🍁رویای مهر🍁

🔸 بگذار قرارمان این باشد ؛ . . . سبز بمانیم در میان هزاران تاریکی ----⚜۰🔶۰⚜---- @royayemehr

🔸 «چطور دوام آوردی؟» «نیاوردم... الان یکی دیگه‌ام.» گاهی تمام تراژدیِ زیستن در همین دو جمله خلاصه می‌شود. ما معمولاً دوام آوردن را با نماندنِ زخم‌ها اشتباه می‌گیریم ،خیال می‌کنیم کسی که هنوز ایستاده، همان آدمِ سابق است که فقط کمی خسته‌تر شده.اما حقیقت این است که بعضی رنج‌ها از آدم چیزی کم نمی‌کنند، او را به کسی دیگر بدل می‌کنند. آنچه دوام می‌آورد، همیشه خودِ انسان نیست،گاهی فقط پوسته‌ای است که خاطرات را بر دوش می‌کشد. آن «منِ پیشین»، جایی میان شکست‌ها، فقدان‌ها، انتظارهای بی‌پاسخ و شب‌های طولانی جا مانده است. آنچه امروز نفس می‌کشد، نسخه‌ای است که از دل ویرانی سر برآورده....آشنایی که دیگر کاملاً آشنا نیست. دوام آوردن، همیشه به معنای حفظ کردن نیست، گاهی یعنی از دست دادنِ خودی که می‌شناختی و ساختنِ خودی که هرگز قصد ساختنش را نداشتی.... زندگی، گاه از ما قهرمان نمی‌سازد، شاهدی خاموش می‌سازد که هر صبح با چهره‌ای تازه در آینه روبه‌رو می‌شود و در دل می‌داند: آن آدمِ سابق دیگر برنمی‌گردد ،نه چون شکست خورده، بلکه چون رنج، زبان دیگری برای زیستن به اوآموخته است. گاهی پاسخِ صادقانه به «چطور دوام آوردی؟» این نیست که «قوی بودم»، بلکه این است که «دوام نیاوردم، فقط کسی شدم که توانست با این ویرانی زندگی کند.». زندگی، بعضی آدم‌ها را درمان نمی‌کند، بازنویسی می‌کند! #دکتر_رضا_صائمی ----⚜۰🔶۰⚜---- @royayemehr

🔸 هله نومید نباشی که تو را یار براند گرت امروز براند ، نه که فردات بخواند ؟؟ در اگر بر تو ببندد ، مرو و صبر کن آنجا ز پس صبر ، تو را او به سر صدر نشاند و اگر بر تو ببندد همه ره ها و گذر ها ره پنهان بنماید که کس آن راه نداند #حضرت_مولانا ----⚜۰🔶۰⚜---- @royayemehr

پ.ن مدت زمان آپلود این ویدئوی کم حجم ۴.۳MB👆 دقیقا ۹۷ دقیقه😐

🔸 ای که در شب‌هایِ دوری گریه می‌کردی برایم رفتی و بعد از تو دنیا غرق شد در گریه‌هایم بی تو آوازی دلم را پر نخواهد داد دیگر بی تو حتی شوقِ خواندن مرده دیگر در صدایم بی تو آغاز سکوتم، بی تو پایان ترانه خنده‌هایم بی‌دلیل و گریه‌هایم بی‌بهانه گرچه دیگر هستی‌ام را شوق دیداری نمانده‌ست باید از باران بگیرم خاطراتِ مرده‌ام را یا که عادت می‌کنم با بغضِ گلدان پشت شیشه یا به دریا می‌دهم گل‌های باران‌خورده‌ام را تا به کی باید به یاد روزهای رفته باشم بعد از این باید تو را از خاطراتم پس بگیرم یا به شوقِ لحظه‌ی برگشتنت عاشق بمانم یا شبی در آخرین رویای غمگینم بمیرم بی تو آغاز سکوتم، بی تو پایان ترانه خنده‌هایم بی‌دلیل و گریه‌هایم بی‌بهانه گرچه دیگر هستی‌ام را شوق دیداری نمانده‌ست باید از باران بگیرم خاطراتِ مرده‌ام را یا که عادت می‌کنم با بغضِ گلدان پشت شیشه یا به دریا می‌دهم گل‌های باران‌خورده‌ام را گلهای_باران_خورده #محمد_سعید_میرزایی #علیرضا_قربانی ----⚜۰🔶۰⚜---- @royayemehr

🍁 گل های باران خورده #جدید #علیرضا_قربانی #علیرضا_افکاری 🎼🍁🎼 @royayemehr

🔸 شب که می‌شود، خانه شکل دیگری پیدا می‌کند. دیوارها نزدیک‌تر می‌شوند، ساعت آرام‌تر راه می‌رود و سکوت، مثل مهمانی ناخوانده، تمام اتاق را تصاحب می‌کند. گاهی کنار پنجره می‌ایستم و به خیابان نگاه می‌کنم. آدم‌ها می‌آیند و می‌روند؛ چراغی روشن می‌شود، چراغی خاموش می‌شود، ماشینی دور می‌شود و بعد دوباره همان سکوت لعنتی می‌ماند. نمی‌دانم چرا هنوز منتظرم. نه منتظر آمدن کسی، نه منتظر اتفاقی خوب؛ فقط انگار درونم چیزی هنوز باور نکرده که بعضی رفتن‌ها پایان ندارند. مدتی‌ست دلتنگی برایم شبیه درد نیست؛ شبیه یک اتاق خالی‌ست که هر روز در آن بیدار می‌شوم و می‌دانم هیچ‌کس قرار نیست در بزند. حتی خاطره‌ها هم دیگر مهربان نیستند. می‌آیند، گوشه‌ای می‌نشینند و چیزهایی را یادم می‌آورند که آرزو می‌کنم هیچ‌وقت اتفاق نیفتاده بودند. آدم بالاخره به همه‌چیز عادت می‌کند؛ به نبودن، به سکوت، به شب‌های طولانی، حتی به این‌که کسی نپرسد «هنوز حالت خوب نیست؟» فقط یک چیز هیچ‌وقت عادی نمی‌شود: این‌که هر شب با تمام وجودت دلت بخواهد یک نفر باشد... و هیچ‌کس نباشد. #بهروز_یزدانی ----⚜۰🔶۰⚜---- @royayemehr

🔸 می‌پرسی:«واژه‌یِ وطن» به چه معناست؟ خواهند گفت: که خانه است وُ درختِ توت، لانه‌یِ ماکیان است وُ کندوی زنبور، عطرِ نان است وُ آسمانِ نخست... می‌پرسی:«آیا یک واژه با سه حرف برایِ این همه مضامین وسعت دارد وُ بر ما تنگ آمده است؟» #محمود_درویش ----⚜۰🔶۰⚜---- @royayemehr

🔸 با شما هستم اين درها را باز کنيد من به دنبال فضايی می گردم لب بامی سر کوهی دل صحرايی که در آنجا نفسی تازه کنم آه می خواهم فرياد بلندی بکشم که صدايم به شما هم برسد من به فرياد ، همانند کسی که نيازی به تنفس دارد مشت می کوبد بر در پنجه می سايد بر پنجره ها محتاجم من هوارم را سر خواهم داد چاره درد مرا بايد اين داد کند از شما خفته چند چه کسی می ايد با من فرياد کند ؟ #فریدون_مشیری ‌ ----⚜۰🔶۰⚜---- @royayemehr

🔸 «گاهی فقط کافیه سرت رو بالا بگیری؛ همون نوری که دنبالش بودی، همیشه پشت ابرها منتظرته... ----⚜۰🔶۰⚜---- @royayemehr

🔸 #اندر_حکایت_شب ----⚜۰🔶۰⚜---- @royayemehr

🔸              آیا روزی خواهد رسید                   که سایه اندوه     از آسمان این سرزمین کوچ کند؟؟   ----⚜۰🔶۰⚜---- @royayemehr

🔸 کاش می توانستم وطن را بغل کنم بیرمش یک جای دور جایی که دست جنگ، نفرت و آدم های بی رحم به آن نرسد. جایی که هیچ مادری داغ فرزندش را به آغوش نکشد، هیچ کودکی با صدای انفجار بزرگ نشود و هیچ شهری به جای خاطره ویرانی را حفظ نکند. #حرف_دل ----⚜۰🔶۰⚜---- @royayemehr

🔸 گاهی آدم نمی‌فهمد دقیقاً از کِی زندگی‌اش از «زیستن» به «سر کردن» تبدیل شده است. از جایی به بعد، دیگر آرزوها را مرور نمی‌کنی، موعد قسط‌ها را مرور می‌کنی به جای برنامه‌ریزی برای آینده، فقط سعی می‌کنی از امروز جان سالم به در ببری رویاهایت نمی‌میرند، زیر آوارِ ضرورت‌ها دفن می‌شوند. انسانِ گرفتارِ بقا، کم‌کم از زندگی فاصله می‌گیرد، بی‌آنکه متوجه باشد. دیگر انتخاب نمی‌کند، فقط واکنش نشان می‌دهد دیگر رؤیا نمی‌سازد، فقط بحران را مدیریت می‌کند آرزوهایش کوچک نمی‌شوند، به تعویق می‌افتند، آن‌قدر که روزی فراموش می‌کند اصلاً روزگاری چیزی جز دوام آوردن هم می‌خواسته است تلخیِ ماجرا اینجاست که بقا، اگر طولانی شود، خودش را جای زندگی جا می‌زند. آدم خیال می‌کند همین دویدن‌های بی‌وقفه، همین اضطراب‌های همیشگی، همین حساب‌وکتاب‌های پایان‌ناپذیر، همان معنای زیستن است،در حالی که زندگی، جایی میان مکث‌ها، معاشرت‌ها، کشف کردن‌ها، عاشق شدن‌ها و حتی بی‌دلیل خندیدن‌ها اتفاق می‌افتد، چیزهایی که در حالت بقا، اولین قربانی‌اند. جامعه‌ای که شهروندانش مدام در وضعیت بقا زندگی می‌کنند، آرام‌آرام حافظه عاطفی‌اش را از دست می‌دهد. آدم‌ها کمتر همدیگر را می‌بینند، کمتر می‌شنوند و بیشتر از آنکه همدل باشند، خسته‌اند. خستگی، زبان مشترکشان می‌شود و اضطراب، هویت جمعی‌شان. شاید بزرگ‌ترین تراژدیِ زندگی در حالت بقا، مرگ تدریجی امید نباشد، عادی شدنِ آن باشد. وقتی به نبودنِ آرامش عادت می‌کنیم، دیگر برای به دست آوردنش هم تلاشی نمی‌کنیم. آن وقت بقا، نه یک وضعیت موقت، که سرنوشت می‌شود، سرنوشتی که آدم را زنده نگه می‌دارد، اما مجال زندگی کردن از او می‌گیرد! #دکتر_رضا_صائمی ----⚜۰🔶۰⚜---- @royayemehr

🔸 چه آغازي چه انجامي چه بايد بود و بايد شد در اين گرداب وحشت زا چه اميدي چه پيغامي كدامين قصه شيرين براي كودك فردا زمين از غصه ميميرد پر از باد زمستاني شعور شعر نا پيدا در اين مرداب انساني همه جا سايه وحشت همه جا چكمه قدرت گلوي هر قناري را بريدند از سر نفرت بجاي شستن گلها به باغ سبز انساني شكفته بوته آتش نشسته جغد ويراني چه آغازي چه انجامي چه بايد بود و بايد شد در اين گرداب وحشت زا كه ميگويد كه ميگويد جهاني اينچنين زيبا جهاني اينچنين رسوا كجا شايسته روياست چه آغازي چه انجامي چه اميدي چه پيغامي سوالي مانده بر رگها كه مي پرسم من از دنيا به تكرار غم نيما كجاي اين شب تيره بياويزم بياويزم قباي ژنده خودرا قباي ژنده خودرا #شهریار_دادور ----⚜۰🔶۰⚜---- @royayemehr

🔸 چه آغازی، چه انجامی چه باید بود و باید شد در این گرداب وحشت‌زا… #ایران #جنوب ----⚜۰🔶۰⚜---- @royayemehr