رحلة العلم 📜

“O iftirayı birbirinize naklediyorsunuz. Bunu falandan duydum. Falanca şöyle dedi, diyorsunuz.” O iftirayı, size hiç günah gelmeyecek küçük bir hata sanı­yorsunuz. Halbuki o, Allah katında en büyük günahlardandır. Çünkü bu, müslümanların şeref ve haysiyetine bir hakarettir. İbn Cüzeyy şöyle der: Yüce Allah onları üç şeyden dolayı azarladı: Birincisi, bu olayı, birbirlerine sormaları, ikincisi, onu konuşmaları, üçüncüsü, onu küçümse­meleri. Zira olay Allah katında büyük olduğu halde onu basit görmüşlerdi. Âyette dillerinizle ve ağızlarınızla, söylemeniz şeklindeki ifade, bu sözün kalple değil dille olduğuna bir işarettir. Çünkü onlar, kalpleriyle olayın hakikatini bilmiyorlardı. #tefsirdersimizdenbiriktibas / Nur/ 15. Ayet tefsiri.

“Çünkü iman, mü’minin, kardeşini ayıplayan ve kötüleyen kimsenin sözünü hemen tasdik etmemesini gerektirir.” #tefsirdersimizdenbiriktibas / Nur Suresi, 12.

Ey insanlar! Sizi boşuna yarattığımızı ve hayvanlar gibi,  sevapsız ve cezasız  olarak başıboş bırakacağımızı mı sandınız? Ve nesap ye ceza için bize dönmeyeceğinizi mi sandınız? Hayır, mesele sizin sandığınız gibi değildir. Biz sizi sadece mükellef tutmak, ibadet etmek, sonra da ceza yurduna yani âhirete dönmek için yarattık. #tefsirdersimizdenbiriktibas

Yüce Allah buyurdu ki: “Siz gerçekten dünyada çok az kaldınız” Fahreddin Râzî şöyle der: “Sanki onlara şöyle denir: Doğru söylediniz. Dünyada çok az kaldınız. O da gelip geçti. Bundan maksat, dünya günlerinin, âhiret günleri yanında çok az olduğunu onlara bildirmek­tir.” Eğer sizin ilminiz ve anlayışınız olsaydı, elbette dünyanın adiliğini ve nimetlerinin geçici olduğunu anlardınız. #tefsirdersimizdenbiriktibas

“Güven duygusunun baskın olduğu aile, dış dünyanın yaratmış olduğu üzüntü ve kaygılardan kurtulacak bir sığınak, bir ortam oluşturur.” “…korkutarak başkalarını yönetme gerekliliğini görmüş ve buna inanmıştır. Sevgiyle iletişim kurma, karşıdakinin duygularını anlama ve bu duygulara saygı duyma, Sıtkı Bey için yabancı yaşantılardır.” “Çocuğa her şey hazır verilmemelidir. Sorumluluk duygusuyla ilgili söylenenler, çocukların zorluklarla mücadele etmesinde de geçerlidir. Çocuğun içinde bulunduğu gelişme aşamasına uygun zorluk derecesindeki sorunlarla çocuğu baş başa bırakmak, onların bu zor sorunlarla mücadele ederek uğraşmasına olanak vermek, kendine güvenli, sorun çözme becerileri gelişmiş bireyler olarak yetişmeleri için gereklidir. Ailenin bu gereksinmeyi karşılaması gerekir. Karşılaştığı her zorlukta çocuğuna yardım eden ana-baba, sürekli başkalarından yardım bekleyen, kendi beceri ve yeteneklerine güvenmeyen kişiler yetiştirir.” “Sağlıklı bir manevi temeli olan insanlar güler yüzlü, sevgi dolu, insanlarla olduğu kadar doğaya da saygılı bireyler olarak yaşamlarını sürdürürler.” “Etkili iletişimin temelinde farkında olma, ayrıntılı olarak iç ve dış dünyanın bilincinde olma yatar. İyi iletişimci, hem kendi iç dünyasını, başka bir deyişle duygu, düşünce ve tutumlarını iyi tanır, onların ne anlama geldiğini kavrar, anlar hem de karşıdaki kişinin davranışlarını gerçekçi bir biçimde değerlendirmesini bilir. Kişinin kendini bilmesi, onun kendi algılama, yorumlama, yansıtma, duyguyu ve arzularının farkında olması demektir.” “Kendine güveni olmayan, karşıdakini güçlü görüp, kendini güçsüz gören tutum. Bu tutum içinde olanlar, karşıdakinin görüşlerini olduğu gibi kabul ederler. Bu tür insanlara günlük dilde, ‘pısırık’, ‘itaatkâr’, ‘utangaç’ gibi isimler veririz. Bu insanlar, kendilerinin hiçbir zaman haklı olamayacaklarını baştan kabul etmişlerdir.” “Kişilik gelişimlerini tamamlamış, bütünlüklerini gerçekleştirmiş insanlar, kendi mutlulukları için başka bir insanın varlığını zorunlu görmezler. Kendi başlarına mutlu ve tamdırlar; kurmuş oldukları ilişki onları daha mutlu, daha etkili, daha doyumlu yapar.“ #kitapalıntıları

“Çocuklar kendi yaşları oranında sorumluluk yüklenmeli, bu sorumlulukla aile içindeki davranışlarını biçimlendirmelidirler. Tüm sorumluluğu kendi üzerine alan ve çocuklarını her türlü sorumluluktan kurtaran anne ve babalar, kendi yaşamını biçimlendirmekten aciz, sürekli başkalarının yönetiminde olmaya yönelik bireyler yetiştirirler. Bu tür aile içinde yetişen kişiler, kendi yaşamlarında yer alan olaylardan kendilerini değil, başkalarını sorumlu tutarlar.” “Olgun insan şu özelliklere sahiptir: (1) İyi belirlenmiş benlik sınırları vardır; (2) kendini değerli bulur; (3) yaşamının değişik yönleri arasında denge kurar; (4) duygularını tanır ve ifade eder.” #kitapalıntıları

Onların kötülüklerini, kendilerine hoş görülü davranarak ve onlara karşı iyi muamele ederek defet. İbn Kesir şöyle der: “Yüce Allah, Hz. Peygambere (s.a.v.), insanlara muamele hususunda en faydalı ilacı gösterdi. O da, kendisine kötülük yapanın kalbini kazanmak, düşmanlığının dostluğa, kininin sevgiye dönüşmesi için ona iyilik yap­maktır.” Biz onların hallerini ve yapacakları yalanlama ve alayı daha iyi biliriz ve yaptıklarının karşılığını veririz. • Safvetü’t Tefasir/ #tefsirdersimizdenbiriktibas

“…mutsuzluğunuzun kaynağını dışarıda aramayın. çocukluk, etkileşimler, okul, sizden beklenenler, sizin kendinizden bekledikleriniz, vb. gibi iç kaynaklarınızı bir gözden geçirin.” #kitapalıntıları

“zira kulak, kişiyi doğruya götürecek şeyin  işitilmesi; göz, Allah’ın sıfatlarının eksiksiz olduğunu gösteren delillerin görülmesi; akıl, Allah’ın yarattıkları ve engin gücü hakkında düşünülmesi için yaratılmıştır.” #tefsirdersimizdenbiriktibas

“Ey peygamber! Allah’ın sana lütfedip verdiği rızık daha hayırlıdır. Yüce Allah, lütfeden ve rızık verenlerin en üstünüdür. Çünkü o, karşılık beklemeden verir. Başkası ise, bir ihtiyacı için verir.” #tefsirdersimizdenbiriktibas

Hoşlanmadıkları hak, yani Allah’ın birliği ve adâleti onların bozuk arzularına uyacak ve çarpık istekleri doğrultusunda gidecek olsaydı, yükseği, alçağı, bütün alemin nizamı ve buralarda yaşayan mahlukatın düzeni bozulurdu. Çünkü onların arzuları çarpık ve farklıdır. İbn Kesîr şöyle der: “Bütün bunlar kulların aciz­liğini, görüş ve isteklerinin farklı olduğunu göstermekte ve Yüce Allah’ın bütün sıfatlarında kâmil olduğunu, fiilleri ve mahlukatı idaresinde kemal sıfatlarını taşıdığını açıklamaktadır.” Bilakis, biz onlara, şan ve şereflerini kapsayan kitabı getirdik. Bu da, Yüce Allah’ın sayesinde kendilerini şereflendirdiği Kur'ân-ı Kerim’dir… Oysa, on­lar bu Kur’an’dan yüz çeviriyorlar. Halbuki onlara layık olan Kur’ân’a boyun eğmeleri ve saygı göstermeleridir. Çünkü Kur'ân onların şeref ve izzetidir. #tefsirdersimizdenbiriktibas

Onlar ibadetlerinde Allah’a başkasını or­tak koşmazlar. Aksine onun birliğini kabul eder ve sadece O’nun rızası için amel ederler. Fahreddin Râzî şöyle der: “Bundan maksat, Allah’ın birliğine iman etmek ve ona ortak koşmamak değildir. Çünkü bu mana geçen âyette zaten vardır. Bilakis bundan maksat gizli şirkte bulunmamaktır. Bu da, iba­deti, sadece Allah rızasını kazanmak ve onu hoşnut etmek için yapmakla olur.” #tefsirdersimizdenbiriktibas / Mü’minûn Suresi 59. Ayet tefsiri.

https://youtu.be/W1CTDJg0swQ?si=p43QYcE8zOsmt01k

https://youtu.be/W1CTDJg0swQ?si=p43QYcE8zOsmt01k

Veciz, manidar ve hikmetli satırlar…

İnsanlar genellikle iyi ve dürüst kişileri sever. Ama işin içine toplumu değiştirmek, bozulmuş yapıyı düzeltmek girince, bu sefer aynı kişiye düşmanlık etmeye başlarlar. Yani sâlih insan makbuldür ama ıslah etmeye çalışan (muslih) insan çoğu zaman tepki çeker. Çünkü ıslah hareketi, insanların arzularına, çıkarlarına ve konfor alanlarına çarpar. Hz. Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem de risâlet gelmeden önce Mekkeliler tarafından seviliyordu; çünkü o dürüst, güvenilir ve sâlih bir insandı. Ama Allah Teâlâ onu peygamber olarak gönderince ve o da toplumu düzeltmeye, bâtıl inançlarla mücadele etmeye başlayınca, birden hedef hâline geldi. Ona deli dediler, yalancı dediler, sihirbaz dediler. Çünkü artık sadece kendi hâlinde bir sâlih değil, düzeni değiştirmek isteyen bir muslihti/ıslah ediciydi. Âlimler bu farkı şöyle açıklar: “Bir tek ıslah edici (muslih), Allah katında bin sâlih kişiden daha kıymetlidir. Çünkü sâlih kişi yalnızca kendini kurtarır. Ama muslih, bir toplumu ayağa kaldırabilir.” Zaten Kur’ân-ı Kerîm’de de bu ayrım açıkça görülür. Allah Teâlâ şöyle buyurur: وَمَا كَانَ رَبُّكَ لِيُهْلِكَ الْقُرٰى بِظُلْمٍ وَاَهْلُهَا مُصْلِحُونَ “Rabbin, halkı ıslah edici olduğu sürece bir beldeyi zulümle helâk etmez.” (Hûd 11/117) Dikkat edilirse; âyette “sâlihler” değil, “muslihler” zikredilmiştir. Çünkü sadece kendini düzeltmek yetmez; toplumun yaralarını sarmaya çalışmak, adaletsizliklere karşı ses yükseltmek ve bozulmuş yapıyı düzeltmek gerekir. İşte bu yüzden, ıslah için mücadele edenlerin varlığı, bir toplumu Allah’ın azabından koruyabilir. Toplumun gerçek teminatı; sadece iyiliği yaşayanlar değil, iyiliği yaymak için mücadele edenlerdir. Sadece günaha bulaşmayanlar değil, günahı azaltmak için çabalayanlardır.

Bugün kişisel gelişim alanında çok güzel, çok kıymetli bir bilgiyi içeren bir alıntı okudum. Sizlerede paylaşmak isterim; “Döngüyü içinde kalarak kırdım. Kaçmadan. Onarmaya çalışmadan. Sadece hissederek taki etkisi azalana kadar.” 🌻

Arapça okunuşu; اَللّٰهُمَّ اَحْسَنْتَ خَلْقِي فَاَحْسِنْ خُلُقِي