سال‌های‌بی‌رنگ.

از لحاظ روحی احتیاج دارم یکی بغلم کنه، اشک‌هام رو پاک کنه و درنهایت یه چاقو فرو کنه تو قلبم تا بمیرم.

«من ديگه دوست‌ داشتن ندارم. همه دوست داشتن‌هامو دادم به يكی ولی اون گم‌شون كرد. حالا هم هرجا دنبال‌شون می‌گردم پيداشون نمی‌كنم.» -شازده کوچولو

هیچکس جز تورو نمی‌خوام چون واسم تو نمی‌شن، تورم نمی‌خوام چون دیگه تو نیستی!

تو زندگی من گلدن تایمی وجود نداره. همیشه یا زوده، یا دیره. هیچ چیزی به موقع اتفاق نمی‌افته.

دیگه دوستم نداری؟! ببخشید ولی مگه دوست داشتنی هم وجود داشت اصلا؟ که الان بخواد باشه یا نباشه!

کاش این شبِ بدون من صبح می‌شد.

𝑻𝒉𝒆 𝒅𝒆𝒗𝒊𝒍 𝒊𝒏 𝒚𝒐𝒖𝒓 𝒆𝒚𝒆𝒔 𝑾𝒐𝒏'𝒕 𝒅𝒆𝒏𝒚 𝒕𝒉𝒆 𝒍𝒊𝒆𝒔.

این تایم‌لاین مسخره‌ی اتفاقات زندگیم و فقط خصومت شخصی خدا برداشت می‌کنم.

بعضی‌ها مثلِ ماچا می‌مونن. ظاهر گول‌زننده و خوش‌رنگ و لعاب، اما ذاتشون؟ تخم سگ.

کاش انقدری که استاکر دارم، پول داشتم.

حالا بدونِ من واقعا حالت بهتره؟! زندگیت راحت‌تر می‌گذره؟ بعید می‌دونم.

وضعیت زندگیم VS موزیکی که گوش می‌دم:

بعضی آدم‌ها تا ابد یه ترومای حل نشده باقی می‌مونن.

دلم برای روزهایی که زندگی انقدر جدی نبود تنگ شده.

احساسات آدم‌هارو باور نکن. احساسات آدم‌هارو باور نکن. احساسات آدم‌هارو باور نکن. احساسات آدم‌هارو باور نکن. احساسات آدم‌هارو باور نکن. احساسات آدم‌هارو باور نکن. احساسات آدم‌هارو باور نکن. احساسات آدم‌هارو باور نکن. باور نکن؛ باشه؟!

«من در ناامیدترین روزهای زندگی‌ام ایستاده‌ام و همچنان به دوست‌داشتنت امیدوار. تو که هیچ‌گاه آغوشم را وطن نمی‌بینی لااقل بگذار به غربت آغوش سردت امروز سفر کنم.»

وارد ۴/۴/۴ شدیم.

وارد ۴/۴/۴ شدیم.

از شهر آرزوهامون فقط آوارش مونده.