آکادمی آموزش روزبه 📚
описание
🍎آموزش و ترویج علمی فناوری اطلاعات ، امنیت و مدیریت پروژه های مرتبط 🍁 و کمی هم اخلاق و انسانیت Training of Information Technology, Cyber Security, Project Management, Ethics and Humanitarian ارتباط با مدیر کانال: @roozbehadm
3 884
подписчиков
Охват к подписчикам
17,4%
ERR
Реакции к просмотрам
0,75%
282 на 50 постов
Пересылки к просмотрам
1,13%
422
Постов в день
0,3
всего 50
Где отзываются чаще
доля реакций к просмотрам- 11 авг.پاک شدن Log به معنی پاک شدن Evidence نیست یکی از تکنیکهای رایج مهاجمان پس از نفوذ به سیستمهای Linux، پاک کردن Logها برای از بین بردن ردپا است. برای مثال، مهاجم ممکن است پس از ورود از طریق SSH فایل /var/log/auth.log را حذف یا خالی کند و تصور کند شواهد ورود او از بین رفته است. اما در سیستمهای مبتنی بر systemd، تحلیلگر فارنزیک نباید Investigation را در همین نقطه متوقف کند. سرویس systemd-journald میتواند همان فعالیتها را در Journal خود ثبت کرده باشد. برای مثال، میتوان فعالیتهای مرتبط با sshd را با دستور زیر بررسی کرد: journalctl _COMM=sshd همچنین با since-- میتوان محدوده زمانی Investigation را مشخص کرد. حتی journalctl --file امکان تحلیل فایل Journal استخراجشده از یک سیستم یا Disk Image دیگر را فراهم میکند. البته باقیماندن این شواهد قطعی نیست. journald ممکن است بهصورت Persistent در /var/log/journal یا بهصورت Volatile در /run/log/journal کار کند؛ حالت Volatile با Reboot از بین میرود. درس مهم برای Incident Response این است: هر رویداد ممکن است در چند Evidence Source ردپا داشته باشد. مهاجم شاید auth.log را پاک کند، اما هنوز ممکن است شواهدی در journald، auditd، SIEM، EDR، Firewall یا سایر منابع مرکزی باقی مانده باشد. کار تحلیلگر فارنزیک، شناختن شواهدی است که مهاجم فراموش کرده پاک کند.3,67%
- 17 апр. 2025 г.без подписи1,61%
- 4 июл. 2025 г.без подписи1,53%
- 23 июл. 2025 г.без подписи1,43%
- 10 авг. 2025 г.без подписи1,33%
- 17 июн.без подписи1,29%
- 2 дек.без подписи1,24%
- 16 июл.#الهی_به_امید_تو1,24%
- 10 июн.без подписи1,24%
- 30 июл.چرا باید فرض کنیم سازمان از قبل هک شده است؟ یکی از مهمترین تغییرات نگرش در امنیت سایبری، پذیرش اصل Assume Breach یا «فرض نفوذ» است. این رویکرد بیان میکند که هیچ سازمانی نمیتواند با اطمینان کامل ادعا کند هرگز مورد نفوذ قرار نخواهد گرفت. مهاجمان از آسیبپذیریهای ناشناخته، خطاهای انسانی، سوءاستفاده از دسترسیهای مجاز و حملات زنجیره تأمین استفاده میکنند؛ بنابراین، معماری امنیت باید بر این فرض طراحی شود که مهاجم ممکن است هماکنون در بخشی از شبکه حضور داشته باشد. مزیت این طرز فکر آن است که تمرکز سازمان از پیشگیری صرف، به کشف سریع، محدودسازی خسارت و بازیابی مؤثر تغییر میکند. در چنین رویکردی، ثبت لاگ، مانیتورینگ مداوم، Threat Hunting، مدیریت هویت، اصل حداقل دسترسی، تقسیمبندی شبکه و برنامههای پاسخ به حادثه اهمیت بیشتری پیدا میکنند. هدف این نیست که نفوذ هرگز رخ ندهد، بلکه باید زمان شناسایی مهاجم و مدت پاسخگویی به حداقل برسد. این نگرش، پایه بسیاری از چارچوبهای مدرن مانند Zero Trust و معماریهای دفاعی امروزی است. سازمانی که با فرض نفوذ طراحی میشود، حتی در صورت موفقیت مهاجم نیز توانایی بیشتری برای کنترل حمله، جلوگیری از حرکت جانبی، حفاظت از داراییهای حیاتی و تداوم کسبوکار خواهد داشت. در دنیای امروز، آمادگی برای مواجهه با نفوذ، واقعبینانهتر از اتکا به تصور نفوذناپذیری است.1,19%
- 22 июн. 2025 г.без подписи1,16%
- 23 февр. 2025 г.без подписи1,11%