پیله‌ی بارانی

@pileh_barani • #حسین_صفا

دردی که بی‌برادری‌ام بود جان مرا گرفت و پس از آن دردی که نا برادری‌ام بود آمد به وقتِ خاکسپاری نعش مرا گذاشت به دوشِ مردان بی‌برادر دیگر #این_دست_بی‌صدا #حسین_صفا @pileh_barani • 🐋

این عشق هیولایی بلعیده زبانم را...

آخرین بار که با عشق گلاویز شدم شانه بودم که به موهای تو آویز شدم #محمد_‌مهدی_‌محمودی_بغض @pileh_barani

@pileh_barani • #حسین_صفا

برای تو چه بگویم؟ ‏بگویم زخم‌ام آن‌قدر عمیق شده که می‌توان در آن درختی کاشت؟‏ بگویم غمگینم و مرگ کاری نمی‌کند؟ @pileh_barani

پشت کوهستانی بلند با ابرها هم‌صحبتم از لحظه‌ی دیدارت تا هنوز همین که به تو فکر می‌کنم می‌بارند با کوچ کدام پرنده عازم سفر شدی؟ من اینجا ته‌مانده‌های خاطراتت را به ابرها سپرده‌ام ... بدون چتر زیر بارانی که بند نمی‌آید از پرندگان مهاجر سراغت را می‌‌گیرم با کدام پرنده بازمی‌گردی؟ #الهه_اسد@pileh_barani

او که یک چیز نامشخّص بود هی مرا سمت خود کشید، وَ من نامشخّص به سمت او رفتم در خِلال همین کشیده شدن هر چه بیهوده دست و پا نَزدم بیشتر در خودم فرو رفتم او که یک عطر نامشخّص داشت از بهشتی که نامشخّص بود پخش می شد به سوی شامّه‌ام من که چون دوزخی رها بودم و مشخّص نشد کجا بودم بو کشیدم، به سمت بو رفتم سال ها درد نازکی بودم که به خون آبیاری‌ام کردم درد نازک عظیم و محکم بود درد محکم عمیق شد، غم شد و من از غم بدل به ریگ شدم و به پای خودم فرو رفتم او که در خود هزار دالان داشت او که پیچیده بود و تو در تو او که چیزی نبود غیر از او به هزاران روش کشیده مرا من هزاران نفر شدم، آنگاه به درون هزار تو رفتم کوه بی قراریم یک سو سوی دیگر مَحال بودن او و مَحالات دیگرش سویی و خیالات من به دیگر سو: پس شتابان چهار تِکّه شدم وشتابان به چارسو رفتم اوی من! اوی نامشخّص من! نرم حاضر جواب گوش به در! اگر امشب کسی به در نزد و در اگر وا نشد، وَ آن که نبود اگر از حال من سؤال نکرد در جوابش تو هم نگو: رفتم با تو رفتم، تو بردی‌ام از هوش اوی پنهان کاملاً خاموش! @pileh_barani این لوکیشن توی پاییز تا ابد...💔

تلخ و شیرین جهان چیزی به جز یک خواب نیست مرگ پایان می‌دهد یک روز این کابوس را #فاضل_نظری@pileh_barani

دنیایِ دَنیِّ پُرهَوَس را چه کُنی؟ آلودهٔ هر ناکس و کس را چه کُنی؟ آن یار، طلب کُن که تو را باشد و بَس معشوقهٔ صد هزار کس را چه کُنی؟ @pileh_barani

وقتی از خاک‌های حاصلخیز ارث ما وزن گاوآهن ماست چه تفاوت که صاحبان زمین تخم لق کدام بی‌پدرند #حسین_صفا #این_دست_بی‌صدا @pileh_barani • 🐋

اینکه دوستم نداشتی برام اهمیت نداشت. فقط دلم می‌خواست یه روز تموم بشن بهونه‌هات @pileh_barani

در آتشِ خیالِ تو با خود قدم زدم دورانِ عاشقی به همین سادگی گذشت روزی ز چشمِ مردم و روزی به پای تو! عمرِ مرا ببین که به افتادگی گذشت.. #فاضل_نظرى@pileh_barani

دل گفت وصالش به دعا باز توان یافت عمریست که عمرم همه در کار دعا رفت 💔 #حافظ@pileh_barani

خدا سفالگری چیره‌دست و ماهر شد شبی که با هیجان پیکر تو حاضر شد فرشته‌ها لب چشمه به سجده افتادند همین‌که ماه تمامت در آب ظاهر شد به نام تو که دو چشمت بشارت رودند زمین بایر دنیا دوباره دایر شد غم تو جوهر عرفان و عشق و فلسفه است دلم چو یافت تو را صاحب جواهر…

خدا سفالگری چیره‌دست و ماهر شد شبی که با هیجان پیکر تو حاضر شد فرشته‌ها لب چشمه به سجده افتادند همین‌که ماه تمامت در آب ظاهر شد به نام تو که دو چشمت بشارت رودند زمین بایر دنیا دوباره دایر شد غم تو جوهر عرفان و عشق و فلسفه است دلم چو یافت تو را صاحب جواهر شد تو حسن مطلع ناب قصیده‌ی ازلی! خدا همین‌که تو را آفرید، شاعر شد #کبری_موسوی@pileg_barani

و من آرامش پر از آشوبم آهای آدم‌ها! مرا با خود به شهر فراموشی ببرید در تلخ‌ترین عصرگاه گرم تابستان سهم من از زندگی تنها تبسم پنهانی است که هر صبح تا زمانی که هنوز به خود نیامده‌ام گوشه‌ی چشمان بغض آلودم می‌نشیند و هوای دلم را سبک می‌کند می‌خواهم نرم و آرام به رقص درآیم اما زندگی‌ست دیگر همیشه که همه‌ی سازهایش کوک نیست! #مریم_مردانی@pileh_barani

یستم مهرماه، روز بزرگداشت حافظ شیرازی، شاعر الهام و اندیشه، نماد خرد و عشق در ادب فارسی است. در روزی که به نام او آذین بسته‌ایم، یاد می‌کنیم از لسان‌الغیب، آن که با زبان غزل، رازهای جان انسان را فاش ساخت و «نقد هرچه» ظاهر و ریا بود، به نرمی سخن عشق فروخت. @pileh_barani

تا بفهمم چیست صد بار از خودم پرسیدمش عشق آسان بود اما من نمی فهمیدمش #فاضل_نظری @pileh_barani

گذشتی از من و گفتی صلاح‌مان دوری‌ست بخیر نیست شبم بعد خیرخواهی تو... #سحر_هادیان@pileh_barani