خوشحالی با نوین برند

هرچقدر شرایطِ بیرونت رو تغییر بدی کنترلش کنی ، زور‌ بزنی... باز کافی نیست...میدونی چرا؟ چون بیرون ذهنه... ذهن هم‌ توقعه ، انتظاره ، عجله است ... بحث و انتقاده... هیچوقت راضی نمیشه به همینی که الان هست... پس بجای بیرون فقط روی درونِ خودت کار کن... تا در هر حالتی راضی باشی...

یه چیزی رو یادآوری کنم من با این کسی که پشت این موبایله و گوشی دستشه صحبت نمی کنم دارم با تو صحبت می کنم روح و این رو قبلا گفتم که چشمات رو ببند بدون این که به دستات نگاه کنی میتونی متوجهشی که دست داری حضورشون رو میتونی حس کنی حالا بدون این که به کل بدنت نگاه کنی چشات رو ببند میتونی متوجهشی که یه بدن داری یه کسی که بدن نیست آگاهه که ... آهان من بدن دارم یک هوشیاریه یک هوشه که فقط در تو وجود داره ولی جسمت نیستا آگاهیه که بدن داره تو اون هستی تو اون آگاهی هستی که آگاهه این بدن رو داره حالا اون در واقع تویی اون همون پروردگاره همون خداست اون آگاهیه که این بدنه براش مثل یه ماشین کنترلی میمونه دیدی وقتی ماشین کنترلی داری کنترلش صد در صد دست تو حرکتش میدی خب در چه شرایطی تو میتونی اون ماشین کنترولی رو حرکت بدی؟ وقتی که اون دسته ی کنترلش دست تو باشه اگه کنترولش تسته تو نباشه نمیتونی حرکتش بدی حالا اینم همینه تو آگاهی که این بدن رو داری یه کسی که آگاهه بدن داره تو اونی ولی وقتی خودتو در این بدن گم میکنی یعنی دوباره فکر میکنی جسمی دوباره میای درگیر ابزارهای این جسمه میشی ابزارهاش چیه؟ این جسمه ذهن داره حافظه داره احساسات داره عواطف داره وقتی دوباره گم میشی تو این چیزها انگار کنترلش دیگه دست تو نیست ولی تو اون کسی هستی که آگاهه مه یه سری فکرها میاد ، میره یه سری فکرهای خوب میاد بد میاد ولی اون آگاهیه هیچ نظری نداره خنثی است فقط شاهده فقط بیننده است اگه بری تو سکوت اونو میتونی پیداش کنی یه کسی که آگاهه بدن داره یه کسی که آگاهه یه سری افکار داره ولی جسمت نیست ها فقط یک هشیاریه یک انرژیه اون تویی اون تویی که این ماشین بهت داده شده که اینجا باش بازی کنی حالا باید کنترل این ماشینه رو در دستت بگیری الان این ماشینه داره تو رو کنترل میکنه و کل اون اتفاقایی که دوستش نداری پشت هم توی زندگیت خلق میشه به خاطر اینه که کنترل این از دستت در رفته این همینجوری داره خلق میکنه چون افکارته که دنیاتو میسازه دیگه خب به همین راحتیه فقط کافیه ناظر و شاهد بر نفس باشی یعنی چی؟ یعنی آگاهانه راه بری آگاهانه همه کارات رو بکنی آگاه باشی که داری میبینی تو الان آگاه نبودی که داری میبینی داری اتوماتیک انجامش میدی اصلا یادت نبود که تا الان داشتی میدیدی یادت نبود که داری میشنوی دیدی؟ الان بهش آگاه شدی الان اون آگاهیه که داره میبینه یعنی داری هشیارانه میبینی داری هشیارانه میشنوی وقتی آگاه باشی و ناظر بر نفس باشی اون ایگو که یک توهمه اون ناپدید میشه و اون وقت این ماشین کنترلش میفته دست تو اون وقت میتونی هر چی که میخوای رو خلق کنی منبع 7amirshams

کم چیزی نیست و همین الان داریش ❤️

یه آهنگ شاد برای اینکه ذهنت رو شکرگزار کنی🧠🙏💎

وقتی یکی با عصبانیت باهات حرف می‌زنه تحقیرت می‌کنه قضاوتت می‌کنه یا رفتارش آزارت می‌ده، اولین چیزی که ذهن می‌گه اینه: «چرا با من این‌طوری رفتار کرد؟» «من چی کار کردم؟» «یعنی من مشکلی دارم؟» «باید جوابش رو بدم.» ولی رفتار آدم‌ها همیشه درباره‌ی تو نیست. آدم‌ها دنیا رو از پشت ذهن خودشون می‌بینن. ترس‌هاشون، زخم‌هاشون، انتظارهاشون، فشارهایی که تحمل می‌کنن و داستان‌هایی که توی ذهنشون دارن، روی رفتارشون تأثیر می‌ذاره. ممکنه رفتار یک نفر تو رو ناراحت کنه، اما لازم نیست اون رفتار رو تبدیل به معیاری برای ارزش خودت کنی. و از اون طرف، لازم نیست برای فهمیدن اینکه «چرا این کار رو کرد» ساعت‌ها وارد ذهن اون آدم بشی. فقط ببین الان درون خودت چه اتفاقی افتاده. «الان عصبانی شدم.» «الان ترسیدم.» «الان دلم می‌خواد از خودم دفاع کنم.» «الان ذهنم می‌خواد جوابش رو بده.» «الان دارم این اتفاق رو صد بار توی سرم مرور می‌کنم.» همین دیدن، بین اتفاق و واکنش تو یه فاصله‌ی کوچیک ایجاد می‌کنه. و توی همین فاصله، دیگه مجبور نیستی هر چیزی که ذهنت می‌گه رو انجام بدی. شاید لازم باشه جواب بدی شاید لازم باشه حد و مرز بذاری شاید لازم باشه از اون موقعیت دور بشی و شاید اصلاً لازم نباشه کاری بکنی. اما این بار واکنشت از دل عصبانیت و نشخوار ذهنی نمیاد. اول ببین چه چیزی درونت اتفاق افتاده. بعد، اگر کاری لازم بود، انجامش بده. رفتار دیگران دست تو نیست. ولی اینکه بعد از رفتار اون‌ها چقدر توی ذهنت ادامه‌ش بدی، چقدر شخصیش کنی و چقدر با خودت حملش کنی، انتخابِ خودته گاهی آرامش یعنی لازم نباشه هر چیزی رو تا آخر توی ذهنت حلش کنیش

همین الان کافیه ❤️

یه آهنگ شاد برای اینکه ذهن مقایسه گرت رو ادب کنی🧠😄

همین الان همه‌تون به غذای مورد علاقه‌تون فکر کنید. یا یکی از غذاهایی که خیلی دوست دارید. حالا فرض کنیم من می‌تونم همین الان اون غذا رو جلوی شما ظاهر کنم. الان چی دوست داری بخوری؟ آماده‌ای؟ من غول چراغ جادوام. یکی گفت سالاد؟ حالا فرض کن همون غذایی که دوست داری جلوت باشه ولی مجبور باشی اون رو توی اتاقی بخوری که دور تا دورت یه صفحه‌ی ۳۶۰ درجه‌ست. و روی اون صفحه حرفه‌ای‌ترین و خوشمزه‌ترین عکس‌های ممکن از همه‌ی غذاهای دنیا داره پخش میشه. ولی نه غذایی که تو داری می‌خوری. به نظرت این تجربه‌ات رو بهتر می‌کنه یا بدتر؟ بدتر. حتی اگه عاشق غذایی باشی که جلوت گذاشتن باز وقتی اون همه غذای دیگه رو می‌بینی ذهنت میگه: «خب، اونم بد نبودا.» «وای اونم خیلی خوب به نظر میاد.» «اون یکی هم عجب چیزیه.» و این دقیقاً همون کاریه که مقایسه کردن شبکه‌های اجتماعی با ذهنت می‌کنن. اینجا منم. اینجا مسیر منه. اینجا هدف منه. ولی بعد می‌بینم یکی اون طرف داره یه کار دیگه می‌کنه. به نظر خیلی جذاب میاد. بعد ذهنم میگه: «نکنه منم باید اون کار رو بکنم؟» «نکنه این مسیر من درست نیست؟» «نکنه اون چیزی که اونا دارن، بهتره؟» و همین‌طوری آدم گیر می‌کنه. نه چون مسیر خودش بده. بلکه چون مدام داره غذای خودش رو با غذای بقیه مقایسه میکنه و نه تنها از غذای خودش لذت نمیبره که مدام فکر‌ میکنه یه چیزی غیر از این چیز بهتره

عشق کن یعنی با الانت راحت باش ... شاد باش یعنی از الانت راضی باش...

همین الان هیچ مشکلی وجود نداره... هر مشکلی با الان داری یا از گذشته به الان آوردی یا از آینده....

دنیایِ دو قطبی رو رها کن 🖤🤍 بجاش تک قطبی شو 😄❤️

که یکی هست و‌نیست غیر از تو 💎

بذار اون‌ بهت بگه کجا بری 💎☝️

یه آهنگِ شاد برای اینکه یکم بیشتر توی زندگیت بهش اعتماد کنی 🧠😉❤️