ایران نو

نماز جماعت لندن و تصویر ما از دموکراسی زمانی که تصویر مسلمانان از اروپا مخابره می شود. گاهی این سوال برای ما پیش می آید اگر این مقدار مسلمانان مقیدی هستید چرا به غرب رفتید. چرا در وطن خودتان که اسلام در آن حاکم است و یا اینکه کشور های مسلمان دیگر از مالزی گرفته تا عمان و قطر و عربستان نمی روید. و البته از دموکراسی های غربی هم نامید می شویم که چرا با مایی که در وطن خود با تمام مرارت ها مانده ایم و اتفاقا مدرنیته و آزادی را دوست داریم اینگونه می کنید (حتی تحریم اینترنتی) و از سوی دیگر این عزیزانی که انگار نگاه خوشی به غرب ندارند را راه می دهید. درست به همین دلیل است که مردم ایران نگاه مثبتی به ترامپ دارند. چرا که او علیه مهاجرت بی منطق صحبت می کند و منافع کشور خودش برای خودش مهم است. البته همچنین امیدی هست که ترامپ از جنگ جلوگیری کند و یا اینکه جدی تر با مسائل برخورد کند. اینجا هم البته ما نزدیک به ده میلیون مهاجر داریم که اگر فکر کنیم به اینکه چرا به یکباره همه چیز برای مهاجران آسان شد، سرمان سوت می کشد. اینجا همه چیز شورا است و مردم ایران به دنبال کسی هستند که کار را در بیاورد. اما یک چیز بسیار مثبت در ما ایرانی ها هست. شاه میگفت ما به دروازه تمدن بزرگ رسیده ایم و اکنون هم که نزدیک قله ایم. من واقعا به این فکر می کنم که راه رفتن در زمین مسطح راحت تر از کوه نوردی بوده است. و به این امید دارم که ما صرفا یک زندگی شرافتمند و آزاد را بخواهیم. نه رسیدن به مدیترانه یا ساخت تصورات تخیلی از شکوه های گذشته. البته تاکید می کنم به بنظرم بزرگ ترین میراث شاه فقید برای ما باور به این بود که می توان بهتر زیست و از این نظر خدمتش به این سرزمین ابدی است. اما تصویری که من از ایران در ذهن دارم جایی است که در آن آموزش آزاد است. جایی است که در آن می توان حرف زد و در نتیجه آزادی بیان می توان فکر کرد. جایی که رفاه هست و شفافیت و قانون. جایی که محیط زیستش سالم و اقتصادش آزاد ( و نه قفسی) است. خاورمیانه سرزمین هزاران تمدن و میلیارد ها خط مرزی است. اگر آدم ها به دنبال کشور گشایی یا مبارزه با دیگران بروند. کسی زنده باقی نمی ماند. و البته اگر یک سانتیمتر از خاک ایران جدا شود (صد البته که نمی گذاریم) آنوقت خواست دموکراسی و حقوق بشر و قانون و آزادی در ایران به محاق می رود. اروپا را نگاه کنید. مرزی نیست و انسان ها آزادند. ای کاش خاورمیانه هم اینچنین نظمی داشت به جای اینکه فقط مرز داشته باشد.

برشی از مصاحبه آنتونی بلینکن وزیر امور خارجه ایالات متحده آمریکا در ارتباط با ایران سوال: آقای وزیر، رژیم ایران معمولاً به عنوان رژیمی بسیار غیرمحبوب در داخل ایران شناخته می‌شود. آیا می‌توانید توضیح دهید که آیا ایالات متحده باید سیاست تغییر رژیم در ایران را، توسط مردم ایران، اتخاذ کند؟ و اگر چنین است، ما چه اقداماتی باید انجام دهیم تا از مخالفان ایرانی بیشتر حمایت کنیم و این اتفاق بیفتد؟ وزیر بلینکن: از دیدگاه من، ابتدا باید بگویم که دینامیک داخلی در ایران پیچیده است. و در بسیاری از جنبه‌ها، ما لزوماً دارای منابع مناسبی برای داشتن دیدگاهی شفاف در این مورد نیستیم، زیرا به طور طبیعی ما روابط دیپلماتیک نداریم و از این موضوع فاصله گرفته‌ایم. فکر می‌کنم ادعا کردن اینکه دقیقاً می‌دانیم چه اتفاقاتی در داخل ایران می‌افتد، تا حدی تظاهر خواهد بود. البته ما تا جایی که می‌توانیم اطلاعات جمع‌آوری می‌کنیم. ما دوستان و شرکایی داریم که دیدگاه‌ها و درک بهتری دارند. ما همه این اطلاعات را کنار هم می‌گذاریم. به نظر من، کشور (ایران) به شدت تقسیم شده است. فکر می‌کنم آنچه شما توصیف کردید، قطعاً بازتاب‌دهنده حداقل نیمی از جمعیت است، اما نه کل آن. و همانطور که می‌دانید، تفاوت‌های عمیقی بین مناطق شهری و روستایی وجود دارد. یک عنصر بسیار محافظه‌کار در ایران وجود دارد که تعداد آن‌ها قابل توجه است و احتمالاً همچنان به حکومت وفادار است. بنابراین فکر نمی‌کنم این موضوع به این سادگی باشد که بتوان به طور قاطع نظر داد. اما هیچ شکی نیست که درصد قابل توجهی از مردم خواهان آینده‌ای متفاوت برای کشورشان هستند. هیچ شکی نیست که این آینده متفاوت برای همه بهتر خواهد بود. پس سؤال این است: ما چه کاری می‌توانیم انجام دهیم، اگر اصلاً کاری باشد، تا این روند را پیش ببریم؟ به نظرم اگر به ۲۰ سال گذشته نگاه کنیم، آزمایش‌های ما در تغییر رژیم‌ها دقیقاً موفقیت‌آمیز نبوده‌اند. (خنده حضار.) بنابراین فکر می‌کنم باید با تواضع و دقت بیشتری به این نوع مسائل نگاه کنیم. اما تمرکز بر همه اقداماتی که باید برای ایجاد تغییر در سیاست‌ها انجام دهیم، جلوگیری از اقداماتی که تهدیدی برای منافع ما و ارزش‌های ما محسوب می‌شوند – این موضوع بله، باید در اولویت باشد. ما با تهدیدات امنیتی آشکاری از سوی ایران مواجه هستیم و همچنین با تهدیداتی علیه ارزش‌های‌مان. آنچه تلاش کرده‌ایم در زمان‌های مختلف انجام دهیم، این بوده که به بهترین شکل ممکن مردم داخل ایران را که خواهان آینده‌ای متفاوت برای کشور هستند، تقویت کنیم – اینکه بتوانند ارتباط برقرار کنند، بتوانند مقاومت کنند و برخی منابع لازم برای این کار را در اختیار داشته باشند. اما اولین کسی خواهم بود که بپذیرم انجام این کار از بیرون بسیار دشوار است. به نظرم آنچه در نهایت بیشترین شانس موفقیت را دارد، این است که تعداد بیشتری از مردم ایران تصمیم بگیرند که مسیر و مدیریت کشورشان نتایجی را که می‌خواهند یا آینده‌ای که آرزو دارند برایشان فراهم نمی‌کند. و در مقطعی، این موضوع به نظرم مسیر کشور را تغییر خواهد داد. https://www.state.gov/secretary-antony-j-blinken-in-a-conversation-at-the-council-on-foreign-relations/

نظام آموزشی ایران باتلاقی است که شاید هیچوقت فرزندانتان از آن بیرون نیایند. اصل اساسی این نظام آموزشی بر دو رکن است: اول اینکه همه دانش آموزان از مقامات ( از مدرسه تا شخص اول) تبعیت کنند. دوم اینکه با همدیگر رقابت کنند و سعی کنند در رقابتی که مقامات ترتیب داده اند، رکورد زنی کنند. در واقعیت اما دانش آموزان با همدیگر منافع تقریبا یکسانی دارند و باید با هم هم صدا و در مقابل مقامات مطالبه گر باشند. اما نظام آموزشی به دنبال تولید سرباز-دانش آموز است. کسی که مطیع اوامر باشد، در عمق ایدولوژی فرو برود، و از طرف دیگر متخصص باشد تا به کمکش بتوان موشک و یا تانک ساخت و یا نفت و دارو تولید کرد. این سرباز دانش آموز نمی تواند و نباید خود را جزئی از جهان ببیند بلکه باید خود را جزئی از چرخ دهنده های ماشین ایدولوژی بداند. جهانش به محدوده پایگاه خودی و پایگاه دشمن تقسیم می شود و از قبل از تولدش باور های او از پیداش جهان گرفته تا سرانجام آن مشخص شده است. کودکی که به درون این باتلاق می فرستیم تا مدت ها با شرم مذهبی، تعصب و رقابت جویی و یا حس ناکافی بودن دست و پنجه نرم می کند و آن قدر از یک ذهن آزاد و خلاق دور می شود که یا پزشک می شود و یا شکست خورده است. یا شهید می شود و یا زندگی نکرده است. یا یقین دارد و یا نمی تواند فکر کند.

Channel name was changed to «یادداشت های روزانه»

چرا اسرائیل گزینه چهارم را انتخاب می کند؟ گزینه های پیش روی اسرائیل برای به سرانجام رساندن کار غزه، چهار مورد زیر هستند: ۱ بیرون ماندن و سپردن غزه به اعراب یا فلسطینیان ۲ راهکار دو دولت ۳ نظام آپارتاید ۴ پاکسازی نژادی اما چرا گزینه چهارم؟ بیاید گزینه های دیگر را بررسی کنیم: اسرائیل قبلا در غزه حضور داشت و خود اوضاع را مدیریت می کرد. اما تلفات و صدمات بسیاری به نیرو های نظامی اسرائیلی توسط فلسطینیان وارد شد و مدیریت غزه هزینه بسیار زیادی را روی دست اسرائیل می گذاشت. در نتیجه در سال ۲۰۰۵ اسرائیل از غزه خارج شد. و البته که آزموده را آزمودن خطاست. پس این گزینه خط می خورد.‌ بخصوص آنکه حماس یا گروهی مشابه آن دوباره قدرت خواهد گرفت و تهدیدی برای اسرائیل خواهد بود. و البته اصولا اسرائیل نمی تواند این گزینه را به عنوان نتیجه چند ماه جنگ به مردم خود بفروشد. گزینه دوم راهکار دو دولت است. کافیست نگاهی به سرنوشت لبنان بیاندازید. حتی اگر دولتی رسمی در فلسطین شکل بگیرد، گروه های جهادی مانند حزب الله به فعالیت خود ادامه می دهند و تازه کنترل اسرائیل بر اوضاع کمتر نیز می شود. اگرچه این گزینه برای آمریکا و یا اعراب مطلوب است، اما احزاب دست راستی اسرائیل تحت هیچ شرایطی حاضر به پذیرش دولت فلسطینی نیستند. در سخنرانی نتانیاهو در کنگره بیش از پانزده بار حاضرین وی را ایستاده تشویق کردند و با نفوذی که لابی یهود در اسرائیل دارد، گزینه دو دولت فقط زمانی طرح می شود که اطمینان داشته باشند فلسطینیان نمی توانند آن را قبول کنند. در ضمن در طرف فلسطینی هم فقط در کرانه باختری اینچنین امکانی هست و در غزه داستان به طور کلی متفاوت است و زمینه های دو دولت بسیار کمتر است. راهکار سوم شکل دهی به یک نظام آپارتاید است که در آن فلسطینیان حق کمتری نسبت به یهودیان داشته باشند و ماهیت کشور یهود را تغییر ندهد، این وضعیت بدون شمول فلسطینیان ساکن غزه تاکنون در اسرائیل به طرز کم رنگ تری وجود داشته. اما با اضافه شدن ساکنین غزه، ترکیب جمعیتی به طرز چشمگیری به نفع فلسطینیان تغییر می کند و نکته با اهمیت نهایی این است که اسرائیلی ها از سرنوشت نظام آپارتاید آفریقای جنوبی به راحتی این نتیجه گیری را می کنند که اسرائیل هم نمی تواند نظام آپارتاید را در مقابل موج های اعتراضات مدنی که مستعد آن است، حفظ کنند. پس می ماند گزینه چهارم. پاک سازی نژادی راه حلی است که احزاب دست راستی اسرائیل دنبال می کنند. تا به اکنون برای به اجرا درآوردن این گزینه غزه را آنقدر بمباران کرده اند که دیگر کاملا غیر قابل سکونت است و با مانع شدن در برابر کمک های بشر دوستانه به غزه و فشار همه جانبه به فلسطینیان آن، تلاش دارند تا آنها را به مصر یا جای دیگر کوچ دهند. این گزینه فعلا در دستور کار است، اگرچه که دشواری های خودش را نیز دارد. در ضمن مثلی در چینی است که می گوید فلانی روی ببر نشسته و اگر پیاده شود ببر او را خواهد خورد. این وضع نتانیاهو است که دولت ائتلافی آن دارای دو حزب تندرو نیز هست که تهدید کرده اند که در صورت قبول آتش بس از دولت خارج می شوند. این به معنی پایان دولت اوست و به همین دلیل است که او تلاش می کند دامنه و وسعت معرکه را بیشتر و وسیع تر کند. تا جایی که آمریکا و ایران نیز کاملا در آن فرو روند.

⭐ نظر استفان کاتکین درباره جنگ اوکراین ✨ اکنون که خیلی وقت است که پژوهش گران شانس بسیار کمی برای پیروزی اوکراین قائل هستند، استفان کاتکین بحث شکست در جنگ و پیروزی در صلح را پیش کشیده است. ⬅️ او می گوید که آمریکا در ویتنام جنگ را باخت اما صلح را برد و اکنون ویتنام از شرکای اقتصادی آمریکاست. ⬅️ در حالی که آمریکا در افغانستان جنگ را برد اما صلح را باخت و در نهایت طالبان بر سر کار آمد. ⭐ استفان کاتکین معتقد است که اکنون که اوکراین شانسی برای پیروزی در جنگ را ندارد، راه حل منطقی تلاش برای توافقی با روسیه است که اوکراین و غرب را بعد از جنگ، پیروز صلح کند. به این معنی که اوکراین به یک کشور لیبرال و دموکراتیک و با اقتصاد آزاد و امن تبدیل شود. او پایان سریع تر جنگ را به نفع اوکراین می داند. @nashriatejahan

⭐ چرا این همه فساد هست؟ ✨ تالیفی؛ سپهر صادقی ✍🏻 چون افتخار، مقام الوهیت، بزرگی، هوش، علم، راه گشایی، بینش، تفکر،گفتمان سازی،سیاست و سیادت، رأفت،بخشش،ذکاوت و هدایت تنها مختص یک نفر است. برای باقی چه می ماند جز پول؟ جز دزدی؟ ✍🏻 زمانی صدا و سیما فیلمی نشان داد که در آن مردی که در وال استریت کار می کرد و فساد مالی بسیار داشت به دلیل احساس تهی بودن زندگی اش از کار کنار کشید و در سکانس پایانی سهامش را نقد کرد. اما دیالوگ مهمی در آخر فیلم بیان شد. طرف دیگر معامله رقمی را پیشنهاد کرد و سرمایه دار خستهُ ما درخواست رقم بالاتری داد که در نهایت پذیرفته شد. زن آن مرد که مذاکره را می شنید پس از پایان تماس تصویری از شوهرش پرسید چرا باز هم پول خواستی؟( ما که پول به اندازه کافی داریم!) پاسخ سرمایه دارِ بورس باز اما شنیدنی بود.: ✨ «مگر چیز دیگری بجز پول هست که بتوان آن را خواست؟» ✍🏻 برای همه بجز یک نفر فقط پول مانده. همه رعیت یا سرباز یا پیشکار یا نماینده ی آن یک شخص هستند. اگر کاری درست شود رهنمود ایشان بوده و اگر کاری انجام نشود، ناشی از عدم توجه به رهنمود هایشان. بالاترین ماموریت برآورده کردن منویات ایشان است و شما روزی نمی توانید در خیابان قدم بزنید مگر آنکه عکس ایشان را ببینید. ✍🏻 نتیجتا باقی که هیچ غروری نباید داشته باشند و مثل بقیه مردم می داند وضع موجود دقیقا چه مختصاتی دارد، تنها دزدی و بهره‌برداری از رانت را برای خود می بینند. ✨ وقتی همه چیز مال پیشوا است، همه دزد می شوند.

✅ بخش دو از دو مرکز طرح دوم مکرون بر این است که یک فاصله هشدار دهنده صنعتی بوجود آمده و اروپا از آمریکا و چین عقب افتاده است. برای مکرون این تکه ایی از بخش بزرگ تری به عنوان وابستگی در زمینه انرژی و هوش مصنوعی است. اروپا اکنون باید پاسخ دهد و اگر پاسخ ندهد شاید دیگر هیجوقت نتواند خود را به خط اول برساند . او می گوید آمریکای ها دیگر بیخیال مجبور کردن چین به تبعیت از قوانین بین المللی شده اند . او به اقدام کاهش تورم اشاره می کند که به گفته او طرحی است که در آن آمریکا مانند چین صنایع مهم را سوبسیدی می کند. راه حل آقای مکرون بسیار رادیکال تر از تنها درخواست از اروپا برای یارنه دادن به صنایع مانند چین و آمریکا است. او همچنین خواستار یک تغییر بنیادین در نحوه کارکرد اروپا است. او به دنبال دو برابر کردن بودجه تحقیقات و همچنین مقرارت زدایی از صنایع و آزاد کردن بازار های سرمایه است و به دنبال این است که اشتهای اروپایان را برای ریسک بالا ببرد. او از سیستمی صحبت می کند که هر کشور اروپایی تقریبا همان مقدار که در سفره می گذارد از سفره بردارد. رای دهندگان حس میکنند که امنیت و رقابت پذیری اروپا آسیب پذیر است. و این منتهی می شود به طرح سوم مکرون، ضعف سیایت اروپا. رئیس جمهور فرانسه از پوپولیست های ملی گرا نفرت دارد. اگرچه از او نامم نبرد اما یکی از آنان مارین لپن است کسی که به دنبال این است که جانشنین او در 2027 شود. در دنیای بی رحمی که وعده های پوج برای تقویت کشور هایشان به تفرقه و عدم امنیت و در نهایت جنگ تبدیل می شوند، ایده های ماکرون اما قدرت حقیقی دارند و او در گذشته با پشتکار نشان داده است. اما راه حل های او مشکلاتی را نیز بوجود می آورند. یک خطر این است که این ایده ها در حقیقت ممکن است باعث در خطر قرار گرفتن اروپا شوند. نقشه های او می تواند آمریکا را دور کند اما از این که این فضا را با تکیه گاهی امن پر کند ناتوان بماند. این می تواند اروپا را بسیار آسیب پذیر تر در مقابل روسیه کند. این موضوع همجین برای چین بسیار مناسب است که مدت هاست تلاش کرده جداگانه با آمریکا و اروپا معامله کند. نقشه های او همچنین می تواند قربانی ساختار اتحادیه اروپا شود. ایده های او مستلزم این هستند که 27 کشور حریص اروپایی کنترل خود را بر مالیات و سیاست خارجه را به کمیسیون اروپا بدهند، که بنظر بعید می رسد.اگر ایده های ماکرون سوبسید و یارانه را برای صنایع اروپایی فراهم کند اما مقررات زدایی و لیبرالیسم و رقابت را نداشته باشد احتمالا به تشدید همین وضعیت کنونی می انجامد. و مشکل آخر این است که ممکن است آقای مکرون در سیاسیت هایش شکست بخورد چراکه در خانه نامحبوب است. او ادعا می کند که اروپا باید ملی گرایی را کنار بگذارد و به وسعت اروپا فکر کند اما فرانسه برای سالیان است که مانع ساخت اتصالات انرژی با اسپانیا شده است. او از تهدید مارین لپن صحبت می کند اما نتوانسته جانشینی معرفی کند که بتواند با خطرش مقابله کند. او نمی تواند بدون همکاری صدراعظم آلمان طرحی را به پیش ببرد که دو رهبر بزرگ اروپا چارلز دوگول و کنراد آدناور نتوانستند انجام دهند. با این حال روابط آلمان و فرانسه تیره و تار است. مکرون به وضوح درک بهتری از خطراتی که اروپا با آن مواجه است نسبت به رهبر هر کشور بزرگ دیگری دارد. وقتی رهبری و قدرت رهبری کمیاب است، او (مکرون ) جرأت دارد که مستقیم در چشمان تاریخ نگاه کند. تراژدی برای اروپا این است که کلمات کاساندرا فرانسه ممکن است به گوش‌های کر برخورند. @nashriatejahan

⭐رئیس‌جمهور فرانسه هشدار تاریک و پیشگویانه‌ای صادر کرد. ✨ اکونومیست ⬅️ ترجمه : کانال نشریات جهان ، سپهر صادقی ✅ بخش یک از دو در سال ۱۹۴۰، پس از شکست فرانسه توسط نازی‌ها با بلیتزکریگ، مورخ مارک بلوخ، الیت‌های نظامی کشورش را به خاطر ناتوانی در مواجهه با تهدید پیش رو محکوم کرد. امروزه، امانوئل مکرون با استناد به بلوخ هشدار می‌دهد که الیت‌های اروپایی توسط همان خود برتربینی مرگبار تسخیر شده‌اند. رئیس‌جمهور فرانسه در مصاحبه‌ای با اکونومیست در کاخ الیزه ،چند روز پس از ارائه سخنرانی بزرگ درباره آینده اروپا که یک ماراتن دو ساعته به سبک کاسترو بود و از نابودی هسته‌ای گرفته تا اتحادیه کتابخانه‌های اروپایی را شامل می‌شد، چشم‌انداز آخرالزمانی خود را تنظیم کرد. منتقدین مکرون این را ترکیبی از انتخابات‌های پیش‌رو، منافع خودخواهانه معمول فرانسوی و تهی اندیشگیه رئیس‌جمهور جوپیتری که درباره میراث خود فکر می‌کند، نامیدند. با این حال، ما امیدواریم که آنها درست بگویند. اما در حقیقت، پیام‌های مکرون به اندازه ای که تکان‌دهنده است، قابل قبول هم است. در مصاحبه ما، او هشدار داد که اروپا با خطر فوری روبرو است و اظهار داشت که "همه چیز می‌تواند بسیار سریع فرو بپاشد". او همچنین درباره کوهی از کارهای پیش رو برای امن کردن اروپا صحبت کرد. اما او به خاطر عدم محبوبیت در داخل و روابط ضعیف با آلمان دچار تنش است. مانند دیگرانی که امیدی به آینده ندارند، او با خطر این روبرو است که پیام او نادیده گرفته شود. نیروی محرکه پشت هشدارهای مکرون، تهاجم به اوکراین است. جنگ، روسیه را تغییر داده است. با نقض قوانین بین‌المللی، صدور تهدیدات هسته‌ای، سرمایه‌گذاری سنگین در تسلیحات و تاکتیک‌های ترکیبی، روسیه "تجاوز در تمامی حوزه‌های شناخته‌شده تعارض" را در آغوش گرفته است. حالا، روسیه هیچ مرزی نمی‌شناسد، او استدلال می‌کند. مولداوی، لیتوانی، لهستان، رومانی یا هر همسایه دیگری می‌تواند هدف باشد. اگر روسیه در اوکراین در جنگ پیروز شود، امنیت اروپایی به خطر خواهد افتاد. اروپا باید از این خطر جدید بیدار شود. مکرون از تصمیم خود در فوریه برای در نظر گرفتن اعزام نیروها به اوکراین عقب‌نشینی نمی‌کند. این باعث وحشت و خشم برخی از هم‌پیمانانش شد، اما او اصرار دارد که این احتیاط‌ها فقط روسیه را تشویق به ادامه فشار خواهد کرد: "ما ما با محدود کردن خود به اقداماتی مشخص در شرایطی که طرف مقابل هیچ حد و مرزی نمی شناسد خود را در موقعیت بدی قرار دادیم." مکرون بیان داشت که اروپا باید وابستگی چندین دهه ای خود را به آمریکا تکان اساسی دهد حال هر کسی که می خواهد در 2025 در کاخ سفید باشد. او افزود که اروپا باید سرش را از زیر برف بیرون کند و قدرت سخت را جدی بگیرد. او می گوید که مسئولیت من این است که هیچ گاه اجازه ندهم آمریکا در دوراهی استراتژیکی قرار بگیرد که بخواهد بین منافع خودش و منافع اروپا بر سر چین تصمیم بگیرد. او دعوت می کند که در ماه های پیش رو اعضای غیر اتحادیه ای مانند نروژ و بریتانیا به گفتگوای با موضوعیت وجودی ( خطر وجودی) وارد شوند که در آن ترتیبات جدیدی برای کاهش وابستگی و فشار به آمریکا اتخاذ شود. او آماده است تا بر سر این بحث کند تا چتر حافظت اتمی را گسترش دهد که یک گسست دراماتیک از ارتودوکس گولیستی است و روابط فرانسه را با باقی اروپا متحول می کند. @nashriatejahan

https://www.economist.com/leaders/2024/05/02/emmanuel-macrons-urgent-message-for-europe

مجله اکنومیست شماره می 2024

⭐ نشریات جهان ⬅️ ترجمه مقالات برترین روزنامه های جهان ✨✨✨👇🏻 https://t.me/nashriatejahan https://t.me/nashriatejahan https://t.me/nashriatejahan ✨✨✨☝🏻

⭐جمهوری خواهان طرفدار ترامپ از همین الان نتایج انتخابات ۲۰۲۴ را زیر سوال می برند. ✨ واشنگتن پست ⭐ ترجمه کانال نشریات جهان ، سپهر صادقی ✅ بخش یک از یک نگویید که به ما هشدار نداده‌اند! اگر دونالد ترامپ در نوامبر دوباره به جو بایدن بازنده شود، تلاش جمهوری‌خواهان MAGA برای برگرداندن نتیجه — در واقع، نادیده گرفتن اراده رأی‌دهندگان — ممکن است حتی بدتر از دفعه قبل باشد. انکار ترامپ از شکست خود در سال ۲۰۲۰ تأثیری عمیقاً خورنده بر دموکراسی ما داشته است، حتی اکنون اکثریت جمهوری‌خواهان هنوز هم فریب خورده‌اند و باور دارند که انتخابات دزدیده شده است. این آسیب ممکن است کمتر شود اگر مقامات برجسته حزب جمهوری‌خواه که عاقل تر هستند، حداقل اعتماد به فرآیند دموکراتیک را ابراز کرده و قول دهند که نتیجه رأی امسال را، فارغ از اینکه چه کسی برنده شود، بپذیرند. آیا این درخواست زیادی است از مردان و زنانی که شغل‌های خود را مدیون همان سیستم انتخاباتی هستند که ترامپ ادعا می‌کند کاملاً فاسد است؟ نادرست است. شاهد عملکرد ضعیف سناتور تیم اسکات (جمهوری‌خواه از کارولینای جنوبی) در برنامه "Meet the Press" شبکه NBC در روز یکشنبه بودیم. مجری کریستن ولکر شش بار سعی کرد تا اسکات را وادار کند که بگوید، آری یا خیر، آیا او نتیجه انتخابات نوامبر را خواهد پذیرفت. اسکات از دادن پاسخ خودداری کرد. به جای آن، او یک کاسه پر از سالاد کلمات را ارائه داد، همراه با سس روغن و جاه طلبی. «این موضوعی نیست که مهم باشد پس من آن را مهم نخواهم کرد. ... در پایان روز، چهل و هفتمین رئیس‌جمهور ایالات متحده، دونالد ترامپ خواهد بود و من برای بازگشت به تورم پایین، بیکاری پایین هیجان‌زده‌ام. ... من به سوال فرضی شما پاسخ نخواهم داد، زیرا در واقع، باور دارم که مردم آمریکا هنوز هم در مورد نتایج انتخابات صحبت می‌کنند.» اجتناب اسکات قابل درک است چرا که او کاندیدی برای معاونت ترامپ است، اما قابل قبول نیست. او می‌داند که موارد اثبات شده تقلب رأی‌دهنده — یا حتی تقلب رأی‌دهنده که رسماً مطرح شده — بسیار نادر است. او می‌داند که بازشماری‌ها و بازرسی‌ها به طور مداوم نشان می‌دهند که آرا به درستی شمرده شده‌اند. او می‌داند که تمام نظریه‌های توطئه در مورد انتخابات ۲۰۲۰ که توسط فابولیست‌های MAGA مانند رودی جولیانی و سیدنی پاول بافته شده‌اند، به طور کامل نادرست اثبات شده و در برخی موارد، به شدت توهین‌آمیز بوده‌اند. با این حال، با پاسخ‌های غیرمستقیم خود، سناتور مشروعیت دموکراسی آمریکا را زیر سوال می‌برد. سایر جمهوری‌خواهان که امیدوارند گزینه معاونت ریاست‌جمهوری ترامپ باشند، به همان اندازه بی‌شرمانه عمل کرده‌اند. فرماندار داکوتای شمالی، داگ بورگوم، در برنامه "State of the Union" شبکه CNN هنگامی که در مورد احتمال خشونت در صورت باخت ترامپ سؤال شد، پاسخی نداد و به جای آن گفت که «مشتاقانه منتظر ژانویه آینده است که معاون رئیس‌جمهور هریس انتخابات را برای دونالد ترامپ تأیید کند.» نماینده الیز استفانیک (نیویورک) گفت که باید ببیند «آیا این انتخابات قانونی و معتبر است» قبل از اینکه رأی به تأیید نتیجه نوامبر بدهد. و نماینده بایرون دونالدز (فلوریدا) حتی فراتر رفت — تا سال ۲۰۲۸. او گفت که اگر او در زمان انتخابات آن سال معاون رئیس‌جمهور باشد، از تأیید نتایج خودداری می کند «اگر مقامات ایالتی قوانین انتخاباتی در ایالات خود را نقض کنند.» به عبارت دیگر، او کاری را انجام می‌دهد که معاون رئیس‌جمهور مایک پنس به درستی از انجام آن خودداری کرد: تحمیل اراده ترامپ بر روی مردم آمریکا. همه این‌ها می‌تواند به عنوان چیزی جز سیاستمداران بی‌وجدان تلقی شود — پدیده‌ای که چندان جدید نیست —اگر به خاطر آسیبی نبود که وارد می‌کند. یک مطالعه جدی که ماه گذشته توسط مؤسسه SNF Agora در دانشگاه جانز هاپکینز منتشر شد نشان داد که ۶۲ درصد از جمهوری‌خواهان و ۲۲ درصد از مستقل‌ها باور دارند ترامپ برنده «مشروع» ۲۰۲۰ بود. تقریباً هیچ دموکراتی این دیدگاه را ندارد. @nashriatejahan

MAGA Republicans are already doubting the 2024 election results The Washington post https://www.washingtonpost.com/opinions/2024/05/09/maga-republicans-deny-2024-election/

✅ بخش سه از سه جنبش ملی غیرمتعهد یکی از آن گروه‌ها است که از رأی‌دهندگان می‌خواهد نارضایتی خود را از پاسخ بایدن به جنگ ابراز کنند. لیلا العابد، سخنگوی این سازمان، در بیانیه‌ای گفت که حرکت اخیر بایدن توسط جنبش ضدجنگ رو به رشد «تهییج و ممکن شده است.» العابد افزود که در حالی که تهدید به قطع کمک‌های نظامی «گامی رو به جلو است ... اقدامات بایدن همیشه بلندتر از کلماتش خواهد بود.» او همچنین گفت که بایدن باید یک گام دیگر برداشته و «فوراً کمک‌های تسلیحاتی به جنگ نتانیاهو پایان دهد.» بر اساس شمارش واشنگتن پست اعتراضات شدید طرفداران فلسطین در ده‌ها دانشگاه سراسر کشور در هفته‌های اخیر منجر به سرکوب پلیس و بیش از ۲۰۰۰ دستگیری شده است، بایدن پس از اینکه عمدتاً در مورد این آشوب‌ها سکوت اختیار کرده بود، روز پنجشنبه گذشته در کاخ سفید به تظاهرات واکنش نشان داد و در حالی که خشونت و تخریب اموال را محکوم کرد، همچنین تأکید کرد که آمریکایی‌ها حق قانون اساسی برای اعتراض مسالمت‌آمیز دارند. او در دوم ماه می گفت: «ما همه تصاویر [از تظاهرات دانشگاهی] را دیده‌ایم، و آن‌ها دو اصل بنیادین آمریکایی را مورد آزمایش قرار داده‌اند. اولین اصل، حق آزادی بیان و تجمع مسالمت‌آمیز مردم برای بیان نظراتشان است. دومین اصل، حکومت قانون است. هر دو باید حفظ شوند.» در زمانی که سخنانش در دوم ماه می به پایان رسید، یک خبرنگار از بایدن پرسید آیا تظاهرات دانشگاهی او را واداشته است تا سیاست‌های خود در مورد اسرائیل را بازنگری کند. بایدن به سرعت پاسخ داد «خیر،» ترجمه: کانال نشریات جهان ، سپهر صادقی @nashriatejahan

✅ بخش دو‌ از سه از آغاز جنگ در اکتبر، بایدن در تقریباً هر رویداد عمومی و حتی در خانه خود در دلاور، با معترضین روبرو شده است که او را به کاهش حمایت از اسرائیل تشویق می‌کنند. دانشجویان در دانشگاه‌های سراسر کشور اردوگاه‌ها و موانع ای برپا کرده‌اند تا دانشگاه‌های خود را تحت فشار قرار دهند تا هرگونه ارتباط با اسرائیل را قطع کنند. نماینده مایک دی. راجرز (جمهوری‌خواه از آلاباما)، رئیس کمیته خدمات مسلح مجلس، و نماینده مایکل مک‌کال (جمهوری‌خواه از تگزاس)، رئیس کمیته امور خارجی مجلس، در بیانیه‌ای مشترک اعلام کردند که از تصمیم دولت برای توقف حیاتی‌ترین محموله‌های تسلیحاتی به اسرائیل «شگفت‌زده شده‌اند» و اظهار داشتند که «این تصمیم سیاستی فاجعه‌بار به طور مخفیانه اتخاذ شده و عمداً از کنگره و مردم آمریکا پنهان شده است.» « راجرز و مک‌کال در ادامه گفتند که در زمانی که اسرائیل همچنان به مذاکره با حسن نیت برای تأمین آزادی گروگان‌ها، از جمله شهروندان آمریکایی، ادامه می‌دهد، خطای استراتژیک و کوتاه‌نظرانه دولت تعهد 'لازم‌الاجرای' آن به عنوان یک متحد را زیر سوال می‌برد،». پاسخ در میان دموکرات‌ها تقسیم شده است، با برخی از مدافعان اسرائیل درون حزب، مانند نماینده ریچی تورس (دموکرات از نیویورک) و سناتور جان فترمن (دموکرات از پنسیلوانیا) که نسبت به دولت ناامیدی خود را ابراز کرده‌اند. «به عنوان رهبر جهان آزاد، آمریکا نمی‌تواند ادعا کند که تعهدش به اسرائیل 'آهنین' است و سپس ادامه دهد تا کمک‌ها به اسرائیل را متوقف کند،» تورس در X نوشت. «پیام‌های متناقض ما را به عنوان یک متحد مسخره می‌کند. کسی کلام ما را جدی نخواهد گرفت.» قانونگذاران لیبرال‌تر که پیش‌تر خواهان آتش‌بس در غزه بودند، از این اقدام تمجید کردند. نماینده الکساندریا اوکازیو-کورتز (دموکرات از نیویورک) در یک پست در X نوشت که تغییر موضع بایدن «جهان را امن‌تر و ارزش‌های ما را روشن‌تر می‌کند.» همچنین، سناتور برنی سندرز (مستقل از ورمونت) در بیانیه‌ای اعلام کرد که تصمیم رئیس‌جمهور «گامیست نخستین». «ایالات متحده اکنون باید از تمام نفوذ خود استفاده کند تا خواستار آتش‌بس فوری، پایان حملات به رفح، و تحویل فوری مقادیر زیادی از کمک‌های بشردوستانه به مردمی که در شرایط ناامیدی زندگی می‌کنند، شود،» سندرز ادامه داد. «نفوذ ما روشن است. طی سال‌ها، ایالات متحده ده‌ها میلیارد دلار کمک نظامی به اسرائیل ارائه داده است. دیگر نمی‌توانیم در جنگ وحشتناک [نخست‌وزیر اسرائیل بنیامین] نتانیاهو علیه مردم فلسطین شریک باشیم.» در ویدئویی که روز پنجشنبه منتشر شد، نتانیاهو به طور مستقیم به تهدید بایدن برای قطع کمک‌های نظامی اشاره نکرد، اما گفت که اسرائیل به اندازه کافی قوی است تا به تنهایی بجنگد. «اگر مجبور باشیم تنها بایستیم، تنها خواهیم ایستاد،» نتانیاهو در ویدئو گفت و افزود که اگر اسرائیل مجبور باشد، «با تمام قوا خواهد جنگید.» یاکوف آمیدرور، مشاور امنیت ملی سابق نتانیاهو، به واشنگتن پست گفت که این هشدار اسرائیل را غافلگیر کرده و کابینه جنگ را وادار خواهد کرد تا در مورد اینکه آیا و چگونه وارد رفح شوند، تجدید نظر کند. گیلاد اردان، فرستاده اسرائیل به سازمان ملل، تصمیم بایدن را «ناامیدکننده و آزاردهنده» توصیف کرد. نظرسنجی‌های متعدد همچنان نشان می‌دهند که بایدن و ترامپ، نامزدهای احتمالی ریاست‌جمهوری حزب‌های خود، در مسابقه‌ای تنگاتنگ برای انتخابات نوامبر قرار دارند. نظرسنجی CNN که اواخر ماه گذشته منتشر شد نشان داد که بدترین نرخ تأیید را برای بایدن در مورد نحوه برخوردش با جنگ اسرائیل علیه حماس دریافت کرده است، با ۲۸ درصد از پاسخ‌دهندگان که گفته‌اند تأیید می‌کنند و ۷۱ درصد گفته‌اند که تأیید نمی‌کنند. (در میان افراد زیر ۳۵ سال، نرخ عدم تأیید به ۸۱ درصد افزایش یافته است.) با این حال، همین نظرسنجی نشان داد که اکثر آمریکایی‌ها عملیات نظامی اسرائیل در غزه را در فهرست اولویت‌های انتخاباتی خود پایین قرار داده‌اند، با تنها ۲۶ درصد گفته‌اند که جنگ یک موضوع «بسیار مهم» است. در مقابل، ۵۸ درصد رأی‌دهندگان گفته‌اند که حفاظت از دموکراسی یک موضوع بسیار مهم است. بیش از ۴۰ درصد رأی‌دهندگان چندین موضوع دیگر را — از جمله مهاجرت، جرم و جنایت، سیاست اسلحه، بهداشت و سقط جنین — به طور مشابه مهم توصیف کرده‌اند. گروه‌هایی در ماه‌های اخیر رأی‌دهندگان را سازمان‌دهی کرده‌اند تا در برخی از انتخابات مقدماتی ایالتی علیه بایدن رأی اعتراضی ثبت کنند، از جمله در ایالت میدان نبرد میشیگان — جایی که حدود ۱۰۱،۰۰۰ نفر در انتخابات مقدماتی دموکرات‌ها در فوریه «غیرمتعهد» رأی دادند.

⭐تهدید بایدن به توقف ارسال سلاح به اسرائیل با واکنش شدید جمهوری خواهان مواجه شد. ✨ واشنگتن پست ⭐ ترجمه: کانال نشریات جهان ، سپهر صادقی ✅ بخش یک از سه خط قرمز جدید رئیس جمهور بایدن، جمهوری‌خواهان را — از جمله دونالد ترامپ — عصبانی کرده و واکنش‌های متفاوتی از دموکرات‌ها دریافت کرده است که در مورد نحوه پاسخ دادن ایالات متحده به جنگ اسرائیل دچار تفرقه شده‌اند. تهدید رئیس‌جمهور بایدن برای توقف ارسال سلاح‌های آمریکایی به اسرائیل در صورتی که این کشور با برنامه حمله زمینی طولانی مدت به شهر رفح پیش برود، سیاست‌های آمریکا و اسرائیل را به لرزه درآورده و اسرائیل را وادار به بازنگری در گام‌های بعدی خود در جنگ علیه حماس کرده و شکافی در میان اعضای کنگره ایالات متحده ایجاد کرده است. این اولین بار است که بایدن تهدید کرده است که کمک نظامی آمریکا به اسرائیل را از زمان آغاز کمپین نظامی این کشور در غزه در هفت ماه پیش را قطع کند. خط قرمز جدید رئیس‌جمهور باعث واکنش تند جمهوری‌خواهان — از جمله رئیس‌جمهور سابق دونالد ترامپ، نامزد احتمالی حزب جمهوری‌خواه که احتمالاً در نوامبر با بایدن روبرو خواهد شد — و واکنش‌های متفاوت از دموکرات‌ها شده است که در مورد نحوه پاسخ ایالات متحده به جنگ اسرائیل علیه حماس در غزه اختلاف نظر دارند. بایدن روز چهارشنبه گفت که ارسال سلاح‌های تهاجمی آمریکا به اسرائیل را متوقف خواهد کرد — ضمن اذعان به اینکه چنین سلاح‌هایی برای کشتن غیرنظامیان استفاده شده‌اند — اگر این کشور با حمله خود به رفح، شهری در جنوب غزه که بیش از یک میلیون فلسطینی در آن زندگی می‌کنند و بسیاری از آن‌ها در جریان جنگ خانه‌های خود را ترک کرده‌اند، پیش برود. رئیس مجلس نمایندگان مایک جانسون (جمهوری‌خواه از لوئیزیانا) در مصاحبه‌ای روز چهارشنبه با پلیتیکو پلی‌بوک از اظهارات بایدن شگفت‌زده شد و گفت امیدوار است رئیس‌جمهور در زمان اعلام این خط قرمز دچار «لحظه سالخوردگی» شده باشد. او به پلیتیکو گفت: «واکنش من، صادقانه بگویم، این بود که 'وای، این تغییر کامل از چیزی است که به من گفته شده، حتی در ساعات اخیر.'» جانسون افزود که احساس خیانت خواهد کرد اگر بایدن فقط «حرفی بی ربط» نزده باشد. «ما بسیار محتاط بوده‌ایم. ما بسیار شفاف بوده‌ایم — به شدت با حسن نیت»، جانسون به پلیتیکو گفت. «کنگره اراده‌اش را از طریق آن رأی بیان کرده است. و بنابراین اینکه دولت چنین انحراف بزرگی در سیاست بدون هیچ مشورتی با ما انجام دهد — و در تقابل با آنچه که ما واقعاً فقط چند روز پیش در اینجا رأی دادیم — برای من، نگرانی‌های زیادی ایجاد می‌کند.» ترامپ در بیرون دادگاه نیویورک، جایی که محاکمه جنایی او به خاطر پرداخت حق السکوت ادامه داشت، به خبرنگاران گفت: «اگر هر یهودی به جو بایدن رأی داده باشد باید از خودشان شرمنده باشند. او کاملاً اسرائیل را رها کرده است و کسی باورش نمی‌کند.» ترامپ پیش از این نیز به رأی‌دهندگان یهودی که به دموکرات‌ها رأی می‌دهند حمله کرده و گفته بود که فکر می‌کند «آن‌ها از اسرائیل متنفر هستند.» «هر یهودی که به دموکرات‌ها رأی می‌دهد از دین خود متنفر است»، ترامپ در مارس گفت. نظرات ترامپ بر استفاده از کلیشه یهودستزانه ای تکیه دارد که یهودیان آمریکایی به اسرائیل وفاداری دوگانه دارند. بایدن در طولانی مدت نشان داده است که از اسرائیل در کمپین نظامی‌اش، که با حمله ۷ اکتبر حماس آغاز شد و حدود ۱۲۰۰ نفر در اسرائیل کشته و ۲۵۰ نفر دیگر به گروگان گرفته شدند، حمایت بی‌چون و چرا دارد. اما در ماه‌های اخیر، او تحت فشار سیاسی فزاینده‌ای قرار گرفته است به خاطر نحوه رسیدگی دولتش به این درگیری، زیرا تعداد کشته‌های فلسطینی به بیش از ۳۴،۰۰۰ نفر بر اساس آمار وزارت بهداشت غزه افزایش یافته و محاصره اسرائیل شرایط بشردوستانه وخیمی را در منطقه ایجاد کرده است. در حالی که فصل تبلیغات انتخاباتی داغ می‌شود، بایدن به طور فزاینده‌ای در مورد اسرائیل از نظر سیاسی محاصره شده است، تحت فشار جمهوری‌خواهان و برخی از دموکرات‌های هم‌حزبی خود که او را ترغیب می‌کنند که به حمایت خود از این کشور ادامه دهد، و همچنین پایگاه فعالان حزب خود که او را به مشروط کردن یا به طور کلی تعلیق کمک‌های نظامی ترغیب می‌کنند. در حالی که بایدن و مشاوران ارشد او در ماه‌های اخیر سعی کرده‌اند توافقی برای آتش‌بس به دست آورند که مبارزات را برای چند هفته متوقف کرده و آزادی باقی‌مانده گروگان‌های اسرائیلی که توسط شبه‌نظامیان حماس نگهداری می‌شوند را فراهم کنند، نتانیاهو قسم خورده است که با وجود توافق یا عدم توافق، با حمله به رفح پیش برود. @nashratejahan

⭐️Biden’s threat to halt U.S. weapons to Israel draws immediate GOP blowback ✨Wshingtonpost.com https://www.washingtonpost.com/politics/2024/05/09/biden-weapons-israel-respublican-response/

✅ بخش دو از دو در گوانتانامو، او به تنهایی نماز می‌خواند، روزها را می‌خوابید و به تنهایی غذا می‌خورد. او گفت: «به آن عادت می کنید.» بسته‌های رمضان او شامل سه خرما، گاهی یک بسته عسل بود.دو ماه پس از آزادی‌اش، آن‌ها دوباره متحد شدند. او برای اولین بار در سالن وی‌آی‌پی فرودگاه بلیز با دخترش ملاقات کرد. شوهر و زنی که طی دهه‌های ۲۰ و ۳۰ خود از هم دور بودند، احساس غریبه بودن نمی‌کردند. رابیا گفت: «نمی‌دانم چرا، شاید به خاطر نامه‌ها؟» منال می‌گوید که سالی پرهیجان بوده است، با خبر ناگهانی که پدری که هرگز ملاقات نکرده بود، از زندان آزاد شده است. هشت هفته بعد، او و مادرش ۴۸ ساعت سفر کردند — از کراچی به دوحه به نیویورک به میامی به بلیز سیتی — و به او پیوستند. خانواده پدرش در ایالات متحده به آنها چند بار سر زدند، از مکان‌های دیدنی در ساحل کارائیب بلیز دیدن کرده‌اند و حالا، یک برادر کوچک — همه این ها یک یا دو سال تعطیلی وقفه تحصیلی قبل از کالج را هیجان انگیز می کند. او دل خوش از مالکیت خنه در خانه سه خوابه خانواده‌اش می‌چرخد. او اولین اتاق خواب خودش را دارد، که اکنون با رشته‌های چراغ‌های جشن آراسته شده است. او اعلان تولد حمزه را طراحی کرد، با تصویری از بادکنکی شکل قلب. او آن را با تلفنش از بیمارستان به خانواده در سه منطقه زمانی فقط چند دقیقه پس از ورودش فرستاد. بیرون از خانه، او و مادرش روبنده پوشیده و موهای خود را با حجاب و صورت‌های خود را با ماسک‌های کووید پوشانده‌اند، نسخه مدرنی از نقاب سخت‌گیرانه. او خودروی خانواده، یک شورلت اکوئینوکس دست دوم را رانندگی می‌کند. «من در قلب خودم یک پاکستانی هستم با کمی رویه آمریکایی،» او گفت. «پس من کمی هم فمینیست هستم. اما من به شدت به عفت و حیا در اسلام اعتقاد دارم. و من باید مطمئن شوم که دخترم تا زمانی که ازدواج کند، عفیف باقی بماند.»