شاهد مدیا

🔰چرا عین صاد بخوانیم؟ 🔹 ما آدمها تشنه‌ایم. این تشنگی را می‌توان از حجم وابستگی‌مان به گوشی‌ دریافت. هر روز، چند ساعت به بالا و پایین کردن صفحات مختلف در رسانه‌های جمعی وقت می‌گذاریم تا شاید کمی از حرارت این عطش را کم کنیم. ما تشنه‌ایم و در میان این همه سقّا، انگار که هیچ کوزه‌ای نمی‌تواند عطش ما را فرونشاند. 🔹 ما از حرارت این عطش می‌سوزیم و برای سیراب کردنش به هر سرابی امیدوار می‌شویم. مثل گرسنه‌ای که ضعف، به هر غذای بی‌ارزشی قانعش می‌کند. حاصل یکی است: معده‌های متورم و جان‌هایی خسته و اشتهایی که هنوز طعم سیری را نچشیده و بدنی که بهره‌ای از آن همه خوردنی برنمی‌دارد. 🔹 خواندن آثار استاد علی صفایی حائری، برای چنین نسل تشنه و باد کرده‌ای، می‌تواند درمانگر باشد. او متفکری بود که به این تشنگی و این تورم و امتلاء آگاه بود. او می‌دانست این همه جست و خیز ما نه برای یافتن چشمه‌‌ها که برای فراموش کردن تشنگی است. و به یاد ما می‌آورد که تشنگی را تنها می‌توان با نوشیدن آب زلال پاسخ گفت و چشمه‌ای که می‌تواند چنین مرهمی را پیشکش کند، در درون خود انسان است. تنها از طریق درون‌کاوی می‌توان به خنکای این چشمه دست یافت. 🔹 استاد صفایی از جمله متفکرانی بود که به زخم‌ها و دردهای انسان می‌اندیشید. و در برابر این زخم‌ها، نه بی‌تفاوت بود و نه بی‌تفاوتی و فرار را تجویز می‌کرد. به باور او انسان هیچ وقت نمی‌تواند به زخم‌هایش بی‌اعتنا باشد. حتی اگر امروز فرار کنی و خودت را به مشغولیت‌های مختلف سرگرم کنی، بالاخره پرسش‌ها، دردها و نیازهای تو، جایی گریبانت را خواهند گرفت. هیچ سلوک سالمی از کنار نیازهای انسان بی‌تفاوت عبور نمی‌کند. 🔹 صفایی ما را به خود دعوت می‌کند و از ما می‌خواهد که با نیازها و پرسش‌های عمیق خود چشم در چشم شویم و ادامه زندگی را در مسیر پاسخ به این نیازها گام برداریم. او وحی را به زبان می‌آورد تا به زخم‌های انسان مرهمی بگذارد و نیازهای عمیق او را پاسخ بگوید. اندیشه صفایی در این مسافت شکل می‌گیرد؛ فاصله‌ای که میان نیازها و پرسش‌های انسان است تا منبعی که پاسخی درخور به این همه ببخشند. 🔹 از این جهت حرف‌های استاد علی صفایی حائری، نه نوعی دانش و اطلاعات، که از جنس حکمت‌هایی برای زیستن است. او برای ما از چرایی زیستن و آداب چگونه زیستن سخن می‌گوید. تمام آنچه او در پی یافتنش می‌رود، از انسان آغاز می‌شود و به انسان ختم می‌شود. از این جهت با خواندن آثار صفایی، از نو با خودمان ملاقات می‌کنیم. در آینه‌ی بی‌زنگارِ اندیشه او می‌توان تصویری از انسان با تمام نیازهایش، دردها و چالش‌هایش یافت. همچنین، در همان آینه می‌توان ادامه انسان و مسیری که تا رشد در پیش دارد را به تماشا نشست. 🔷کاش به جای این همه چرخ زدن در صفحات رسانه‌های جمعی و یا سرگرم شدن به انواع مشغولیت‌هایی که هر لحظه من را بیشتر از خودم جدا می‌کنند، به جستجوی حکمت اهتمام کنیم. با خواندن آراء متفکرانی که عمر خود را در جستجوی مرهم‌هایی برای زخم‌های انسان صرف کردند، به کمی التیام، به کمی روشنایی برسیم. استاد علی صفایی حائری، می‌تواند نقطه آغازی برای این جستجو باشد. 📚برگرفته از مدرسه عین صاد 🆔@shahedmedia_af

#از_عین_صاد_بشنویم...🌱 برادرى بود كه دير وقت و از نيمه شب گذشته، به ديدنم آمده بود. پر از درد بود. پر از رنج بود. پر از طلب بود. حرف كه مى‏ زد مثل مار مى ‏پيچيد و با درد مى ‏پرسيد كه فلانى! راستى بگو، به من دروغ نگو، به من تلقين نكن، من مى‏ خواهم درست بشوم. من چهار سال است كه دارم به خودم ور مى ‏روم، ولى هيچ اثرى نديده‏ ام و از يارى خدا و از اميد بويى نبرده‏ ام. من هنوز در دلم ضعف و كينه و بخل ... صف كشيده ‏اند. من پاک از پا در آمده ‏ام. راستى چه كار كنم؟ مى‏ گفت و مى‏ گفت ... راستى كه ديوانه شده بود. گريه مى‏كرد، ولى گريه ‏اش گريه ‏ى ذليلى بود. براى من سخت بود كه اشك ذلت را بر چهره ‏ى مردى ببينم. و براى من سخت بود كه بار اين همه حرص و سوز و شتاب را بر دوش او ببينم و اين همه را نمى‏شد كه با نرمى و دلالت، كه او به تلقين متهمش مى‏ كرد، برطرف ساخت. و نمى ‏شد با سكوت و بى ‏اعتنايى كه او تحملش را نداشت، رهايش كرد. در من توفان سختى بود و هجوم تندى كه مهار شده ‏اش او را از جاى مى‏كند. گفتم: تو مى‏ خواهى با چهار سال مطالعه و كتاب خواندن كه اسمش را كار گذاشته ‏اى و با آمدن به قم كه اسمش را هجرت گذاشته ‏اى، صاحب دلى بشوى كه ابراهيم، در ميان آتش و در كنار اسماعيل طناب پيچيده‏ اش، به دست آورده بود و مى‏ خواهى به اطمينانى برسى كه او هم نرسيده بود. آن بزرگ ‏مرد راه رفته را پس از شصت سال خوش‏ حال ديدند و سؤال كردند كه‏ چگونه به شادى رسيده‏ اى؟! گفت: پس از شصت سال مبارزه و رياضت، امروز فهميدم كه خيلى هوا ندارم. و تو مى ‏خواهى كه در روز اول حركت هيچ هوايى نداشته باشى و هيچ مبارزه‏ اى نداشته باشى. گفتم: قدم اول اين است كه فهميده‏ اى در تو چه مى‏گذرد و قدم دوم اين است كه اين وضع را توجيه نكنى و قدم سوم اين است كه خودت را براى يك عمر درگيرى آماده سازى و قدم چهارم اين است كه با محاسبه ‏ها و مقايسه ‏ها، خودت را همراه باشى و تمرين‏ ها را شروع كنى. و از وزنه ‏هاى كوچك دست به كار شوى و براى بلا و ضربه ‏ها آماده شوى و آن وقت كه به عجز رسيدى و از پاى افتادى، با اعتصام و استعانت گام‏ هاى نهايى را بردارى ... و با اين مركب راه بروى. گفتم: تو هنوز از گناه تصور ندارى. فقط از بخل‏ ها و كينه‏ ها و ... رنگى ديده ‏اى. هنوز نمى ‏دانى كه چشم تو در هر لحظه چه كارها داشته و نكرده و پاى تو و دست تو و یک یک نيروهاى درونى تو چه قدر بیكار و ماندگار بوده ‏اند. اگر تو اين همه را مى ‏ديدى لابد مى‏ مردى. برادر! راهى را كه در يك عمر مى‏ روند، تو مى ‏خواهى فقط با شور و شوق، با حرص و سوز تمام كنى. و مى‏ خواهى همين امروز تمامى بخل‏ ها و حرص‏ ها و ضعف‏ هايت، به قدرت و اطمينان و گذشت برسد. مى‏ خواهى بدون جهاد و درگيرى، پاداش مجاهدها را بگيرى؟ تو براى يك مدرك سال‏ ها رنج برده‏اى و اين قدر شتاب نداشته‏اى؛ چون كلاس‏ ها را فهميده بودى و در كلاس اول توقع درمان مريض‏ هاى از همه جا رانده شده را نداشتى. اكنون هم با همين توجه مى‏ توانى به اين ظرفيت برسى و اين قدر با عجله‏ هايت از پاى نيفتى. كسانى كه كلاس‏ ها را شناخته‏ اند و مراتب را مى‏ شناسند، آرام و مسلط مى ‏شوند. 📚آیه های سبز 🆔@shahedmedia_af

محسن رضایی: اگر آمریکا طی ۲-۳ روز آینده آمریکا جنگ را ادامه دهد وارد مرحلهٔ «تهاجم و انهدام کامل» خواهیم شد در صورت فعال‌سازی این راهبرد دیگر به مقابله‌به‌مثل اکتفا نمی‌کنیم و هیچ مرز سیاسی در مقابل نیروهای تهاجمی ایران امنیت نخواهد داشت. با این راهبرد تمام گسل‌های بین‌المللی فعال خواهد شد. 🆔@shahedmedia_af

غربت این روزهای شیعیان افغانستان محدودیت‌ها برای شیعیان افغانستان روز به روز رو به افزایش بوده است. رسمیت مذهب جعفری و قانون احوال شخصیه شیعیان که مساله‌ی بسیار بدیهی بود و نیاز به چانه زنی هم نداشت و قبلا نیز قانون شده بود، به عنوان یک مطالبه جدی و موضوع نگران کننده تبدیل شده است. مجموعه‌ی از محدودیت‌ها از عدم رسمیت مذهب تا ممنوعیت تحصیل زنان، محدودیت مراسمات مذهبی و الان هم بستن تلویزیون تمدن و مدرسه علمیه خاتم النبیین و ده‌ها مورد کلی و جزئی دیگر در جریان بوده است که امیدورایم دولت تغییر رویه بدهد. اینها را کنار فشار کار و مشکلات اقتصادی مردم بگذاریم. واقعا وضعیت این روزهای کشور سخت است و این را فقط کسانی درک می‌کنند که در متن جامعه حضور دارند. اما گوهر مردان در روزهای سخت نمایان می‌شود. افراد مؤمن و انسان های دلسوز و دغدغه‌مند در فشار و سختی‌ها مصمم‌تر می‌شوند. با استقامت و تلاش به اندازه‌ی توان، درس و‌ عبرت از حوادث، و با دور اندیشی و برنامه‌های طولانی مدت دست از تلاش و اصلاح بر نمی‌دارند. ولی عده‌ای هم ناامید می‌شوند. سختی و فشار آنها را خرد می‌کند. آرمان های شانرا فراموش می‌کنند. این ناامیدی و این فراموشی آرمانها و اهداف زهر است. با دید کوته‌بینانه همه جا تاریک دیده می‌شود. اما افراد دور اندیش و بزرگ، افق‌های دور دست و روشن آینده را می‌بینند. این را تاریخ شیعه گواهی می‌دهد. ما روزهای سخت‌تر از این را هم گذرانده‌ایم. پس تاریخ خود را بخوانیم و به آن مرد راه یعنی علی علیه السلام اقتدا کنیم. ✍شاهد 🆔@shahedmedia_af

✍آینده مذاکرات ایران و آمریکا ایران در مذاکرات بسیاری از شروطش را بر آمریکا تحمیل کرد اما این توافقات راه بجایی نخواهد برد. آمریکا باها ثابت کرده است که به هیچ عهد و پیمان یا قطعنامه‌ای پایبند نیست حتی اگر اعتبار بین المللی داشته باشد. متاسفانه بعد عراقچی،…

✍ غضب الهی سخنرانی «پیرامون شهادت سید مقاومت سید حسن نصرالله و جنگ با اسرائیل» 🆔@shahedmedia_af

در هر جایی از دنیا شیعیان مورد ستم واقع می‌شوند. باید همت خود را صرف اهداف و آرمانهای بلند و برنامه‌های طولانی مدت نماییم. و از خواب غفلت برخیزیم. ✍برای اهل خِرَد 🆔@shahedmedia_af

✍شیخ عیسی قاسم: مذهب شیعه در بحرین با تهدیدی وجودی روبه‌روست 🔹مذهب شیعه در بحرین، به‌همراه علما، خطیبان، نویسندگان، معلمان و مبلغان دینی با تهدیدی شدید و وجودی روبرو است. 🔹 حقوق سیاسی شهروندان شیعه در بحرین و به‌طور کلی حقوق شهروندی آنان، به‌شدت دچار فرسایش شده و روند انکار این حقوق به شکلی گسترده و نگران‌کننده ادامه یافته است. 🆔@shahedmedia_af

🔰چه کسی در درونت حکومت دارد ؟ 🔹 ولايت يعنى تنها على را حاكم گرفتن و تنها او را دوست داشتن و اين ولايت و سرپرستى است كه معاويه و احمد حنبل و جرج جرداق و و و از آن بهره‏اى ندارند، كه حاكم در درون آنها و محرك در وجود آنها امر على و دستور على نيست؛ كه هواها و حرف‏ ها و جلوه‏ ها در آنها حكومت دارند. 🔹 معاويه گر چه على را دوست دارد، ولى سلطنت را بيشتر از على ‏خواهان است و دوستدار آن است. 🔹و احمد حنبل گر چه براى على شعر مى ‏سرايد اما حكومت ديگرى را به عهده دارد. و جرج جرداق گر چه از على مى‏ نويسد، اما براى على نمى ‏نويسد؛ كه محركى ديگر دارد و عاطفه ‏اى فقط او را به چرخ انداخته است. 🔹اما مالك؟ اين مالك است كه ولايت على را به عهده دارد و اين بار گران را به آسانى مى‏ كشد. 🔹مالك چند سال براى نابودى معاويه رنج كشيده و كوشش كرده است. خويش و فاميل و قبيله‏ اش را به خون كشيده، شب‏ها و روزها را بر روى لبه‏ ى تيغ و سرِ نيزه‏ ها گذرانده و شمشير زده و شمشير زده تا اين كه لشگر شام را عقب رانده و معاويه را به حركت وادار كرده و در بيرون از خيمه آماده ‏ى فرار نموده، هان چيزى نمانده تا اين بت بزرگ بشكند و اين طاغوت سركش بميرد و يا فرارى شود و مالك به هدف نهايى، به پيروزى محبوب دست بيابد و در ميان قومش و در ميان تمام مردم به بزرگى معرفى شود و بر رقيب خودش، اشعث و بر قبيله‏ى رقيبش، كِنده، پيروز شود. 🔹 درست در اين هنگام، در اين هنگام، على او را مي خواند، على او را مى‏ طلبد. على مى‏ گويد كه برگرد. و اين از مرگ سخت‏ تر و اين از مرگ جانكاه ‏تر است.                        🔶🔸 مخالفت يك هوى، مخالفت يك هوس، مخالفت با يك حرف و گذشتن از حرف‏ هاى خلق، مخالفت با يك جلوه از جلوه ‏هاى دنيا ما را مى ‏شكند، ما را از پاى در مى‏آورد. ما از راه حق با يك حرف با يك فحش با يك پشيز باز مى‏ گرديم 🔸 و اما مالك؟ و اما مالك؟ او از تمام هواهاى چند ساله و تمام حرف ‏هاى تمام مردها و زن ‏هاى عرب و از زمزمه ‏ى خفيف زبان ‏ها بر سر راه مردان فاتح و از نگاه‏ هاى شيفته‏ ى سرداران پيروز و از تمام جلوه‏ هاى دنيا، از اين همه مى‏ گذرد و باز مى‏ گردد و به على اين سرپرست آگاه ملحق مى‏شود. 🔸 چرا؟ چون در درون مالك، ديگر هواها و غريزه‏ ها حرف‏ ها و زمزمه ‏هاى زن‏ هاى عرب جلوه‏ هاى پررنگ و برق دنيا حاكم نيست، 🔸 اينها كوچكتر از اين هستند كه در روح بزرگ مالك موجى و حركتى ايجاد كنند... 🔸 او به ولايت رسيده و از نعمت ولايت برخوردار است. نشستن و ايستادن و آمدن و رفتن و دوست داشتن و دشمن داشتن او همه از سمت‏ ولىّ كنترل مى‏شود؛ نه از طرف هواها و حرف ‏ها و جلوه ‏ها. 🔸 مالك اين را يافته كه على اين مرد آزاد از غير حق و اين انسان آگاه حق، بيش از مالك به مالك علاقه دارد و بيش از مالك از مصالح و منافع مالك آگاهى دارد و بيشتر از مالك به منافع او مى‏ انديشد و بهتر به منافع او مى‏ انديشد؛ 🔸 پس ديگر جاى درنگ نيست و جاى سركشى نيست؛ كه سركشى‏ ها حماقت‏ هاى زيان آورى بيش نيستند. جاى تسليم است و اطاعت و پيروى و تشيع و دنباله روى. ٬ عین‌صاد 📚کتاب غدیر،صفحه 14 🆔@shahedmedia_af

شاه پناهم بده خسته‌ی راه آمدم... 🆔@shahedmedia_af

✍آقای شهید ما یک عمر برای خدا و در راه اهلبیت خالصانه مجاهدت کرد، و در آخر چه زیبا حضرت معصومه در قم، امام علی در نجف، امام حسین و حضرت عباس در کربلا، امام زمان در جمکران و امام رضا در مشهد ایشان را دعوت کردند. وَ للهِ ٱلْعِزَّةُ جَمِیعاً 🆔@shahedmedia_af

✍ عراق: ۱۰ میلیون نفر در تشییع پیکر قائد شهید در عراق شرکت کردند 🆔@shahedmedia_af

با تو عهد می‌بندیم ای خامنه‌ای شهید؛ انتقام سختی از قاتلانت خواهیم گرفت... 🆔@shahedmedia_af

🔰 سود یک لحظه ما ❞ عین‌صاد 🔹ابوذر كه تا ديروز دنبال پاى ملخى مى ‏دويد و به خاطر هيچ زندگى مى ‏كرد و جان مى ‏داد، هنگامى كه عظمت خود را شناخت كه هستى به خاطر او پاگرفته و فرشته ‏ها به خاطر او سجده مى‏ روند، ديگر حتى بهشت او را تكان نمى ‏دهد و جز رضوان و دستور حق او را راه نمى ‏اندازد. 🔹ما تا كاه هستيم، با يك نسيم با يك فوت از دهان كودكى، زيرورو مى ‏شويم و خوشحال مى‏ شويم و خشم مى‏ گيريم و مى ‏ترسيم و اميد مى‏ بنديم. با يك سلام باد مى ‏كنيم و با يك بى توجهى پلاسيده مى ‏شويم و دق مى ‏آوريم. 🔹ما كه خود را نشناخته‏ ايم، از تمام عمر خود به چند تا خانه و ماشين و ثروت و اعتبار و شهرت دلخوشيم و قانعيم. در حالى كه تمام آنچه كه در يك عمر بدست مى ‏آوريم، سود يك لحظه ‏ى ماست. ما حتى در يك لحظه مى‏ توانيم از تمام دنيا و حتى از تمام بهشت بيشتر كار كنيم و مى ‏توانيم از هستى به رضوان هست ‏آفرين برسيم؛ كه رضوان او از همه ‏ى اين‏ها بزرگ‏تر است‏. 📚 مسئولیت و سازندگی | ص  ۱۹۰ 🆔@shahedmedia_af

🚩 این پرچم‌‌های سرخ فقط یک معنا دارد؛ ما از خون شهید خامنه‌ای نخواهیم گذشت... 🆔@shahedmedia_af