اتاق محمد

چه حسی تلخ‌تر از از دست‌ رفتگی؟ شعله‌ای در خود داشتن و محکوم شدن به فروخفتگی؟ افسوس که آن نیرویی در ما که می‌توانست صرف ساختن زیبایی‌ها شود، وقف پذیرش رنج‌ها شد. Channel : @mrzakipour

‏اگر آن اندوه را فراموش کنم نیمی از خود را فراموش کرده‌ام و اگر در خاطر نگه دارم، خود تبدیل به یک اندوه بزرگ می‌شوم. Channel : @mrzakipour

بر لبه‌های نیستی ایستاده بود و با خود تکرار می‌کرد: «آیا زندگی یک بار طرف مرا گرفته‌است که من طرف زندگی را بگیرم؟» Channel : @mrzakipour

نمیدونم کی هستی و کجا هستی ولی بیا اگه جنگ بالا گرفت، هوای همو داشته باشیم. Channel : @mrzakipour

لـذت وصــل نداند مگر آن سوخـــته ای که پس از دوری بسیار، به تلگرام رِسَد Channel : @mrzakipour

‏متاسفم؛ اما دیگر هیچ‌چیزی نمی‌خواهم جز اینکه تمام وجودم را فراموش کنم. از من یک تکه خستگی باقی مانده‌است. Channel : @mrzakipour

«وز حاصل عمر چیست در دستم؟ هیچ...» Channel : @mrzakipour

رنج‌آورتر از خود رنج این است که چشم‌اندازی برای پایان رنج نیست. انسان تا کی می‌تواند در حبابی از ندانستن زندگی کند؟ تا کی در هوایی خفه‌کننده معلق بماند؟ Channel : @mrzakipour

‏اگر روزگار زیبایی رسید به یاد تمام کسانی باشید که قلبشان عمیقاً زیبایی را می‌فهمید اما چیزی جز زشتی از روزگار خویش ندیدند. Channel : @mrzakipour

‏چه هولناک است لحظه‌ای که آدم در انتهای روز با خودش مواجه می‌شود و می‌پرسد: تحمل تمام این مصیبت‌ها برای چه؟ Channel : @mrzakipour

همه‌چیز به کنار؛ باید گریبان سرنوشت را گرفت و از او پرسید: حیف نیست این داستان به انتها نرسد؟ این‌همه رویای زیبا هرگز محقق نشود؟ Channel : @mrzakipour

تلگرام شده مثل ویترین یه انباری متروکه. می‌آی یه چیز میزهایی دانلود می‌کنی و برمی‌گردی لای برگه‌های تاریخ. Channel : @mrzakipour

رویاها و ترس‌ها رنگ باخته‌اند و حتی دیگر نمی‌دانم چه احساسی دارم؛ سوار بر جریان زمان پیش می‌روم و دیگر حتی برایم مهم نیست به کجا. Channel : @mrzakipour

‏از تماشای مداوم رویدادهایی خسته‌ بود که هیچ نقشی در آن‌ها نداشت؛ اما تمام زندگی‌اش به آن‌ها پیوند خورده بود. Channel : @mrzakipour

‏سخت است تحمل‌ مداوم این احساس که انسان هیچ خانه‌ای در تمام دنیا ندارد و تنها جایی که در آن زیسته‌است بیش از همه‌جا به او تعلق ندارد‌. Channel : @mrzakipour

می‌دانست اگر بگذارد رویای آزادی در قلبش بمیرد دیگر چیزی برای ادامه دادن ندارد. عمیقا‌ً می‌دانست از جنس تاریکی‌ها نیست و هرگز نمی‌تواند خودش را برای زیستن در سیاهی‌‌ها هم‌ساز کند. Channel : @mrzakipour

هم‌وطن، مراقبِ خودت باش؛ "تو" تمامِ ایرانِ منی ... Channel : @mrzakipour

گاهی در میانهٔ جنگ، جهان آن‌قدر تیره می‌شود که آدم فکر می‌کند دیگر نوری باقی نمانده است. اما حقیقت این است که تاریکی هرگز از خودش نور نمی‌سازد؛ نور همیشه از دلِ انسان‌ها برمی‌خیزد. در سخت‌ترین روزها، وقتی صدای انفجار بلندتر از خنده‌هاست و نگرانی در چهره‌ها خانه کرده، هنوز چیزی هست که خاموش نمی‌شود: ارادهٔ مردم برای زنده ماندن، برای مراقبت از هم، برای نگه داشتن شعلهٔ کوچک امید. تاریخ بارها دیده است که ملت‌ها از میان خاکستر بلند شده‌اند؛ شهرهایی که ویران شده بودند دوباره ساخته شدند، و دل‌هایی که شکسته بودند دوباره توانستند دوست بدارند و بخندند. جنگ می‌تواند دیوارها را فرو بریزد، اما نمی‌تواند انسانیت را نابود کند، اگر مردم دستِ هم را رها نکنند. هر لبخندِ کوچک، هر کمکِ ساده، هر کلمهٔ دلگرم‌کننده در چنین روزهایی معنایی بزرگ دارد؛ مثل چراغی در شب که راه را به دیگران نشان می‌دهد. پس حتی اگر امروز آسمان تیره است، باید به یاد داشت که صبح همیشه از دلِ همین تاریکی‌ها متولد می‌شود. امید، چیزی نیست که از بیرون به ما داده شود؛ امید همان لحظه‌ای است که انسان تصمیم می‌گیرد با وجودِ همهٔ سختی‌ها، هنوز انسان بماند، هنوز به آینده فکر کند، و هنوز باور داشته باشد که روزی دوباره صدای زندگی از کوچه‌ها بلند خواهد شد.🌱 به امید وطن؛ Channel : @mrzakipour

ایرانِ عزیزم، مردم دل‌آهنینم. در سخت‌ترین لحظات، همیشه ثابت کرده‌ایم که امید را نمی‌توان کُشت. ما مردمی هستیم که از دل خاکستر، دوباره برخاسته‌ایم. دلت را قرص نگه دار؛ تاریکی رفتنی‌ست، حتی اگر طولانی باشد. Channel : @mrzakipour

هموطنان عزیز مراقب خودتون باشید❤️‍🩹