سفیر

قلم به دستی چنان او را آراسته مینگارد که گویی حبر و جوهرش را در نهرهای بهشتی خیسانده. چشم هایی به وسعت آسمان و قلبی که دریایی متلاطم را در درونش جای داده. نمی دانم خواب و خیال است یا حقیقت هر چه هست صدایش به سان مرغکان صبحگاهیست که آرامشِ زیبایی را در گوش یک دنیا می خوانند. و تمام ترسم از حسرت بیداری از خوابیست که مرا چون کودکی نو کنارش به تماشا نشانده... گاهـی تماشای زندگی با چشمان بسته زیباتر و آسانتر ممکن است...

از زیبایی های اکسپلور...💕

روزنه نور را اما گاهی از میان زلالی قطره اشکی خواهی دید... آنجا که دل می‌شکند، پنجره‌ای به سوی بی‌نهایت گشوده می‌شود. هر قطره اشک، آینه‌ای است که غبار جهان را از چشم می‌شوید تا زیبایی پنهان حقیقت را تماشا کنی. در ژرفای غمی که جان را می‌گدازد، گوهری نهفته است که جز با چشمِ دلِ باران‌زده، دیده نمی‌شود. نوری که از دل این تاریکی می‌تابد، نویدبخش صبحی‌ست که در انتظار توست. باوری دوباره به شکفتن، در میان کوچه‌های خلوت و آشنای امید...✨

خاص ترین چپ دست دنیا :)♥️

اما یک روز دنیا برای آنچه با تمام وجود خواسته ایم و به دست نیاورده ایم زانو می زند و ما در آن سکوت عمیق درمی یابیم که تمام رنج هایمان تلاشی زیبا برای تراشیدن گوهر درونمان بوده است. هیچ آرزویی در این جهان گم نمی شود،بلکه تنها به شکل سکوتی سترگ به ما بازمی گردد تا بفهمیم ما خودِ معنای راه بودیم نه مسافران خسته ی آن... #سفیر

اللَّهُمَّ رَبَّ إِمَامِي وَرَبِّي، وَخَالِقَ إِمَامِي وَخَالِقِي، وَرَازِقَ إِمَامِي وَرَازِقِي، ارْضَ عَنِّي وَأَرْضِ عَنِّي إِمَامِي. خدایا، پروردگار امام من و پروردگار من، آفرینندهٔ امام من و آفرینندهٔ من، روزی‌دهندهٔ امام من و روزی‌دهندهٔ من، از من راضی باش و امامم را نیز از من راضی گردان.

گفت ایستادم به نوک‌ پنجه‌ی پا اما حیف دستش از روی سرم رد شد و بر مادر خورد :)💔 #یاحسن

چجوری قبول کنم که حرم نداری؟

شنیدم سجیتکم الکرم امام حسن شمارو رها کنم کجا برم امام حسن؟ تو منو رها کنی کجا برم امام حسن؟ :)

آسمان میبارد و قبر تو هم گِل می شود من فدای سنـگ قبری که نداری یا حـسن السلام علیك و علی جدك الشهید محمد المصطفی صل الله علیه و علیکم

چه میدونم... مثلا یهو امام رضـا بطلبه... (:

سپاس ک یادمون میکنید در ایام دلتنگی✨❤️

دعاگوتم کاکا

داشتم کتابِ شب را ورق می‌زدم که ناگهان به صفحه‌ای رسیدم که انگار تمامِ حرف‌های نگفته‌ام را از قبل نوشته بود. فهمیدم بعضی داستان‌ها را نمی‌خوانیم، فقط دیر یا زود، خودمان آنها را زندگی میکنیم ...

﴿وَإِنْ عُدْتُمْ عُدْنَا وَجَعَلْنَا جَهَنَّمَ لِلْكَافِرِينَ حَصِيرًا﴾ 📖 سوره اسراء، آیه ۸

گاهی گمان می‌کنم تمام شعرهای نگفته تمام لحظه‌های نزیسته و همه ی رازهای مگوی این روزگار در سکوت مطلق هستی فشرده شده‌اند، امکانی رها نشده میان بودن و نبودن و ​جهان تنها پوسته‌ای آشکار از این ناگفته‌هاست و ما نه آفریننده معنا که تنها طنین کوتاهی از امکان‌های بی‌نهایت زمانیم. ​آنچه نزیسته‌ایم شاید تنها بخش اصیل بودن ماست حقیقتی که در سایه‌ها نفس می‌کشد تا عدم را توجیه کند... #سفیر

منتظر اذان صبحیم، منتظر صدای عدالت . .

00:44

یک هدیه و هزار و یک أمید...