عامر شمسی

@Amershamsi

فروش ویژه👆👆👆

فروش ویژه👆👆👆

👆👆👆

حد اقل تعداد سفارشات بخاطر درخواست زیاد دوستان به سه کتاب کاهش یافته و دوستانی که تربت جام هستند با خرید حتی یک کتاب هم از این تخفیف بهره مند میشن

@Amershamsi

رمضان به چه معناست؟

سه نکته مهم در رابطه با ماه رمضان

ثبوت رمضان و اختلاف مطالع چند نفر از دوستان و شاگردان که در کشورهای اروپایی زندگی می‌کنند، با پیام‌هایی پرسیدند که در آنجا- مطابق اعلان رمضان از سوی برخی کشورها عمل نشده و گویا فردا چهارشنبه رمضان اعلان نشده است، ایشان چه کنند؟ آیا روز چهارشنبه روزه بگیرند یا روز پنجشنبه را اول رمضان بدانند و روزه گیرند؟ خدمت عرض شود که در این باب در نزد فقهای امت اسلامی و به‌ویژه در نزد فقهای مذهب حنفی، دو قول و دیدگاه وجود دارد: یکی دیدگاه اصلی ظاهر الروایه، که اختلاف مطالع را اعتبار نداده است؛ یعنی هرگاه در جایی از کشورهای جهان، ماه دیده شد، بر همگان لازم است مطابق آن عمل کنند و رمضان ثابت می‌شود و اختلاف مطالع اعتبار ندارد. دوم دیدگاه اعتبار اختلاف مطالع است، که هرگاه دو کشور از هم زیاد دور باشند، هرکدام از خود مطابق افق خود، می‌توانند رمضان کنند و عید داشته باشند. البته این قول، به اصطلاح فقها، «قول قیل/ قول ضعیف‌تر» است؛ یعنی دیدگاه اصلی و اساسی نیست. در کتب معتبر فقه حنفی آمده است: «فإذا ثبت في بلد لزم جميع الناس؛ ولا اعتبار باختلاف المطالع/ هرگاه نوشدن ماه در شهری ثابت شد، بر همگان [نوکردن ماه] لازم است و اختلاف مطالع اعتباری ندارد» [المختار للفتوی: 1/ 129] «واذا ثبت في مطلع قطر: لزم سائر الناس في ظاهر المذهب وعليه الفتوى/ هرگاه در یک بخش از جهان، دیدن ماه ثابت شد، بر سایر مردم [نوشدن ماه] لازم است و فتوا بر همین دیدگاه است» [نور الإيضاح ونجاة الأرواح في الفقه الحنفی: ص130]. «وَإِذَا ثَبَتَ فِي مِصْرٍ لَزِمَ سَائِرَ النَّاسِ فَيَلْزَمُ أَهْلَ الْمَشْرِقِ رُؤْيَةُ أَهْلِ الْمَغْرِبِ فِي ظَاهِرِ الْمَذْهَبِ وَقِيلَ يَخْتَلِفُ بِاخْتِلَافِ الْمَطَالِعِ/ وهرگاه در شهری دیدن ماه رمضان ثابت شد، بر سایر مردم [نیز نوشدن ماه] لازم است؛ پس بر اهل مشرق با دیدن ماه از سوی اهل مغرب در ظاهر مذهب،[ظاهر الروایه] لازم می‌آید[که روزه گیرند] و گفته شده که اختلاف مطالع اعتبار دارد» [تبيين الحقائق شرح كنز الدقائق وحاشية الشلبي 1/ 316]. «ولا عبرة باختلاف المطالع فيلزم برؤية أهل المغرب أهل المشرق؛ وإذا ثبت في مصر لزم سائر الناس في ظاهر الرواية، وقيل يعتبر في كل بلد مطلع بلدهم/ اختلاف مطالع اعتباری ندارد، با دیدن ماه از سوی اهل مغرب بر اهل مشرق لازم است [ماه را نو کنند]؛ و چون در شهری ثابت شد، بر سایر مردم در ظاهر الروایه، لازم است [ماه را نو کنند] و گفته شده که در هر شهری مطلع خود شان اعتبار دارد» [در المحتار ابن عابدين: 2/ 619] این عبارات کتاب‌های معروف فقه حنفی است که «عدم اعتبار اختلاف مطالع» را دیدگاه قوی‌تر و ظاهر الروایه معرفی داشته است؛ یعنی با دیده شدن ماه در یک منطقه بر سایر مردم در همه کشورها لازم است، ماه را نو کنند. اما «اعتبار اختلاف مطالع» را «قول قِیلَ» یعنی قول دوم و دیدگاه ضعیف‌تر، معرفی داشته است. به نظر نگارندۀ این سطور، همان قول نخست که «عدم اعتبار اختلاف مطالع» است و ظاهر الروایه شناخته شده، قوی‌تر است و باعث اتحاد عالم اسلام می‌شود؛ یعنی با دیده شدن ماه در یک کشور، برای اهل سایر کشورها نیز جواز دارد که ماه را نو کنند؛ لذا برای برادران مسلمانی که در کشورهای اروپایی زندگی می‌کنند، بهتر است که با دیده شدن ماه در سایر کشورها ماه را نو کنند و روزه بگیرند؛ بخصوص در دیدن ماه رمضان که باید احتیاط در روزه گرفتن در نظر گرفته شود. اما اگر کسی به قول دوم هم عمل کرد، گناه‌کار نمی‌شود؛ چون بخشی از علما بدان فتوا داده‌اند. والله أعلم. دکتر فقیهی هروی.

راجع به مسئله‌ی رُؤیتِ هلالِ ماه نکته‌ای را خدمت عزیزان عارض شوم که ما برای ابتدا و انتهای ماه‌های قمری در طول سال، مبنایمان تیم‌های رصدیِ معتبری در اماکنی مثل عربستان و جاهای دیگر است که تیم‌های استهلال و رصدِ دقیق دارند و سالیان سال است بیشترِ مسلمین این رویه را پذیرفته و بر مبنای آن عمل کرده‌اند. بیشترِ علمای اسلام نیز «اختلافِ مَطالِع» را معتبر ندانسته‌اند؛ به این معنا که اگر در بخشی از سرزمین‌های اسلامی که فاصله زمانیِ زیادی با هم ندارند هلالِ ماه رُؤیت شد، برای سایرِ سرزمین‌ها نیز معتبر است. در این قضیه، شریعتِ مُطهّر زیاد سخت‌گیری نکرده و حتی شهادتِ یک فردِ عادل را هم می‌پذیرد، چرا که مبنای ما رُؤیتِ شرعی است، نه محاسباتِ فلکی. حتّی اگر تمامیِ نجوم‌شناسان متفق‌القول باشند که در فلان ساعت امکانِ رُؤیت نیست، اما یک مسلمانِ عادل و موثوق ادعای رُؤیت کند، بیشترِ فقها این شهادت را بر محاسباتِ ریاضی مقدم می‌دانند. نباید با چشمِ عِصمت به علم نگاه کرد، چرا که ذاتِ دانشِ بشری خَطاپذیر است و بارها از روی تجربه ثابت شده که این محاسبات اشتباه از آب درآمده‌اند؛ مثلاً در آن تصویری که مرکز بین‌المللیِ نجوم نشر داده، در منطقه‌ی سفیدرنگ نگفته رُؤیت مُحال است، بلکه منظور از غیرممکن در آنجا، دشوار و سخت بودن است و فقط برای منطقه‌ی قرمزرنگ از واژه مُحال استفاده کرده است. پس وقتی این شهود از میانِ تیم‌های رصدِ حرفه‌ای و مجهز به دستگاه‌های دقیق باشند و رُؤیت در چندین مکانِ مختلف تأیید شود، دیگر مجالی برای بحث و مناقشه و تفرقه باقی نمی‌ماند. برای ما که در این قضیه مُقلّد هستیم و اغلب، نه تیمِ رصدِ میدانی داریم و نه تجربه‌ی عملی، و در طولِ سال هم مبنای زندگی‌مان همین تقویم‌های معتبر است، جای سؤال دارد که چطور این منابع برای بقیه ماه‌ها قابل اعتمادند اما نوبت به رمضان که می‌رسد، حرفشان از اعتبار ساقط می‌شود؟ باز تأکید می‌کنم که شریعت در این امرِ مهم، کمترین شاهد را معتبر دانسته و حساسیتِ شدیدی ندارد؛ پس بیاییم این مسئله‌ی عبادی را با سیاست و توهمِ توطئه، گِره نزنیم. منقول.

این مرد مسن قبل از نماز جمعه در صحن مسجد الحرام با چنان حالی دعا و زاری می‌کرد که واقعا غبطه خوردم

https://www.instagram.com/reel/DSedTW3tZ1e/?igsh=MXNpeDBrZHp6a2NrdA==

خداوند متعال می‌فرماید: «إِنَّا كُلَّ شَيْءٍ خَلَقْنَاهُ بِقَدَرٍ» یعنی هر چیزی را با اندازه و نظم دقیق آفریده‌ایم. پزشکان می‌گویند: سوراخ حنجره خیلی دقیق و درست تنظیم شده، بطوری که اگر گشادگی حنجره کمی بیشتر بود، صدای انسان از بین میرفت و اگر کمتر از حد دقیق خود بود، تنفس انسان دشوار می‌شد. بنابراین یا تنفس راحت است و صدا واضح، یا صدا واضح است و تنفس مشکل‌زا می‌شود. خداوند می‌فرماید: «صُنْعَ اللَّهِ الَّذِي أَتْقَنَ كُلَّ شَيْءٍ» "این صنع و آفرینش الله است که هر چیزی را محکم و استوار آفریده است" و اگر بینایی کمی بیشتر بود، زندگی ما برای دیدن همین ساده‌ترین چیزها جهنمی می‌شد. شما وقتی به لیوان آبی ‌که قرار است بنوشید، نگاه می‌کنید، آن را صاف و گوارا و خوش‌نما می‌بینید؛ اگر قدرت بینایی کمی بیشتر و دقیقتر بود، تمامی شگفتی‌های عالم زنده و میکروبهای غیر مضر فراوان موجود در آن را می‌دیدید و دیگر نمی‌توانستید آب را بنوشید. اگر شنوایی کمی بالاتر بود، خواب شب ممکن نمی‌شد، زیرا تمامی صداها و حتی صداهای داخلی بدن و دستگاه هضم غذا در معده که همچون یک کارگاه بزرگ است را می‌شنیدید و این همه باعث آزار و اذیت شدید می‌شد. اگر حس لامسه کمی قوی‌تر بود، حتی جریان الکتریکی آرام موجود در بدن، زندگی شما را جهنم می‌کرد. اما خداوند سبحان، گوش، چشم‌ها، قلب‌ و حواس ما را به گونه‌ای دقیق آفریده است. خداوند می‌فرماید: «وَ فِي أَنفُسِكُمْ ۚ أَفَلَا تُبْصِرُونَ» "و نیز در وجود خودتان؛ آیا نمی بینید" ای انسان! چه چیز تو را نسبت به پروردگار کریمت غره نموده، آن ذاتی که تو را آفرید، آنگاه شکل و اعضایت را تمام کرد و سپس معتدل گرداند. 💚 روزتان پر از آرامش و آگاهی باشد.

مردی پس از نماز عشا نزد همسرش رفت. فرزندانش خوابیده بودند. پرسید: نماز خوانده اند؟ زن گفت: در خانه چیزی برای خوردن نداشتیم، پس آنها را سرگرم کردم تا اینکه خوابیدند و نماز نخواندند. مرد گفت: بیدارشان کن. زن گفت: اگر بیدارشان کنم، از گرسنگی می‌گریند و ما هم غذایی نداریم. مرد گفت: ای زن! خداوند مرا فرمان داده به نماز امرشان کنم و روزی آنها به دست من نیست. بیدارشان کن که روزی آنها دست خداست. الله میفرماید: خانواده ات را به نماز امر کن و بر این امر شکیبایی ورز. ما از تو روزی نمی‌خواهیم ما تو را روزی می‌دهیم و عاقبت نیکو برای پرهیزگاران است. زن پذیرفت و آنها را بیدار کرد و چون از نماز فارغ شدند، کسی در را کوبید. ثروتمندی سبدی از انواع خوراکی‌های لذید داشت و گفت این برای خانواده توست. مرد گفت: ماجرا چیست؟ مرد ثروتمند گفت: یکی از اشراف شهر نزد من آمده و من این غدا را برایش آماده کردم ولی قبل از اینکه چیزی بخورد با هم جدال کردیم و او قسم خورد چیزی نخورد و رفت. من هم غذا را برداشتم و با خود گفتم هر کجا قدمهایم مرا ببرند، غدا را آنجا تقدیم میکنم و قدمهایم مرا اینجا آوردند و بخدا نمیدانم چه چیزی مرا بسوی شما کشانده. اینجا بود که پدر دستانش را بسوی رب العالمین بلند کرد و گفت: پروردگارا! من و فرزندانم را چنان دار که پایبند نماز باشیم، خداوندا دعایم را قبول کن.