سلمان معمار / گنجه 🎒

درحالیکه قول داده ایم هسته ای را بمباران شده نگه داریم و بمب هم نسازیم یک هدیه مازاد است.

و یک پایان عاشقانه بشکوه ١٨ تیر ۴٠۵ ١:٢٠ نیمه شب

روز پنجم، تشییع تاریخی عراق یادآور چیزی نیست جز عاشورا و اربعین. از همان سخنرانی آخر که گفت مثلی لایبایع مثل یزید، بوی کربلا می رسید. کسی شک ندارد این شهادت حسینی بود. مظلومانه، قهرمانانه، با قاتلی یزیدی به رسوایی اپستین و البته دگرگون ساز. خون سید علی گلوها…

روز چهارم، تشییع بینظیر قم یادآور یک صبح غریب است: ماشینی نیمه شب در همین جاده آخوند ضد آمریکایی اسراییلی را به سمت دریاچه قم میبرد. جایی که شایع است جنازه مخالفان پهلوی را می اندازند. سید از راننده میخواهد تا آفتاب نزده برای نماز بایستند، احتمالا نماز آخر.…

روز چهارم، تشییع بینظیر قم یادآور یک صبح غریب است: ماشینی نیمه شب در همین جاده آخوند ضد آمریکایی اسراییلی را به سمت دریاچه قم میبرد. جایی که شایع است جنازه مخالفان پهلوی را می اندازند. سید از راننده میخواهد تا آفتاب نزده برای نماز بایستند، احتمالا نماز آخر. بعدها گفت «والله تا حالا نترسیده‌ام. آن روز هم که می‌بردندم، آن‌ها می‌ترسیدند، من آن‌ها را دلداری می‌دادم که نترسید.» از آن نماز یک نفره کنار ماشین سرنوشت تا این نماز میلیونی که در حرم حضرت معصومه به امام جماعت جمکران وصل می‌شود ۶٣ سال فاصله است. عمر پیامبر و علی. سید علی هم دقیقا هم سن روح الله سفرش را تمام کرد. قم ایده خمینی را به تهران فرستاد و تهران شهید خامنه ای را به قم. اگر ولایت فقیه تا قبل از ٩ اسفند یک بحث پیچیده بود، در آن ٨ روز بی سر که ملت، ایران و دین را با دندان نگه داشتند به یک احساس مشترک تبدیل شد. خودشان سر را جایگزین کردند. و جالب اینکه محور این انقلاب سوم زنان بودند. همانطور که محور قم یک زن است. دین را مادران به ارث می‌گذارند و این خاک الهی را. همانطور که پهلوی گفت این جنگ از ۴٠١ شروع شد. کارکرد زن ایرانی را فهمیدند و هویت زدایی کردند. از موثرترین زمینه های تجاوز نظامی به ایران تصویر تسلیم زنان بود. گفتند چیزی از ایرانی نمانده، بزنیم ریخته. زدند و صد و بیست شب زنان در خیابان پرچم را نگه داشتند. بزرگترین جنبش زنانه تاریخ که هیچ شباهتی به نمونه های غربی ندارد بلکه متضاد است. چطور میشود هم طرفدار این بود هم آن؟! این نهضت خانوادگی است که به شهادت خانوادگی می‌رسد. پیکر بزرگترین شهید معاصر را سه زن همراهی می‌کنند. ٣٧ سال رهبر بوده و هنوز فرزندانش را کسی نمی‌شناسد. سید علی ترجیح داد قم و تمام آینده درخشان فقهی اش را رها کند تا برای پدر نابینایش چند سال کتاب بخواند. حالا همه قم پشت پیکرش نماز می‌خواند. در اتصال حرم زنانه قم به مسجد مردانه جمکران خلاصه ای است از آن انقلاب و این چهار ماه. هیچ وقت جامعه ایران چنین مهدوی نشده، بی پناهی را حس نکرده و امام در غیبت را نفهمیده. قطعا این تشییع رویدادی در مسیر ظهور است. و َنُرِيدُ أَن نَّمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِي الْأَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَنَجْعَلَهُمُ الْوَارِثِينَ

روز دوم، تصاویر بینظیر نماز یادآور یک رویداد تاریخی است: نمازجمعه نصر در مهر ۴٠٣. تنها چند روز بعد از حمله موشکی ایران به اسراییل درحالیکه همه منتظر پاسخ بودند، یک هفته پس از ترور تاریخی مصیبت بار سید حسن نصرالله، شخص رهبر ایران اعلام نماز جمعه کرد. همه می‌دانستند…

تصاویر مراسم رسمی بدرقه رهبر شهید یادآور مراسمات حادثه ورزقان بود. در بین آن همه لشکر جان فدایان خامنه ای، ابراهیم رییسی رشک برانگیز است. مردی بی هوا، خالص و مرید، که امروز میفهمیم حتی تشییعش را هم تمرینی کرد برای مراسم مرادش. عاشق بسیار است اما کمتر کسی دیدم…

تصاویر مراسم رسمی بدرقه رهبر شهید یادآور مراسمات حادثه ورزقان بود. در بین آن همه لشکر جان فدایان خامنه ای، ابراهیم رییسی رشک برانگیز است. مردی بی هوا، خالص و مرید، که امروز میفهمیم حتی تشییعش را هم تمرینی کرد برای مراسم مرادش. عاشق بسیار است اما کمتر کسی دیدم بعد از مرگش هم خرج معشوقش بشود. ما که تجربه فقدانی در آن سطح نداشتیم، چه برسد به امروز مبادا. آن سقوط مشکوک شبیه حادثه مسلم بود به عاشورا. و همانطور که حسین در عاشورا صدا زد أین مسلم؟ تصویر پیکر خانوادگی این آقا هم در تهران یاد اولین فرستاده اش را کرد. رییسی ذوب در مرادش بود و به آتش رفت. نفهمیدند و انکار کردند که چه بحرانی آغاز شده، چه توده های ابر بالارونده ای در راه است. اردیبهشت ۴٠٣ ما که رییسی را گزینه جانشینی می‌دانستیم و نقطه امیدی مقابل بازی هضم جمهوری اسلامی، متحیر شدیم. اما وقتی بیدار شدیم خدا بهتر از او آورد. مَا نَنسَخْ مِنْ آيَةٍ أَوْ نُنسِهَا نَأْتِ بِخَيْرٍ مِّنْهَا أَوْ مِثْلِهَا

تنگه را رها نکنید تفاهم امضا شد، تفاهمی که مدتهاست اکثریت بازیگران (جز معدودی و بخش زیادی از مردم) پذیرفته بودند. تلاش منتقدان البته باعث شد که برخلاف برجام "مردم خسته اند"، "خودشان رای دادند" و ... از تاریخ حذف شود. اما یک تفاوت دیگر هم با برجام هست: هیچکس…

تنگه را رها نکنید تفاهم امضا شد، تفاهمی که مدتهاست اکثریت بازیگران (جز معدودی و بخش زیادی از مردم) پذیرفته بودند. تلاش منتقدان البته باعث شد که برخلاف برجام "مردم خسته اند"، "خودشان رای دادند" و ... از تاریخ حذف شود. اما یک تفاوت دیگر هم با برجام هست: هیچکس چه موافق چه مخالف (به جز معدودی عشاق) امیدی به اجرا شدنش ندارد. این یک تفاهم اجرا نشدنی است، در بند اول آن پایان جنگ در لبنان آمده. یعنی اسرائیل که چند قطعنامه سازمان ملل را پاره کرده، توافق پارسالش را هزاران بار نقض کرده، 20% لبنان را سیطره کرده، توافق غزه را هر ساعت تعدی کرده، همین الان خاک سوریه جولانی را اشغال کرده به خاطر یک خط کاغذ ما عقب برود؟! تفاهم از همان بند اول شوخی است و اگر اجرا بشود باید تعجب کرد و مژدگانی، که گربه زاهد شد. ولی باید منصف بود، این متن پر از امتیازات وعده آمریکاست، بیسابقه و چند برابر برجام. به قول جناب مشاور همینکه آمریکا روی کاغذ بنویسد نیروهایش را دور میکند یک پیروزی است حتی اگر اجرا نکند! خدا را شکر. کمد ما پر از کاپ اخلاق و کاغذهای زیباست. کنار عکس شهدا و کودکان و رهبر. اگر کسی وعده های آمریکایی رفع تحریم و صندوق و پول را باور دارد که احتمالا به تازگی وارد کشور شده، وگرنه این متن عملا یک معامله دارد: تنگه برابر محاصره و لبنان. ترامپ با موفقیت در آتش بس و دور از تنش جنگ، سلاح محاصره را ایجاد کرد. امروز رییس مذاکرات با افتخار میگوید توانستیم بدون جنگ بزرگ با مذاکره (عملا تنگه) محاصره را برداریم. محاصره موفق بود همانطور که 60 روز تلاش دو قدرت اتمی برای بازکردن تنگه ناموفق. بستن تنگه موفق بود همانطور که موازنه مان برای پترو فولاد ناموفق. جنگ همین است، افتخار ماست که مقابل دشمنی قدار، قوی، باهوش و توانمند بایستیم. ما بزرگترین قدرت جهان را متوقف کردیم پس ما هم ابرقدرتیم. اما این به معنای نداشتن ناکامی و خطا و ضعف نیست. آتش بس گزینه های نظامی را محدود کرد، خصوصا آزمون و خطا مقابل محاصره. این روزها از فرزند تا مشاور آتش بس را نقد میکنند و گردن گرفتنش سخت شده اما آن روز میگفتند چیزی نشده، دو هفته است. اگر شروط دهگانه (وقتی شعام خود رهبری بود) محقق نشد به جنگ برمیگردیم. دو ماه میگذرد و حتی با خود جنگ و شهید و کشته هم برنگشتیم! یکبار تا لبه عملیات نظامی برای محاصره رفتیم و رای نیاورد. چون واقعیت اینست که تصمیم جنگ بسیار سخت و پرهزینه است. امروز هم مذاکره کنندگان میگویند چیزی نشده، اگر آمریکا و اسرائیل تفاهم را اجرا نکنند تنگه را میبندیم! جان مطلب اینکه تنگه چندان بازگشت پذیر نیست. ما 40 سال تنگه را داشتیم اما روزی بستیم که رهبر کشور توسط آمریکا و اسرائیل ترور شد. روز قیامت جمهوری اسلامی. ما تنگه بند نبودیم، چطور فردا باشیم؟ کاغذ را رها کنید به سوابق نگاه کنید، کشوری که پارسال تمام پایگاه های اتمیش را بمباران کردند اما حتی از ن.پ.ت هم خارج نشد، کشوری که با خیانت آشکار گروسی و پس از تهدید شهید لاریجانی، با گز و پسته از او پذیرایی کرد و امتیاز برجامی قاهره داد، کشوری که زیر سایه جنگ بعد از 12 سال ناگهان پالرمو و سی اف تی را تصویب کرد، کشوری که رییس جمهورش گفت "خو اومد زد! بسازیم هم دوباره میزنه." "مذاکره نکنیم چه کنیم؟!" و استقلال را معادل دعوا گذاشت، به راحتی تنگه میبندد؟ فراموش نکنید رییس شعام ایران هفته اول همین جنگ عذرخواهی کرد، دو ماه بعد از کشتن رهبر کشور گفت "تا آخر دعوا کنیم؟!" و "انتقام فقط جنگیدن نیست"، فراموش نکنید ما شهادت 4 نفر در خلیج فارس را پنهان کردیم تا سفر مخفیانه قطر آسیب نبیند، آتش بس نقض شد و آن را "حمله به زمین سوخته" معرفی کردیم و همه در وسط جنگ و وقتی تفاهمی نبود! صد روز مجلس صحن ندارد ولی رییس مجلس پس از تفاهم به اتاق بازرگانی رفت. فردا از امروز پیداست. حالا تصور میکنید با آمدن آب باریکه ای از پولهای بلوکه شده، آرامش نسبی بازار، تمام شدن فشار خیابان، ادراک تورم 90 درصدی جراحی، رسیدن کاستی های جنگ، تحریک زخمهای تازه، هنوز بستن تنگه یک گزینه آسان است؟! شهید رییسی هم دستش میلرزد. ما بعد از 50 روز تحمل آتش بسی که هر هفته اش جنگ بود و اسرائیل از فرط نقض به ضاحیه رسید، یکبار اقدام کردیم و سریعا متهم به جنگ افروزی شدیم! همین الان میگویند نتانیاهو و منتقدان مانع توافق اند. تجربه برجام که هیچ. نه، بستن تنگه گزینه بازگشت پذیر آسانی نیست و آمریکا هم میداند. ترامپ مجبور شد برابر تنگه امتیاز بدهد، چون موثر بود. گرچه با اغراق از پایان ذخایر نفت در چهار هفته گفت اما درد اقتصادی واقعی است. این اولین بار در تاریخ است که توانستیم چنین فشاری بیاوریم و چه بسا آخرین بار. کسی به تماشای استفاده مجدد از این برگه نمی نشیند. خودشان گفتند که فکرش را نکرده بودند، پس دفعه آینده فکرش را میکنند، همانطور که ما برای محاصره. 👇

وقتی یک هفته است داری مینویسی، و پیام میاد

در این مدت برای حفظ انسجام شکننده جامعه عاملان وضع موجود رو تحمل میکنیم و حرفها رو میخوریم اما این فیلم قلبم رو به درد آورد. رییس جمهور کشور به خانواده ای که جوانش رو 2 هزار کیلومتر دورتر از خانه فرستاده و دشمن فقط بخاطر تفریح تکه تکه و غرقش کرده با موضع عاقل…

در این مدت برای حفظ انسجام شکننده جامعه عاملان وضع موجود رو تحمل میکنیم و حرفها رو میخوریم اما این فیلم قلبم رو به درد آورد. رییس جمهور کشور به خانواده ای که جوانش رو 2 هزار کیلومتر دورتر از خانه فرستاده و دشمن فقط بخاطر تفریح تکه تکه و غرقش کرده با موضع عاقل اندر سفیه میگوید انتقام که فقط جنگیدن نیست! نه بیست سال بعد، بلکه وسط جنگ، روزهایی که در جنوب کشور سربازان مان با همان قاتلان میجنگند. میگوید انتقام که فقط جنگیدن نیست! انگار ‏تصادف کرده باشند. 104 شهید ناجوانمردانه به قتل رسیدند و هنوز 20 نفرشان از دریا برنگشته اند. حالا زن شهید حداقل درخواستش اینست که خون جوان من برایت مهم باشد، و هیچ کدام از بادمجان دور قابچین ها هم زشتی پاسخ را نمیفهمند. گور پدر قانون و دین و وطن، حداقل بقا بفهمید. اگر یک چیز برای حکومت لازم داشته باشید احترام به جان و خون سربازی است که برای کشور جنگیده است. اگر یک سرباز آمریکایی کشته شود میداند که دولتش تا انتهای توان به او متعهد است. چرا که هر حکومتی با حداقل شعور بقا میفهمد باز هم به سرباز نیاز دارد. اینجا رییس جمهور کشور وسط جنگ عملا به خانواده سربازش میگوید من الزاما برای انتقام تو نمیجنگم! مثلا همین ساختن خیابان و جمع آوری زباله و گسترش بانک خصوصی و حذف ارز ترجیحی و جراحی اقتصادی و تورم نود درصد و ... زن میگوید از نظر بین المللی پیگیری کن. این صحنه شرم آور، این تخفیف خون سرباز، این کم توجهی نه برای سرباز معمولی بلکه برای قهرمان ناو دناست. ما از چنین نگاهی انتظار انتقام رهبر و ولی فقیه و مرجع تقلید داریم! دشمن اما تمام اینها را محاسبه میکند. همین لحظه هاست که جرات ترور عالی ترین مقام یک کشور را میدهد. همین حرفهای "چه کنیم؟! تا آخر دعوا کنیم؟!" است که هزینه تجاوز را کم میکند. البته برخلاف آمریکا سربازان ما نه برای این آقایان و جریانات بلکه برای خدا و دین و ایران میروند. آنها با جای دیگر معامله میکنند اما لازم است پزشکیان برود خانه این شهید با دستبوسی از بیان اشتباهش عذرخواهی کند. لازم است اعلام کند که انتقام خون شهید محترم است، جنگ باشد یا نباشد هیچ وقت فراموش نمی شود. این بخش اولین پیام رهبر را بلند بخواند: " این اطمینان را به همگان میدهم که ما از انتقام خون شهداء شما صرف نظر نخواهیم کرد. انتقامی که در نظر داریم فقط مربوط به شهادت رهبر عظیم‌الشان انقلاب نیست؛ بلکه هر عضوی از ملت که توسط دشمن شهید میشود، خود موضوع مستقلی برای پرونده انتقام است." جبران کنید. در جنگیم. @salmaneshoon

عید مبارک نشانی ما در بله؛ https://ble.ir/salmaneshoon فعلا کارگری و امرار معاش اجازه فعالیتی نمی‌ده، اما با توجه به مهاجرت اکثریت جامعه احتمالا جایگاه قبلی بله و تلگرام رو برعکس کنیم.

*شرق فتح شده* در میانه بزرگترین تجاوز بیگانه به ایران در حالیکه طبقه روشنفکر در سکوت سوختن ما را تماشا کرد دو نفر از ایران به جشنواره کن رفتند: اصغر فرهادی و پگاه آهنگرانی. فرصتی جهانی برای جبران خاموشی، اما دهان بازکردند و تازه فهمیدیم در مغزشان چه میگذرد.…

*شرق فتح شده* در میانه بزرگترین تجاوز بیگانه به ایران در حالیکه طبقه روشنفکر در سکوت سوختن ما را تماشا کرد دو نفر از ایران به جشنواره کن رفتند: اصغر فرهادی و پگاه آهنگرانی. فرصتی جهانی برای جبران خاموشی، اما دهان بازکردند و تازه فهمیدیم در مغزشان چه میگذرد. پس از بلوای 401 نیویورک تایمز گزارش طولانی منتشر کرد که تمام کارنامه فرهادی را زیر سوال می‌برد. با گلشیفته، امام موقت انقلابیون، هم مصاحبه شده بود. از اتهام سرقت تا فریبکاری و حتی عبارت vasat-baz را هم عینا برایش نوشتند. همان کسی که دوبار به او اسکار سیاسی دادند، یکی را سرمایه 88 کردند و دیگری را پل برجام. همان کسی که قهرمان و الگو و پرچمدار ساختند. چرا چنین لجن مال و لکه دار کردند؟! 401 نقطه عطف است، و این جنگ میوه اش. طبقه متوسط ایران باید میفهمید دوره وسط بازی تمام شده. حالا باید مثل گلشیفته لخت شوید و به میدان بیایید. کار دست اسرائیل است. فرهادی، قهرمان از دست رفته، در جشنواره کن بدون ذکر آمریکا و اسرائیل با همه کشته شده ها همدردی کرد! چنان وسط که از قمه کش دی، دختر میناب و سرباز اسرائیلی را شامل میشود. تپیکال روشنفکری ایران: پس مانده. وسط جنگ هم جرات اعتراض به متجاوز را ندارد. چطور به کسی اعتراض کند که بزرگش کرده؟! این بی وطنی نتیجه صدسال حسرت غرب است. در همان صندلی خاویر باردم بازیگر فیلم سابق فرهادی گفت برایش مهم نیست که حذفش کنند، برای غزه جلوی اسرائیل می ایستد. فیلمساز ایرانی که کودکانش زیر آوار شلیک اسرائیل است خفقان گرفته، بازیگر اسپانیانی اعتراض میکند. یعنی نه فقط از جامعه ایران بلکه از دنیا پس مانده اند. نسل جدید روشنفکران اما پیام گزارش401 را گرفتند و از فرهادی هم عبور کردند. راه، راه گلشیفته هاست. آهنگرانی هم با لباس نیمه عریانش تعارف حجاب را کنار گذاشت و صریحا مستند "تمرین هایی برای انقلاب" را پیشکش کرد. کدام تمرین؟ کدام انقلاب؟ میگوید تصویری است از تلاشهای مردم ایران در 88 و ززا تا دی برای "آزادی و دموکراسی". مستند را هم تقدیم به مادرانی کرد که فرزندانشان را در راه آزادی از دست دادند. دقیقا در روزهایی که آمریکا و اسرائیل هم برای "آزادی و دموکراسی" و حمایت از "انقلاب" به ایران تجاوز نظامی کردند. لختی استعمار را می بینید؟ دقیقا مسیر عراق، افغانستان، سودان، لیبی،... با موشک و بمب دارند ما را آزاد میکنند و همزمان تصویر نیاز ما به آن آزادی را فراهم میکند. این دیگر پس ماندگی نیست، نوکری است. جنگ شد و فهمیدیم بخشی از طبقه روشنفکر ما عملا مزدور و نوکر اجنبی است. آهنگرانی چندماه پس از انسجام بینظیر جنگ خرداد و دقیقا قبل از کودتای دی هم از بی‌بی‌سی پروپاگاندایی با ترانه علیدوستی پخش کرد. فراموش نکنیم دلیل موثر در جنگ خرداد و رمضان تصویرسازی از انقلاب بود. گفتند جمهوری و مردم و اسلامی و حجاب و رهبر و اینها تمام شده، اینجا انقلاب شده، بیا بزن کار را تمام کن. مسئول ما هم فکر میکرد با رهاسازی و فراموشی امنیت می آورد. حالا هنرمندشان حتی در تجاوز بیگانه هم مستند میسازد که مردم دارند برای رسیدن به ارزشهای متجاوز تمرین میکنند! اینها پیوست بمباران میناب هستند. متجاوز مثل خلبان اف 35 به فیلمساز این تصویر از ایران نیاز دارد. اینها ابزار استعمار اند. پگاه آهنگرانی یک اسم تازه رسیده خودساخته نیست. مادر فیلمسازش منیژه حکمت در کنارش میگوید باید امید داشته باشیم! پدرش هم کارگردان بود و همسرش خواننده مشهور است. او بهترین نماینده یک طبقه و جریان است. طبقه فروشنده. فرهادی میفهمد آنجا تصویر ایرانی سرکوب شده را میخرند. در همین جشنواره گفت ایران مثل "مادر بیمار" است! باید برگردم بهش سر بزنم. چه بیماری دارد؟ آهنگرانی و گلشیفته صریحتر میگویند: شرقی بودن. این مادر بیمار، کمبود آزادی و فقر دموکراسی غربی دارد. علت بازتاب 401 در غرب همین انگاره زن شرقی سرکوب شده بود و تلاشش برای آزادی. امثال آهنگرانی خروجی آن سفارش هستند که حتی هویت زن شرقی را هم کنار میگذارند و کامل مثل زن غربی میشوند. یعنی بدنشان را هم تقدیم ارباب میکنند تا عکسهای تبلیغ قدرت او بشود. سرنوشت تلخ طبقه روشنفکر ایران. هم اثرش را وسیله تجاوز به کشورش می‌کنند و هم خودش را. 👇

سوار اون هلی‌کوپتر نشو ...

اگر از دور نگاه کنید نقطه عطف داستان روز آخر اردیبهشت 403 است، چرا که اتفاقات پسا ورزقان جدا به سود اسرائیل پیش رفت. مساله تشخیص قطعی قاتل نیست. مساله رفتار ما با پدیده ای چنین کلیدی است. ما دو سال است که جنگ را انکار میکنیم، نمیخواهیم باور کنیم! چطور میشود در جنگی پیروز شد که وجود ندارد؟ چطور میشود در خواب جنگید؟ این دستاوردسازی برای اسرائیل نیست؟ خواب، رویا، توهم و هوس؛ هرگونه انقطاع از واقعیت هزینه زاست. دیر یا زود، دور یا نزدیک صدایش درمی آید. همانطور که پایان مسیر رویاپردازان به قتل نصرالله رسید، پایان مسیر خواب آلودگان هم میتواند تلخ باشد. خواب آوران فکر میکنند جامعه را آرام میکنند اما نمی فهمند تصویر پرچمداری بیدار در میان جمعیتی خواب چقدر برای اسرائیل هوس انگیز است.

پس ماندگان جنگ روزها از جنگ گذشت. مردم وسط میدان و مدافعان در پیشانی ایران. تهران خط مقدم و تهرانی مقدم در خط. از بالاترین نقطه نظام تا دانش آموز شهید دادیم، از لاریجانی تا پاکبان، از فرمانده سپاه تا سرباز صفر. عده ای هم مفقود، اما عجیب آنهایند که در صحت و…