اشک و لبخندِ قلم...

تو اگه مردی، اگه قدرت داری، اگه یه حو غیرت و شرف داری برو با خودش بجنگ، به حساب ایکسش چکار داری!؟ بنازم غیرت دلاورمروان حوثی را... خوب دربدر شان کرده

انّ الله یبغض المؤمن الضعیف خداوند از مؤمن ضعیف و سست بدش می‌آید. کافی، ج۵، ص۵۹. مؤمن، باید باغیرت، قاطع، باوقار و صادق باشد.

غلام همّت آنم که زیر چرخ کبود ز هر چه رنگ تعلق پذیرد آزاد است مگر تعلّق خاطر به ماه رخساری که خاطرِ همه غم‌ها به مهرِ او شاد است #حافظ_شیرازی

ریشه‌ی کینه‌ها از کجاست....!؟ جمله‌ای از امام حسین علیه‌السلام برای شما نقل می‌کنم: «القُدرَةُ تُذهِبُ الحفیظَه، بلاغت‌ الحسین، ص۸۹». جمله خیلی عجیبی است و بر ملاحظات روانیِ بسیار دقیقی بنا شده است. می‌فرمايد: قدرت، کینه را از بین می‌برد؛ یعنی وقتی انسان در خود احساس قدرت کند، نسبت به دیگران کینه ندارد. در نقطه مقابل، آدمِ ضعیف است که همیشه کینه‌ی دیگران را در دل دارد؛ آدم ضعیف است که همیشه نسبت به دیگران حسادت می‌ورزد. همین‌گونه است آن کلام امیرالمؤمنین‌علیه‌السلام که: «الغَیبَةُ جَهدُ العَاجِز، حکمت۴۶۱.» غیبت، منتهای کوشش یک انسان ناتوان است. انسان کامل، شهیدمطهری، ص۲۵۱. نکته: در کلام استاد بعد از اینکه حدیث امام حسین را در رابطه با منشا کینه‌توزی‌ها نقل می‌کند، می‌پردازد به موضوع حسد و غیبت؛ به این علت است که خود کینه، مولّد حسد و غیبت است و اینها نیز مولود کینه است. کسی‌که ناتوان است و در دلش مدام تخم کینه می‌پروراند، قهراً به ورطه‌ی غیبت و حسد و حتی تهمت‌ها نیز خواهد رسید. به خدا پناه می‌بریم از هر دو.

قدرت واقعی چیست!؟ قدرت آن است که انسان به کمک دیگران بشتابد. یک روح مقتدر آن است که به فرزندان خود می‌گوید: کُونا للِظّالمین خَصماً و لِلمظلومِ عوناً(نهج‌البلاغه، نامه ۴۷) علی علیه‌السلام خطاب به دو فرزند عزیزش امام حسن و امام حسین (سلام‌الله‌علیهما) می‌فرماید: فرزندان من، همیشه باید قدرت و نیروی شما، به کمک مظلوم و ستیزه‌ی با ظالم بشتابد. این کار، ناشی از قدرت(واقعی) است‌. انسان کامل، شهیدمرتضی‌مطهری، ص۲۵۰.

امام باقر علیه‌السلام: خداوند به مؤمن(واقعی)، سه خصلت داده است: عزت در دنیا و آخرت، رستگاری در دنیا و آخرت، وَالمَهَابة فِی صُدُور الظّالِمِین و هیبت در سینه‌ی ستمکاران؛ یعنی مؤمن حالتی دارد که ستمکار در دل خود از او احساس هیبت می‌کند. کافی، ج۵،ص۶۳.

اصلا شجاعت پیغمبر در حدّی بود که علی علیه‌السلام می‌فرماید: «گاهی که شرایط برما سخت می‌شد، به پیغمبر(ص) پناه می‌بردیم. نهج‌البلاغه، قسمت کلمات غریب، رقم۹.» انسان کامل، شهیدمطهری، ص۲۳۹.

مولا امیرالمؤمنین علیه‌السلام: نفس و روح مؤمن، از سنگ خارا هم سخت‌تر و محکم‌تر است. نهج‌البلاغه، حکمت ۳۳۳.

الآن چرخ دنیا بر این اساس می‌گردد که علم به طور کلی در خدمت قدرت‌ها است. هیچ‌وقت در دنیا علم به اندازه‌ی امروز اسیر و در خدمت زورمندان و قدرتمندان نبوده است و علما (دانشمندان) طراز اولِ عالم، اسیرترین و زندانی‌ترین مردم دنیا هستند. انسان کامل، شهید‌مطهری، ص۲۱۹.

به نگهبانیِ دل مشغولم تا غیر داخل نشود و دل از یار غافل... #شهید_عباس_بابایی

دمت گرم یمن... بزن که خوب می‌زنی 🫡

به امیر دو عالم گفتند یا علی چه کردی که علی شدی!؟ فرمود: نگهبان دلم بودم

تو یه نصف روز، پیر شدی برات بمیرم اسیر شدی... و ازینبا... وا زینبا...💔 #محمدحسین_حدادیان

ز بختِ خویش شکایت نمی‌کنم، که بس است همین‌قدر که مرا با تو آشنا کرده‌ست #شاپور_طهرانی @chaame 🪭

#اربعین🏴 خوش باش کربلا، که خواهر رسیده است برخیز با وفا، که خواهر رسیده است من بی تو زین سفر، که بودی پناه من گویم دیگر کجا که خواهر رسیده است هر جای قتلگاه، ز اشکم فغان کشید بنگر به چشم ما، که خواهر رسیده است ای داغ بی امان، کنون از دلم بگو در پیشِ مرتضا، که خواهر رسیده است لبریزِ درد و آه، به دشتِ بلا دمی خیرالنساء بیا که خواهر رسیده است قدّ خمیده، صورت نیلی و مو سپید گریه‌ست بی‌صدا که خواهر رسیده است ای کربلا مپرس چه ها بر سرم گذشت؟ داند فقط خدا، که خواهر رسیده است ای گل به قتلگاه چرا جستجو کنم؟ گمگشته ام بیا که خواهر رسیده است دیگر سه ساله ات نباشد میانِ ما کن جامه را عزا، که خواهر رسیده است آن قامتت مگر، پناهِ دلم نبود!؟ برخیز با وفا که خواهر رسیده است #سید_ذبیح_الله_شفیعی #مـــــــــــــــےکده🍇 @Aliabotorab110

رهبان بالّیل لیوث بالنّهار آنها راهبان و عابدانِ در شب و شیرانِ در روز هستند. از خصوصیات اصحاب حضرت حجّت (عج) #سفینة البحار، ماده صحب.

معنای ایمان چیست؟ معنای ایمان این است: ای انسان! تو در این دنیا آمده‌ای که چشمِ تو در این دنیا آن دنیا را بیبیند، گوشِ تو در همین دنیا، آن دنیا را بشنود. انسان کامل، شهیدمطهری، ص۱۴۲.

#دلبر_دلبرا #حسین_ستوده @hadithashk

در بیان رسالت حضرت زینب هنگام بازگشت از شام به کربلا: به دشتِ کربلا این بار، دلِ از خون‌تر آورد دلی از خون‌تر از داغِ، غمِ برادر آوردم بیابانی که خون شد قلب من ای کربلا اینک ز آهِ سینه سوزم، کربلای دیگر آوردم به طول این سفر سویت قدم از شوق بنهادم به شوق آن وصیت که به جا از مادر آوردم ز جا برخیز و دستِ خود به بام منزلت بگذار که اینک بهر انگشتت، ز شام انگشتر آوردم ز سمتِ خیمه‌ها اینجا غبار ناله می‌آید برای خیمه‌ای احرار، عمودِ بهتر آوردم تمامِ دخترانت را به من دادی، ز بیدادی ببین! داغ خرابه، از غمِ یک دختر آوردم ز روی دست خود پایین بیاور طفلِ بی‌جان را که من گهواره‌ی خاکی برای اصغر آوردم فلک بنگر وفایت را، اباالفضلم پناهم بود کنون از داغ عباسم، شکسته‌ کمر آوردم بپا خیز ای مهِ گریان، رسالت را به جا دادم علی را با بیان و با زبان حیدر آوردم به داغ آن دلِ مستان، به یاد حنجرِ عطشان به خصمِ تارِ استبداد، ز صبرم خنجر آوردم چو بودم در غُل و زنجیر، ولی از کوی عرفانی ستیز ظلم و بیدادی، به صد کرّ و فر آوردم خطوط موجِ خونِ تو بود درسی و من اینک برای مکتب ایمان، کتاب و دفتر آوردم بخواب ای همسفر راحت، که عالم گشت با عزت چو من از محشرِ عزت، به عالم محشر آوردم سید ذبیح الله شفیعی ۱۴۰۴/۵/۲۵

دست خالی نیامدم از سفر داغ طفل شهیده آوردم.. فردا زینب آن سفیرِ اسیر، با کوله باری از رنج، با دنیایی از غم و با جهانی از دلتنگی، طنینِ آزادی را در فضای خون آلود کربلا فریاد خواهد کرد.. فردا روزی‌ست که زینب، آن عالمه‌ی غیر معلمه، دفتر ضخیم «ما رایت الا جمیلا» را در کنار مزار لاله‌گون حسین تفیسر خواهد کرد.. فردا، کاروانِ خسته اما سربلندِ عشق، پس از چهل روز تازیانه و تنهایی، به ایستگاهِ نخست بازمی‌گردد. زینب می‌آید تا گزارش رسالتش را به برادر دهد؛ رسالتی که از گودال قتلگاه آغاز شد و در کاخ‌های شام به اوج رسید. او می‌آید تا بگوید علمِ سرنگون‌شده‌ی عباس را با چادر خاکی‌اش برافراشته نگه داشته و نگذاشته است حقیقتِ حماسه‌ی عاشورا در غبار تحریفِ امویان دفن شود. فردا، خاکِ تشنه‌ی کربلا دوباره با اشکِ چشمانِ کودکانِ حرم سیراب می‌شود. زینب بر سر تربتِ سیدالشهدا زانو خواهد زد، خطبه‌های کوفه و شام را به گواهی خواهد خواند و با صدایی لرزان اما استوار خبر از نیاوردن سه ساله‌ی حسین خواهد داد... فردا اربعین است؛ روزِ به ثمر نشستنِ خونِ شهدا با پایمردیِ زنی که هرگز زانو نزد و شکوهِ مظلومیت را به ابدیت پیوند داد. #حسینی_نوشت