«افق ایران»| مصطفی نجفی

‏🔻دولت و سیستم حکمرانی، امروز میان «هزینه اصلاح» و «هزینه فرسایش» قرار گرفته است که حاصل سال‌ها تعویق تصمیمات و انباشت سنگین بحران‌ها بوده است. در واقع، این وضعیت، حاصل تصمیمات غلط و عدم‌ تصمیم‌گیری‌ به‌موقع است. هزینه اولی آشکار، فوری، سیاسی و حتی امنیتی است و دومی تدریجی، ساختاری و شاید جبران‌ناپذیر. ‏ارزیابی این است که می‌توان هزینه اصلاح را اکنون مدیریت کرد تا از هزینه بسیار بزرگ‌تر فرسایش در آینده جلوگیری شود. اما کشوری که با جنگ، محاصره اقتصادی و فشار کم‌سابقه اقتصادی به مردم مواجه است باید با نگرانی جدی نسبت به مدیریت کردن هزینه‌های اصلاح نگاه کند. ‏تجربه سالیان اخیر نشان می‌دهد که هر تکانه اقتصادی به ویژه اصلاح قیمت بنزین ممکن است منجر به تکانه شدید اجتماعی شود و کشور را در آستانه بحرانی فراگیر قرار دهد. 🔗لینک عضویت در افق ایران https://t.me/+WZGudJ8zSxAxMDhk‏

‏🔻مهم‌ترین تحول در موضع ایران که امروز از سوی دبیر شورای عالی امنیت ملی اعلام شد، تغییر معادله تنگه هرمز است. پیش از این، بازگشایی تنگه عمدتاً در برابر رفع محاصره و گاه آتش‌بس در لبنان تعریف می‌شد؛ اما اکنون اهرم تنگه فراتر از مطالبه رفع محاصره دریایی تعریف شده است. ‏معنای این تغییر این است که تا زمانی که واشنگتن بخش مهمی از شروط ایران، فراتر از رفع محاصره، را نپذیرد، تنگه باز نخواهد شد. در واقع، تنگه دیگر «امتیازی در برابر امتیاز» نیست؛ اهرم اصلی ایران در برابر کل فشار آمریکا است. 🔗لینک عضویت در افق ایران https://t.me/+WZGudJ8zSxAxMDhk‏

‏🔻برخلاف برخی تحلیل‌ها مبنی بر اینکه آمریکا از فضای جنگی فاصله گرفته است، آرامش کنونی بسیار شکننده و هشداردهنده است. با توجه به تداوم بن‌بست دیپلماتیک، احتمال تشدید تنش‌ها در آینده نزدیک جدی است. در همین حال، برخی تحرکات نیز رصد شده که می‌تواند نشانه‌ای از افزایش آمادگی‌ها و احتمال ورود منازعه به مرحله‌ای جدید باشد. 🔗لینک عضویت در افق ایران https://t.me/+WZGudJ8zSxAxMDhk‏

‏🔻سرلشکر محسن رضایی به عنوان نماینده رهبر انقلاب در شورای عالی امنیت ملی ‌و دبیر این شورا منصوب شد. 🔗لینک عضویت در افق ایران https://t.me/+WZGudJ8zSxAxMDhk‏

➖ منطق راهبردی پشت ائتلاف مکه | مصطفی نجفی مصطفی نجفی، تحلیلگر مسائل بین‌الملل، در یادداشتی که در اختیار انصاف نیوز قرار داده است، نوشت: جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران بسیاری از مفروضات حاکم بر معادلات منطقه را به چالش کشید و نظم امنیتی و سیاسی منطقه را به مرحله‌ای تازه رساند. نتانیاهو در پی آن بود که به گفته خودش با حذف ایران و محور منطقه‌ای آن، موازنه قدرت در خاورمیانه را به سود اسرائیل تغییر دهد و زمینه شکل‌گیری نظمی جدید را فراهم کند. اما تحولات جنگ نشان داد که این محاسبه با واقعیت‌های پیچیده منطقه فاصله دارد. ساختار سیاسی ایران پابرجا ماند، تهران توانست دامنه جنگ را فراتر از مرزهای خود گسترش دهد و با منطقه‌ای‌کردن منازعه، هزینه‌های آن را برای سایر بازیگران افزایش دهد. ورود تنگه هرمز به معادله جنگ نیز نشان داد که در خاورمیانه، هیچ جنگ بزرگی را نمی‌توان در یک جغرافیای محدود نگه داشت. این وضعیت بیش از همه اعراب و مشخصا عربستان سعودی را نسبت به آسیب‌پذیری‌های نظم امنیتی موجود حساس کرده است. ریاض طی دهه‌های گذشته امنیت خود را تا حد زیادی بر شراکت راهبردی با آمریکا بنا کرده بود، اما جنگ با ایران نشان داد که اتکا به یک قدرت خارجی الزاماً به معنای مصون‌ماندن از تبعات جنگ نیست. از این رو، نزدیک‌شدن عربستان به ترکیه و پاکستان را باید بخشی از راهبرد ریاض برای متنوع‌سازی شرکای امنیتی، کاهش وابستگی به یک محور و جبران کسری موازنه در برابر تهدیدهای احتمالی ایران و اسرائیل دانست. بنابراین، توافق دفاعی میان عربستان، ترکیه و پاکستان نیز در همین چارچوب معنا پیدا می‌کند. برای عربستان، این توافق ایجاد یک لایه امنیتی جدید در کنار شراکت با آمریکاست؛ برای ترکیه، فرصتی برای تقویت نقش منطقه‌ای و ایجاد موازنه در برابر افزایش نفوذ اسرائیل و برای پاکستان، ترکیبی از منافع اقتصادی، امنیتی و تلاش برای حفظ جایگاه خود به‌عنوان یک قدرت نظامی مهم در جهان اسلام است. به همین جهت، سه کشور با انگیزه‌های یکسان وارد این توافق نشده‌اند، اما در یک نقطه اشتراک دارند و آنهم افزایش گزینه‌های خود در برابر محیط امنیتی متغیر منطقه است. بر اساس توافق دفاعی مکه، حمله مسلحانه علیه هر یک از اعضا، حمله علیه تمامی اعضا تلقی می‌شود. با این حال، مسئله اصلی نه متن توافق، بلکه میزان آمادگی اعضا برای تبدیل این تعهد سیاسی و حقوقی به اقدام نظامی است. پرسش اساسی این است که اگر در یک جنگ گسترده‌تر میان ایران، آمریکا و اسرائیل، تهران در واکنش به حملات آمریکا عربستان را هدف قرار دهد، آیا ترکیه و پاکستان نیز علیه ایران وارد جنگ خواهند شد؟ به نظر می‌رسد پاسخ منفی است و احتمال چنین سناریویی پایین باشد. ترکیه، با وجود رقابت‌های جدی با ایران، منفعتی در ورود به یک جنگ مستقیم و گسترده با تهران ندارد. ایران برای آنکارا همسایه‌ای مهم و بازیگری تأثیرگذار بر محیط امنیتی و اقتصادی آن است و ترکیه ترجیح می‌دهد در معادلات میان ایران، عربستان، اسرائیل و آمریکا امکان مانور داشته باشد، نه اینکه خود را به یکی از طرف‌های جنگ تبدیل کند. پاکستان نیز با توجه به محدودیت‌های اقتصادی و چالش‌های امنیتی خود، بعید است بخواهد با ورود مستقیم به جنگ با ایران، جبهه‌ای پرهزینه برای خود ایجاد کند. بنابراین، اگر ایران به عربستان حمله کند، واکنش ترکیه و پاکستان احتمالاً در نقطه‌ای میان «بی‌تفاوتی» و «ورود مستقیم به جنگ» قرار خواهد گرفت. حمایت سیاسی، همکاری اطلاعاتی، پشتیبانی دفاعی و لجستیکی، افزایش آمادگی نظامی و تلاش برای مهار بحران، گزینه‌هایی محتمل‌تر از ورود مستقیم و تمام عیار به جنگ با ایران خواهند بود. از این منظر، قدرت واقعی ائتلاف مکه را باید بیشتر در تلاش برای تقویت بازدارندگی آن جست‌وجو کرد تا در توانایی اعضا برای ورود به یک جنگ مشترک. اهمیت توافق در این نیست که عربستان مطمئن باشد ترکیه و پاکستان در هر شرایطی ارتش‌های خود را وارد میدان خواهند کرد؛ بلکه در این است که ... ادامه‌ی این یادداشت را در لینک زیر بخوانید: https://ensafnews.com/658410/ @ensafnews

‏🔻در هفته‌های اخیر و همزمان با موج حملات موشکی و پهپادی، نیروهای نظامی و امنیتی ایران مجموعه‌ای از عملیات‌های ویژه پیچیده و کم‌سابقه‌ای را علیه گروه‌های تجزیه‌طلب و تروریستی مستقر در اقلیم کردستان به اجرا گذاشتند. ‏در جریان این عملیات‌ها، یگان‌های ویژه نظامی و امنیتی ایران با اجرای مأموریت‌های هدفمند، تا عمق حدود ۲۰ کیلومتری اقلیم کردستان پیشروی کرده و ضربات سنگینی به زیرساخت‌ها، شبکه‌های عملیاتی و عناصر این گروه‌ها وارد کردند. ‏بر اساس برآوردهای اطلاعاتی، این گروه‌ها در حال تدارک سناریویی خطرناک برای ورود به خاک ایران و اجرای عملیات تروریستی بودند؛ اما این طرح پیش از رسیدن به مرحله اجرا، در نتیجه عملیات پیشدستانه، چندلایه و هماهنگ نیروهای امنیتی و نظامی ایران خنثی شد. 🔗لینک عضویت در افق ایران https://t.me/+WZGudJ8zSxAxMDhk‏

🔻محدودیت‌های نظامی امریکا در جنگ با ایران/ در گفتگو با نیوزویک بخشی از گفت‌وگو با نیوزویک: تا همین اواخر، صرفِ تهدید نظامی آمریکا یک ابزار قدرتمند بازدارندگی بود، اما تحولات اخیر این تصور را تضعیف کرده است. امروز نه‌تنها ایران، بلکه بسیاری از بازیگران منطقه‌ای و حتی برخی قدرت‌های بین‌المللی نیز کارآمدی اجبار نظامی آمریکا را متفاوت از گذشته ارزیابی می‌کنند؛ از همین رو، تهدیدهای نظامی واشنگتن دیگر همان قدرت بازدارندگی سابق را ندارند. اگر بحران کنونی به یک جنگ فرسایشی تبدیل شود، گذر زمان الزاماً به سود ایالات متحده نخواهد بود. تجربه دو دهه اخیر نشان داده است که بزرگ‌ترین آسیب‌پذیری آمریکا نه در آغاز جنگ‌ها، بلکه در تداوم آن‌هاست. افزایش هزینه‌های اقتصادی، فشارهای سیاسی داخلی، چالش‌های لجستیکی، فرسودگی عملیاتی و نگرانی شرکای منطقه‌ای، توانایی واشنگتن برای حفظ یک جنگ طولانی را محدود خواهد کرد. در مقابل، راهبرد ایران بر افزایش تدریجی هزینه‌های حضور نظامی آمریکا در منطقه استوار است. ایران طی سال‌ها آسیب‌پذیری‌های آرایش نظامی آمریکا در منطقه را شناسایی کرده و احتمالاً خواهد کوشید با بهره‌گیری از راهبردهای نامتقارن، هزینه حضور آمریکا را افزایش دهد، آزادی عمل آن را محدود کند و زمینه خروج تدریجی نیروهای آمریکایی از منطقه را فراهم سازد. https://www.newsweek.com/iran-found-a-more-powerful-weapon-than-a-nuclear-bomb-and-its-working-12277526

🔹 خطرناک‌ترین ویژگی بحران کنونی ایران و آمریکا | مصطفی نجفی مصطفی نجفی، تحلیلگر مسائل بین‌الملل، در گفت‌وگو با انصاف نیوز گفت اراده استفاده از ابزار نظامی در تهران و واشنگتن از اراده حل اختلافات از مسیر دیپلماسی قوی‌تر شده است. به گفته او، هر دو طرف تصور می‌کنند با افزایش هزینه‌های طرف مقابل و حتی یک رویارویی نظامی، می‌توانند در نهایت به توافقی با شرایط مطلوب‌تر برسند و همین برداشت، خطرناک‌ترین ویژگی بحران کنونی است. او با اشاره به جنگ‌های ۱۲ و ۴۰ روزه گفت همچنان احتمال درگیری جدید را بیشتر از توافق پایدار می‌داند و معتقد است مذاکرات ادامه خواهد داشت، اما دیپلماسی دیگر تنها ابزار حل بحران نیست و به بخشی از فرآیند تقابل تبدیل شده است. https://ensafnews.com/657422/ @ensafnews

‏🔻خلیج‌فارس، خاورمیانه و حتی سایر مناطق جهان در آستانه یک تکانه شدید و کم‌سابقه امنیتی و اقتصادی هستند. حمله به زیرساخت‌های ایران سناریویی هولناک برای همه است که هیچ کسی از آن در امان نخواهد ماند. ‏به سود همه بازیگران منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای است که مانع از ورود بحران به نقطه بی‌بازگشت شوند. 🔗لینک عضویت در افق ایران https://t.me/+WZGudJ8zSxAxMDhk‏

‏نقشه جدید جنگ ایران و آمریکا ‏نقشه جنگ ایران و محور آمریکا به سرعت در حال گسترش است و پیش از تشدید عمودی جنگ، طرفین تصمیم به تشدید افقی جنگ گرفته‌اند. ‏حمله به یک کشتی ایرانی در دریای خزر، فعال شدن جبهه یمن علیه زیرساخت‌های نفتی عربستان، ورود عراق به صحنه درگیری و در ادامه حملات مشترک آمریکا و عربستان به نیروهای ایرانی-عراقی در عراق و حمله پهپادی امروز به یک کشتی در بندر دمیاط مصر، همگی بدین معنا هستند که جنگ دیگر در یک نقطه متمرکز نیست و در حال گسترش است. ‏بدون شک باز شدن جبهه‌های جدید از سوی ایران بی‌ارتباط با حمله به کشتی ایرانی در خزر توسط اوکراین نیست. همانطورکه بی‌ارتباط با برآوردها از قطعی بودن درگیری شدید در آینده نزدیک نیست. ‏این تشدید از سوی طرفین دو هدف را دنبال می‌کند: نخست، از جانب آمریکا، افزایش فشار بر ایران و متحدانش از مسیرهای مختلف، به‌گونه‌ای که توان تمرکز و پاسخ‌گویی کاهش یابد. دوم، از جانب ایران با هدف انتقال هزینه‌های جنگ به بازیگران منطقه‌ای و اقتصاد جهانی؛ چراکه تقریباً تمام این نقاط، گره‌های مهم انرژی و تجارت بین‌المللی هستند. ‏به همین جهت، از خلیج فارس تا خزر، از دریای سرخ تا مدیترانه، هر نقطه‌ای که به زنجیره انرژی، حمل‌ونقل یا متحدان دو طرف مرتبط باشد، در حال تبدیل شدن به کانون‌های جدید درگیری و تنش است. ‏قاعدتا هرچه دامنه درگیری گسترده‌تر شود، احتمال ورود بازیگران جدید، افزایش هزینه‌های اقتصادی و دشوارتر شدن کنترل بحران نیز بیشتر خواهد شد. جنگی که زمانی یک رویارویی دوجانبه به نظر می‌رسید، اکنون بیش از هر زمان دیگری در حال سرایت به کل منطقه است. 🔗لینک عضویت در افق ایران https://t.me/+WZGudJ8zSxAxMDhk‏

🔻چرا وقفه‌های جنگی می‌تواند به نفع ایران باشد؟/ نگاهی به تحول بزرگ نظامی ایران مابین دو جنگ ۱۲ و ۴۰ روزه مهم‌ترین دستاورد ایران در فاصله میان دو جنگ ۱۲ و ۴۰ روزه و وقفه‌های پس از جنگ ۴۰ روزه، یادگیری مداوم شیوه جنگیدن در برابر آمریکا و اسرائیل بوده است. ‏۱. در این بازه، ظرفیت موشکی کشور به شکل محسوسی افزایش یافت(بین ۳ تا ۵ برابر پیش از جنگ ۱۲ روزه) و همزمان کیفیت موشک‌ها نیز ارتقا پیدا کرد؛ از بهبود سرجنگی و مانورپذیری گرفته تا بهره‌گیری از سامانه‌های هدایت و ناوبری پیشرفته‌تر. جنگ ۱۲ روزه بزرگ‌ترین تلنگر نظامی به ایران بود تا براساس آن در فاصله ۸ ماه خود را ملزم به تحول بزرگی کند. ‏۲. حوزه اطلاعات و شناسایی نیز دستخوش تغییرات جدی شد. نقاط ضعف شناسایی و تا حد امکان برطرف شد و بانک اهداف در جنگ ۴۰ روزه و حتی در درگیری‌های اخیر به‌صورت مستمر و لحظه‌ای به‌روزرسانی شد؛ موضوعی که در هر نبردی نقش تعیین‌کننده‌ای دارد. ‏۳. شاید مهم‌تر از همه، این فواصل زمانی بین جنگ و درگیری فرصتی بود تا ایران تجربه رویارویی مستقیم با آمریکا و اسرائیل را به یک بازنگری اساسی در شیوه جنگیدن تبدیل کند. به اعتقاد من، این دوره یکی از مهم‌ترین مقاطع تحول در دکترین امنیتی و نظامی ایران پس از پایان جنگ هشت‌ساله محسوب می‌شود؛ به‌ویژه در حوزه عملیات آفندی که تغییر کلانی در آن ایجاد شد. ‏۴. یکی دیگر از تغییرات مهم، طراحی سازوکارهای جایگزین برای حفظ تداوم فرماندهی و مدیریت بحران بود؛ به‌گونه‌ای که در صورت وارد آمدن ضربات سنگین به فرماندهان یا مسئولان، ساختار تصمیم‌گیری و اجرای عملیات با کمترین اختلال ادامه پیدا کند و از شوک ساختاری جلوگیری شود. به همین جهت بود که بلافاصله پس از ترور رهبر شهید و اکثر فرماندهان نظامی، سیستم نظامی کشور با سرعت و وسعت وارد فاز تهاجمی و منطقه‌ای کردن جنگ شد. ‏۵. پس از جنگ ۴۰ روزه نیز تجربه‌های به‌دست‌آمده در حوزه‌های تهاجمی و پدافندی مبنای اصلاحات تازه‌ای قرار گرفته است؛ اصلاحاتی که آثار واقعی آن در هر درگیری احتمالی و تعیین کننده بعدی آشکار خواهد شد. ‏در مجموع، وقفه‌های میان جنگ‌ها و حتی دوره‌های آتش‌بس و مذاکره، بیش از آنکه به سود آمریکا و اسرائیل باشد، فرصت راهبردی برای ایران فراهم کرده تا توان رزمی خود را بازسازی، نقاط ضعف را برطرف و قابلیت‌های نظامی خود را ارتقا دهد. ‏فرصت‌های بازیابی و تنفس برای بازیگری که برای حفظ بقا و موقعیت خود می‌جنگد، بسیار حیاتی، راهبردی و تعیین‌کننده‌تر است. 🔗لینک عضویت در افق ایران https://t.me/+WZGudJ8zSxAxMDhk‏

‏🔻تحرکات گسترده و چندلایه‌ دیپلماتیک برای جلوگیری از جنگ سوم از سوی میانجی‌ها در جریان است؛ اما همزمان تحرکات لجستیکی و عملیاتی پر حجمی برای ورود به جنگ نیز در جریان است. تا این لحظه، دستورکار ورود به جنگ بسیار قوی‌تر از دستورکار توافق برای دوری از جنگ است. 🔗لینک عضویت در افق ایران https://t.me/+WZGudJ8zSxAxMDhk‏

‏🔻جنگ ۴۰روزه و آتش‌بس شکننده پس از آن، معادله قیمت نفت را بازنویسی کرد؛ اما جنگ پیش‌رو دیگر صرفاً درباره قیمت نیست، بلکه درباره تداوم جریان نفت و تداوم حیات در منطقه است. ‏اگر در جنگ قبلی بازار با ریسک‌های ژئوپلیتیک بالا و پایین می‌شد، این‌بار احتمال ورود به ریسک عرضه و حتی ریسک زیرساخت بسیار زیاد است؛ جایی که نه‌تنها قیمت، بلکه چاه‌ها، خطوط انتقال، پایانه‌های صادراتی، شیرهای نفت و سایر زیرساخت‌های حیاتی نیز در معرض تهدید مستقیم طرفین قرار می‌گیرند. ‏در چنین شرایطی، بازار دیگر فقط به نمودار قیمت نگاه نمی‌کند؛ بلکه به این پرسش پاسخ می‌دهد که آیا نفت اصلاً به بازار خواهد رسید یا نه! ‏منازعه پیش‌رو ممکن است جهان را به شکل متفاوتی تکان دهد. 🔗لینک عضویت در افق ایران https://t.me/+WZGudJ8zSxAxMDhk‏

‏🔻وظیفه دیپلمات‌ فعال نگه‌داشتن و پیشبرد روندهای دیپلماتیک است و وظیفه نظامی این است که خود را برای جنگ آماده نگه دارد و هوشیار باشد. ‏علی‌رغم اینکه دشمن پس یا حین ادوار مذاکراتی به ایران حمله کرد و این تکرارپذیر است، اما از هر مذاکره‌ای که منجر به «توقف جنگ» یا حتی «تعویق جنگ» شود باید استقبال کرد. حتی اگر این تعویق ۱ ساعت باشد! 🔗لینک عضویت در افق ایران https://t.me/+WZGudJ8zSxAxMDhk‏

‏🔻رویکرد و پیشنهادات چند روز اخیر آمریکایی‌ها درباره بازگشایی تنگه هرمز و هسته‌ای، شباهت زیادی با الگوی پیش از دو جنگ ۱۲ روزه و ۴۰ روزه دارد! 🔗لینک عضویت در افق ایران https://t.me/+WZGudJ8zSxAxMDhk‏

‏🔻چند نکته درباره تحولات رو به گسترش جنگ ‏۱. آمریکا تجاوز خود را از حمله به نوار ساحلی فراتر برده و حملات به عمق را در دستورکار قرار داده که به مرور تشدید خواهد شد. از خطوط لجستیکی و مواصلاتی تا دکل‌های مخابراتی و برخی مراکز نظامی ‏۲. ایران حملات خود به منافع و دارایی‌های امریکا را هم به لحاظ کمیت و هم کیفیت، توسعه داده است و علاوه بر کویت، بحرین، عراق و قطر، تمرکز زیادی روی پایگاه‌های امریکا در اردن گذاشته است که فراتر از جنگ ۴۰ روزه است. برای اولین بار در دو جنگ اخیر نیز مواضع آمریکا در سوریه زیر ضربه رفته است. ‏۳. تمرکز بر اردن، می‌تواند بخشی از قلق‌گیری حملات شدیدتر و دقیق‌تر به اسرائیل در درگیری پیش‌رو باشد. ‏۴. در چند هفته اخیر تمرکز ویژه‌ای روی مواضع گروه‌های تروریستی در اقلیم کردستان انجام شده است و علاوه بر ضربات موشکی و پهپادی، عملیات‌های ویژه مهمی برای حذف عوامل ترور در درون عمق کردستان عراق انجام شده است که در سال‌های اخیر کم سابقه بوده است. ‏۵. در خلیج‌فارس ضربات ایران روی کویت و بحرین متمرکز بوده است. متناسب با نوع و گستره حملات امریکا، حملات به سایر کشورهای این حوزه آغاز خواهد شد. با احتمال گسترش جنگ در روزهای آینده، امارات پرشدت‌تر از جنگ ۴۰ روزه مورد هجوم قرار می‌گیرد و نقاط جدیدی در این کشور مورد هجوم قرار می‌گیرند. قطر و عمان نیز با توجه به الگوی رفتاری اخیر، مصون نخواهند بود. ‏۶. در دریای سرخ و باب‌المندب، انصارالله تحرکات و اقداماتی را برای حمله به عربستان و مسدود کردن باب‌المندب آغاز کرده است که با توسعه درگیری، تحولات در این منطقه نیز به نقطه جوش می‌رسد. ‏۷. اسراییل به محل تجمیع تجهیزات آمریکا تبدیل شده و به نظر می‌رسد با تکمیل زرادخانه تسلیحاتی اسراییل و به روزرسانی کامل بانک اهداف، این رژیم نیز وارد درگیری خواهد شد. ‏روزهای بسیار داغ و ملتهبی در پیش است. ‏به روزرسانی می‌شود… 🔗لینک عضویت در افق ایران https://t.me/+WZGudJ8zSxAxMDhk‏

‏🔻تصمیم مهمی در تهران اتخاذ شده است؛ اگر حکومت جولانی بنا به درخواست ترامپ و فشار آمریکا دست به اقدام علیه حزب‌الله بزند، با حملات موشکی و پهپادی مستقیم ایران مواجه خواهد شد. این هشدار به جولانی داده شده است. 🔗لینک عضویت در افق ایران https://t.me/+WZGudJ8zSxAxMDhk‏

‏🔻چند نکته درباره چشم‌انداز احتمالی جنگ ‏۱. درگیری‌های سنگین روزهای اخیر پیش‌زمینه یک جنگ پرشدت دیگر است؛ مرحله‌ای که در صورت وقوع، شاید به جهاتی از جنگ‌های ۱۲ روزه و ۴۰ روزه نیز پرشدت‌تر باشد. در چنین سناریویی، علاوه بر اهداف نظامی از پیش تعریف‌شده، زیرساخت‌های حیاتی نیز به بانک اهداف طرفین افزوده خواهد شد. ‏۲. دامنه جنگ احتمالا تنها به افزایش حجم حملات محدود نخواهد ماند؛ بلکه از نظر جغرافیایی نیز گسترش خواهد یافت. احتمال کشیده شدن میدان درگیری از خلیج فارس و شرق مدیترانه به دریای سرخ و تنگه باب‌المندب وجود دارد و در این میان، نقش انصارالله و سعودی‌ها می‌تواند پررنگ‌تر از گذشته باشد. حملات ایران دقیق‌تر، گسترده‌تر و پردامنه‌تر از قبل خواهد شد و حملات محدود به خلیج فارس نخواهد شد. ‏۳. اجرای یک محاصره دریایی در شرایط جنگی با شدت بالا، به‌مراتب پیچیده‌تر از محاصره در شرایط آتش‌بس خواهد بود. موفقیت یا عدم موفقیت چنین سناریویی تا حد زیادی به توانایی نیروهای مسلح ایران در ایجاد بازدارندگی و تهدید ناوگان دریایی آمریکا در دریای عمان وابسته است. با این حال، تمامی مسیرهای تجاری و مبادی صادراتی و وارداتی ایران احتمالا مورد هجوم قرار می‌گیرند تا کمربند محاصره را ایجاد کنند. ‏۴. اسرائیل نیز احتمالا به زودی وارد درگیری می‌شود و کارزار ترور و کارزار ضربه به زیرساخت‌ها را توسعه خواهد داد. ‏۵. به نظر می‌رسد کشورهای عربی منطقه، نسبت به گذشته هم انگیزه کمتری برای مهار تنش داشته باشند و هم آمادگی بیشتری برای ایفای نقشی مستقیم‌تر در معادلات جنگ؛ موضوعی که می‌تواند ابعاد منطقه‌ای درگیری را بیش از پیش گسترش دهد. ‏۶. احتمال استفاده از سلاح‌ هسته‌ای تاکتیکی علیه تاسیسات هسته‌ای و موشکی زیرزمینی کشورمان را نباید منتفی دانست. ‏۷. اقدامات نظامی و خرابکارانه جدیدی برای تسریع شورش و ایجاد ناآرامی‌های اجتماعی و مرزی در دستورکار امریکا و اسرائیل قرار دارد که احتمالا از آن رونمایی خواهند کرد. ‏۸. برخلاف برخی برآوردها، احتمال هلی‌برن و همچنین عملیات ویژه زمینی در برخی نقاط کشور به ویژه در سواحل، بنادر، جزایر و مراکز هسته‌ای و موشکی منتفی نیست. ‏به روزرسانی می‌شود… 🔗لینک عضویت در افق ایران https://t.me/+WZGudJ8zSxAxMDhk‏

‏🔻پس از بن‌بست کامل در تفاهم‌نامه اسلام‌آباد و مذاکرات امروز در عمان بر سر تنگه و همچنین قریب‌الوقوع بودن احتمال درگیری جدید، با اعلام نیروی دریایی سپاه، تنگه هرمز به صورت کامل بسته اعلام شد. 🔗لینک عضویت در افق ایران https://t.me/+WZGudJ8zSxAxMDhk‏

‏🔻اقدام گسترده نظامی از سوی آمریکا و اسرائیل می‌تواند قریب‌الوقوع باشد. غافلگیری سوم نباید رخ دهد. 🔗لینک عضویت در افق ایران https://t.me/+WZGudJ8zSxAxMDhk‏