[ مُهتَد ]

یادبگیر دردهاتو به آدما نگی! آخه نه دردت رو میفهمن نه درمونش رو بلدن...!

زندگی را نفسی ارزش غم خوردن نیست.

منی که نام شراب از کتاب می شستم زمانه کاتب دکان می فروشم کرد •طالب آملی• @mohtad_ir

از ازل سائل پی احسان صاحب خانه بود از پیِ سائل دویدن را حسن جان باب کرد. @mohtad_ir

به کسی ندارم الفت ز جهانیان مگر تو اگرم تو هم برانی،سر بی کسی سلامت •سعدی• @mohtad_ir

به هر طرف که جز او رفتم غربت بود.

مباش محو اثرهای خود، تماشا کن که پیشتر ز تو مردان چها گذاشته‌اند •صائب• @mohtad_ir

پنهان شده در تمامِ ذرات پیداتر از این شدن چگونه؟ •فاضل نظری• @mohtad_ir

اهل‌ سکوت‌ را ‌باور ‌است؛بر‌ خدای ‌ِخویش

خواهم شدن به میکده گریان و دادخواه کز دست غم خلاص من آن جا مگر شود •حافظ• @mohtad_ir

عالم همه ماتم اوست،ما هم ما هم.

ای که مهجوری عشاق روا میداری عاشقان را ز بر خویش جدا میداری تشنه ی بادیه را هم به زلالی دریاب. @mohtad_ir

مفلسانیم و هوای می و مطرب داریم آه اگر خرقه ی پشمین به گرو نستانند. •حافظ• @mohtad_ir

زنده باد رنجی که منو از انفعال خارج میکنه.

دل گفت فروکش کنم این شهر به بویش بیچاره ندانست که یارم سفری بود. @mohtad_ir

صبح است ساقیا، قدحی پر شراب کن

مسیح گفت روباه را سوراخ و مرغِ هوا را آشیانه است اما پسرِ انسان را جایی برای سر نهادن نیست. •انجیل متی،باب‌هشتم• @mohtad_ir