𝑨 𝒑𝒍𝒂𝒄𝒆 𝒕𝒐 𝒓𝒆𝒍𝒂𝒙🌚✨

_

دلم با خوندن راه نمیاد این روزا… فقط دلم میخواد بنویسم؛ انگار حالِ این روزا فقط با نوشتن گفتنیه.

گاهی فکر می‌کنم نورها فقط برای روشن کردن دنیا نیستند شاید هر کدامشان ردِ آرامِ کسی باشند که روزی بی‌صدا از این جهان گذشته است. و ما هر بار که بی‌اختیار به روشنایی خیره میشویم شاید داریم چیزی را به یاد می‌آوریم که هیچ‌وقت حتی نامش را ندانسته‌ایم؛ اندوه یک رفتن، که هنوز جایی میان نور نفس میکشد.

_

گویی بخشی از روح،پیش از آنکه از تن کوچ کند،در چشم ها پناه میگیرد؛شاید برای همین است که بعضی نگاه ها،بویِ سوگواریِ چیزی را می دهند که هیچگاه به زبان نیامده است.

_

چقدر باید درد کشید که دیگر هیچ واژه‌ای توانِ روایتش را نداشته باشد..؟! انگار از جایی به بعد،نه می‌شود نامش را زندگی گذاشت،نه مرگ، آن معنای همیشگیِ خودش را دارد. این، فقط امتدادِ سیاهیست… امتدادِ رنج. مرگ، همیشه تلخ نیست؛ گاهی آرام‌ترین بخشِ سرنوشتِ انسان است. اما مرگی که سهمِ آدم، فقط به خاطر جغرافیایی باشد که در آن چشم باز کرده،دیگر مرگ نیست؛ شکستِ انسانیت است.

بعد از مدت ها سکوت…

🌑💙✨

Range mesi 🎤 : @saaranz

چقدر هنوز همه چی برام عجیبه… توی این مدت یه سری آدما رفتن، یه سریا اومدن، یه سری نقابا افتاد، یه سری زخما موند. از بعضی چیزا دل کندم، به بعضی چیزا پناه بردم، و یه جایی بینِ این شلوغی،خودمم یکم عوض شدم. این فضا هنوز برام غریبست… ولی انگار دیگه راه برگشتی نیست. فقط امیدوارم آخرِ این همه تغییر، همه چی یه روز برای من، برای شما، آروم تر بشه. و بتونیم از نو شروع کنیم… حتی اگه اون آدمِ قبل نباشیم.

"ما مردم ایران آدم‌های تنهایی هستیم، هیچکس رو نداریم، پس لطفا هوای همدیگرو داشته باشید "

گمونم داریم کلمه‌ی "تاسیان" رو زندگی میکنیم.

پیشاپیش تولدمو با یه سوپرایز خاص جشن گرفتم… گیتار موردعلاقم رسید🌚✨ حسش که اومد، مینوازم واستون✨🦋

🎸✨

🦋✨💙🌑

🦋✨💙🌑

بعد از مدت ها سکوت…