کلیپ فلسفی

‌ ‌🎞«فلسفه» در جهان اسلام چیست؟ | با زیرنویس فارسی 👤 پیتر آدامسن (دانشگاه LMU مونیخ) ❗️ ویدئوی فوق گزیده‌ای است از سخنرانی آدامسن در یکی از سخنرانی‌های سالانهٔ موسسهٔ فلسفهٔ خرونینگن (GRIPh) با عنوان «فلسفه در جهان اسلام» که در آن ایده خود را درباره چیستی فلسفه در جهان اسلام شرح داده است. 🍔 وقتی از «فلسفه» در جهان اسلام صحبت می‌کنیم، دقیقاً از چه چیزی حرف می‌زنیم؟ آیا این عنوان تنها به «الفلسفة»، یعنی روندِ دریافت، ترجمه و تفسیر آثار یونانی و سنت ارسطویی به‌دست متفکرانی چون کندی، فارابی، ابن‌سینا و ابن‌رشد محدود می‌شود، یا سنت‌های بومی دیگری مانند «کلام» نیز بخشی از تاریخ «فلسفه» در جهان اسلام هستند؟ پیتر آدامسن، استاد فلسفه در دانشگاه LMU مونیخ، خالق پادکست History of Philosophy Without any Gaps و یکی از ویراستاران مجموعه «فلسفه در جهان اسلام، در بافتار»، در این سخنرانی به بازخوانی مفهوم فلسفه در جهان اسلام پرداخته است. آدامسن با نقد نظریهٔ «مشعل‌داری» که مسلمانان را صرفاً واسطه‌گرانی برای انتقال فلسفهٔ یونان به اروپای سده‌های میانه می‌داند، و همچنین با نقد نظریهٔ «انحصار سنت عقلانی در جهان اسلام به فلسفه» نشان می‌دهد که چگونه متکلمان حتی پیش از نهضت ترجمه، دربارهٔ مسائل پیچیده‌ای چون یگانگی خدا، صفات الهی، اختیار و ذره‌گرایی (الجزء الذي لا يتجزأ) بحث می‌کردند و متفکرانی مانند کندی، در حقیقت آراء خود را در تعامل و در مقام پاسخ‌گویی به متکلمان ارائه داده‌اند؛ امری که این پرسش چالش‌برانگیز را مطرح می‌کند که آیا کلام را هم باید گونه‌ای از فلسفه دانست یا خیر؟ ▶️ مشاهدۀ نسخۀ کامل این ارائه در یوتوب ⭐️ معرفی مجموعهٔ «فلسفه در جهان اسلام، در بافتار» 🔵 پیتر آدامسن یکی از ارائه‌دهندگان ششمین مدرسهٔ تابستانی انعکاس است. 🔗برای کسب اطلاعات تکمیلی و ثبت‌نام در این مدرسه، به این پیوند مراجعه کنید. @Inekas

‌ ‌🎞 ارائهٔ «تحلیل احادیث امامیه در پارادایم حدیث‌پژوهی غربی» 👤مصطفی موحدی‌فر پژوهشگر همکار در مرکز بین‌المللی پژوهش‌های پیشرفتهٔ اسلامی (ICAIR) در لندن 🟣 ویدئوی بالا گزیده‌ای است از ارائهٔ مصطفی موحدی‌فر در مرکز پژوهشی پویافکر (سه‌شنبه ۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۴) که در آن ایدۀ خود در کتاب اخیرش «خاستگاه‌های حدیث امامی» را ارائه کرده است: Movahedifar, Mostafa. The Origins of Imāmī Ḥadīth: A New Methodological Framework for Isnād Analysis. Islamic Thought and History 5. Leiden: Brill, 2026 ⬇️ دریافت ۵۰ صفحۀ نخست کتاب ⭐️ معرفی تفصیلی کتاب و خلاصه‌ای از فصول آن ▶️ مشاهدۀ نسخۀ کامل ارائه (۱ ساعت و ۲۰ دقیقه) در آپارات و یوتوب انعکاس موحدی‌فر ارائه را با مقدمه‌ای دربارهٔ تجربهٔ شخصی‌اش در دکترا و تفاوت رویکرد آکادمیک غربی و رویکرد سنتی حوزوی آغاز می‌کند. سپس مروری کوتاه از پیشینۀ پژوهش به دست می‌دهد: روش مدرسی طباطبایی در Tradition and Survival ("میراث مکتوب شیعه") و نقد استوارت بر آن، مقالهٔ کمیل راجانی دربارهٔ کتاب عبیدالله بن علی الحلبی، و تلاش ناموفق سیف‌الدین کارا برای اعمال تحلیل توأمان متن-اسناد (ICMA) بر حدیث شیعه. او سپس تفاوت نگاه سنتی-حوزوی و نگاه آکادمیک غربی به حدیث را شرح می‌دهد. در نگاه سنتی، اصل توجه به حجیت خبر است؛ در نگاه آکادمیک، به صحت تاریخی انتساب. روش‌های سنتی مانند سنجش وثاقت و ضعف راوی برای تاریخ‌گذاری علمی کافی نیستند، چنان‌که نقدهای گلدتسیهر و شاخت بر اسناد نشان می‌دهد. همچنین داده‌های اعتقادی مانند علم غیب امام نیز در چارچوب آکادمیک قابل استناد نیستند. موحدی‌فر با تکیه بر تعریف شولر از اصالت -انتقال حدیث در نظامی مستند از آموزش و یادگیری- تأکید می‌کند پژوهش غربی دربارهٔ حدیث شیعه هنوز بسیار ابتدایی و ناقص است. مهم‌ترین پیش‌نیاز برای ارائهٔ روشی منطبق با تاریخ انتقال حدیث شیعه، ارائهٔ رویکردی نظام‌مند، دقیق و متناسب با ویژگی‌های خاص منابع امامیه برای تحلیل اسانید موجود در مجموعه‌های حدیثی شیعه است. بر همین مبنا، موحدی‌فر روش خودش را معرفی می‌کند: بر پایهٔ مدل چهارفازیِ انتقال حدیث در مدینه (بر اساس نظریات موتسکی و شولر)، جایگاه امام باقر و امام صادق را در نظام آموزشی آن دوره جای‌گذاری می‌کند، و دو ابزار تحلیلیِ «تحلیل آماری اسناد» و «پدیدهٔ منابع واسطه» را برای سنجش اصالت لایه‌های سند معرفی می‌کند؛ با تحلیل آماریِ نسبتِ روایاتِ هر راوی از استادش، لایه‌های انتقال هر سند شناسایی می‌شود. این نظمِ آماری خود معیار اصالت است: انتقال از طریق واسطهٔ مشخص با الگوی جعل ناسازگار است، و خروج یک حدیث از این الگو نشانهٔ منبعی نادر یا نقل شفاهی است. و البته هشدار می‌دهد منابع پس از سدهٔ پنجم برای این تحلیل بی‌فایده‌اند. 🔵 مطالعهٔ ترجمهٔ فارسی بخش مرتبط از فصل دوم کتاب: «کتب اربعه» و دفترچه‌های متقدم «حدیث» در پایان، برای تبیین این رویکرد، این روش را در یک مطالعهٔ موردی حدیثی دربارهٔ "عالم ذر" به‌کار می‌بندد تا نشان دهد چگونه می‌توان با استفاده از این روش، لایه‌های مختلف انتقال یک حدیث امامی را از نیمۀ اول سدۀ دوم هجری تا زمان تدوین آثار اصلی امامیه، همچون الکافی، رهگیری و تحلیل کرد. (این بخش اخیر از ارائه در کتاب نیامده، اما به طور جداگانه در مقاله‌ای مستقل منتشر شده است.) ⭐️ معرفی تفصیلی کتاب و فصل‌ها ▶️ مشاهدۀ نسخۀ کامل ارائه (۱ ساعت و ۲۰ دقیقه) در آپارات و یوتوب انعکاس #انعکاس_کتاب #انعکاس_یافته‌ها @inekas

‌ ‌🎞 ارزیابی کمی و موضوعی قرآن آغازین در مکه | با زیرنویس فارسی 👤 ریموند فرین| ترجمهٔ ویدئوی منتشر شده در کانال یوتوبی بنیاد علم، فلسفه و دین ▶️ مشاهدۀ نسخۀ با کیفیت ارائه با زیرنویس فارسی اختصاصی در آپارات انعکاس ریموند فرین در این ارائه، روش مورد استفاده در کتاب جدیدش: قرآن آغازین در مکه را ارائه می‌دهد. فرین با محاسبۀ میانگین طول آیات در هر سوره بر پایه شمارش مدینۀ اول، فهرست پنجاه سوره با آیات کوتاه را محتمل‌ترین لایۀ آغازین وحی مکی برمی‌شمارد و آیات با طول نامتعارف را افزوده‌های متأخرتر مدنی می‌داند. در این ارائه او روش و مبنای خود را برای این ادعا به روشنی توضیح می‌دهد. ⭐️ معرفی کتاب و فصل‌ها 🗂 فهرست محتوایی ارائه 00:00 — مقدمه پژوهش و معرفی طرح تحقیق معرفی پروژه جدید فرین درباره قرآن آغازین مکی، پیوند آن با پژوهش‌های پیشین او و توضیح هدف کلی مطالعه. 01:45 — تاریخگذاری زمان نزول سوره‌ها و روش‌شناسی پژوهش نقطۀ عزیمت او شاخص «میانگین طول آیه (MVL)» است که نیکولای سینای در سال ۲۰۱۷ برای ردیابی روند گذار از آیات کوتاه به آیات بلند همراستا با انتقال از دورۀ مکی به مدنی به کار برد و بر این اساس سوره‌های نخستین قرآن شناسایی می‌شوند. 06:57 — استدلال‌هایی به نفع نظام شمارش آیاتِ «مدنی اول» فرین با مقایسه هفت نظام کهن شمارش آیات (تعیین محل اتمام یک آیه و شروع آیه بعد) و تحلیل آماری اختلافات میان آن‌ها استدلال می‌کند نظام آیه‌شماری «مدینۀ اول» محتمل‌ترین نظام اصیل است. 16:15 — شواهد ادبی و تاریخی در تأیید نظام «مدنی اول» فرین این یافته را با شواهد درون‌متنی (تناظر تقسیم آیات در سوره‌های بقره و ابراهیم) و گزارش ابن‌منادی درباره متقدم‌بودن این نظام تقویت می‌کند. 23:34 — تحلیل مضمونی سوره‌های آغازین قرآن تحلیل موضوعی این پیکره نشان می‌دهد نزدیک به هفتاد درصد آیات به توصیف قیامت، دوزخ و بهشت اختصاص دارد. 31:22 — قرار دادن پیام قرآن آغازین در بستر تاریخی خود تفسیر یافته‌ها در چارچوب فضای فکری اواخر عهد باستان و مقایسه با سنت‌های آخرالزمانی یهودی و مسیحی. 36:57 — پرسش و پاسخ درباره مسائل انتقال قرآن ▶️ مشاهدۀ نسخۀ با کیفیت ارائه با زیرنویس فارسی اختصاصی در آپارات انعکاس #انعکاس_کتاب #انعکاس_یافته‌ها @inekas

‌ 🎞نقد فُرم: واکاوی ریشه‌های ادبی/داستانی سیرهٔ نبوی در میراث غیر اسلامی 🟣 احسان روحی، پژوهشگر سیرهٔ نبوی، در مقدمهٔ ارائه‌اش در چهارمین مدرسهٔ تابستانی انعکاس به نقش نقد فُرم در واکاوی ریشه‌های ادبی/داستانی سیرهٔ نبوی پرداخته و ما را با چیستی نقد فرم و کاربردهای آن در کشف بازپردازی‌های ادبی متأخر آشنا می‌کند. نخستین منابع سیره با فاصله‌ای دست‌کم یک‌ونیم‌قرنی از زمان زندگی پیامبر تدوین شده‌اند؛ فاصله‌ای که مسأله انتقال شفاهی و حافظهٔ جمعی را به‌طور جدی مطرح کرده و بازسازی تاریخی را دشوار می‌سازد. اهمیت این تأخر زمانی هنگامی روشن‌تر می‌شود که سیره، در بستر منازعات سیاسی خوانده شود، زیرا این متون در دوره خلافت اموی و عباسی شکل گرفته و سیره‌نگاران اولیه در پیوند با دستگاه خلافت فعالیت می‌کرده‌اند. از این‌رو، سیره نه متنی بی‌طرف، بلکه روایتی سامان‌یافته در افق نیازها و حساسیت‌های معطوف به قدرت است. در سطحی دیگر، نقد فُرم نشان می‌دهد که گزارش‌های سیره غالباً بازتاب خام وقایع تاریخی نیستند، بلکه بازپردازی‌هایی ادبی‌اند که از سنت‌های روایی پیشین، اعم از سنت‌های بومیِ عربی و غیرِ بومیِ مسیحی-یهودی، تغذیه می‌کنند. پژوهش‌های تطبیقی آشکار ساخته‌اند که برخی روایت‌های سیره از حیث ساختار داستانی با روایت‌های عهد عتیق و متون مسیحی باستان متأخر هم‌خوان‌اند؛ مانند ماجرای ازدواج پیامبر با زینب بنت‌جحش که به داستان داوود و بت‌شبع شبیه است، یا شباهت روایت زید بن‌حارثه با داستان یوسف، و هم‌چنین روایت شقّ‌الصدر و آغاز وحی که شبیه به زندگی‌نامه‌ها و مکاشفات قدیسان مسیحی است. در این میان، نقش قصّاص را نیز نباید نادیده گرفت؛ راویانی که با آگاهی از ناآشنایی بخش بزرگی از مخاطبان مسلمان با متون یهودی و مسیحی، این الگوهای روایی را در قالبی اسلامی بازسازی کرده و به گردش درمی‌آوردند. احسان روحی، دبیر علمی مدرسه مدار ۱۴۰۴، در این ویدئو توضیح می‌دهد که رویکرد نقد فرم، نه دعوت به انکار سیره، بلکه فراخوانی به خوانش تاریخی و انتقادی آن است؛ خوانشی که به شرایط تولید متن، فرم روایت و شبکهٔ الهام‌های ادبی و فرهنگی آن توجه می‌کند. 🔴چهارمین مدرسهٔ مدار با موضوع «رویکردهای جدید در مطالعهٔ اسلام نخستین: نقد فرم در تعامل با دیگر روش‌های تاریخی-انتقادی» از ۲۰ تا ۲۳ بهمن ۱۴۰۴ در جزیره کیش برگزار خواهد شد. برای کسب اطلاعات تکمیلی و ثبت‌نام به این پیوند مراجعه کنید. 🗂فهرست مطالب ویدئو: 00:00 چالش‌های تاریخ‌نگاری سیره: نقش دستگاه خلافت و مسئلهٔ «فاصله تاریخی» تا زمان تدوین متون 02:10 معرفی ابزارهای نقد تاریخی در آکادمی‌های غربی و روش «نقد فرم» (Form Criticism) 07:23 بررسی نمونه تأثیرات کتاب مقدس 08:37 بررسی نمونه تأثیرات باستان متأخر (۱) 12:43 بررسی نمونه‌ تأثیرات باستان متأخر (۲) 15:00 تحلیل نهایی: نقش داستان‌سرایان (قصّاص) با پیشینهٔ یهودی-مسیحی در شکل‌دهی ژانر سیره نبوی @Inekas

‌ ‌🎞 چرا قرآن بر غذا خوردن عیسی و مریم تأکید می‌کند؟ 👤کلاوس فون‌اشتوش (دانشگاه بن) | بخشی از ویدئوی منتشر شده در کانال انجمن مباحثات قرآنی | با زیرنویس فارسی ﴿ما المسیح ابن مریم إلا رسولٌ قد خلت من قبله الرسول وأمّه صديقة کانا یأکلان الطعام انظر کیف نبیّن لهم الآیات ثمّ انظر أنّی یؤفکون ﴾ مسيح، پسر مريم جز پيامبرى نبود كه پيش از او [نيز] پيامبرانى آمده بودند؛ و مادرش زنى بسيار راستگو بود. هر دو غذا مى‌خوردند. بنگر چگونه آيات [خود] را براى آنان توضيح مى‌دهيم؛ سپس ببين چگونه [از حقيقت‌] دور مى‌افتند. (مائده: 75؛ ترجمه‌ی فارسی از محمدمهدی فولادوند) ‌ اشارۀ قرآن در آیۀ بالا به اینکه عیسی و مریم «هر دو غذا می‌خوردند» معمولاً به‌مثابۀ استدلالی علیه این دیدگاه مسیحیانِ هم‌روزگار با قرآن شمرده شده که عیسی و مریم موجوداتی الوهی بوده و از همین‌رو، آنان را بی‌نیاز از غذا خوردن می‌شمرده‌اند. با این‌حال، دشواری اساسی در این‌جا آن است که مسیحیان چنین باوری نداشته‌اند: مسیحیان برآن نیستند که عیسی و مریم غذا نمی‌خورده‌اند؛ حتی اگر چنین دیدگاهی را بتوان نزد گروه‌هایی از مسیحیان دربارۀ عیسی یافت، چنین دیدگاهی دربارۀ مریم در کار نبوده است. با درنظر داشتن این دشواری، اشارۀ قرآن به غذا خوردن عیسی و مریم را در سیاق این آیه، چگونه باید فهمید؟ 💠 در این ویدئو خلاصه پاسخ کلاوس فون‌اشتوش به این پرسش را مشاهده می‌کنید. 🔺 نسخۀ کامل این ویدئو (به طول ۸ دقیقه) به درخواست انجمن مباحثات قرآنی ضبط شده و در کانال این انجمن قابل مشاهده است. کلاوس فون‌اشتوش الاهی‌دان کاتولیک و استاد الاهیات سیستماتیک در بُن است، و از جملۀ آثار او می‌توان به پیامبری در اسلام و مسیحیت (با همکاری طوبا ایشیک؛  2013)، چالشِ اسلام: رهیافت‌های مسیحی (2016)، پیامبر دیگر: عیسی در قرآن (با همکاری موهناد خورشیده؛ 2018)، و مریم در قرآن: دوست خدا، باکره، مادر (با همکاری منی ططری؛2021) اشاره کرد. معرفی کتاب اخیر (مریم در قرآن) و ترجمۀ فارسی مقدمۀ آن پیش‌تر در کانال انعکاس منتشر شده است. ‌ 💠 پاسخ دیگری که برای این پرسش در سنت تفسیری اسلامی ذکر شده، تأکید قرآن بر نفی جنبۀ الهی از عیسی و مریم است. لازم به ذکر است الهیات مسیحی مسیح را هم «کاملاً انسان» و هم «کاملاً الهی» می‌داند. اینکه در این آیه هم عیسی و هم مریم غذا می‌خوردند (و با نتایج مرتب بر آن که قرآن بنا بر ادب صریحا ذکر نکرده)، به منظور تأیید انسانیت کامل آن‌ها و استدلال و تاکید بر مانع الجمع بودن این دو سرشت الهی و انسانی با هم در یک وجود است. #انعکاس_یافته‌ها @Inekas

‌ 💠عُزَیرِ قرآنی: خطای قرآن یا ارجاعی به یک سنت ربانی فراموش‌شده؟ بخشی از ارائۀ هولگر زلنتین در کنفرانس سبع طوال | با زیرنویس فارسی از انعکاس "و قالت الیهود عزیرٌ ابن الله و قالت النصاری المسیح ابن الله ذلك قولهم بأفواههم یضاهئون قول الذین کفروا من قبل قاتلهم الله أنّی یؤفکون." "و يهود گفتند: «عُزَير، پسر خداست.» و نصارا گفتند: «مسيح، پسر خداست.» اين سخنى است [باطل‌] كه به زبان مى‌آورند، و به گفتار كسانى كه پيش از اين كافر شده‌اند شباهت دارد. خدا آنان را بكشد؛ چگونه [از حق‌] بازگردانده مى‌شوند؟" (توبه: ۳۰ — ترجمۀ فارسی از محمدمهدی فولادوند) 💠آیۀ سی‌ام سورۀ توبه و مقصود قرآن از «عزیر» در این آیه در سنت تفسیر اسلامی محل گفت‌وگو بوده است. در واقع، به‌جز چند استثنای معدود، عموم مفسران مسلمان «عزیر» را دال بر عِزرا (עזרָא، سده‌ی پنجم و چهارم پیش از میلاد) دانسته‌اند — کاهنی پراهمیت در یهودیتِ پس از تبعید، که نماد یک «کاتب شریعت» است و نقشی محوری در تثبیت یا بازیابی تورات در دورۀ پس از تبعید داشته است. با این‌حال، یهودیان همواره اتهام قرآن به آن‌ها را، مبنی بر اینکه آنان عزرا را «پسر خداوند» می‌دانند رد کرده‌اند، نکته‌ای که از چشم مفسران مسلمان نیز پنهان نمانده است؛ چنان‌که فخرالدین رازی در التفسیر الکبیر در مواجهه با این انکار اشاره می‌کند: «... القول الثالث: لعل هذا المذهب كان فاشيا فيهم ثم انقطع، فحكى اللّه ذلك عنهم، و لا عبرة بإنكار اليهود لذلك، فإن حكاية اللّه عنهم أصدق». 🔺ناظر به همین انکار و ناآشنایی است که پژوهشگران مدرن نیز دیدگاه‌های گوناگونی دربارۀ کیستیِ «عزیر» قرآنی ارائه کرده‌اند. هرچند رویکردی رایج در پژوهش‌های مدرن، هم‌راستا با دیدگاه غالب در سنت تفسیر اسلامی، «عزیر» قرآنی را همان عزرای کاتب برمی‌شمارد و اتهام قرآن به یهودیان را یا ناشی از نوعی رویکرد جدلی برشمرده، یا آن را خطاب به گروهی حاشیه‌ای و فراموش‌شده از یهودیان می‌داند و یا به‌سادگی آن را در زمره‌ی «خطاهای قرآن» قرار می‌دهد، دیدگاه‌های پژوهشگران مدرن دربارۀ کیستی عزیر متنوع بوده است:  - «عُزیل/ عَزازیل (עֲזָאזֵל)» (فرشتۀ سقوط‌کرده) - «عَزیز» (گاه در ارتباط با داود و سنت مسیحایی یهودی) ـ اخنوخ و/یا ادریس ـ عَزریا (עֲזַרְיָה ) و حتی اوزیریس (از ایزدان مصر باستان) با این‌حال، هر یک از پاسخ‌های یادشده دچار دشواری‌هایی هستند که رسیدن به گونه‌ای اجماع نسبی در این مسئله را ناممکن ساخته است. 👤 هولگر زلنتین اخیراً دیدگاه متفاوتی را پیش‌رو نهاده است که نشان می‌دهد اتهام قرآن به یهودیان مبنی بر اینکه آنان «عزیر» را فرزند خداوند می‌دانند در واقع اشاره‌ای جدلی به سنت‌های ربّنی است که مخاطبان قرآن نسبت بدان‌ها آگاهی داشته‌اند. «عزیر» قرآنی نه ناظر بر هیچ‌یک از کسانی که گفته شد، که ناظر بر الیعازر بن هورکانوس (אליעזר בן הורקנוס، سدۀ اول و دوم میلادی) است؛ چهره‌ای کانونی در میشنا و ادبیات ربّنی فلسطینی. 🔺او در دو ارائۀ خویش [یکی در کنفرانس سبع طوال و دیگری در کنفرانس IQSA ۲۰۲۵] به‌فقره‌ای از تلمود اورشلیمی (مربوط به سده‌ی چهارم و پنجم میلادی) اشاره می‌کند که در آن، الیعازر «پسر خداوند» دانسته می‌شود. در این فقره آمده است: אִם חֲבֵרִים מִתְלַחֲמִים אַתֶּם מָה אִיכְפַּת לָכֶם. וְיָצָאָה בַת קוֹל וְאָמְרָה. הֲלָכָה כֶאֱלִיעֶזֶר בְּנִי ربی یوشع به آنان گفت: وقتی همکاران با یکدیگر در نزاع‌اند، این موضوع به شما چه ارتباطی دارد؟ آوایی آسمانی برآمد و گفت: عمل بر طبق رأی پسر من، الیعزر، است. Jerusalem Talmud Moed Katan ۳:۱ او بدین نکته اشاره می‌کند که یهودیان از الیعازر با لقب «بزرگ/ ה-גדול» یاد می‌کرده‌اند و احتمالاً، استفادۀ قرآن از صیغۀ مصغر برای اشاره به او، یعنی «عُزَیر»، نوعی جدال آگاهانه با این لقب است؛ نام «یاری‌رسانندۀ بزرگ» نزد یهودیان، در قرآن به‌صورت «یاری‌رسانندۀ کوچک» آورده می‌شود. بدین‌سان، در دیدگاه زلنتین، مطالعۀ نزدیک‌تر آیۀ ۳۰ سورۀ «توبه» در سیاق آن نشان می‌دهد که قرآن در این‌جا در حال مجادله‌ای آگاهانه با ادعای سنت یهودیت ربّنی فلسطینی است: قرآن هم با این ادعا که الیعازر «پسر خداوند» است درمی‌پیچد و هم با کاربرد لقب «بزرگ» برای او. 🗂فهرست محتوای ویدئو 00:00 آیا ربی‌العازر پسر خداست؟ 00:28 «ربی‌العازر» "پسر من" در تنخوما 01:19 تأیید خدا در تلمود اورشلیمی: داستان طرد شدن و تأیید مجدد ربی‌العازار توسط صدای آسمانی به دلیل نسخ تورات 02:06 سوره توبه و نفی الوهیت عُزَیر 03:26 پیوند لغوی عُزَیر و الیعزر 06:21 توضیح اثربخشی نقد قرآنی علیه سنت ربانی معاصر پیامبر 🟣برای مطالعۀ کامل و دریافت ارجاعات به وبلاگ انعکاس مراجعه بفرمایید. #انعکاس_یافته‌ها @inekas

‌ 📺 معرفی مقالۀ «اشارات عهدینی در ادبیات فارسی: ردپای سنت مسیحی در میان شاعران فارسی‌زبان» 👤 محمدحسین نراقی (انعکاس) آیا شاعران بزرگ فارسی‌زبان تنها از روایت قرآنیِ عیسی الهام گرفته‌اند یا ردّ پای تأثیر مستقیم سنت مسیحی نیز در اشعارشان دیده می‌شود؟  پژوهش‌های بسیاری تاکنون به حضور درون‌مایه‌ها و شخصیت‌های سنت مسیحی در ادبیات فارسی پرداخته‌اند و با این‌حال، بیش‌تر آن‌ها بر حوزه‌هایی مانند تأثیر آموزه‌های مسیحی بر اندیشه‌های عرفانی یا اصطلاحات و نمادهای مسیحی در شعر فارسی تمرکز داشته‌اند. پاره‌ای از این پژوهش‌ها نیز به‌ بررسی درون‌مایه‌ها و شخصیت‌های سنت مسیحی در اسطوره‌ها و باورهای عامیانۀ فارسی‌زبانان پرداخته‌اند. با وجود این، توجه به آن دسته از مضامین در شعر فارسی که مستقیماً در پیوند با متن عهد جدید هستند اندک بوده است. 🔵مقالۀ محمدحسین نراقی با در نظر داشتن نمونه‌هایی از درون‌مایه‌های انجیلی که در قرآن همتای روشنی ندارند، می‌کوشد به‌بررسی این مسئله بپردازد که تا چه اندازه امکان دارد شاعران کلاسیک فارسی (مشخصاً فردوسی، مولوی، ناصرخسرو و خاقانی) از متن عهد جدید آگاه بوده باشند و نیز، این که درون‌مایه‌ها‌ی مورد بحث از چه مسیرهایی به شعر فارسی راه یافته‌اند. هدف این مقاله، روشنی‌افکندن بر جنبه‌هایی کم‌تر دیده‌شده از پیوند ادبیات فارسی با سنت مسیحی، و گشودن چشم‌اندازی تازه برای فهم گفت‌وگوی تاریخی فرهنگ اسلامی و فرهنگ مسیحی است. 🔵این پژوهش نخستین‌بار در سال ۲۰۲۰ در کنفرانس مرکز مطالعات مسلمانان و مسیحیان دانشگاه آکسفورد ارائه شد و سپس، در سال ۲۰۲۵ در مجموعۀ اناجیل در بستر اسلامی: کاربرد و محتوا توسط انتشارات راتلج منتشر گردید. ⬇️دریافت فایل کامل مقاله 🔵اصل مقالۀ حاضر از طریق نشانی زیر قابل دست‌یابی و ارجاع است: Naraghi, Mohammad Hossein (2025), "Biblical Allusions in Persian Literature: Persian Poets in the Footsteps of the Christian Tradition", In: Georgina L. Jardim, Ida Glaser, Shirin Shafaie (eds.), The Gospels in Islamic Context: Function and Content (1st. ed.), London & New York: Routledge ▶️ نسخۀ کامل ویدیوی معرفی این مقاله را در صفحۀ یوتوب انعکاس پلاس ببینید. #انعکاس_پلاس @inekas

‌ 🔴 سنگ‌نوشته‌های عربی و پژوهش‌های جدید 👤 وحید صفا سنگ‌نوشته‌های عربی امروزه به طور ویژه مورد توجه پژوهشگران مطالعات اسلامی قرار گرفته‌اند. دلیل این امر سرعت بالای کشف سنگ‌نوشته‌های جدید در سال‌های اخیر است، کشفیات که تقریباً هر هفته و هر ماه افزایش می‌یابد. اینجا، اینجا و اینجا تنها برخی از کارهای جدیدی که با توجه به سنگ‌نوشته‌ها منتشر شده و در انعکاس معرفی شده را می‌بینید. استفادهٔ مستقیم از این مواد اولیهٔ با ارزش، نیازمند مجهز شدن به دانش کهن‌خط‌شناسی و کتیبه‌شناسی است که جای آن در آموزش‌های رسمی مطالعات اسلامی در آکادمیا خالی است. آریانا دوتونه Arianna D’Ottone در این پژوهش از ضرورت توجه به این دانش‌ برای پژوهشگران آینده دفاع می‌کند. 🟣 کارگاه درآمدی بر کهن‌خط‌شناسی و کتیبه‌شناسی عربی آغازی برای ورود به دنیای جذاب سنگ‌نوشته‌های عربی است. در ویدئوی بالا، وحید صفا، مدرس این کارگاه، در این مورد بیشتر توضیح می‌دهد. 🗣برای ثبت‌نام در این کارگاه تنها تا پایان این هفته فرصت دارید: https://t.me/inekas/604 #رویداد_انعکاس 🔵@inekas

‌ ‌🎞 قرآن به مثابه کهن‌ترین زندگی‌نامهٔ محمد [ص]‌‌ 🟣 ویدئوی بالا گزیده‌ای است از ارائۀ خوان کول در سومین مدرسه تابستانی انعکاس  (پنج‌شنبه ۱۶ شهریور ۱۴۰۲) با عنوان «محمد [ص] و قدرت نرم» که در آن خلاصه فصل ششم کتابش "محمد، پیامبر صلح" را ارائه کرده است: ⬇️ دریافت فصل ششم کتاب 👤 معرفی خوان کول ▶️ مشاهدۀ نسخۀ کامل ارائه (۴۷ دقیقه) در یوتوب انعکاس خوان کول در این ارائه، به بررسی دورۀ پایانی زندگی پیامبر اسلام، از سال ۶ تا ۸ هجری می‌پردازد. او بر این باور است که قرآن، به عنوان قدیمی‌ترین و معاصر با زندگی پیامبر اسلام، معتبرترین منبع برای درک زندگی و آموزه‌های ایشان است. برخلاف دیدگاه برخی محققان که قرآن را متنی متأخر می‌دانند، وی با استناد به شواهد فراوان، آن را منبعی معاصر و دست‌اول می‌داند. تأکید اصلی کول بر تفاوت‌های بنیادین بین مفاهیم مطرح شده در قرآن و روایات متأخر دوره عباسی است. برای نمونه، قرآن جنگ تهاجمی را مجاز نمی‌داند و تنها به جنگ دفاعی اجازه می‌دهد! در حالی که در متون عباسی و اندیشه‌های پس از آن، گسترش قلمرو امپراتوری اسلامی یک وظیفه تلقی می‌شود. همچنین، برخلاف تصویر خصمانه‌ای که منابع عباسی از رابطهٔ پیامبر با جامعه مشرکان ارائه می‌دهند، قرآن امکان صلح و همزیستی مسالمت‌آمیز با غیرمسلمانان غیرمتخاصم را به‌وضوح مجاز می‌شمارد. آیۀ ۹۴ سوره نساء نمونه‌ای گویا از این روحیه صلح‌طلبانه و presumption of innocence (اصل برائت) در قرآن است. در ادامه کول با استناد به دیگر آیات قرآن، دیدگاهی متفاوت از رویدادهایی مانند صلح حدیبیه و فتح مکه ارائه می‌دهد و بر صلح‌آمیز بودن ورود مسلمانان به مکه و ممنوعیت جنگ تهاجمی در قرآن تأکید دارد. همچنین، خوان کول زمینه‌های ژئوپلیتیکی آن زمان، از جمله شکست ساسانیان از امپراتوری روم را در تحلیل خود دخیل می‌داند که مؤید برداشتی روادارانه‌تر و فراگیرتر از اسلام متقدم است. ▶️ مشاهدۀ نسخۀ کامل ارائه (۴۷ دقیقه)  در یوتوب انعکاس #انعکاس_کتاب #ارائه‌های_مدرسه_انعکاس 🔵@inekas

مستند «تخت‌جمشید» (پرسپولیس)، ۱۳۴۰/۱۹۶۳ کارگردان: فریدون رهنما @literature9 این مستند نخستین کار این شاعر و فیلمساز برجسته است که با هزینه‌ی شخصی ساخته شد و درآمدی است بر نگاه رهنما به ایران و هویت ملی. @litera999 امشب پنجاه و یکمین سال‌مرگ این هنرمند نامدار جوانمرگ است.

مستند کوتاهی در مورد کتابخانه ملی ایران دهه ۵۰ خورشیدی @litera999 مستدهای تاریخی در این کانال👇🏻👇🏻 https://t.me/literature9

@litera999 ▪️گفت و گو با ایرج پزشک زاد،خالق دایی جان ناپلئون

بورخس از نابینایی و نوشتن می‌گوید. @litera999

@literature9 روزگار بهروز @litera999 مستندی درباره بهروز رضوی... که دیروز رفت با صدایش.

@litera999 «سفر» فیلمی کوتاه به کارگردانی بهرام بیضایی محصول ۱۳۵۱

قهرمان قحطی سیاه؛ زنی از هاشم‌آباد 🔻در روزهای تاریک قحطی، وقتی نان هم به آرزو بدل شده بود، محله‌های نفرآباد و هاشم‌آباد طعم گرسنگی را کمتر حس کردند. چرا؟ چون مردی به نام حاج ابوترابی و زنی به نام ننه کبری ، نان‌آور تمام محل شدند. تنورش را روشن کردند، آستین بالا زدند و با پخت نان، قوت قلب شدند برای همسایه‌ها. ⏪تصاویر و ویدئوهای بیشتر از تهران قدیم رو در دیگر پست‌های صفحه ببینید. #طهرونی #روایت_تهران #هویت_محله ما را در تلگرام به نشانی زیر دنبال کنید. @hamshahri_mahaleh

🍁 دین، فرهنگ و افراط‌گرایی در افغانستان ▪️آسیب‌شناسیِ امروز و راهبردهای بازسازیِ آینده سخنرانان: سیدحسن اخلاق (نویسنده و پژوهشگر) بخش اول: فایل ویدیویی | فایل صوتی نسرین گروس (نویسنده و فعال حقوق زنان) بخش دوم: فایل ویدیویی | فایل صوتی جارالله منصوری (پژوهشگر امور اجتماعی و دین) بخش سوم: فایل ویدیویی | فایل صوتی محمد طارق عثمان (پژوهشگر مطالعات دینی) بخش چهارم: فایل ویدیویی | فایل صوتی پرسش و پاسخ با سخنرانان فایل ویدیویی | فایل صوتی گرداننده: هارون نجم‌پور این نشست در ۱۰ مرداد ۱۴۰۵ به همت خانۀ مولانا برگزار شده است. #️⃣ #نشست #درباره_افغانستان

🍁هزاره‌های اهل سنت افغانستان   ▪️گفت‎وگو با حفیظ شریعتی نویسندۀ کتاب «هزاره‌های اهل سنت افغانستان» (۱۳۹۷) دکتر حفیظ شریعتی نویسندۀ کتاب «هزاره‌های اهل سنت افغانستان» می‎گوید: هزاره‌های اهل سنت افغانستان بخشی قابل‎ملاحظه‌ی از جمعیت افغانستان را تشکیل می‎دهند و هرگز قابل انکار نیستند. هزاره‌های اهل سنت افغانستان، که تعدادشان بین چهار تا چهارونیم میلیون نفر است، طی سالیان متمادی تحت ستم و انکار هویت قرار داشته‎اند. با وجود تمام تبعیض‎ها و فشارها علیه آنها، آنها هویت هزارگیِ خود را حفظ کرده‎اند و در سال‎های اخیر روندِ احیای هویت هزارگی و هویت‌خواهی بین هزاره‌های اهل سنت افغانستان تقویت شده است.   🎥 از: یوتیوب شبکه بازتاب (۱۴۰۵/۵/۱۵)   🔗 فایل صوتی | #گفت‌وگو #هویت #هزاره‌ها

Ⓜ️ مدیریت زمان: آشنایی با عواملی که باعث می شوند همیشه زمان کم بیاورید. ▪️منبع: +++ 🛄 @zistboommedia || مدرسه علوم انسانی