۱۲ اردیبهشت ۱۴۰۵- بروجرد #محسن_حسنی_حاجیوند https://t.me/mohsenggd

چون رگِ خواب گرفتند شراب از انگور جام نوشان که نِشانند به دل، تاک آنجا. در مزاری که منم خفته، چو ماتم زدگان غم و اندوه فشانَد به سرِ خاک، آنجا. #محسن_حسنی_حاجیوند https://t.me/mohsenggd

بشکن خمارِ دل که مرا راست بشنوی از سینه ام هر آنچه دلت خواست بشنوی. #محسن_حسنی_حاجیوند https://t.me/mohsenggd

صدای ِ پایِ فیضِ آشنایان رفته از اینجا سکوتی تلخ باید لحظه ها را تا خبر یابی. #محسن_حسنی_حاجیوند https://t.me/mohsenggd

نی، سواری نمی دهد اینجا! اشک، یاری نمی دهد اینجا! دوستان، از غمم به آزادی مِی، فراری نمی دهد اینجا! ۸ اردیبهشت ۱۴۰۵- بروجرد #محسن_حسنی_حاجیوند https://t.me/mohsenggd

می خورد بی ما، نگار ما شرابی این چنین کور بادا چشمِ بد از آفتابی این چنین. نامه یِ عصیان به روزِ حشر گر دستم دهند می کنم عصیان دگر بار از حسابی این چنین. مایه یِ دانش از این تر دامنی حاصل نشد سر برآرم در بهار ای دل ز خوابی این چنین. گفتم از این دل چه خواهی؟ با نگاهی آشنا دست در زلفِ پریشان زد که تابی این چنین؛ دوستان در سایه یِ غفلت علاجِ بی خودی، جان و دل را چیست با حاضر جوابی این چنین؟ از دورغی راست پندارانِ عالم سرخوش اند عاقلان را مست کردند از نقابی این چنین! خاطرم تلخ از هوایِ حسرت است این روزها می بَرَد از خود دلم را اضطرابی این چنین. ۲۱ فروردین ۱۴۰۵- دورود #محسن_حسنی_حاجیوند https://t.me/mohsenggd

بُگذر ز مجلسی که به صدرش نشسته نیست دانشوَری که هست دَمَش روضه یِ اِرم؛ زیرا که خیر نیست در آن مجلسی، که هست صدرش اسیرِ وَهم و دَمَش مَصدرِ ستم. ۲۴ دی ۱۴۰۲ دورود #محسن_حسنی_حاجیوند @insanity_imagination_history