پاسخ به شبهات و پرسش ها - متن

برخی می‌گویند: «چرا وقتی کسی می‌گوید:"وطن پرست یا ناموس پرست هستم" کسی به او انتقاد نمی‌کند ولی اگر گفته شود "حسین پرست هستم" به گوینده ی آن ایراد گرفته می‌شود در حالی که منظور از "پرستش" در اینجا اعتقاد به خدایی امام حسین(ع) نیست. چرا اینقدر حساسیت روی این موضوع وجود دارد؟ پاسخ: این حساسیت کاملا درست است و باید حفظ شود زیرا موضوع پرستش انسان به عنوان خدا و خالق، یک عقیده سابقه دار در بین بشر بوده و هست ولی هیچکس، ناموس یا وطن را واقعا خدا نمی‌دانسته و نمی‌داند و همه می‌فهمند که میهن پرستی یعنی تعهد و تعصب نسبت به میهن و دفاع جانانه از آن‌. مثلا عموم مسیحیان، حضرت عیسی(علیه السلام) را واقعاً «رَبّ» و «خدای حقیقی» می‌دانند و قرآن به شدت با این عقیده مبارزه کرده است. همچنین در میان مسلمانان، فرقه هایی بودند و هستند که علی(علیه السلام) را «خود خدا» و «ذات خدا» و «خالق کائنات» میدانند در حالی که این عقاید، شرک و موجب لعن و نفرین معصومین است. اهل بیت(علیهم السلام)، صریحاً این فرقه های غالی(غلوکننده) را مشرک و ملعون نامیده‌اند و به شدت در مورد همنشینی با افرادی که چنین انحرافاتی را به عنوان عقاید تشیع ترویج می‌کنند، هشدار داده‌اند. امروز اگر کسی بگوید: «من حسین پرست هستم» ممکن است تصور شود یعنی «واقعا امام حسین را خدا میدانم» مثل فرقه «علي اللهی» ها و «غُلاة نُصَیریه» که علی علیه السلام را خدا می‌دانند یا معتقدند «خدا در علی حلول کرده است»!! ما در اظهار احترام به پیامبر (ص) و اهل بیت(ع) باید از همان شیوه ها و جملاتی استفاده کنیم که خودشان به ما آموزش داده اند. مثلا در تشهد نماز می‌گوییم «و أشهَدُ أنَّ محمداً عَبدُهُ و رَسولُه» یعنی گواهی می‌دهم حضرت محمد(ص) بنده و فرستاده خداست. همچنین در مورد امام علی (علیه السلام) به ما دستور داده اند که بگوییم ایشان أمین الله و ثأرالله و حجة الله و وليّ الله است پس خودِ خدا و ذاتِ خدا نیست بلکه بنده برگزیده و متفاوت از افراد عادی است زیرا خداوند برای او حساب بسیار ویژه ای باز کرده است. ما اگر در تمجید از معصومین(ع)، اغراق و غُلُوّ در پیش بگیریم هیچ خدمتی به اهل بیت(ع) نخواهیم کرد بلکه کمک به وهابیت تکفیری است تا این «جملاتِ دوپهلو» و حتی «برخی مبالغه های شاعرانه» را «بهانه» ای برای «تکفیر شیعه» و «بدنام کردن محبان اهل بیت(ع)» قرار دهند. علاوه بر این، «ادب توحیدی در پیشگاه خدای بزرگ» می‌طلبد در مورد هیچ‌ مخلوقی - هرچند پیامبر خاتم صلی الله علیه و آله باشد - به نحوی صحبت نکنیم که حتی در لفظ یا در زبان شعر و در مقام مبالغه، شبیه خدای بی همتا وانمود گردد. متأسفانه در منبرها و مداحی های ما به آیات قرآن و احادیث معصومین(ع) در مورد «نهی از غلو» و «ادب توحیدی شیعی»، کم توجهی می‌شود و کمتر کسی آیات و احادیث مربوط به این بحث را برای مردم توضیح می‌دهد. #امام_حسین #غلاة #شیعه عضویت کانالها در ایتا و تلگرام👇 @pasokhvoice @pasokhtext @shenakhtehadis

آیا پیامبر (ص) وفات کرده اند یا به شهادت رسیده اند؟ پرسش: پیامبر اکرم (ص) وفات کرده اند یا در اثر زهر به شهادت رسیده اند؟ اگر شهید شده اند آیا قاتل ایشان معلوم است؟ آیا روایتی که می گوید پیامبر (ص) به دست دو تن از زنان خود (یعنی عایشه و حفصه ) مسموم شده اند دارای سند قوی است؟ پاسخ: این نظریه که پیامبر اکرم (ص) در اثر مسمومیت به شهادت رسیده باشند با شواهد متعدد تاریخی قابل تقویت است اما هویت قاتلان ایشان روشن نبوده و نیست و بر اساس یک روایت ضعیف یا تحلیل ها و حدس ها نمی توان نظر قاطعی ابراز کرد. روایتی که می گوید 2 تن از همسران پیامبر (ص) به ایشان زهر نوشانده اند تنها در تفسیر عیاشی با سندی منقطع و ضعیف آمده است(تفسیر العیاشی، ص200، روایت شماره 152). نسخه ای که از این تفسیر بر جای مانده ، یک نسخه ناقص است که اسانید روایاتش تلخیص شده اند و معمولا در سند هر یک از روایاتش هویت 3 الی 4 واسطه که بین مؤلف و معصوم(ع) قرار داشته اند نامعلوم است. به گفته نجاشی(رجال شناس بزرگ شیعه) ، مؤلف تفسیر عیاشی گرچه خودش راستگو بوده ولی بسیار از افراد ضعیف نقل می کرد: « كان يروي عن الضعفاء كثيرا » ( رجال النجاشي ، ص٣٥٠). بنابراین وقتی هویت 3 یا 4 تن واسطه های میان عیاشی تا معصوم(ع) مشخص نیستند نمی توانیم سند این روایت را صحیح یا موثق بنامیم و حجت شرعی برای «نسبت دادنِ قاطعانه این روایت به معصومان(ع)» نداریم. وانگهی روایتی که در تفسیر عیاشی آمده تنها یک روایت است و در موضوع مهمی همچون « هویت قاتل رسول الله ص » نمی توان به آن اکتفا کرد.این موضوع برای شیعه مهم بوده و قاعدتا اگر معصومان(ع) احادیثی در این مورد فرموده بودند باید با روایات و اسانید متعدد نقل می شد نه اینکه تنها با یک سند منقطع و ضعیف نقل شود. بر فرض اگر کسانی چنین توجیه کنند که اهل بیت(ع) به دلایلی از بیان مکرر و علنی این موضوع خودداری کرده اند ، باید به آنان گفت: پس ما نیز مأمور به «گمانه زنی» نیستیم. ازسوی دیگر ، مضمون این روایت در آثار بر جای مانده از کلینی ، صدوق ، شیخ مفید ، سید مرتضی و شیخ طوسی دیده نمی شود حال آنکه اگر یک روایت مشهور بود مخصوصا باید در ابواب التاریخ در کتاب کافی کلینی نقل می شد. البته بعدها کتاب های روایی قرن 11 و 12 یعنی تفسیر الصافی ، بحارالانوار ، تفسیر البرهان و تفسیر نورالثقلین همین یک روایت را از تفسیر عیاشی اخذ و مجددا نقل کرده اند که این نیز دلیل کافی بر صحت سند یا متن آن روایت نخواهد بود زیرا مؤلفان این آثار تقریبا هر روایتی که یقین به جعلی بودنش نداشتند نقل می کرده اند. در هر حال ، اعتقاد به «دست داشتن دو تن از همسران پیامبر(ص) در مسموم کردن آن حضرت» یک دیدگاه مشهور و مورد تأیید و تأکید عموم علمای شیعه نبوده است. تنها سخنی که می توانیم با « احتمال قوی » بیان کنیم اینست که « پیامبر اکرم(ص) در اثر مسموم شدن به شهادت رسیده اند » اما اسناد و مدارک کافی برای تعیین هویت عاملان و طراحان پشت پرده این توطئه نداریم بنابراین باید از اظهارنظر شتابزده و قاطعانه بپرهیزیم. #شهادت_پیامبر صلی الله علیه وآله #وفات_پیامبر (ص) #شهادت_پیامبر_اکرم (ص) عضویت کانالها در ایتا و تلگرام👇 @pasokhvoice @pasokhtext @shenakhtehadis

✅ «خالق‌بودنِ ائمه» حتی با اذنِ خداوند غلط است علامه محمدباقر مجلسی(ره): «و لا تَعتقِد اَنَّهم خلقوا العالَمَ بامرِ اللهِ تعالی، فإنّا قَد نُهینا فی صِحاح الأخبار عن القول به و لا عِبرةَ بما رواه البُرسیُّ و غیرُه من الأخبار الضعیفة». 📚 رساله اعتقادات علامه مجلسی #غلو #غلات @Nardebane_feghahat

🤔مناظره عالییییی در شناختن حق👇👇👇 ✅ چفیه قرمزی بر سر و با ریش های دراز و با صدایی بلند🎤 و با آب و تاب بسیار هر شب در مسجد، ابوبکر، عمر و عثمان را بر امیرالمومنین علیه‌السلام برتری می‌داد. جوانی برومند از گوشه مسجد برخواست و گفت... بشنوید:👇 👹 مولوی عمرو: سیدنا ابوبکر رض، عمر و عثمان برتر از سیدنا علی رضی الله عنه هستند،ابوبکر و عمر پیران بهشت هستند و عثمان مظلوم این امت! 👱 سید محمد از گوشه مسجد: جناب مولوی از محضر شما پرسشی دارم! 👹 مولوی عمرو: بفرمایید! 👱 سید محمد: آیا این سه خلیفه در نمازشان بر محمد و آل محمد صلوات می‌فرستادند؟ 👹 مولوی عمرو: آری! 👱 سید محمد: آیا صلوات در نمازشان بر محمد و آل پاکش واجب شرعی است؟ 👹 مولوی عمرو : بله قطعا! 👱 سید محمد: آیا علی و فاطمه و حسن و حسین علیه‌السلام نیز در نمازشان صلوات می فرستادند؟ 👹 مولوی عمرو: بله! 👱 سید محمد: آیا علی و فاطمه و حسن و حسین علیهم‌السلام بر خلفای سه گانه در نمازشان صلوات می فرستادند؟ 👹 مولوی عمرو: (با بهت و حیرت)خیر. اهل بیت در نمازشان به خلفا صلوات نمی فرستادند! 👱سید محمد: ای مولوی تو را به خدا قسم می‌دهم که پاسخ بگویی! آیا کسی در نماز بگوید: «اللهم صلّ علی ابی بکر و عمر و عثمان»آیا نمازش باطل است؟ 👹 مولوی عمرو: (با صدایی گرفته 😰) آری! 👱 سید محمد: آیا ترک صلوات بر محمد و خاندانش باعث بطلان نماز می‌شود؟ 👹 مولوی عمرو: آری! 😡 👱 سید محمد: پس چگونه از ما می‌خواهی که کسانی را که ذکر نامشان باعث بطلان نماز می‌شود بر کسانی که ترک ذکرشان در نماز باعث بطلان نماز می شود برتری دهیم❗️ افلا یتذکرون❗️😉 🛑🛑🛑🛑🛑🛑🛑🛑 عید غدیر نزدیک است بانصب یک پرچم یاچراغ عید را برگزار کنیم عضویت کانالها در ایتا و تلگرام👇 @pasokhvoice @pasokhtext @shenakhtehadis

آتش بس از نظر قرآن کریم: سوره انفال: آیات ۶۱ و ۶۲ : وَإِن جَنَحُوا لِلسَّلْمِ فَاجْنَحْ لَهَا وَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ ۚ إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ‌﴿٦١﴾ وَإِن يُرِيدُوا أَن يَخْدَعُوكَ فَإِنَّ حَسْبَكَ اللَّهُ ۚ هُوَ الَّذِي أَيَّدَكَ بِنَصْرِهِ وَبِالْمُؤْمِنِينَ ‌﴿٦٢﴾‌ ترجمه: و اگر [دشمنان] به صلح تمایل داشتند، [تو نیز] تمایل نشان بده و بر خداوند توکل کن. همانا او شنوا و داناست. (۶۱) و اگر بخواهند تو را فریب دهند، قطعاً خداوند تو را بس است. اوست که با امدادهای خویش و حمایت مؤمنان، تو را یاری کرده است. (۶۲) ملاحظه: تشخیص اینکه آیا دشمن واقعا تمایل و درخواست آتش بس دارد و در این مرحله جدی است یا فقط در حد تعارف و شعار است بر عهده حاکم اسلامی است نه افراد عامی و بی اطلاع. #مذاکره #آتش_بس #جهاد عضویت در کانالها در ایتا و تلگرام👇 @pasokhvoice @pasokhtext @shenakhtehadis

آتش بس با دشمن از نظر امیرالمؤمنین علی علیه السلام: از امیرالمؤمنین(ع) نقل شده که در بخشنامه خود خطاب به مالک اشتر فرمودند: « ... وَ لَا تَدْفَعَنَّ صُلْحاً دَعَاكَ إِلَيْهِ عَدُوُّكَ و لِلَّهِ فِيهِ رِضًا فَإِنَّ فِي الصُّلْحِ دَعَةً لِجُنُودِكَ وَ رَاحَةً مِنْ هُمُومِكَ وَ أَمْناً لِبِلَادِكَ وَ لَكِنِ الْحَذَرَ كُلَّ الْحَذَرِ مِنْ عَدُوِّكَ بَعْدَ صُلْحِهِ فَإِنَّ الْعَدُوَّ رُبَّمَا قَارَبَ لِيَتَغَفَّلَ فَخُذْ بِالْحَزْمِ وَ اتَّهِمْ فِي ذَلِكَ حُسْنَ الظَّنِّ وَ إِنْ عَقَدْتَ بَيْنَكَ وَ بَيْنَ عَدُوِّكَ عُقْدَةً أَوْ أَلْبَسْتَهُ مِنْكَ ذِمَّةً فَحُطْ عَهْدَكَ بِالْوَفَاءِ وَ ارْعَ ذِمَّتَكَ بِالْأَمَانَةِ وَ اجْعَلْ نَفْسَكَ جُنَّةً دُونَ مَا أَعْطَيْتَ فَإِنَّهُ لَيْسَ مِنْ فَرَائِضِ اللَّهِ شَيْ‌ءٌ النَّاسُ أَشَدُّ عَلَيْهِ اجْتِمَاعاً مَعَ تَفَرُّقِ أَهْوَائِهِمْ وَ تَشَتُّتِ آرَائِهِمْ مِنْ تَعْظِيمِ الْوَفَاءِ بِالْعُهُودِ ... » ترجمه: « ... و پیشنهاد صلح از طرف دشمن را که خشنودی خدا در آن است رد مکن، که آسایش رزمندگان، و آرامش فکری تو، و امنیّت کشور در صلح تأمین می گردد. لکن زنهار زنهار از دشمن خود پس از آشتی کردن، زیرا گاهی دشمن نزدیک می شود تا غافلگیر کند، پس دوراندیش باش، و خوشبینی خود را متّهم کن. حال اگر پیمانی بین تو و دشمن منعقد گردید، یا در پناه خود او را امان دادی، به عهد خویش وفادار باش، و بر آنچه بر عهده گرفتی امانت دار باش، و جان خود را سپر پیمان خود گردان، زیرا هیچ یک از واجبات الهی همانند وفای به عهد نیست. که همه مردم جهان با تمام اختلافاتی که در افکار و تمایلات دارند، در آن اتّفاق نظر داشته باشند. ...» منبع: نهج البلاغه، نامه ۵۳(عهدنامه مالک اَشتر)، ترجمه مرحوم استاد محمد دشتی ملاحظه: تشخیص اینکه آیا پیشنهاد آتش بس از سوی دشمن، جدی است یا در حد تعارف است بر عهده حاکم اسلامی است نه افراد عامی و بی اطلاع. #مذاکره #آتش_بس #جهاد عضویت در کانالها در ایتا و تلگرام👇 @pasokhvoice @pasokhtext @shenakhtehadis

ما و این رسمهای خودساخته مردمی که انتظار دارند حجاب و مَهر و روزه و همۀ واجبات و حرام های الهی متناسب با شرایط روز تغییر کند و به گفتۀ خودشان روزآمد شود؛ حاضر نیستند از رسم و رسوم خودساختۀ خود‌شان سَرِ سوزنی کوتاه بیایند. خرید سرویس طلا و گرفتن تالار و بردن شب‌چله‌ای و دادن هدیه‌های گوناگون به مناسبت‌های رگباری زن و پدر و پسر و دختر و معلم و تولد و ازدواج و زایمان، در این اوضاع سرخ اقتصادی چه ضرورتی دارد؟ این روزها چند نفر را پیدا می‌کنید که دست به کارت شود و با رضایتی از ته دل، برای این کارها هزینه‌ کند؟ نمی‌شود با گفتن تبریکی خوشحالی واقعی خود را نشان داد و با کمی شیرینی و چای و قهوه‌ مناسبت را برگزار کرد؟ این کار، نامش خساست نیست؛ صدور مجوز برای خسیسان هم نیست؛ بی‌احترامی به دیگران هم نیست؛ مدیریت درست زندگی و روابط اجتماعی متناسب با شرایط روز افراد است. پ.ن: کسی که دارد و این کارها را با راحتی و رضایت واقعی انجام می‌دهد در این اوضاع اقتصادی که بیشتر مردم با سختی روزگار می‌گذارنند شایسته است او نیز این امور را ساده برگزار کند و از آن دارایی که خدا به او داده است نیازمندان جامعه را دلشاد کند. ✍️ امید پیشگر عضویت کانالها در ایتا و تلگرام👇 @pasokhvoice @pasokhtext @shenakhtehadis

بقیه پاسخ به سؤال در مورد استفاده از لقب رزاق برای امیرالمؤمنین علیه السلام نتیجه: ادب توحیدی و پیروی از شیوه گفتاری معصومین(ع) می‌طلبد لقب «رازق» و «رزّاق» را - حتی در اشعار و مداحی - برای معصومین(ع) به کار نبریم زیرا تشبّه به گروه‌های منحرف مثل غُلاة و مُفَوِّضه و تأیید ضمنی و ترویج ادبیات و عقاید آنان یا «قباحت زدایی از انحرافاتشان است اما به کار بردن فعل «رزق» به معنای «پرداخت نفقه ی افراد تحت تکفّل» مانعی ندارد زیرا چنین مفسده‌ای ندارد و در قرآن هم به کار رفته است. منابع: (1) شیخ صدوق، عیون اخبار الرضا(ع)، ج 2، ص 202 ، حدیث شماره 3 (2) شیخ طوسی، کتاب الغيبة، ص: 294 و طبرسی، الاحتجاج، ج 2، ص 471 (3) شیخ صدوق، الاعتقادات، ص 100 (4) شیخ صدوق، الاعتقادات، ص 100 #غلو #غلاة #تفویض عضویت کانالها در ایتا و تلگرام👇 @pasokhvoice @pasokhtext @shenakhtehadis

پرسش: در جشن مربوط به امیرالمؤمنین(ع) یکی از مداحان گفت: «دست دعا به سمت رزّاق جهان امیرالمؤمنین(ع) بلند کنیم». آیا این سخن از نظر شرعی درست است؟ پاسخ: الف) رزّاق جهان و رازِق حقیقی، فقط خدای بزرگ است ولی مخلوقاتش اگر «وسیله رسیدن روزی به انسان» باشند، به صورت مجازی می‌توان فعل «رَزَقَ» را برای آن‌ها به کار بُرد. به همین خاطر فعل «اُرزقوا» در موارد نادری در قرآن برای «تأمین زندگی افراد تحت تکفّل (توسط غیر خدا)» هم به کار رفته است(سوره نساء: آیات 5 و 8) ب) اسم‌های «رازق» و «رزّاق» در آیات و احادیث فقط برای خداوند به کار می‌روند و ما نیز باید بر همین تأکید کنیم : 1 - قُل إِنَّ رَبِّي يَبسُطُ الرِّزقَ لِمَن يَشَاءُ وَيَقدِرُ ...(سوره سبأ: آیه 36) ترجمه: بگو: «پروردگار من روزی را برای هر کس بخواهد وسیع یا تنگ می‌کند ...» 2 - ‌ إِنَّ اللَّهَ هُوَ الرَّزَّاقُ ذُو القُوَّةِ المَتِينُ (سوره ذاریات: آیه 58). ترجمه: قطعاً خداوند، خود روزی‌دهنده و صاحب قدرت و توانمند است. ج) از احادیث معصومان(ع) فهمیده می‌شود که نباید از صفت «رازق» و «رزّاق» برای پیامبر(ص) و اهل بیت(ع) استفاده کرد زیرا می‌تواند موجب تأیید و ترویج ادبیات و عقاید گروه‌های منحرف مثل غُلاة و مفوّضه یا قباحت زدایی از انحرافات آنان گردد: 1 - نقل شده که فردی از امام رضا(علیه السلام) در مورد «اعتقاد به تفویض»(واگذار شدن امور جهان به ائمه علیهم السلام) پرسید. امام (ع) فرمودند: خدای تبارک و تعالی، امر دین خود را به پیامبر (ص) تفویض(واگذار) کرده و فرموده است: «ما آتاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاكُم عَنهُ فَانتَهُوا »(یعنی کاملا مطیع پیامبر باشید) اما خلق کردن و روزی دادن را به او تفویض نکرده است. سپس افزود: خدای عزّوجلّ، خالق همه چیز است و خودش فرموده است: «اللَّهُ الَّذِي خَلَقَكُم ثُمَّ رَزَقَكُم ثُمَّ يُمِيتُكُم ثُمَّ يُحيِيكُم، هَل مِن شُرَكَائِكُم مَّن يَفعَلُ مِن ذَٰلِكُم مِّن شَيءٍ، سُبحَانَهُ وَتَعَالَىٰ عَمَّا يُشرِكُونَ»(سوره روم: آیه 40) ترجمه: خداوند همان کسی است که شما را آفرید، سپس روزی داد، بعد می‌میراند، سپس زنده می‌کند؛ آیا هیچیک از شریک‌هایی که شما برای خدا گرفته‌اید، چیزی از این کارها را می‌توانند انجام دهند؟! او منزّه و برتر است از آنچه همتا و شریکِ او قرار می‌دهند.(1) 2 - در زمان غیبت صغرا بحثی بین شیعیان رخ داد که آیا خداوند تعالی، آفریدن و روزی دادن را به ائمه(ع) واگذار فرموده یا خیر؟ اختلاف نظر در این موضوع به شدت بالا گرفت تا اینکه همه قبول کردند نامه‌ای به نایب خاص امام زمان (عج) بنویسند. توقیع(پاسخ مکتوب مورد تأیید امام زمان عج) اینگونه صادر شد: : «إنَّ اللهَ تعالى هُوَ الّذي خَلَقَ الأجسامَ و قَسَّمَ الأرزاقَ ... فَأمَّا الأئمةُ علیهم السلام فإنَّهُم یَسألونَ اللهَ تَعالى فَیَخلُقُ و یَسألُهُ فَیَرزُق ، إیجاباً لِمَسألَتِهِم و إعظاماً لِحَقِّهِم» ترجمه: همه اجسام را خدای متعال آفریده و رزقِ همگان را تقسیم فرموده (و به آنان می‌رساند) ... اما ائمه(علیهم السلام) از خدا خواهش می‌کنند تا بیافریند و درخواست می‌کنند تا برای استجابت دعا و بزرگداشت حق آنان، روزی بدهد.(2) 3 - نقل شده که امام رضا(ع) در یکی از دعاهای خود به پیشگاه خداوند عرض کردند: «اللَّهُمَّ ... وَ مَن زَعَمَ أَنَّ إِلَينَا الخَلقَ وَ عَلَينَا الرِّزقَ‌ فَنَحنُ برَاءٌ مِنهُ كَبَرَاءَةِ عِيسَى ابنِ مَريَمَ (ع) مِنَ النَّصَارَى ...» ترجمه: خدایا ... از هر کس که بگوید خلق کردن و روزی دادن به دست ما(امامان) است، اعلام جدایی و بیزاری می‌کنیم (و از ولایت ما خارج است) همانگونه که نصرانی‌ها (که درباره عیسی بن مریم اغراق کردند) ارتباطی با عیسی(ع) نداشتند ...»(3) 4 - نقل شده که زراره به امام صادق(ع) عرض کرد که شخصی هست که می‌گوید: «خدای تبارک و تعالی محمد(ص) و علی(ع) را آفریده و سپس کار خلقت (بقیه مخلوقات) و روزی دادن و میراندن و زنده کردن را به آنها واگذار فرموده است» امام(ع) فرمودند: دروغ گفته است این دشمن خدا! هرگاه با او دیدار کردی این آیه از سوره رعد را برایش بخوان: «... أَم جَعَلُوا لِلَّهِ شُرَكاءَ خَلَقُوا كَخَلقِهِ فَتَشابَهَ الخَلقُ عَلَيهِم قُلِ اللَّهُ خالِقُ كُلِّ شَي‌ءٍ وَ هُوَ الواحِدُ القَهَّارُ»(سوره رعد: آیه 16) ترجمه: ... یا برای خدا شریکانی قرار داده‌اند که همانند آفرینش او آفریده‌اند، که (این دو) آفرینش بر آنان مشتبه شده‌اند؟! بگو: «خداوند، آفریدگار همه چیز است و اوست یگانه ی پیروزمند.» (4) بقیه در لینک زیر: https://t.me/pasokhtext/492

پرسش: اخیرا یکی از سخنران‌های مذهبی به جای «إن‌شاءالله»(اگر خدا بخواهد) می‌گوید: «ان شاء الله و علي بن ابي طالب»(اگر خداوند و علی بن ابيطالب بخواهند)!! وقتی برخی از مؤمنین به او اعتراض کردند مدعی شد که روایتی در کتاب «القطره» در این مورد آمده است. آیا این کتاب، معتبر است و چنین حدیثی واقعاً در آن ذکر شده است؟ پاسخ: 1 - استفاده عبارت «إن شاءالله و علی بن ابیطالب» از آن جهت که عُرفاً به معنای «مساوی قرار دادنِ خالق و مخلوق» است، غُلُوّ و بر خلاف تشیع است و ترویج آن به عنوان یکی از آداب دینی، بدعت و گناه به شمار می‌آید. 2 - به کسانی که اینگونه جملات را ترویج می‌کنند می‌گوییم اگر -بر فرض محال- قرار بود یکی از مخلوقات را همردیف با خداوند قرار دهیم باید نام حضرت محمد (صلی الله علیه و آله) را ذکر می‌کردیم زیرا مقام ایشان از همه پیامبران و امامان بالاتر است. 3 - همواره باید تفاوت مقام خدای سبحان با پیامبران(ع) و امامان(ع) در جملات ما به روشنی بیان گردد زیرا خداوند در سوره توحید می‌فرماید: «وَ لَم یَکُن لَهُ کفواً اَحَدٌ» یعنی «هرگز هیچکس هم‌ردیف و همتای خداوند نبوده و نیست». بنابراین حتی پیامبر (ص) هم نباید به عنوان همتا برای خداوند ذکر شود چه رسد به سایر پیامبران(ص) یا امامان(ع). کسانی که درباره مقامات اهل بیت(ع) اغراق و غلو می‌کنند و آنان را «دارای مقام خدایی» یا «شبیه خداوند» وانمود می‌کنند، در احادیث متعددی مورد لعن و نفرین معصومین(ع) قرار گرفته‌اند. 4 - روایتی که در کتاب «القطره» ذکر شده، یک روایت مُرسَل(فاقد سند متصل) است که نویسنده آن یعنی مرحوم مستنبط، آن را از کتاب دیگری به نام «الروضه فی الفضائل»(منسوب به شاذان بن جبرئیل) رونویسی کرده و متأسفانه اشتباهی در هنگام رونویسی روایت یا در مرحله حروفچینی و چاپ کتاب رخ داده به این صورت که کلمه «اَو» به صورت «و» ثبت گردیده است(1). در مرحله بعد وقتی کتاب القطره به فارسی ترجمه شد، مترجم نیز دچار اشتباه دیگری درباره این روایت گردید و معنای جمله به شکل کاملا متفاوتی منتقل گردید(2) 5 - مضمون روایت اصلی به این نحو بوده که پیامبر (ص) به قبیله قریش فرمودند: در آینده وقتی شما کافر شوید، من با شما خواهم جنگید. در اینجا جبرئیل به ایشان فهماند که اولاً «إن‌شاءالله» را به سخن خود بیفزایند و ثانیاً عبارت: «اَوْ علي بن أبي طالب» را نیز در کنار اشاره به خودشان بیان کنند. به این ترتیب، معنای جمله اینگونه شد: «در آینده وقتی شما(قریش) کافر شوید، إن‌شاء الله من یا علی بن ابی طالب با شما خواهیم جنگید».(3) این روایت اگر سند معتبری داشت در حد یک پیشگویی در مورد نبرد امام علی(ع) با معاویه، طلحه و زبیر و ... - حدود 25 سال بعد از وفات پیامبر (ص) - قابل استناد بود. 6 - به طور کلی باید دانست که کتاب «القطره»(تألیف مرحوم سید احمد مستنبط متوفای 1358 هـ ش) یکی از کتاب‌های معاصر است و از منابع معتبر و قدیمی حدیث شیعه به حساب نمی‌آید. این کتاب بیش از 1200 روایت در فضائل چهارده معصوم(ع) دارد که برخی از آن‌ها از منابع نامعتبر گردآوری شده است. نتیجه: هیچ حدیث معتبری نداریم که بگوید: به جای ان‌شاالله، بگویید: «ان شاء الله و علی». ارجاعات: (1) احمد مستنبط، القطرة، ج 1، ص 193، روایت شماره 179 (2) قطره اي از درياي فضائل اهل بيت(ع): ترجمه كتاب نفيس القطره، مترجم: محمد ظریف، قم، انتشارات حاذق، روایت شماره 179 (3) شاذان بن جبرئیل قمی، الروضة، ص: 135 #القطره #تحریف #بدعت عضویت کانالها در ایتا و تلگرام👇 @pasokhvoice @pasokhtext @shenakhtehadis

صهیونیستها خیرخواه مسلمانان نیستند خداوند در قرآن می‌فرماید: مَا يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ وَلَا الْمُشْرِكِينَ أَنْ يُنَزَّلَ عَلَيْكُمْ مِنْ خَيْرٍ مِنْ رَبِّكُمْ ۗ وَاللَّهُ يَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهِ مَنْ يَشَاءُ ۚ وَاللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ (سوره بقره: آیه ۱۰۵) ترجمه: کسانی از اهل کتاب و مشرکان که کافر شده اند، دوست ندارند که هیچ خیری از سوی خدای شما بر شما نازل شود، اما خداوند، هرکس را بخواهد مورد رحمت خود قرار می دهد؛ و خدا دارای لطف فراوان است. لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَدَاوَةً لِلَّذِينَ آمَنُوا الْيَهُودَ وَالَّذِينَ أَشْرَكُوا ... (سوره مائده: آیه ۸۲) ترجمه: یقیناً سرسخت ترین مردم در دشمنی نسبت به مسلمانان را یهودیان و مشرکان(بت پرستان) خواهی یافت ... پی نوشت: این آیات ناظر به همه یهودیان نیست ولی قطعا شامل صهیونیستها که در همین صدسال اخیر حدود ۸۰ سال با مسلمانان در جنگ بوده‌اند می‌شود‌. #مرگ_بر_اسرائیل #مرگ_بر_اسراییل #دشمن_شناسی عضویت کانالها در ایتا و تلگرام👇 @pasokhvoice @pasokhtext @shenakhtehadis

استاد ما مرحوم علامه محقق استاد جعفری حقيقتا از برجسته ترین استادان تاریخنگاری صدر اسلام در میان چند عالم دینی بود که به تاریخنگاری در 60 سال گذشته عنایت داشتند. علامه سید مرتضی عسکری هم نمونه دیگر بود. این دو محقق برجسته درک تاریخی داشتند و در شناخت منابع سیره و تاریخ صدر اسلام و تشخیص سنت های مختلف روایات تاریخی و توجه به انگیزه ها و زمینه های نقل روایت حقیقتا در طیف علمای دینی انگشت شماری که به تاریخنگاری پرداخته اند بی همتا بودند. در اسلامشناسی دانشگاهی در غرب به آثار اين دو توجه خاص می شود. آقای مادلونگ نظر علامه عسکری را درباره عبد الله بن سبا قبول داشت و آثار محقق جعفری درباره تاريخ علم کلام در نوشته های غربی در اين بيست سال اخير مورد توجه قرار گرفته است. https://t.me/azbarresihayetarikhi

معنای نام فاطمه(س) پرسش: آیا صحت دارد که نام فاطمه یعنی «خانمی که بچه اش را از شیر گرفته است»؟ پاسخ: اینکه بگوییم «فاطمه یعنی زنی که نوزاد خود را از شیر گرفته» یک تعریف نامناسب است زیرا به جنبه مثبت موضوع توجه ندارد و بر نیمه خالی لیوان تمرکز می‌کند. از نظر لغوی، کلمه فاطمه یعنی مادری که نوزادش را کاملا (به مدت دو سال) شیر داده و سیراب کرده و وظیفه مادری را در حق فرزندش تمام و کمال به جا آورده و اکنون زمانی رسیده که نوزادش دیگر نیازی به شیر مادر ندارد بنابراین او را وارد مرحله غذا خوردن می‌کند» (۱) در فرهنگ عرب وقتی اسم نوزاد را «فاطمه» می‌گذاشتند احتمالا مقصودشان «فال نیکو زدن» بوده یعنی چنین نام مثبتی را انتخاب می‌کردند به این امید که این دختر- در خردسالی فوت نکند بلکه - به سن مادری برسد و فرزندانش را کاملا از شیر خود سیراب سازد». البته یک تفسیر ذوقی هم در برخی از روایات آمده که مضمونش تقریبا اینست که فاطمه، مادری است که در قیامت (به برکت شفاعت و حمایتش)، محبانش از آتش جهنم دور و جدا می‌شوند(۲). نتیجه: نکته اصلی در معنای لغوی نام فاطمه، «مادر بودن» و «حمایت کامل از فرزند» است. منبع: ۱ - ابن منظور، لسان العرب، جلد : 12، صفحه : 454 ۲ - ابن شهرآشوب، مناقب آل أبی طالب، ج ۳، ص ۳۳۰ #فاطمه #نامگذاری #دختر عضویت کانالها در ایتا و تلگرام👇 @pasokhvoice @pasokhtext @shenakhtehadis

❌❌ هیچ منبع معتبری درباره #شهادت حضرت ام البنین وجود ندارد ❌❌ ❌👆همه این منابع متاخر و برای سالهای اخیر هستند و اصلا منبع دست اول قدیمی در این باره وجود ندارد ❌❌

❤️ فایده امام غائب چیست ⁉️ 🔰وجود امام غائب مثل خورشید پشت ابر است؛ شاید نور مستقیمش را نبینیم، اما گرما و حیات‌بخشی‌اش لحظه‌ای قطع نمی‌شود. از نظر تحلیلی، سیستم خلقت یک نظام هدفمند است و نیاز به یک قلب تپنده یا واسطه فیض دارد تا انرژی معنوی و هدایت الهی را به رگ‌های جامعه تزریق کند؛ اگر این اتصال قطع شود، زمین اهلش را فرو می‌برد (قانون لزوم حجت). 👈 علاوه بر این، وجود او یک اثر روانی و تربیتی فوق‌العاده دارد؛ مثل وقتی که شاگرد می‌داند استادش در اتاق کناری ناظر است و هر لحظه ممکن است وارد شود، پس همیشه خودش را آماده و مرتب نگه می‌دارد. این انتظار پویا، موتور محرک امید در جامعه است و جلوی یأس مطلق در برابر ظلم را می‌گیرد. در واقع، او مثل لنگری است که کشتی بشریت را در طوفان‌ها نگه داشته تا به ساحل امن نهایی برسد، وگرنه هرج‌ومرج جهان را نابود می‌کرد. ✍ احسان عبادی #مهدویت @ma_va_o

🔸علت تفاوت رفتار خداوند با جوامع مؤمن و غیرمؤمن 🔸#گناه، روزی را کم می‌کند لذا خداوند به ما یاد داده است که استغفار کنید تا باران برای شما بفرستیم: (اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ يُرْسِلِ السَّمَاءَ عَلَيْكُم مِّدْرَارًا) ممکن است این سؤال برای شما پیش آید که چطور آنها که نه اهل نماز و نه اهل عبادت هستند، باران مفصل و مرتب دارند، اما ما که اهل نمازیم و به خدا اعتقاد داریم، با یک گناه یا چند گناه گرفتار کم‌بارانی می‌شویم؟ علتش آن است که بین شما و خداوند متعال #رابطۀ_تربیتی برقرار است. شما در حوزۀ تربیتی خدایید، و کسانی که در حوزۀ تربیتی خداوند قرار دارند، #تنبیه و #تشویق دارند. رفتار خدا با کسانی که از حوزۀ تربیتی خارج شده و به خود واگذار شده‌اند، به‌گونه‌ای دیگر است. بچه‌ای که مدرسه می‌رود با بچه‌ای که کوچه‌نشین است و سرپرستی ندارد، فرق می‌کند. کسی از #بچۀ_ولگرد نمی‌پرسد که مشق و تکلیف تو چطور شد؛ اما بچۀ پدردار، وقتی تکالیفش را انجام ندهد، پدر پول‌توجیبی‌اش را کم یا قطع می‌کند. شما ولگردهای عالَم و به‌خودرهاشدگان نیستید! شما در نعمتِ تربیت دین و قرآن هستید و هر کار شما زیر نظر خدا و اهل‌بیت است. امام زمان (ع) اعمال و رفتار ما را هفته‌ای دو بار مرور می‌کنند. شما چنین وضعی دارید. وقتی‌که #زکات می‌دهید، خداوند بر باران شما می‌افزاید، و سیل و آفت را برمی‌گرداند. ✍️ مرحوم آیت الله حائری شیرازی #نماز_باران #دعای_باران #گناه عضویت کانالها در ایتا و تلگرام👇 @pasokhvoice @pasokhtext @shenakhtehadis

🔻چه کسی جعفری است؟ 🔹️کلینی به اسناد خود از حنان بن سدير روايت كرده مى‌گويد: «ابو الصّباح كنانى به حضرت صادق علیه‌السلام عرض كرد: به خاطر شما چه ناروايی‌ها از مردم مى‌بينيم [و زخم زبان‌ها می‌شنویم]! امام فرمود: مگر به خاطر من از مردم چه مى‌بينى؟ گفت: هرگاه ميان من و مردى سخنى ردّ و بدل مى‌شود به من مى‌گويد: جعفرى خبيث! فرمود: شما را به من سرزنش مى‌كنند؟ ابو الصبّاح گفت: آرى. فرمود: به خدا در ميان شما كسانى كه پيروى جعفر مى‌كنند بسيار اندک‌ هستند! همانا صحابه من كسى است كه ورعش بسيار باشد و براى آفريدگارش عمل كند و به پاداش او اميدوار باشد. اينان اصحاب من هستند». @tavanerejal

موضوع سفیانی و شهید نصرالله بخشی از بیانات شهید ‎سید حسن نصرالله رضوان الله علیه در سخنرانی روز تاسوعای سال ۱۳۹۲ در پاسخ به کسانی که مبارزات ‎جبهه مقاومت در سوریه را به جنگ های آخرالزمانی تطبیق می دادند: - امروز بعضی از افراد می آیند و به برادران و بچه های ما حرف هایی میزنند. میگویند شما دارید در سوریه با سفیانی می جنگید! نه، چه کسی چنین حرفی زده است؟! هیچ معلوم نیست. به خاطر اینکه نیرو بسیج کنیم یا برای نبردمان مشروعیت بسازیم(چنین حرفهایی بزنیم)؟! نه، ما اصلا به چنین چیزی نیازی نداریم! مشروعیت نبرد ما نیز مبتنی بر مبانی فقهی، شرعی، واقعیات خارجی است. نیازی هم به مشروعیت سازی یا بسیج کردن از این جنس نداریم. ما برای حفظ سوریه، لبنان، فلسطین، منطقه و ملت های منطقه در برابر سلطه آمریکا، اسرائیل، و تکفیریان در سوریه می جنگیم.... ما نیازی نداریم به خاطر اینکه جوانان را بسیج کنیم بگویم بلند شوید برویم با سفیانی بجنگیم! آخر این چه حرفی است؟! این حرف غلط است. اگر کسی اینگونه رفتار کند در اشتباه است. اینها فریب دادن مردم است. ما از کجا بدانیم؟ ممکن است همه ماجرای خراسانی ، یمانی و سفیانی پنجاه یا صد سال دیگر رخ بدهد. چه کسی گفته امسال یا دو، سه و چهار سال بعد؟! شاید همه ما در آن زمان پیر شده باشیم یا اصلا زنده نباشیم! برادران! ما عقل، منطق، علم، قواعد، اصول، مبانی، قرآن ، سنت نبوی، ادله، روش استدلال، اجتهاد و استنباط و اصولی مستحکم داریم که حرکت، رفتار و برداشت از احکام و تکالیف شرعی مان را بر اساس آن پایه ریزی می‌کنیم. نیازی هم به این حرف ها که مبتنی بر گمان ، احتمال، و توهم هست نداریم! ‎#مهدویت ‎#آخرالزمان ‎#نصرالله عضویت در کانالها در ایتا و تلگرام👇 @pasokhvoice @pasokhtext @shenakhtehadis

سگ گردانی و حقوق حیوانات یک روی دیگر سکه نگهداری سگ در خانه، اینست که زندگی در محیط بسته با ذات این حیوان در تعارض است و نوعی حیوان آزاری به شمار می‌آید. سگ هم مثل هر حیوان دیگری دوست دارد آزاد باشد. وقتی قلاده به گردنش میبندند در واقع آن را به نوعی محصور و زندانی و اذیت می‌کنند. از همه بدتر این که با ادعای حیوان دوستی دارند این اشتباه را مرتکب می شوند ولی نمی فهمند. #سگ_گردانی #حقوق_حیوانات #فلسفه_احکام عضویت در کانالها در ایتا و تلگرام👇 @pasokhvoice @pasokhtext @shenakhtehadis

پرسش : آیا امام حسین (ع) در کودکی با سگ بازی می کردند؟؟!! پرسش :      برخی از ملحدها و حتی وهابی ها با استناد به روایتی که « برقی » (محدث شیعه) در کتاب «المحاسن» نقل کرده ادعا می کنند که امام حسين (ع) در کودکی با سگ بازی می کرده است. سند و محتوای این روایت چگونه است؟ پاسخ کوتاه :     این روایت که می گوید امام حسین (ع) با سگ بازی می کردند از نظر اسناد و متن دچار اشکالات و نقاط ضعف متعدد است و نمی توان به آن اتکا کرد. توضیحات مستند را در ادامه بیان می کنیم. پاسخ مفصّل و مستند :     روایتی که می گوید امام حسین(ع) در خردسالي با سگ بازي می کردند فاقد سند معتبر است و محتوای آن نیز با روايات فراوانِ دیگر در تعارض است بنابراین قابل اعتماد نیست. دلیل نامعتبر بودن این روایت به شرح زیر است: خلاصه محتوای روایت :     خلاصه محتوای این روایت چنین است که جبرئیل یکبار تا آستانه درِ خانه پیامبر (ص) آمد ولی وارد خانه نشد و گفت: « ما (فرشتگان) به خانه ای که آنچه (اکنون) در خانه شماست در آن باشد ، وارد نمی شویم ». پيامبر (ص) جستجو کردند و متوجه شدند که « توله سگی که حسین (ع) در روز گذشته با آن بازی می کرد» در زیر تخت پنهان شده بود. پس از بیرون کردنِ سگ ، جبرئيل وارد شد (1). ضعف سند روایت مورد بحث:     این روایت را « برقی » در کتاب « المحاسن » نقل کرده و زنجیره سند آن شامل چند حلقه ی ضعيف است یعنی چند تن از راویانی که واسطه دسترسی مؤلف به این روایت بوده اند از نظر وثاقت (دقت و راستگویی در نقل) مورد اتهام یا دستکم مورد تردید هستند و چه بسا مطالبی به این روایت ، افزوده یا از آن کاسته باشند. اولا خود مؤلف یعنی احمد بن محمد بن خالد برقی(متوفای حدود 280هـ) گرچه از محدثان و راویان راستگوی شيعه بوده اما به طور کلی در زمینه « نقل روایت از افراد بدنام » افراط می کرد تا جایی که علمای حدیث در قرن سوم ، مدتی او را از شهر قم اخراج و تبعید کردند(2) ثانیا در زنجیره سند این روایت ، از شخص پیامبر(ص) تا مؤلف ، هفت واسطه نام برده شده اند که تنها « وثاقت » دو نفر از آنان تأیید شده و درباره دیگران تردیدها یا اختلاف نظرهایی وجود داشته است. راویانی که در سند این روایت یاد شده اند ولی وثاقتشان معلوم نیست عبارتند از : پدر مؤلف (محمد بن خالد) ، عمرو بن شمر ، جابر بن یزید جعفی ، عبدالله بن یحیی الكندی و پدرش یحیی. درباره وثاقت نفر اول و سوم در میان رجال شناسان شیعه اختلاف است. نفر دوم یعنی « عمرو بن شمر » نیز فردی بدنام است که مطالبی به روایات جابر جعفي می افزود(3). درباره نفر چهارم و پنجم (عبد الله بن یحیی کندی و پدرش) نیز نه تنها هیچ اطلاعاتی درباره موثق بودن یا نبودنِ آنان ثبت نشده بلکه گویا در نگارش نام آنها نیز اشتباه شده و « نُجَيّ » به صورت « یحیی » نوشته شده است. عدم شهرت این روایت در منابع شیعه :     موضوع « بازی کردن امام حسین (ع) در كودكي با سگ» یک روایت مشهور در کتب حدیث شیعه نیست زیرا در بین انبوه منابع محدثان شیعه فقط « برقی » آن را با « سند ضعیف » در کتاب «المحاسن» نقل کرده که حدود 8 قرن بعد از او مجلسي نیز آن را از کتاب برقی رونویسی و در « بحار الانوار » تکرار کرده است (4). سایر منابع شیعه اساسا این موضوع را نقل نکرده اند زیرا علما حتی «احتمال صحت این مطلب» را « بسیار ضعیف » می دانستند. تعارض محتوای روایت با انبوه روایات دیگر:     محتوای روایتی که ادعا کرده امام حسین(ع) در خردسالی با سگ بازی می کردند با انبوهی از احاديث معتبر شیعه و اهل سنت تعارض و منافات دارد.     آنچه از انبوه روایات شیعه و سنی بر می آید اینست که فرشتگانِ {وحی ، رحمت و برکت} از ورود به اتاقی که سگ در آن حضور دارد خودداری می کنند(5). البته فرشتگانی که اعمال نیک و بد را ثبت می کنند همواره بر انسان نظارت دارند.     در روایتی از ابراهیم نخعی (متوفای 96هـ) نقل شده که اصحاب پیامبر(ص) به کودکان اجازه نمی دادند که با سگ بازی کنند (6). در احادیث معتبر شیعه آمده که نباید اجازه داد که سگ به اتاق خواب و غذاخوری و مکان نماز خواندنِ انسان رفت و آمد کند (7). همچنین اگر ... بقیه را در لینک زیر مطالعه فرمایید👇 http://arabi-maleki.blogfa.com/post-494.aspx