رز سفیــد

کم کم یاد گرفتم حرف نزنم چون هرچی گفتم یا اشتباه فهمیدن یا اهمیت ندادن یا یادشون رفت…

اونایی که اومدن غم مارو کم کنن، غم بیشتری به ما هدیه دادن.

اینکه لبخند می‌تونه همه چی رو بپوشونه ترسناکه!...

باشد ک مَـرگ شیرین کـند قـصه مارا🫠🖤

دلم میخواهد ساعت ها در اغوشی بِگِریَم و کسی مدام به من بگوید که درکم میکندو حق با من است؛

الانن که نه زمانی که دست ب دست چرخیدی میفهمی کی بودم من

«دنیای من وارونه است روزاش تاریک شباش نور است ابری نیست و بارون است آدما جدا میشن چه آسون از هم..»

دیگه ن شب رو میشمارم نه صبح را دل ک بمیرد، زندگی بی معنی میشود

‏اینکه دارم رنده میشم ولی ویترین و حفظ کردم به خودم افتخار میکنم.👋

تو را باید غمِ عزیز صدا زد! مثلِ تو دیگر هیچ غمی برایم عزیز نمی‌شود❤️‍🩹

عجب‌دریای‌سحر‌آمیزیه‌غمای‌عالم🪽🖤

دیر میفهمی با هر نخی نباید رویا بافت👋

با چوب سادگیم میتونم یه کلبه درست کنم وسط جنگل.

🖤 بهتره آدم کسی رو نداشته باشه تا اینکه داشته باشه و تنها باشه!

من ادم رفتن نیستم اما اگر رفتم و نماندم، بدان تو بسیار قلب مرا آزردی.

وقت هایی که سکوت میکنم خیلی فشار رومه

ما تکراری ام بشیم مث ما دیگ تکرار نمیشه🫀