هـٌْ‌ٍٖـ۪ٓیـٌْ‌ٍٖـ۪ٓچُٖ

وقتی كه همه مرا به كوبيدن درهايى كه مى‌بستم مى‌شناختند، من براى آرام بسته شدن در خانه‌ى تو دستم را لاى در گذاشتم.

اونقدری فروتنم که بدونم جای من پر میشه و اونقدری عاقل که بدونم هیچکس مثل من نیست.

آدم باورش نمیشه از دانشگاه رفتن اینقدر فرسوده میشه🦦

آدم يه لحظه نگاه به عقب مى‌كنه و باورش نميشه با چه قدرتى تونست تموم اون روزها رو تاب بياره و زنده بمونه.

مامانم نوره!بدون مامان، خونه که هیچ، دنیا تاریک می‌شه.

در زمانه‌ی ما آنكه تشنه لب كشته شد، نامش «خدانور» بود.

بیا دنبال خوشیا بریم غم خودش پیدامون میکنه

کاش همین فردا دوباره پاییز می‌شد تحمل همه‌چیز در گرما سخت‌تره.

اگر بدانم که شعرها از کجا می‌آیند به آنجا خواهم رفت.

تقدیر را خود رقم میزنیم یا جغرافیا؟

تو‌ مثل یه موج ساحل من تورو دریا میدیدم تو یه کلبه‌ی محبت من تورو دنیا میدیدم با نگاهی توی چشمات دنیا از چشمم میوفتاد شاید این گناهه من بود تورو اشتباه میدیدم.

‏چقدر دوست داشتم اين روزا رو برات تعريف كنم، ولى ما خيلى وقته كه ديگه دوست نيستيم.

گفت چه زمانی همدیگر را خواهیم دید؟ گفتم بعد از یک سال، بعد از جنگ. گفت جنگ کی تمام خواهد شد؟ گفتم همان وقتی که تو را ببینم. محمود درویش

عید آن روز مبارک بادم که تو آبادی و من آزادم🕊️

این سری که اینترنتا قطع شد امیدوارم وقتی وصل بشه که همه‌چیز جور دیگه ای شده باشه…

گیرم گلاب ناب شما اصل قمصر است اما چه سود حاصل گل‌های پرپر است

الان اصلا وقت خوبی برای دانشجو بودن نیست