💡انسان خردمند💡

غمت بخیر و شبت نیز Make it spectacular!

«بن‌بست» اگه به وضعیت ژئوپلتیک امروز دنیا نگاه کنید، با وجود بحران‌های مختلف یک چیز در اون‌ها مشترکه. همگی در حالت Stalemate قرار گرفته‌اند. روسیه هرچیزی که برای تصاحب اوکراین لازم باشه رو در اختیار داره، اما نمیتونه به اهدافش برسه. اوکراین کاری انجام داده…

تا حالا دقت کردین چرا بعضی از مهم‌ترین آدم‌های حوزه‌ی هوشواره (هوش مصنوعی)، درست وقتی به حساس‌ترین جایگاه‌ها می‌رسن تصمیم می‌گیرن از اونجا خارج بشن؟ این روزها بین محقق‌های هوشواره یه شوخی تلخ دست به دست میشه؛ میگن کارمندای عادی موقع استعفا از فرصت‌های جدید حرف می‌زنن، اما کسانی که از تیم‌های ایمنی هوشواره استعفا میدن، انگار دارن یه هشدار غیرمستقیم میدن: «تا می‌تونید کنار خانواده‌تون باشید.» جالب اینجاست که این شوخی، کم‌کم به واقعیت نزدیک شده. طی ماه‌های اخیر چندین نفر از پژوهشگرها و متخصص‌های ارشد ایمنی هوشواره از شرکت‌های پیشرو استعفا دادن. بعضیا درباره سرعت پیشرفت فناوری نگرانی داشتن، بعضیا از نحوه مدیریت مسائل ایمنی انتقاد کردن و بعضیا هم بدون سروصدا رفته‌اند. این اتفاق به‌تنهایی ثابت نمی‌کنه که آینده هوشواره خطرناکه، اما یه سوال مهم رو مطرح می‌کنه: چرا افرادی که از همه به این فناوری نزدیک‌ترن، دارن یکی‌یکی از این موقعیت‌ها فاصله می‌گیرن؟ به نظر شما این استعفاها فقط یه تصمیم شغلیه یا نشون از یک نگرانی بزرگ درباره‌ی آینده‌ی هوشواره داره؟

یه عده در چین بی‌خانمان شدن. کتونی نایکی پاشونه اما کنار پیاده‌رو چادر زدن و توش میخوابن. چون پاسپورت سلامت کسی به رنگ زرد دربیاد، دیگه اجازه نداره وارد آپارتمان خودش هم بشه. تو ایران دوست دارند تویوتا نمایندگی بزنه. خود نایکی بیاد تو تجریش شعبه بزنه. و آیفون رو بشه از خود اپل خرید. ولی برای این‌ها وقت هست. اول باید کشور آزاد باشه‌. تو ایران آزاد، پابرهنه هم باشی بیشتر خوش میگذره، تا نایکی پات باشه اما یه عده بخوان شهوت امپراتور شدن‌شون رو با زندگی تو ارضاء کنند. - نوشته‌ی «آنارکونومی» - ۱۴۰۱/۰۹/۰۷ از اون تاریخ تا الان یعنی ۱۴۰۵/۰۵/۱۷ چند تا جنگ و انقلاب و سقوط داشتیم؟ نتیجه چه شد؟ هنوز آزاد نشدیم. چون آزادی اولویت اول ما نیست. @sapiens2011

تا حالا کسی رو دیده‌اید به ماهواره بگه « قمر مصنوعی » ؟ اگر به مطبوعات علمی و خبری چهارپنج دهه‌ی پیش نگاه کنید می‌بینید که از کلمه‌ی ماهواره خبری نیست و به همین وسیله‌ی فضایی همگرد زمین چون تازه آمده بود قمر مصنوعی می‌گفتند و رفته‌رفته ماهواره جانشین آن شد. درست همین وضعیت برای « هوش مصنوعی » به‌وجود آمده. دور از ذهن نیست که ده‌ سال دیگه واژه‌ی «هوشواره» کاربرد بیشتری به‌جای هوش مصنوعی پیدا کرده باشه. @sapiens2011 اگر قمر مصنوعی شده ماهواره چرا هوش مصنوعی نشود هوشواره؟ #هوشواره #هوش_مصنوعی @sapiens2011

هم‌صُحبتیم و ما را از یکدگر خبر نیست!

وقتی از چمن‌زنی حرف می‌زنیم دقیقا از چه حرف می‌زنیم؟ در ادبیات سیاسی به ضربه‌های دوره‌ای و هرچندوقت‌یک‌بار گفته می‌شود که برای جلوگیری از بازسازی توان نظامی دشمن انجام می‌شود. حالا اخبار این چند وقت به‌طور مشخص از ۲۰ فروردین ۱۴۰۵ تاکنون را مرور کنید تا ببینید…

#نخستین_رییس_جمهور_لیبرتارین_تاریخ نخستین رییس دولتی که توسط مردم انتخاب شده تا مردم را از دست دولت نجات دهد! یک تناقض شیرین! #خاویر_میلی @sapiens2011

کتاب مصور رئیس‌جمهورهای آمریکا یک دانشنامه‌ی کوچولو و جذابه که پیش از این تو کانالم گذاشته بودم. سر فرصت تورقی بنمایید. اما یک نکته‌ی ریز در این ارتباط وجود داره. همانطور که می‌دانید ترامپ ۴۷ امین رییس‌جمهور آمریکاست. جالب نیست که تفاهم‌نامه رو درست روز تولدش امضاء کرد و درست روز استقلال آمریکا (چهارم جولای ۱۷۷۶) اومد اعلام کرد که به جمهوری اسلامی فرصت داده که جنازه‌ی رهبرشون رو در این روز به‌خاک بسپارند!؟ یعنی شما فکر می‌کنید این همزمانی‌ها اتفاقی است؟

فکر کردم بالاخره ۲۵۰ سالگی ایالات متحد آمریکا (۴ ژوئیه ۱۷۷۶) رویداد کم‌اهمیتی نیست. یک مقدار در کانال گشتم و چند مطلبی را که دربارهٔ این کشور نوشته بودم پیدا کردم و به همین مناسبت اینجا می‌گذارم: پراکندگی قدرت: https://t.me/alamehrpouia/575 آزادی: https://t.me/alamehrpouia/582 مقایسه انقلاب فرانسه و انقلاب آمریکا: https://t.me/alamehrpouia/907 ماهیت مقام ریاست‌جمهوری: https://t.me/alamehrpouia/428 آزادی در طول این ربعِ هزاره در ایالات متحد فراز و نشیب داشت. در طول این مدت می‌توان گفت آمریکا از جنبه‌های گوناگون به‌تدریج از آن آزادی اولیه فاصله گرفت و الگوی دولت‌ملت‌های اروپایی به آن تحمیل شد. در مقاطعی هم توانستند دوباره بخشی از آزادی از دست رفته را باز پس بگیرند. امروز آمریکا قطعاً منحط‌ترین دوران تاریخ خود را سپری نمی‌کند؛ هرچند آدم‌ها معمولاً عادت دارند دورهٔ معاصر را بدترین دوره بدانند. مثلاً امروز میزان آزادی در آمریکا در مقایسه با دورهٔ فرانکلین روزولت بسیار بیشتر است. من شخصاً کلیولند یا کولیج را به رؤسای جمهور دیگر ترجیح می‌دهم، ولی موضوع اصلی آن است که اصلاً آمریکا را دولت «آمریکا» نکرده است.

«قطع کردن بندهای وابستگی» – نورمن راکول (۱۹۵۴) این نقاشی لحظه‌ای آرام اما عمیقاً احساسی را به تصویر می‌کشد؛ پدری و پسرش منتظر قطاری هستند که قرار است پسر را برای ادامه تحصیل به دانشگاه ببرد. پسر به آینده نگاه می‌کند؛ صاف نشسته، لباس‌های مرتب پوشیده و چهره‌اش پر از امید و اشتیاق است. اما کنار او، پدر با لباس‌های کارِ کهنه و بدنی خسته نشسته است. سرش را پایین انداخته و هر دو کلاه را در دست گرفته است. او چیزی نمی‌گوید... اما سکوتش از هزاران کلمه سنگین‌تر است. در آن سکوت، سال‌ها زحمت، فداکاری، عشق و افتخاری نهفته است که نمی‌تواند به زبان بیاورد. او می‌داند که پسرش به جایی رسیده که خودش هرگز فرصت رسیدن به آن را نداشته است. این نقاشی قطار را نشان نمی‌دهد؛ بلکه لحظه‌ای را نشان می‌دهد که درست قبل از رفتن اتفاق می‌افتد... لحظه‌ای که یک پدر نتیجه سال‌ها تلاش و ازخودگذشتگی‌اش را می‌بیند که با اعتمادبه‌نفس به سوی آینده قدم برمی‌دارد. گاهی بزرگ‌ترین عشق‌ها، همان‌هایی هستند که هیچ‌وقت به زبان آورده نمی‌شوند. @sapiens2011

«چمن‌زنی» توسط آن شرخر ادامه خواهد داشت! خواهیم دید چه خواهد شد. چندوقت دیگه با ذکر چند مثال این موضوع چمن‌زنی رو توضیح می‌دم.

نقض حقوق مالکیت توسط دولت، چون مشروع قلمداد می‌شود، امری «مداوم» و همیشگی است. متجاوز نه پنهان می‌شود و نه صحنه را ترک می‌کند، و قربانی نیز در برابر او بی‌دفاع می‌ماند. در نتیجه، نقض حقوق مالکیت در آینده کاهش نمی‌یابد، بلکه «نهادینه» می‌شود؛ به‌طوری که آهنگ،…

ما مردم… داستان آمریکا ترجمه‌ی سروش حبیبی @sapiens2011

#هانس_هرمان_هوپ @sapiens2011

چکیده‌ی سه پست بالا و نتیجه‌گیری؛ 1️⃣ 🚨 ترامپ در کنفرانس جمهوری‌خواهان : 👤برای من مهم نیست که یک کشتی‌گیر بمیرد، آنچه مهم است این است که کشتی‌گیری که روی آن شرط بسته‌ام، برنده شود. با این حال، این سیستم جهانی مرا به ریاست‌جمهوری رسانده است، من که اداره‌کننده…

تولدت مبارک « روانی آمریکایی»! @sapiens2011